അഗ്നിപുരാണമ്

ഗാന്ധാരീ ച സുഷുമ്ണാ ച നാഡ്യൌ ദ്വൌ മാരുതൌ തഥാ। സമാനോദാനനാമാനൌ രസനാപായുരിന്ദ്രിയേ

ഗാന്ധാരി, സുഷുമ്ന എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് നാഡികൾ ഉണ്ട്. അതുപോലെ രണ്ട് വായുവുകളും: സമാനൻ, ഉദാനൻ. രസനയും പായുവും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ.

രസസ്തു വിഷയോ രൂപശബ്ദസ്പര്ശരസാ ഗുണാഃ। മണ്ഡലം വര്ത്തുലം തച്ച പുണ്ഡരീകാങ്കിതം സിതം

രസം ആണ് വിഷയം; രൂപം, ശബ്ദം, സ്പർശം, രസം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങൾ. ആ വൃത്തം വട്ടാകാരമായതും, താമരപ്പൂവുകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയതും വെള്ളയുമാണ്.

സ്വപ്നാവസ്ഥാപ്രതിഷ്ഠായാം കാരണം ഗരുഡധ്വജം। പ്രതിഷ്ഠാന്തകൃതം സര്വം സഞ്ചിന്ത്യ ഭുവനാദികം

സ്വപ്നാവസ്ഥയിൽ കാരണം ഗരുഡധ്വജൻ ആണ്. ലോകാദികൾ എല്ലാം ചിന്തിച്ച്, പ്രതിഷ്ഠ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.

ഭാവ്യം ത്വയാനുകൂലേന വിഷ്ണും വിജ്ഞാപയേദിതി। തതോ വാഗീശ്വരീം ദേവീം വാഗീശമപി പൂര്വവത്

നല്ല മനസ്സോടെ വിഷ്ണുവിനെ അറിയിക്കണം. പിന്നെ മുമ്പുപോലെ വാഗീശ്വരിദേവിയെയും വാഗീശനെയും ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിച്ച് സ്തുതിക്കണം.

ആവാഹ്യാഭ്യര്ച്യ സന്തര്പ്യ ശിഷ്യം വക്ഷസി താഡയേത്। ഓം ഹാം ഹാം ഹം ഫട് । പ്രവിശേദപ്യനേനൈവ ചൈതന്യം വിഭജേത്തതഃ

ആഹ്വാനിച്ച്, പൂജിച്ച്, തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം ശിഷ്യന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടണം; 'ഓം ഹാം ഹാം ഹം ഫട്'. ഇതിലൂടെ അത്മാവിൽ പ്രവേശിച്ച് ചൈതന്യം വിഭജിക്കണം.

ശസ്ത്രേണ പാശസംയുക്തം ജ്യേഷ്ഠയാഽങ്കുശമുദ്രയാ। ഓം ഹാം ഹം ഹോം ഹ്രൂം ഫട് । സ്വാഹാന്തേന ഹൃദാകൃഷ്യ തേനൈവ പുടിതാത്മനാ

ശസ്ത്രം പാശം ചേർത്ത്, ജ്യേഷ്ഠാങ്കുശമുദ്രയോടെ, 'ഓം ഹാം ഹം ഹോം ഹ്രൂം ഫട്'. സ്വാഹാ കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിലേക്ക് ആകർഷിച്ച്, ശുദ്ധമായ ആത്മാവോടെ.

ഗൃഹീത്വാ തം നമോന്തേന നിജാത്മനി നിയോജയേത് । ഓം ഹാം ഹം ഹോമ് ആത്മനേ നമഃ। പൂര്വവത് പിതൃസംയോഗം ഭാവയിത്വോദ്ഭവാഖ്യയാ

അത് എടുത്ത് 'നമ:' എന്നു പറഞ്ഞ് സ്വയം ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിക്കണം; 'ഓം ഹാം ഹം ഹോം ആത്മനേ നമ:'. മുമ്പുപോലെ പിതൃസംയോഗം ചിന്തിച്ച് ഉത്ഭവമുദ്രയോടെ.

