അഗ്നിപുരാണമ്

ശിഷ്യം നിവേശ്യ പൂര്വാസ്യം സകലീകൃത്യ പൂജയേത്। കാഞ്ചികൌദനമൃദ്‌ഭസ്മദൂര്വാഗോമയഗോലകൈഃ

ശിഷ്യനെ കിഴക്കോട്ട് മുഖം നോക്കി ഇരുത്തി, അവനെ പൂർണ്ണനാക്കി, കാഞ്ചി, അന്നം, മണ്ണ്, ചാരം, ദർഭ, ഗോമയഗോളങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.

സിദ്ധാര്ഥദധിതോയൈശ്ച കുര്യ്യാന്നിര്മ്മഞ്ഛനം തതഃ। ക്ഷാരോദാനുക്രമേണാഥ ഹൃദാ വിദ്യേശശമ്ബരൈ

സിദ്ധാർത്ഥം, തൈര്, അഭിഷേകജലം എന്നിവകൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തണം. പിന്നെ പാലും അന്നവും വിദ്യാധിപതിമന്ത്രങ്ങളോടുകൂടി ക്രമത്തിൽ ചെയ്യണം.

കലസൈഃ സ്നാപയേച്ഛിഷ്യം സ്വധാധാരണയാന്വിതം। പരിധാപ്യ സിനേ വസ്ത്രേ നിവേശ്യ ശിവദക്ഷിണേ

കലംകൊണ്ട് ശിഷ്യനെ സ്വധാ സ്ഥാപിച്ചശേഷം സ്നാനമഴുകണം. ശുദ്ധവസ്ത്രം അണിയിച്ച് ശിവന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരുത്തണം.

പൂര്വ്വോദിതാസനേ ശിഷ്യം പുനഃ പൂര്വവദര്ച്ചയേത്। ഉഷ്ണീഷം യോഗപട്ടഞ്ച മുകുടം കര്ത്തരീം ഘടീം

മുൻപറഞ്ഞ ഇരിപ്പിടത്തിൽ, മുമ്പുപോലെ തന്നെ ശിഷ്യനെ ഉഷ്ണീഷം, യോഗപട്ട്, മുകുടം, കത്തിയം, ഘടികാരം എന്നിവയോടെ വീണ്ടും പൂജിക്കണം.

അക്ഷമാലാം പുസ്തകാദി ശിവികാദ്യധികാരകം। ദീക്ഷാവ്യാഖ്യാപ്രതിഷ്ഠാദ്യം ജ്ഞാത്വാഽദ്യപ്രഭൃതി ത്വയാ

അക്ഷമാല, പുസ്തകം മുതലായവയും ശിവികയും മറ്റ് അധികാരചിഹ്നങ്ങളും നൽകണം. ദീക്ഷ, വ്യാഖ്യാനം, പ്രതിഷ്ഠ എന്നിവയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ഇന്നുമുതൽ നിന്നാണ്.

സുപരീക്ഷ്യ വിധാതവ്യമാജ്ഞാം സംശ്രാവയേദിതി। അഭിവാദ്യ തതഃ ശിഷ്യം പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരം

ശ്രദ്ധയോടെ പരിശോധിച്ച് ചടങ്ങ് നടത്തണം. അനുമതി പ്രഖ്യാപിക്കണം: 'ശിഷ്യനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത്, മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ച്—'

വിഘ്നജ്വാലാപനോദാര്ഥം കുര്യ്യാദ്വിജ്ഞാപനാം യഥാ। അഭിഷേകാര്ഥമാദിഷ്ടസ്ത്വയാഽഹം ഗുരുമുര്ത്തിനാ

വ്യവധികളും തടസ്സങ്ങളും നീക്കാൻ ഇപ്രകാരം അപേക്ഷിക്കണം: 'ഗുരുവായ രൂപത്തിൽ നിന്നിൽ നിന്ന് ഞാൻ അഭിഷേകത്തിനായി നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചു.'

സംഹിതാപാരഗഃ സോഽയമഭിഷിക്തോ മയാ ശിവ। തൃപ്തയേ മന്ത്രചക്രസ്യ പഞ്ചപഞ്ചാഹുതീര്യജേത്

'വേദങ്ങൾക്കു പൂർണ്ണമായ അറിവുള്ള ഇദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ എന്റെ വഴി അഭിഷിക്തനായി, ശിവനേ. മന്ത്രചക്രം തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ അഞ്ചു അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.'

