അഗ്നിപുരാണമ്

കാലാഗ്ന്യാദിശിവാന്താനി തത്ത്വാനി പരിഭാവയേത്। സമതത്ത്വേ സമഗ്രാണി സൂത്രേ മണിഗണാനിവ

കാലാഗ്നി മുതൽ ശിവൻ വരെ തത്വങ്ങളെ ധ്യാനിക്കണം. എല്ലാ തത്വങ്ങളും സമമായി, മുത്തുകളുടെ മാലപോലെ സൂത്രത്തിൽ ചേർക്കണം.

ആവാഹ്യ ശിവതത്ത്വാദി ഗര്ഭാധാനാദി പൂര്വവത്। മൂലേന കിന്തു കുര്വ്വീത സര്വ്വശുല്കസമര്പണം

ശിവതത്വം മുതലായവയെ ആഹ്വാനിച്ച്, ഗർഭാധാനാദി ക്രമങ്ങൾ മുൻപുപോലെ ചെയ്തശേഷം, എന്നാൽ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, എല്ലാ ദക്ഷിണകളും സമർപ്പിക്കണം.

പ്രദദീത തതഃ പൂര്ണാം തത്ത്വവ്രാതോപഗര്ഭിതാം। ഏകയൈവ യയാ ശിഷ്യോ നിര്വ്വാണമധിഗച്ഛതി

ശേഷം, തത്വവ്രതം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമ്പൂർണ്ണ ഹോമം നൽകണം. ഇതിനാൽ തന്നെ ശിഷ്യൻ മോക്ഷം നേടും.

യോജനായൈ ശിവേ ചാന്യാം സ്ഥിരത്വാപാദനായ ച। ദത്വാ പൂര്ണാം പ്രകുര്വീത ശിവകുമ്ഭാഭിഷേചനം

ശിവനോടുള്ള ഐക്യത്തിനും സ്ഥിരതയ്ക്കുമായി, സമ്പൂർണ്ണ ഹോമം നൽകി, ശിവകുംഭാഭിഷേകം നടത്തണം.

ഈശ്വര ഉവാച ശിവമഭ്യര്ച്യാഭിഷേകം കുര്യ്യാച്ഛിഷ്യാദികേ ക്ഷിയേ। സുമ്ഭാനീശാദികാഷ്ഠാസു ക്രമശോ നവ വിന്യസേത്

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ശിവനെ ആരാധിച്ചശേഷം, ശിഷ്യനും മറ്റുള്ളവർക്കും അഭിഷേകം നടത്തണം. എട്ട് കട്ടകളിൽ ഒന്നു വീതം ഒൻപത് ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തേഷു ക്ഷാരോദം ക്ഷീരീദം ദധ്യുദം ഘൃതസാഗരം। ഇക്ഷുകാദമ്ബരീസ്വാദുമസ്തൂദാനഷ്ടസാഗരാന്

അവയിൽ ക്ഷാരജലം, പാലുകടൽ, തൈരുകടൽ, നെയ്യുകടൽ, കരിമ്പ് നീർ, മധുരപാനം, തേൻ, ഇങ്ങനെ എട്ടു കടലുകൾ ക്രമത്തിൽ വയ്ക്കണം.

നിവേശയേദ് യഥാസങ്‌ഖ്യമഷ്ടൌ വിദ്യേശ്വരാനഥ। ഏകം ശിഖണ്ഡിനം രുദ്രം ശ്രീകണ്ഠന്തു ദ്വിതീയകം

അവയിൽ എണ്ണത്തിന് അനുസരിച്ച് എട്ട് വിദ്യേശ്വരന്മാരെ സ്ഥാപിക്കണം. ശേഷം ഒരു ശിഖാധാരിയായ രുദ്രനും, രണ്ടാമതായി ശ്രീകണ്ഠനും സ്ഥാപിക്കണം.

