പ്രതിഷ്ഠായാം നിവിഷ്ടാനി തത്ത്വാന്യേതാനി ഭാവയേത്। പഞ്ചവിംശതിസങ്ഖ്യാനി ഖാദിയാന്താക്ഷരാണി ച
ഈ തത്വങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠയിൽ സ്ഥാപിതമായതായി ധ്യാനിക്കണം; അവ ഇരുപത്തഞ്ച് എണ്ണമുണ്ട്, 'ഖ' മുതൽ 'യ' വരെയുള്ള അക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം.
പഞ്ചാശദധികാ ഷഷ്ടിര്ഭുവനൈസ്തുല്യസഞ്ജ്ഞിതാഃ। താവന്ത ഏവ രുദ്രാശ്ച വിജ്ഞേയാസ്തത്ര തദ്യഥാ
അമ്പത് കൂടി അറുപത്താറ്, ഇവ ലോകങ്ങളുടെ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെയത്രയേറെ രുദ്രന്മാരും ഉണ്ട്, താഴെ പറയുന്നതുപോലെ.
അമരേശഃ പ്രഭാവശ്ച നൈമിഷഃ പുഷ്കരോഽപി ച। തഥാ പാദിശ്ച ദണ്ഡിശ്ച ഭാവഭൂതിരഥാഷ്ടമഃ
അമരേശൻ, പ്രഭാവൻ, നൈമിഷൻ, പുഷ്കരൻ, പാദി, ദണ്ടി, ഭാവഭൂതി, എട്ടാമൻ അഷ്ടമൻ - ഇവരാണ്.
തു. സ്കന്ദപുരാണേ (൭.൧.൧൦) തീര്ഥാനാം മഹാഭൂതാനുസാരേണ വര്ഗീകരണമ് നകുലീശോ ഹരിശ്ചന്ദ്രഃ ശ്രീശൈലോ ദശമഃ സ്മൃതഃ। അന്വീശോഽസ്നാതികേശശ്ച മഹാകാലോഽഥ മധ്യമഃ
നകുലീശൻ, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, ശ്രീശൈലം പത്താമതായി അറിയപ്പെടുന്നു; അനുഈശൻ, അസ്നാതികേശൻ, മഹാകാലൻ, മധ്യമൻ - ഇവരും.
കേദാരോ ഭൈരവശ്ചൈവ ദ്വിതീയാഷ്ടകമീരിതം। തതോ ഗയാകുരുക്ഷേത്രഖലാനാദികനാദികേ
കേദാരം, ഭൈരവം, രണ്ടാമത്തെ അഷ്ടകം എന്നിവ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഗയ, കുറുക്ഷേത്രം, ഖലാനം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ പറയുന്നു.
വിമലശ്ചാട്ടഹാസശ്ച മഹേന്ദ്രോ ഭീമ ഏവ ച। വസ്വാപദം രുദ്രകോടിരവിയുക്തോ മഹാബലഃ
വിമലവും അട്ടഹാസവും, മഹേന്ദ്രനും ഭീമനും, വസ്വാപദം, രുദ്രകോട്ടി, സൂര്യൻ ഇല്ലാത്ത മഹാബലൻ എന്നിവയും.
ഗോകര്ണോ ഭദ്രകര്ണശ്ച സ്വര്ണാക്ഷഃ സ്ഥാണുരേവ ച। അജേശശ്ചൈവ സര്വജ്ഞോ ഭാസ്വരഃ സൂദ നാന്തരഃ
ഗോകർണം, ഭദ്രകർണം, സ്വർണാക്ഷൻ, സ്ഥാണു, അജേശൻ, സർവജ്ഞൻ, ഭാസ്വരൻ, സൂദൻ, നാന്തരൻ എന്നിവയും.
സുബാഹുര്മ്മത്തരൂപീ ച വിശാലോ ജടിലസ്തഥാ। രൌദ്രോഽഥ പിങ്ഗലാക്ഷശ്ച കാലദംഷ്ട്രീ ഭവേത്തതഃ
സുബാഹു, മദ്യപമായ രൂപം, വിശാലൻ, ജടിലൻ, രൗദ്രൻ, പിംഗലാക്ഷൻ, പിന്നെ കാലദംഷ്ട്രി.