വാമയാ തദനേനൈവ ദേവീഗര്ഭേ വിനിക്ഷിപേത്। ഓം ഹാം ഹം ഹാം ആത്മന നമഃ। ദേഹോത്പത്തൌ ഹൃദാ ഹ്യേവം ശിരസാ ജന്മനാ തഥാ

വലതുകൈ ഉപയോഗിച്ച് അതേ വിധത്തിൽ ദേവിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഇടണം; 'ഓം ഹാം ഹം ഹാം ആത്മന നമ:'. ശരീരത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിൽ ഹൃദയത്തിലും, ജനനസമയത്ത് തലയിൽപോലും.

ശിഖയാ വാധികാരായ ഭോഗായ കവചാണുനാ। തത്ത്വശുദ്ധൌ ഹൃദാ ഹ്യേവം ഗര്ഭാധാനായ പൂര്വവത്

ശിഖയാൽ അധികാരത്തിനായി, ഭോഗത്തിനായി കവചത്തിന്റെ അണുവിനൊപ്പം; തത്വശുദ്ധിക്ക് ഹൃദയത്തിൽ, ഗർഭാധാനത്തിന് മുമ്പുപോലെ.

ശിരസാ പാശശൈഥില്യേ നിഷ്കൃത്യൈവം ശതം ജപേത്। ഏവം പാശവിയോഗേഽപി തതഃ ശസ്ത്രാത്മജപ്തയാ

തലയാൽ പാശം ശൈഥില്യമാക്കാൻ, അങ്ങനെ നീക്കി, നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. അങ്ങനെ പാശവിയോഗത്തിനും, പിന്നെ ശസ്ത്രാത്മജപത്തോടെയും.

ഛിന്ദ്യാദസ്ത്രേണ കര്ത്തംര്യ്യാ കലാബീജവതാ യഥാ। ഓം ഹ്രീം പ്രതിഷ്ഠാകലാപാശായ ഹഃ ഫട്। വിസൃജ്യ വര്ത്തുലീകൃത്യ പാശമസ്ത്രേണ പൂര്വവത്

കലയുടെ വിത്തുപോലെ, ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പാശം മുറിക്കണം. 'ഓം ഹ്രീം, പ്രതിഷ്ഠാ-പാശായ ഹഃ ഫട്' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, പാശം വൃത്താകാരമാക്കി, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വിടുവിക്കണം.

ഘൃതപൂര്ണേ സ്രുവേ ദത്വാ കലാസ്ത്രേണൈവ ഹോമയേത്। അസ്ത്രേണ ജുഹുയാത് പഞ്ച പാശാങ്കുരനിവൃത്തയേ

നെയ്യ് നിറച്ച സ്രുവിൽ വച്ച്, കലയസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം. ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, പാശത്തിന്റെ മുളകൾ നീക്കാൻ അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.

പ്രായശ്ചിത്തനിഷേധാര്ഥം ദദ്യാദഷ്ടാഹുതീസ്തതഃ। ഓം ഹഃ അസ്ത്രായ ഹ്രൂം ഫട്। ഹൃദാവാഹ്യ ഹൃഷീകേശം കൃത്വാ പൂജനതര്പണേ

ദോഷങ്ങൾ നീക്കാൻ, അതിനുശേഷം എട്ട് ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം: 'ഓം ഹഃ അസ്ത്രായ ഹ്രൂം ഫട്'. ഹൃദയത്തിൽ ഹൃഷീകേശനെ ആഹ്വാനിച്ച്, പൂജയും തൃപ്തിയും നടത്തണം.