ത്രിമൂര്ത്തമേകരുദ്രാക്ഷമേകനേത്രം ശിവോത്തമം। സപ്തമം സൂക്ഷ്മനാമാനമനന്തം രുദ്രമഷ്ടമം

മൂന്നു രൂപങ്ങളുള്ളവനും ഏകനായ രുദ്രനും ഏകനെത്രനും പരമമായ ശിവനും ഏഴാമനാണ്. അതിനെ സൂക്ഷ്മമായ പേരിൽ അനന്തൻ എന്നും വിളിക്കുന്നു. എട്ടാമൻ രുദ്രനാണ്.

മധ്യേ ശിവം സമുദ്രഞ്ച ശിംവമന്ത്രം ച വിന്യസേത്। യാഗാലയാന് ദിഗീശസ്യ രചിതേ സ്നാനമണ്ഡപേ

നടുവിൽ ശിവനെയും സമുദ്രത്തെയും ശിംവമന്ത്രത്തെയും യാഗശാലയിൽ നിർമ്മിച്ച സ്നാനമണ്ഡപത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

കുര്യ്യാത് കരദ്വയായാമാം വേദീമഷ്ടാങ്ഗുലോച്ഛ്രിതാം। ശ്രീപര്ണാദ്യാസനേ തത്ര വിന്യസ്യാനന്തമാനസം

രണ്ടു കൈ നീളവും എട്ട് വിരൽ ഉയരവുമുള്ള ഒരു വേദി നിർമ്മിക്കണം. അവിടെ ശ്രീപർണ ഇലകൾ മുതലായവയുടെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ അനന്തമായ മനസ്സിനെ സ്ഥാപിക്കണം.

ശിഷ്യം നിവേശ്യ പൂര്വാസ്യം സകലീകൃത്യ പൂജയേത്। കാഞ്ചികൌദനമൃദ്‌ഭസ്മദൂര്വാഗോമയഗോലകൈഃ

ശിഷ്യനെ കിഴക്കോട്ട് മുഖം നോക്കി ഇരുത്തി, അവനെ പൂർണ്ണനാക്കി, കാഞ്ചി, അന്നം, മണ്ണ്, ചാരം, ദർഭ, ഗോമയഗോളങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.

സിദ്ധാര്ഥദധിതോയൈശ്ച കുര്യ്യാന്നിര്മ്മഞ്ഛനം തതഃ। ക്ഷാരോദാനുക്രമേണാഥ ഹൃദാ വിദ്യേശശമ്ബരൈ

സിദ്ധാർത്ഥം, തൈര്, അഭിഷേകജലം എന്നിവകൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തണം. പിന്നെ പാലും അന്നവും വിദ്യാധിപതിമന്ത്രങ്ങളോടുകൂടി ക്രമത്തിൽ ചെയ്യണം.

കലസൈഃ സ്നാപയേച്ഛിഷ്യം സ്വധാധാരണയാന്വിതം। പരിധാപ്യ സിനേ വസ്ത്രേ നിവേശ്യ ശിവദക്ഷിണേ

കലംകൊണ്ട് ശിഷ്യനെ സ്വധാ സ്ഥാപിച്ചശേഷം സ്നാനമഴുകണം. ശുദ്ധവസ്ത്രം അണിയിച്ച് ശിവന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരുത്തണം.

പൂര്വ്വോദിതാസനേ ശിഷ്യം പുനഃ പൂര്വവദര്ച്ചയേത്। ഉഷ്ണീഷം യോഗപട്ടഞ്ച മുകുടം കര്ത്തരീം ഘടീം

മുൻപറഞ്ഞ ഇരിപ്പിടത്തിൽ, മുമ്പുപോലെ തന്നെ ശിഷ്യനെ ഉഷ്ണീഷം, യോഗപട്ട്, മുകുടം, കത്തിയം, ഘടികാരം എന്നിവയോടെ വീണ്ടും പൂജിക്കണം.

അക്ഷമാലാം പുസ്തകാദി ശിവികാദ്യധികാരകം। ദീക്ഷാവ്യാഖ്യാപ്രതിഷ്ഠാദ്യം ജ്ഞാത്വാഽദ്യപ്രഭൃതി ത്വയാ

അക്ഷമാല, പുസ്തകം മുതലായവയും ശിവികയും മറ്റ് അധികാരചിഹ്നങ്ങളും നൽകണം. ദീക്ഷ, വ്യാഖ്യാനം, പ്രതിഷ്ഠ എന്നിവയുടെ ഉത്തരവാദിത്വം ഇന്നുമുതൽ നിന്നാണ്.