വിദുരശ്ചൈവ ഘോരശ്ച പ്രാജാപത്യോ ഹുതാശനഃ। കാമരൂപീ തഥാ കാലഃ കര്ണോഽപ്യഥ ഭയാനകഃ
വിദുരൻ, ഘോരൻ, പ്രജാപത്യൻ, ഹുതാശനൻ, കാമരൂപി, കാലൻ, കർണൻ, ഭയാനകൻ.
മതങ്ഗഃ പിങ്ഗലശ്ചൈവ ഹരോ വൈ ധാതൃസഞ്ജ്ഞകഃ। ശങ്കുകര്ണോ വിധാനശ്ച ശ്രീകണ്ഠശ്ചന്ദ്രശേഖരഃ
മതംഗൻ, പിംഗളൻ, ഹരൻ, ധാതൃ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, ശങ്കുകർണ്ണൻ, വിധാനൻ, ശ്രീകണ്ഠൻ, ചന്ദ്രശേഖരൻ.
ഗാന്ധാരീ ച സുഷുമ്ണാ ച നാഡ്യൌ ദ്വൌ മാരുതൌ തഥാ। സമാനോദാനനാമാനൌ രസനാപായുരിന്ദ്രിയേ
ഗാന്ധാരി, സുഷുമ്ന എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് നാഡികൾ ഉണ്ട്. അതുപോലെ രണ്ട് വായുവുകളും: സമാനൻ, ഉദാനൻ. രസനയും പായുവും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ.
രസസ്തു വിഷയോ രൂപശബ്ദസ്പര്ശരസാ ഗുണാഃ। മണ്ഡലം വര്ത്തുലം തച്ച പുണ്ഡരീകാങ്കിതം സിതം
രസം ആണ് വിഷയം; രൂപം, ശബ്ദം, സ്പർശം, രസം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങൾ. ആ വൃത്തം വട്ടാകാരമായതും, താമരപ്പൂവുകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയതും വെള്ളയുമാണ്.
സ്വപ്നാവസ്ഥാപ്രതിഷ്ഠായാം കാരണം ഗരുഡധ്വജം। പ്രതിഷ്ഠാന്തകൃതം സര്വം സഞ്ചിന്ത്യ ഭുവനാദികം
സ്വപ്നാവസ്ഥയിൽ കാരണം ഗരുഡധ്വജൻ ആണ്. ലോകാദികൾ എല്ലാം ചിന്തിച്ച്, പ്രതിഷ്ഠ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
ഭാവ്യം ത്വയാനുകൂലേന വിഷ്ണും വിജ്ഞാപയേദിതി। തതോ വാഗീശ്വരീം ദേവീം വാഗീശമപി പൂര്വവത്
നല്ല മനസ്സോടെ വിഷ്ണുവിനെ അറിയിക്കണം. പിന്നെ മുമ്പുപോലെ വാഗീശ്വരിദേവിയെയും വാഗീശനെയും ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിച്ച് സ്തുതിക്കണം.
ആവാഹ്യാഭ്യര്ച്യ സന്തര്പ്യ ശിഷ്യം വക്ഷസി താഡയേത്। ഓം ഹാം ഹാം ഹം ഫട് । പ്രവിശേദപ്യനേനൈവ ചൈതന്യം വിഭജേത്തതഃ
ആഹ്വാനിച്ച്, പൂജിച്ച്, തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം ശിഷ്യന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടണം; 'ഓം ഹാം ഹാം ഹം ഫട്'. ഇതിലൂടെ അത്മാവിൽ പ്രവേശിച്ച് ചൈതന്യം വിഭജിക്കണം.
ശസ്ത്രേണ പാശസംയുക്തം ജ്യേഷ്ഠയാഽങ്കുശമുദ്രയാ। ഓം ഹാം ഹം ഹോം ഹ്രൂം ഫട് । സ്വാഹാന്തേന ഹൃദാകൃഷ്യ തേനൈവ പുടിതാത്മനാ
ശസ്ത്രം പാശം ചേർത്ത്, ജ്യേഷ്ഠാങ്കുശമുദ്രയോടെ, 'ഓം ഹാം ഹം ഹോം ഹ്രൂം ഫട്'. സ്വാഹാ കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിലേക്ക് ആകർഷിച്ച്, ശുദ്ധമായ ആത്മാവോടെ.