പൂര്വ്വോക്തവിധിനാ കുര്യ്യാദധികാരസമര്പണം। ഓം ഹാം രസശുല്കം ഗൃഹാണ സ്വാഹാ। നിഃശേഷദഗ്ധപാശസ്യ പശോരസ്യ ഹരേ ത്വയാ

മുമ്പ് പറഞ്ഞ വിധിയിൽ അധികാര സമർപ്പണം നടത്തണം: 'ഓം ഹാം, രസശുല്കം സ്വീകരിക്കണം, സ്വാഹാ.' ഹരേ, പൂർണ്ണമായി ദഹിച്ച പാശങ്ങളുള്ള ഈ പശു നിന്റെ കൃപയാൽ ഇനി ബന്ധിക്കപ്പെടരുത്.

ന സ്ഥേയം ബന്ധകത്വേന ശിവാജ്ഞാം ശ്രാവയേദിതി। തതോ വിസൃജ്യ ഗോവിന്ദം വിദ്യാത്മാനം നിയോജ്യ ച

ബന്ധത്തിൽ തുടരരുത് എന്ന് ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രസിദ്ധീകരിക്കണം. പിന്നെ, ഗോവിന്ദനെ, വിജ്ഞാനസ്വരൂപനായവനെ, വിടുവിച്ച് niyōjanam നടത്തണം.

ബാഹുമുക്താര്ദ്ധദൃശ്യേന ചന്ദ്രബിമ്ബേന സന്നിഭം। സംഹാരമുദ്രയാ സ്വസ്ഥം വിധായോദ്ഭവമുദ്രയാ

കൈ നീട്ടി, അർദ്ധം കാണുന്ന പോലെ, ചന്ദ്രബിംബംപോലെയുള്ള ഭാവത്തിൽ, സംഹാരമുദ്രയിൽ സ്വസ്ഥതയോടെ നിന്ന്, ഉത്ഭവമുദ്ര സ്വീകരിക്കണം.

സൂത്രേ സംയോജ്യ വിന്യസ്യ തോയബിന്ദും യഥാ പുരാ। വിസൃജ്യ പിതരൌ വഹ്നേഃ പൂജിതൌ കുസുമാദിഭിഃ

തന്തുവിൽ ചേർത്ത്, മുമ്പ് പോലെ വെള്ളത്തിന്റെ തുള്ളി വച്ച്, അഗ്നിയുടെ മാതാപിതാക്കളെ പൂക്കളാൽ തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ച് പൂജിച്ച് വിടുവിക്കണം.

ഈശ്വര ഉവാച സന്ധാനമഥ വിദ്യായാഃ പ്രാചീനകലയാ സഹ। കുര്വീത പൂര്വവത് കൃത്വാ തത്ത്വം വര്ണയ തദ്യഥാ

ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ, വിദ്യയുടെ സംയോജനം, പഴയ കലയോടൊപ്പം, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ നടത്തണം. അതിനുശേഷം, അതിന്റെ തത്വം യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ വിവരിക്കണം.

ഓം ഹോം ക്ഷീമിതി സന്ധാനം। രാഗശ്ച ശുദ്ധവിദ്യാ ച നിയതിഃ കലയാ സഹ। കാലോ മായാ തഥാഽവിദ്യാ തത്ത്വാനാമിതി സപ്തകം

'ഓം ഹോം ക്ഷീ' എന്നത് സംയോജനമാണ്. രാഗം, ശുദ്ധവിദ്യ, നിയമം കലയോടൊപ്പം, കാലം, മായ, അവിദ്യ—ഇവയാണ് ഏഴു തത്വങ്ങൾ.

രലവാഃ ശഷസാഃ വര്ണാഃ ഷഡ് വിദ്യായാം പ്രകീര്ത്തിതാഃ। പദാനി പ്രണവാദീനി ഏകവിംശതിസങ്‌ഖ്യയാ

ര, ല, വ, ശ, ഷ, സ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആറു അക്ഷരങ്ങൾ വിദ്യയിൽ പറയപ്പെടുന്നു. പ്രണവം മുതൽ തുടങ്ങിയ പദങ്ങൾ ഇരുപത്തൊന്ന് എണ്ണം ഉണ്ട്.