സുപരീക്ഷ്യ വിധാതവ്യമാജ്ഞാം സംശ്രാവയേദിതി। അഭിവാദ്യ തതഃ ശിഷ്യം പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരം

ശ്രദ്ധയോടെ പരിശോധിച്ച് ചടങ്ങ് നടത്തണം. അനുമതി പ്രഖ്യാപിക്കണം: 'ശിഷ്യനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത്, മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ച്—'

വിഘ്നജ്വാലാപനോദാര്ഥം കുര്യ്യാദ്വിജ്ഞാപനാം യഥാ। അഭിഷേകാര്ഥമാദിഷ്ടസ്ത്വയാഽഹം ഗുരുമുര്ത്തിനാ

വ്യവധികളും തടസ്സങ്ങളും നീക്കാൻ ഇപ്രകാരം അപേക്ഷിക്കണം: 'ഗുരുവായ രൂപത്തിൽ നിന്നിൽ നിന്ന് ഞാൻ അഭിഷേകത്തിനായി നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചു.'

സംഹിതാപാരഗഃ സോഽയമഭിഷിക്തോ മയാ ശിവ। തൃപ്തയേ മന്ത്രചക്രസ്യ പഞ്ചപഞ്ചാഹുതീര്യജേത്

'വേദങ്ങൾക്കു പൂർണ്ണമായ അറിവുള്ള ഇദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ എന്റെ വഴി അഭിഷിക്തനായി, ശിവനേ. മന്ത്രചക്രം തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ അഞ്ചു അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.'

ദദ്യാത് പൂര്ണാം തതഃ ശിഷ്യം സ്ഥാപയേന്നിജദക്ഷിണേ। ശിഷ്യദക്ഷിണപാണിസ്ഥാ അഹ്ഗുലഷ്ഠാദ്യങ്ഗുലീഃ ക്രമാത്

പിന്നീട് പൂർണ്ണാഹുതി നൽകി, ശിഷ്യനെ സ്വന്തം വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരുത്തണം. ശിഷ്യന്റെ വലതുകൈയിൽ ചെറുവിരൽ മുതലായവ ക്രമത്തിൽ വെക്കണം.

ലാത്ര്ഛയേദുപബദ്ധായ ദഗ്ധദര്ഭാഗ്രശമ്ബരൈഃ। കുസുമാനി കരേ ദത്വാ പ്രണാമം കാരയേദമും

കെട്ടിയവനെ ദഗ്ധമായ ദർഭാഗ്രങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്പർശിക്കണം. പൂക്കൾ കൈയിൽ നൽകി അവനെ നമസ്കാരം ചെയ്യിപ്പിക്കണം.

കുമ്ഭേഽനലേ ശിവേ സ്വസ്മിംസ്തതസ്തത്കൃത്യമാവിശേത്। അനുഗ്രാഹ്യാസ്ത്വയാ ശിഷ്യാഃ ശാസ്ത്രേണ സുപരീക്ഷിതാഃ

കലം, അഗ്നി, ശിവൻ, സ്വയം എന്നിവയിൽ ഓരോന്നിലും അർപ്പണം നടത്തണം. ശാസ്ത്രപരമായി പരിശോധിച്ചശേഷം ശിഷ്യരെ നീ സ്വീകരിക്കണം.

ഭൂപബന്മാനവാദീനാമഭിഷേകാദബീപ്സിതം। ആം ശ്രാം ശ്രൌം പശും ഹൂം ഫഡിതി അസ്ത്രരാജാഭിഷേകതഃ

രാജാക്കന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ദീക്ഷ ഇഷ്ടപ്രകാരം നടത്താം. 'ആം ശ്രാം ശ്രൗം പശും ഹൂം ഫട്' എന്ന മന്ത്രത്തോടുകൂടി ആയുധരാജാഭിഷേകം നടത്തണം.