ഗൃഹീത്വാ തം നമോന്തേന നിജാത്മനി നിയോജയേത് । ഓം ഹാം ഹം ഹോമ് ആത്മനേ നമഃ। പൂര്വവത് പിതൃസംയോഗം ഭാവയിത്വോദ്ഭവാഖ്യയാ
അത് എടുത്ത് 'നമ:' എന്നു പറഞ്ഞ് സ്വയം ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിക്കണം; 'ഓം ഹാം ഹം ഹോം ആത്മനേ നമ:'. മുമ്പുപോലെ പിതൃസംയോഗം ചിന്തിച്ച് ഉത്ഭവമുദ്രയോടെ.
വാമയാ തദനേനൈവ ദേവീഗര്ഭേ വിനിക്ഷിപേത്। ഓം ഹാം ഹം ഹാം ആത്മന നമഃ। ദേഹോത്പത്തൌ ഹൃദാ ഹ്യേവം ശിരസാ ജന്മനാ തഥാ
വലതുകൈ ഉപയോഗിച്ച് അതേ വിധത്തിൽ ദേവിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഇടണം; 'ഓം ഹാം ഹം ഹാം ആത്മന നമ:'. ശരീരത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിൽ ഹൃദയത്തിലും, ജനനസമയത്ത് തലയിൽപോലും.
ശിഖയാ വാധികാരായ ഭോഗായ കവചാണുനാ। തത്ത്വശുദ്ധൌ ഹൃദാ ഹ്യേവം ഗര്ഭാധാനായ പൂര്വവത്
ശിഖയാൽ അധികാരത്തിനായി, ഭോഗത്തിനായി കവചത്തിന്റെ അണുവിനൊപ്പം; തത്വശുദ്ധിക്ക് ഹൃദയത്തിൽ, ഗർഭാധാനത്തിന് മുമ്പുപോലെ.
ശിരസാ പാശശൈഥില്യേ നിഷ്കൃത്യൈവം ശതം ജപേത്। ഏവം പാശവിയോഗേഽപി തതഃ ശസ്ത്രാത്മജപ്തയാ
തലയാൽ പാശം ശൈഥില്യമാക്കാൻ, അങ്ങനെ നീക്കി, നൂറ് പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. അങ്ങനെ പാശവിയോഗത്തിനും, പിന്നെ ശസ്ത്രാത്മജപത്തോടെയും.
ഛിന്ദ്യാദസ്ത്രേണ കര്ത്തംര്യ്യാ കലാബീജവതാ യഥാ। ഓം ഹ്രീം പ്രതിഷ്ഠാകലാപാശായ ഹഃ ഫട്। വിസൃജ്യ വര്ത്തുലീകൃത്യ പാശമസ്ത്രേണ പൂര്വവത്
കലയുടെ വിത്തുപോലെ, ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പാശം മുറിക്കണം. 'ഓം ഹ്രീം, പ്രതിഷ്ഠാ-പാശായ ഹഃ ഫട്' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, പാശം വൃത്താകാരമാക്കി, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വിടുവിക്കണം.
ഘൃതപൂര്ണേ സ്രുവേ ദത്വാ കലാസ്ത്രേണൈവ ഹോമയേത്। അസ്ത്രേണ ജുഹുയാത് പഞ്ച പാശാങ്കുരനിവൃത്തയേ
നെയ്യ് നിറച്ച സ്രുവിൽ വച്ച്, കലയസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം. ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, പാശത്തിന്റെ മുളകൾ നീക്കാൻ അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.
പ്രായശ്ചിത്തനിഷേധാര്ഥം ദദ്യാദഷ്ടാഹുതീസ്തതഃ। ഓം ഹഃ അസ്ത്രായ ഹ്രൂം ഫട്। ഹൃദാവാഹ്യ ഹൃഷീകേശം കൃത്വാ പൂജനതര്പണേ
ദോഷങ്ങൾ നീക്കാൻ, അതിനുശേഷം എട്ട് ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം: 'ഓം ഹഃ അസ്ത്രായ ഹ്രൂം ഫട്'. ഹൃദയത്തിൽ ഹൃഷീകേശനെ ആഹ്വാനിച്ച്, പൂജയും തൃപ്തിയും നടത്തണം.