ദദ്യാത് പൂര്ണാം തതഃ ശിഷ്യം സ്ഥാപയേന്നിജദക്ഷിണേ। ശിഷ്യദക്ഷിണപാണിസ്ഥാ അഹ്ഗുലഷ്ഠാദ്യങ്ഗുലീഃ ക്രമാത്

പിന്നീട് പൂർണ്ണാഹുതി നൽകി, ശിഷ്യനെ സ്വന്തം വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരുത്തണം. ശിഷ്യന്റെ വലതുകൈയിൽ ചെറുവിരൽ മുതലായവ ക്രമത്തിൽ വെക്കണം.

ലാത്ര്ഛയേദുപബദ്ധായ ദഗ്ധദര്ഭാഗ്രശമ്ബരൈഃ। കുസുമാനി കരേ ദത്വാ പ്രണാമം കാരയേദമും

കെട്ടിയവനെ ദഗ്ധമായ ദർഭാഗ്രങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്പർശിക്കണം. പൂക്കൾ കൈയിൽ നൽകി അവനെ നമസ്കാരം ചെയ്യിപ്പിക്കണം.

കുമ്ഭേഽനലേ ശിവേ സ്വസ്മിംസ്തതസ്തത്കൃത്യമാവിശേത്। അനുഗ്രാഹ്യാസ്ത്വയാ ശിഷ്യാഃ ശാസ്ത്രേണ സുപരീക്ഷിതാഃ

കലം, അഗ്നി, ശിവൻ, സ്വയം എന്നിവയിൽ ഓരോന്നിലും അർപ്പണം നടത്തണം. ശാസ്ത്രപരമായി പരിശോധിച്ചശേഷം ശിഷ്യരെ നീ സ്വീകരിക്കണം.

ഭൂപബന്മാനവാദീനാമഭിഷേകാദബീപ്സിതം। ആം ശ്രാം ശ്രൌം പശും ഹൂം ഫഡിതി അസ്ത്രരാജാഭിഷേകതഃ

രാജാക്കന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ദീക്ഷ ഇഷ്ടപ്രകാരം നടത്താം. 'ആം ശ്രാം ശ്രൗം പശും ഹൂം ഫട്' എന്ന മന്ത്രത്തോടുകൂടി ആയുധരാജാഭിഷേകം നടത്തണം.

ഈശ്വര ഉവാച അഭിഷിക്തഃ ശിവം വിഷ്ണും പൂജയേദ്ഭാസ്കരാദികാന്। ശങ്ഖഭേര്യ്യാദിനിര്ഘാഷൈഃ സ്നാപയേത് പഞ്ചഗവ്യകേ

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദീക്ഷയേറ്റവൻ ശിവനെയും വിഷ്ണുവിനെയും സൂര്യനെയും മറ്റ് ദേവന്മാരെയും പൂജിക്കണം. ശംഖം, ഭേരി മുതലായവയുടെ ശബ്ദത്തോടെ, പഞ്ചഗവ്യത്തിൽ അവരെ സ്നാനമഴുകണം.

യോ ദേവാന്ദേബലോകം സ യാതി സ്വകുലമുദ്ധരന്। വര്ഷകോടിസഹസ്രേഷു യത് പാപം സമുപാര്ജ്ജിതം

ദേവന്മാരെയും ദേവലോകത്തെയും പൂജിക്കുന്നവൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ ഉയർത്തി സ്വലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു. കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം പോലും—

ഘൃതാഭ്യങ്ഗേന ദേവാനാം ഭസ്മീഭവതി പാവകേ। ആഢകേന ഘൃതാദ്യൈശ്വ ദേവാന് സ്നാപ്യ സുരോ ഭവേത്

ദേവന്മാരെ നെയ്യാൽ അഭ്യംഗനം ചെയ്താൽ അഗ്നിയിൽ അതു ചാരമാകും. അളക്കു നെയ്യും മറ്റും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ സ്നാനമഴുകുന്നവൻ ദേവനാകുന്നു.

ചന്ദനേനാനുലിപ്യാഥ നാന്ധാദ്യൈഃ പൂജയേത്തഥാ। അല്പായാസന സ്തുതിഭി സ്തുതാ ദേവാസ്തു സര്വദാ

ചന്ദനത്താൽ പുരട്ടി, നാന്ദ്യാദി ഭോജനങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, ദേവന്മാരെ എപ്പോഴും ലളിതമായ സ്തുതികളാൽ സ്തുതിക്കണം.