ഈശ്വര ഉവാച അഭിഷിക്തഃ ശിവം വിഷ്ണും പൂജയേദ്ഭാസ്കരാദികാന്। ശങ്ഖഭേര്യ്യാദിനിര്ഘാഷൈഃ സ്നാപയേത് പഞ്ചഗവ്യകേ

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദീക്ഷയേറ്റവൻ ശിവനെയും വിഷ്ണുവിനെയും സൂര്യനെയും മറ്റ് ദേവന്മാരെയും പൂജിക്കണം. ശംഖം, ഭേരി മുതലായവയുടെ ശബ്ദത്തോടെ, പഞ്ചഗവ്യത്തിൽ അവരെ സ്നാനമഴുകണം.

യോ ദേവാന്ദേബലോകം സ യാതി സ്വകുലമുദ്ധരന്। വര്ഷകോടിസഹസ്രേഷു യത് പാപം സമുപാര്ജ്ജിതം

ദേവന്മാരെയും ദേവലോകത്തെയും പൂജിക്കുന്നവൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ ഉയർത്തി സ്വലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു. കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപം പോലും—

ഘൃതാഭ്യങ്ഗേന ദേവാനാം ഭസ്മീഭവതി പാവകേ। ആഢകേന ഘൃതാദ്യൈശ്വ ദേവാന് സ്നാപ്യ സുരോ ഭവേത്

ദേവന്മാരെ നെയ്യാൽ അഭ്യംഗനം ചെയ്താൽ അഗ്നിയിൽ അതു ചാരമാകും. അളക്കു നെയ്യും മറ്റും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ സ്നാനമഴുകുന്നവൻ ദേവനാകുന്നു.

ചന്ദനേനാനുലിപ്യാഥ നാന്ധാദ്യൈഃ പൂജയേത്തഥാ। അല്പായാസന സ്തുതിഭി സ്തുതാ ദേവാസ്തു സര്വദാ

ചന്ദനത്താൽ പുരട്ടി, നാന്ദ്യാദി ഭോജനങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, ദേവന്മാരെ എപ്പോഴും ലളിതമായ സ്തുതികളാൽ സ്തുതിക്കണം.

അതീതാനാഗതജ്ഞാനമന്ത്രധീഭുക്തിമുക്തിദാഃ। ഗൃഹീത്വാ പ്രശ്നസൂക്ഷ്മാര്ണേ ഹൃതേ ദ്വാഭ്യാം ശുഭാശുഭം

അവരാൽ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതും അറിയാം, മന്ത്രജ്ഞാനം, ബുദ്ധി, ഭോഗം, മോക്ഷം എന്നിവ ലഭിക്കും; സൂക്ഷ്മമായ ചോദ്യങ്ങൾ എടുത്ത്, രണ്ട് മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ശുഭവും അശുഭവും നിശ്ചയിക്കാം.

ത്രിഭിര്ജീവോ മൂലധാതുശ്ചതുര്ഭിബ്രാഹ്മണാദിധീഃ। പഞ്ചാദൌ ഭൂതതത്ത്വാദി ശേഷ ചൈവം ജപാദികം

മൂന്നിൽ ജീവനും മൂലതത്ത്വവും, നാലിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ബുദ്ധിയും, അഞ്ചിൽ ആദിയിൽ ഭൂതതത്ത്വങ്ങളും, ശേഷിക്കുന്നതിൽ ജപവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഏകത്രികാതിത്രികാന്തേ പദേ ദ്വിപമകാന്തകേ। അശുഭം മധ്യമം മധ്യേഷ്വിന്ദ്രശ്ത്രിഷു നൃപഃ ശുഭഃ

ഒന്നിന്റെ അവസാനം, മൂന്നിന്റെ അവസാനം, മൂന്നിന്റെ കൂട്ടത്തിന്റെ അവസാനം, രണ്ടിന്റെ അവസാനം—ഇവയിൽ അശുഭം നടുവിലാണ്; നടുവിലുള്ളവയിൽ മധ്യഫലം; മൂന്നു കൂട്ടങ്ങളിൽ ഇന്ദ്രൻ ശുഭഫലമാണ്, രാജാവേ.