പൂര്വ്വോക്തവിധിനാ കുര്യ്യാദധികാരസമര്പണം। ഓം ഹാം രസശുല്കം ഗൃഹാണ സ്വാഹാ। നിഃശേഷദഗ്ധപാശസ്യ പശോരസ്യ ഹരേ ത്വയാ
മുമ്പ് പറഞ്ഞ വിധിയിൽ അധികാര സമർപ്പണം നടത്തണം: 'ഓം ഹാം, രസശുല്കം സ്വീകരിക്കണം, സ്വാഹാ.' ഹരേ, പൂർണ്ണമായി ദഹിച്ച പാശങ്ങളുള്ള ഈ പശു നിന്റെ കൃപയാൽ ഇനി ബന്ധിക്കപ്പെടരുത്.
ന സ്ഥേയം ബന്ധകത്വേന ശിവാജ്ഞാം ശ്രാവയേദിതി। തതോ വിസൃജ്യ ഗോവിന്ദം വിദ്യാത്മാനം നിയോജ്യ ച
ബന്ധത്തിൽ തുടരരുത് എന്ന് ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രസിദ്ധീകരിക്കണം. പിന്നെ, ഗോവിന്ദനെ, വിജ്ഞാനസ്വരൂപനായവനെ, വിടുവിച്ച് niyōjanam നടത്തണം.
ബാഹുമുക്താര്ദ്ധദൃശ്യേന ചന്ദ്രബിമ്ബേന സന്നിഭം। സംഹാരമുദ്രയാ സ്വസ്ഥം വിധായോദ്ഭവമുദ്രയാ
കൈ നീട്ടി, അർദ്ധം കാണുന്ന പോലെ, ചന്ദ്രബിംബംപോലെയുള്ള ഭാവത്തിൽ, സംഹാരമുദ്രയിൽ സ്വസ്ഥതയോടെ നിന്ന്, ഉത്ഭവമുദ്ര സ്വീകരിക്കണം.
സൂത്രേ സംയോജ്യ വിന്യസ്യ തോയബിന്ദും യഥാ പുരാ। വിസൃജ്യ പിതരൌ വഹ്നേഃ പൂജിതൌ കുസുമാദിഭിഃ
തന്തുവിൽ ചേർത്ത്, മുമ്പ് പോലെ വെള്ളത്തിന്റെ തുള്ളി വച്ച്, അഗ്നിയുടെ മാതാപിതാക്കളെ പൂക്കളാൽ തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ച് പൂജിച്ച് വിടുവിക്കണം.
ഈശ്വര ഉവാച സന്ധാനമഥ വിദ്യായാഃ പ്രാചീനകലയാ സഹ। കുര്വീത പൂര്വവത് കൃത്വാ തത്ത്വം വര്ണയ തദ്യഥാ
ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ, വിദ്യയുടെ സംയോജനം, പഴയ കലയോടൊപ്പം, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ നടത്തണം. അതിനുശേഷം, അതിന്റെ തത്വം യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ വിവരിക്കണം.