അതീതാനാഗതജ്ഞാനമന്ത്രധീഭുക്തിമുക്തിദാഃ। ഗൃഹീത്വാ പ്രശ്നസൂക്ഷ്മാര്ണേ ഹൃതേ ദ്വാഭ്യാം ശുഭാശുഭം

അവരാൽ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും അറിയാം, മന്ത്രജ്ഞാനം, ബുദ്ധി, ഭോഗം, മോക്ഷം എന്നിവ ലഭിക്കും; സൂക്ഷ്മമായ ചോദ്യങ്ങൾ എടുത്ത്, രണ്ട് മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുഭവും അശുഭവും നിശ്ചയിക്കാം.

ത്രിഭിര്ജീവോ മൂലധാതുശ്ചതുര്ഭിബ്രാഹ്മണാദിധീഃ। പഞ്ചാദൌ ഭൂതതത്ത്വാദി ശേഷ ചൈവം ജപാദികം

മൂന്നിൽ ജീവനും മൂലതത്ത്വവും, നാലിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ബുദ്ധിയും, അഞ്ചിൽ ആദിയിൽ ഭൂതതത്ത്വങ്ങളും, ശേഷിക്കുന്നതിൽ ജപവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഏകത്രികാതിത്രികാന്തേ പദേ ദ്വിപമകാന്തകേ। അശുഭം മധ്യമം മധ്യേഷ്വിന്ദ്രശ്ത്രിഷു നൃപഃ ശുഭഃ

ഒന്നിന്റെ അവസാനം, മൂന്നിന്റെ അവസാനം, മൂന്നിന്റെ കൂട്ടത്തിന്റെ അവസാനം, രണ്ടിന്റെ അവസാനം—ഇവയിൽ അശുഭം നടുവിലാണ്; നടുവിലുള്ളവയിൽ മധ്യഫലം; മൂന്നു കൂട്ടങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രൻ ശുഭഫലമാണ്, രാജാവേ.

സങ്‌ഖയാവൃന്ദേ ജീവിതാബ്ദം യമോഽബ്ദദരാഹാ ധ്രുവം। സൂര്യ്യേഭാസ്യേശദുര്ഗാശ്രീവിഷ്ണുമന്ത്രൈര്ല്ലിഖേത് കജേ

സംഖ്യകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ, ആയുസ്സിന്റെ കാലം യമനും വർഷവും ചന്ദ്രദിനവും ധ്രുവനക്ഷത്രവും നോക്കി നിശ്ചയിക്കും; സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ഈശൻ, ദുർഗ്ഗ, ശ്രീ, വിഷ്ണു എന്നിവരുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഭൂർജപത്രത്തിൽ എഴുതണം.

കഠിന്യാ ജപ്തയാ സ്പ്ടഷ്ടേ ഗോമൂത്രാകൃതിരേഖയാ। ആരഭ്യൈകം ത്രികം യാവത്ത്രിചതുഷ്കാവസാനകം

ജപത്തിന്റെ ഉറപ്പും, പശുവിന്റെ മൂത്രംപോലെയുള്ള വ്യക്തമായ രേഖയും, ഒന്നിൽ തുടങ്ങി മൂന്നിലും, പിന്നെ മൂന്ന് നാലിന്റെ കൂട്ടങ്ങളുടെ അവസാനം വരെയും കാണാം.

മരുദ് വ്യോമ മരുദ്വീജൈശ്ചതുഃ ഷഷ്ടിപദേ തഥാ। അക്ഷാണാം പതനാത് സ്പര്ശാദ്വിഷമാദൌ ശുഭാദികം

മരുത്, ആകാശം, മരുത് ജനിതന്മാർ എന്നിവയുമായി, അമ്പതിനാലു ഘട്ടങ്ങളിലും; പാശകളുടെ വീഴ്ചയോ സ്പർശമോ, ഒറ്റസംഖ്യകളുടെ ആരംഭത്തിൽ ശുഭാദികളും അങ്ങനെ നിശ്ചയിക്കും.

ഏകത്രികാദിമാരഭ്യ അന്തേ ചാഷ്ടത്രികം തഥാ। ധ്വജാദ്യായാഃ സമാ ഹീനാ വിഷമാഃ ശോഭനാദിദാഃ

ഒന്നിലും മൂന്നിലും തുടങ്ങി, എട്ടിന്റെയും മൂന്നിന്റെയും അവസാനം; കൊടി മുതലായവയ്ക്ക്, കുറവുള്ളത് അശുഭം, ഒറ്റസംഖ്യകൾ ശുഭഫലവും മറ്റും നൽകും.

ആഇപല്ലവിതൈഃ കാദ്യൈഃ ഷോഡശസ്വരപൂര്വ്വഗൈഃ। ആദ്യൈസ്തൈഃ സസ്വരൈഃ കാദ്യൈസ്ത്രിപുരാനാമമന്ത്രകാഃ

ആ, ഇ, പ, ല്ല, വി മുതലായവയും പതിനാറു സ്വരങ്ങളുമായി; ആ ആദി സ്വരങ്ങളാൽ, ത്രിപുരയുടെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.

ഹ്രീം വീജാഃ പ്രണവാദ്യാഃ സ്യുര്ന്നമോഽന്താ യത്ര പൂജനേ। മന്ത്രാ വിംശതിസാഹസ്രാഃ ശതം ഷഷ്ഠ്യദികം തതഃ

ഹ്രീം, പ്രണവം തുടങ്ങിയ വിത്ത് അക്ഷരങ്ങൾ, പൂജയിൽ നമോ എന്നത് അവസാനിക്കുന്നവ; മന്ത്രങ്ങൾ ഇരുപതിനായിരം, പിന്നെ നൂറും അറുപതും കൂടി.

ആം ഹ്രീം മന്ത്രാഃ സരസ്വത്യാശ്ചണ്ഡികായാസ്തഥൈവ ച। തഥാ ഗൌര്യ്യാശ്ച ദുര്ഗായാ ആം ശ്രീം മന്ത്രാഃ ശ്രിയസ്തഥാ

ആം, ഹ്രീം എന്നീ മന്ത്രങ്ങൾ സർസ്വതിക്കും ചണ്ഡികയ്ക്കും; അതുപോലെ ഗൗരിക്കും ദുർഗ്ഗയ്ക്കും, ആം, ശ്രീം മന്ത്രങ്ങൾ ശ്രീദേവിക്കും.

തഥാ ക്ഷൌം കൌം മന്ത്രാഃ സൂര്യ്യസ്യ ആം ഹൌം മന്ത്രാഃ ശിവസ്യ ച। ആം ഗം മന്ത്രാ ഗണേശസ്യ ആം മന്ത്രാശ്ച തഥാ ഹരേഃ

അതു പോലെ ക്ഷൗം, കൗം മന്ത്രങ്ങൾ സൂര്യനു; ആം, ഹൗം ശിവനു; ആം, ഗം ഗണപതിക്ക്; ആം മന്ത്രങ്ങൾ ഹരിക്കും.

ശതാര്ദ്ധൈകാധികൈഃ കാദ്യൈസ്തഥാ ഷോഡശഭിഃ സ്വരൈഃ। കാദ്യൈസ്തൈഃ സസ്വരൈരാദ്യൈഃ കാന്തൈര്മ്മന്ത്രാസ്തഥാഖിലാഃ

നൂറ്റി അമ്പതിയൊന്ന് ആദ്യാക്ഷരങ്ങളും പതിനാറു സ്വരങ്ങളും ചേർത്ത്; ആ ആദ്യാക്ഷരങ്ങളും സ്വരങ്ങളും കൊണ്ട് എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു.

രവീശദേവീവിഷ്ണൂനാം ഖബ്ധിദേവേന്ദ്രവര്ത്തനാത്। ശതത്രയം ഷഷ്ട്യധികം പ്രത്യേകം മണ്ഡലം ക്രമാത്। അഭിഷിക്തോ ജപേദ് ധ്യായേച്ഛിഷ്യാദീന് ദീക്ഷയേദ്‌ഗുരുഃ

സൂര്യൻ, ഈശൻ, ദേവി, വിഷ്ണു എന്നിവർക്കായി, അക്ഷരങ്ങളുടെ ചലനത്താൽ, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും, ഓരോ വൃത്തത്തിലും മൂവായിരത്തറുപത് വീതം; ഗുരു അഭിഷേകം ചെയ്ത് ജപിക്കണം, ധ്യാനം ചെയ്യണം, ശിഷ്യന്മാരെ ദീക്ഷിക്കണം.