വജ്രദേഹഃ പ്രഭുര്ദ്ധാതാ ക്രമവിക്രമസുപ്രഭാഃ। വടുഃ പ്രശാന്തനാമാ ച പരമാക്ഷരസഞ്‌ജ്ഞകഃ

വജ്രംപോലെയുള്ള ശരീരവും, പ്രഭുവായും, ധാരകനായും, ക്രമത്തിൽ പ്രകാശമുള്ളവനും, ബാലൻ, പ്രശാന്തൻ എന്ന പേരിൽ, പരമാക്ഷരമായി അറിയപ്പെടുന്നവനും.

ശിവശ്ച സശിവോ ബഭ്രുരക്ഷയഃ ശമ്ഭുരേവ ച। അദൃഷ്ടരൂപനാമാനൌ തഥാഽന്യോ രൂപവര്ദ്ധനഃ

ശിവൻ, സശിവൻ, ബഭ്രു, അക്ഷയൻ, ശംഭു, അദൃശ്യരൂപം എന്ന പേരിൽ ഇരുവരും, രൂപവർദ്ധനൻ എന്ന മറ്റൊരുവൻ.

മനോന്മനോ മഹാവീര്യ്യശ്ചിത്രാഡ്ഗസ്തദനന്തരം। കല്യാണ ഇതി വിജ്ഞേയാഃ പഞ്ചവിംശതിസങ്ഖ്യയാ

മനോന്മനൻ, മഹാവീര്യൻ, ചിത്രങ്ങൻ, പിന്നെ കല്യാണൻ—ഇവയെല്ലാം ഇരുപത്തഞ്ച് പേരായി അറിയണം.

മന്ത്രോ ഘോരാമരൌ വീജേ നാഡ്യൌ ദ്വേ തത്ര തേ യഥാ। പൂഷാ ച ഹസ്തിജിഹ്വാ ച വ്യാനനാഗൌ പ്രഭഞ്ജനൌ

മന്ത്രം, ഘോരാമരൻ, രണ്ട് ബീജങ്ങൾ, രണ്ട് നാഡികൾ—പൂഷൻ, ഹസ്തിജിഹ്വ, വ്യാനൻ, പ്രഭഞ്ജൻ—ഇവയാണ്.

വിഷയോ രൂപമേവൈകമിന്ദ്രിയേ പാദചക്ഷുഷീ। ശബ്ദഃ സ്പര്ശശ്ച രൂപഞ്ച ത്രയ ഏതേ ഗുണാഃ സ്മൃതാ

വിഷയം എന്നത് രൂപം മാത്രമാണ് ഒരു ഇന്ദ്രിയത്തിൽ, കാലും കണ്ണും. ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം—ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളാണ്.

അവസ്ഥാഽത്ര സുഷുപ്തിശ്ച രുദ്രോ ദേവസ്തു കാരണം। വിദ്യാമധ്യഗതം സര്വം ഭാവയേദ്ഭവനാദികം

ഇവിടെ അവസ്ഥ സൂഷുപ്തിയാണ്; രുദ്രൻ ദേവതയും കാരണം കൂടിയാണ്. സൃഷ്ടി മുതലായ എല്ലാം വിദ്യയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവയെന്നു ധ്യാനിക്കണം.

താഡനം ഛേദനം തത്ര പ്രവേശഞ്ചാപി യോജനം। ആകൃഷ്യ ഗ്രഹണം കുര്യാദ്വിദ്യയാ ഹൃത്‌പ്രദേശതഃ

അവിടെ അടിക്കുക, മുറിക്കുക, പ്രവേശിക്കുക, ചേർക്കുക എന്നിവ. ഹൃദയപ്രദേശത്ത് നിന്ന് വിദ്യയാൽ ആകർഷിച്ച് പിടിക്കണം.