സഹൈതേന ച പര്യ്യന്താഃ കഥ്യന്തേഽഥ പദാന്യപി। വ്യാപിന് ഓം അരൂപ ഓം പ്രമഥ ഓം തേജഃ ഓം ജ്യോതിഃ ഓം പുരുഷ ഓം അഗ്നേ ഓം അധൂമ ഓം അഭസ്മ ഓം അനാദി ഓം നാനാ ഓം ധൂധൂ ഓം ഭൂഃ ഓം ഭുവഃ ഓം സ്വഃ അനിധന നിധനോദ്ഭവ ശിവ ശര്വ പരമാത്മന് മഹേശ്വര മഹാദേവ സദ്ഭാവേശ്വര മഹാതേജഃ യോഗാധിപതയേ മുഞ്ച പ്രഥമ സര്വ സര്വേസര്വേതി ദ്വാത്രിംശത് പദാനി। ബീജഭാവേ ത്രയോ മന്ത്രാ വാമദേവഃ ശിവഃ ശിഖാ
ഇവയോടൊപ്പം അതിന്റെ അതിരുകളും പദങ്ങളും പറയുന്നു: വ്യാപിൻ, ഓം; അരൂപൻ, ഓം; പ്രമഥൻ, ഓം; തേജസ്, ഓം; ജ്യോതി, ഓം; പുരുഷൻ, ഓം; അഗ്നി, ഓം; അധൂമൻ, ഓം; അഭസ്മൻ, ഓം; അനാദി, ഓം; നാനാ, ഓം; ധൂധൂ, ഓം; ഭൂഃ, ഓം; ഭുവഃ, ഓം; സ്വഃ; അനിധനൻ, നിധനോദ്ഭവൻ, ശിവൻ, ശർവൻ, പരമാത്മാവ്, മഹേശ്വരൻ, മഹാദേവൻ, സദ്ഭാവേശ്വരൻ, മഹാതേജസ്, യോഗാധിപതി, മുഞ്ച, പ്രഥമ, സർവ, സർവേശർവ—ഇങ്ങനെ മുപ്പത്തിരണ്ട് പദങ്ങൾ. ബീജഭാവത്തിൽ മൂന്നു മന്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്: വാമദേവൻ, ശിവൻ, ശിഖാ.
സൂത്രം ദേഹേ സ്വമന്ത്രേണ പ്രവിശ്യൈനാം വിയോജയേത് । ഓം ഹാം ഖീം ഹാം പ്രതിഷ്ഠാകലാപാശായ ഓം ഫട് സ്വാഹാന്തേനാനൈനൈവ പൂരകേണാങ്കുശമുദ്രയാ സമാകര്ഷേത് തതഃ ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹ്രാം ഹ്രൂം പ്രതിതഷ്ഠാ കലാപാശായ ഹ്രം ഫഡിത്യനേന സംഹാരമുദ്രയാ കുമ്ഭകേന ഹൃദയാദധോ നാഡീസൂത്രാദാദായ ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹ്രാം ഹാം പ്രതിഷ്ഠാകലാപാശായ നമ ഇത്യനേനോദ്ഭവമുദ്രയാ രേചകേന കുമ്ഭേ സമാരോപയേത് ഓം ഹാം ഹ്രീം പ്രതിഷ്ഠാകലാപശായ നമ ഇത്യനേനാര്ച്ചയിത്വാ സമ്പൂജ്യ സ്വാഹാന്തേനാഹുതീനാം ത്രയേണ സന്നിധായ തതഃ ഓം ഹാം വിഷ്ണവേ നമ ഇതി വിഷ്ണുമാവാഹ്യ സമ്പൂജ്യ സന്തര്പ്യ। വിഷ്ണോ തവാധികാരേഽസ്മിന് മുമുക്ഷും ദീക്ഷയാമ്യഹം
സ്വന്തം മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദേഹത്തിലെ സൂത്രം പ്രവേശിപ്പിച്ച് വേർപ്പെടുത്തണം. 'ഓം ഹാം ഖീം ഹാം' പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കായി, 'ഓം ഫട് സ്വാഹാ' എന്നിങ്ങനെ, പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ ആംഗുഷ്ഠമുദ്രയോടെ ആകർഷണം നടത്തണം. പിന്നെ 'ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹ്രാം ഹ്രൂം' പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കായി, 'ഹ്രം ഫട്' സംഹാരമുദ്രയോടെ കുംബകത്തിൽ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് നാഡീസൂത്രം എടുക്കണം. 'ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹ്രാം ഹാം' പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കായി, 'നമ:' ഉത്ഭവമുദ്രയോടെ റെചകത്തിൽ കുംബത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. 'ഓം ഹാം ഹ്രീം' പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കായി, 'നമ:' പൂജിച്ച്, സ്വാഹാ കൊണ്ട് മൂന്ന് ആഹുതികൾ സമർപ്പിച്ച്, 'ഓം ഹാം വിഷ്ണവേ നമ:' എന്ന് വിഷ്ണുവിനെ ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. വിഷ്ണുവിന്റെ അധികാരത്തിൽ ഈ മുമുക്ഷുവിനെ ദീക്ഷയാൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു.