അഗ്നിപുരാണമ്

വിസൃജ്യ വര്ത്തുലീകൃത്യ ഘൃതപൂര്ണേ സ്രുവേ ധരേത്। ദഹേദനുകലാസ്ത്രേണ കേവലാസ്ത്രേണ ഭസ്മസാത്

വിടുവിച്ച് വൃത്താകൃതിയിൽ ചലിപ്പിച്ച്, നെയ്യ് നിറച്ച സ്രുവിൽ പിടിക്കണം. അനുകലായസ്ത്രവും ഏകായുധമന്ത്രവും ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നിയിൽ ചാരമാക്കണം.

കുര്യാത് പഞ്ചാഹുതീര്ദത്വാ പാശാങ്കുശനിവൃത്തയേ। ഓം ഹഃ അസ്ത്രായ ഹൂം ഫട്। പ്രായശ്ചിത്തം തതഃ കുര്യാദസ്ത്രാഹുതിഭിരഷ്ടഭിഃ

പാശാങ്കുശം നീക്കാൻ അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം: 'ഓം ഹഃ, ആയുധത്തിന്, ഹൂം ഫട്'. അതിനുശേഷം എട്ടു ആയുധഹോമങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രായശ്ചിത്തം നടത്തണം.

അഥാവാഹ്യ വിധാതാരം പൂജയേത്തര്പയേത്തഥാ। തത ഓം ഹാം ശബ്ദസ്പര്ശശുദ്ധബ്രഹ്മന് ഗൃഹാണ സ്വാഹേത്യാഹുതിത്രയേണാധികാരമസ്യ സമര്പയേത് । ദഗ്ധനിഃശേഷപാപസ്യ ബ്രഹ്മന്നസ്യ പശോസ്ത്വയാ

വിധാതാവിനെ ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. 'ഓം ഹാം, ശുദ്ധശബ്ദസ്പർശബ്രഹ്മൻ, സ്വീകരിക്കൂ, സ്വാഹാ' എന്ന മന്ത്രം മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് അധികാരം സമർപ്പിക്കണം. ബ്രഹ്മൻ, യജ്ഞപശുവിന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീയാണു പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിക്കുന്നത്.

ബന്ധായ ന പുനഃ സ്ഥേയം ശിവാജ്ഞാം ശ്രാവയേദിതി। തതോ വിസൃജ്യ ധാതാരം നാഡ്യാ ദക്ഷിണയാ ശനൈഃ

വീണ്ടും ബന്ധത്തിൽ തുടരരുത്; ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രഖ്യാപിക്കണം. അതിനുശേഷം, വിധാതാവിനെ മൃദുവായി വലതുവശത്തെ നാഡിയിലൂടെ വിടവാങ്ങിക്കണം.

സംഹാരമുദ്രയാത്മാനം കുമ്ഭകേന നിജാത്മനാ। പൂജയിത്വാര്ഘ്യംപാത്രസ്ഥതോയബിന്ദുസുധോപമം

സംഹാരമുദ്രയോടെ, ശ്വാസം പിടിച്ചുപിടിച്ച്, സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച്, അമൃതംപോലെ ശുദ്ധമായ വെള്ളം ഉള്ള അർഘ്യപാത്രത്തെ പൂജിക്കണം.

ആദായ യോജയേത് സൂത്രേ രേചകേനോദ്ഭവാഖ്യയാ। പൂജയിത്വാര്ഘ്യപാത്രസ്ഥതോയബിന്ദും സുധോപമം

അത് എടുത്ത്, ഉത്ഭവം എന്ന ഉച്ച്വാസത്തോടെ തന്തുവിൽ ചേർക്കണം. അമൃതംപോലെ ശുദ്ധമായ വെള്ളത്തുള്ളി അർഘ്യപാത്രത്തിൽ പൂജിക്കണം.

ആപ്യായനായ ശിഷ്യസ്യ ഗുരൂഃ ശിരസി വിന്യസേത്। വിസൃജ്യ പിതരൌ ദദ്യാദ്വൌഷഡന്തശിവാണുനാ। പൂരണായ വിധിഃ പൂര്ണോ നിവൃത്തിരിതി ശോധിതാ

ശിഷ്യന്റെ പോഷണത്തിനായി ഗുരു അതു ശിരസ്സിൽ വയ്ക്കണം. വിട്ടയച്ച്, മാതാപിതാക്കൾക്ക് 'വൗഷട്' എന്ന ശിവമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നൽകണം. പൂർത്തിയ്ക്കലിനും നിരോധനത്തിനും ക്രിയ ശുദ്ധിയോടെ സമാപിക്കണം.

ഈശ്വര ഉവാച തത്ത്വയോരഥ സന്ധാനം കുര്യ്യാച്ഛുദ്ധവിശുദ്ധയോഃ। ഹ്രസ്വദീര്ഘപ്രയോഗേണ നാദനാദാന്തസങ്ഗിനാ

ഇശ്വരൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ, ശുദ്ധവും വിശുദ്ധവുമായ രണ്ടു തത്വങ്ങളുടെ ഐക്യം ഹ്രസ്വദീർഘശബ്ദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, നാദം ആരംഭം മുതൽ അവസാനം വരെ ചേർത്ത് നടത്തണം.

ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹാമ് അപ്തേജോവായുരാകാശം തന്മാത്രേന്ദ്രിയബുദ്ധയഃ। ഗുണത്രയമഹങ്കാശ്ചതുര്വിംശഃ പുമാനിതി

ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹാം - ഭൂമി, ജലം, അഗ്‌നി, വായു, ആകാശം, തന്മാത്രകൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ബുദ്ധികൾ; മൂന്ന് ഗുണങ്ങൾ, അഹങ്കാരം, ഇരുപത്തിയൊന്നാമത്തെ പുരുഷൻ - ഇങ്ങനെ.

പ്രതിഷ്ഠായാം നിവിഷ്ടാനി തത്ത്വാന്യേതാനി ഭാവയേത്। പഞ്ചവിംശതിസങ്ഖ്യാനി ഖാദിയാന്താക്ഷരാണി ച

ഈ തത്വങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠയിൽ സ്ഥാപിതമായതായി ധ്യാനിക്കണം; അവ ഇരുപത്തഞ്ച് എണ്ണമുണ്ട്, 'ഖ' മുതൽ 'യ' വരെയുള്ള അക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം.

പഞ്ചാശദധികാ ഷഷ്ടിര്ഭുവനൈസ്തുല്യസഞ്ജ്ഞിതാഃ। താവന്ത ഏവ രുദ്രാശ്ച വിജ്ഞേയാസ്തത്ര തദ്യഥാ

അമ്പത് കൂടി അറുപത്താറ്, ഇവ ലോകങ്ങളുടെ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെയത്രയേറെ രുദ്രന്മാരും ഉണ്ട്, താഴെ പറയുന്നതുപോലെ.

അമരേശഃ പ്രഭാവശ്ച നൈമിഷഃ പുഷ്കരോഽപി ച। തഥാ പാദിശ്ച ദണ്ഡിശ്ച ഭാവഭൂതിരഥാഷ്ടമഃ

അമരേശൻ, പ്രഭാവൻ, നൈമിഷൻ, പുഷ്കരൻ, പാദി, ദണ്ടി, ഭാവഭൂതി, എട്ടാമൻ അഷ്ടമൻ - ഇവരാണ്.

തു. സ്കന്ദപുരാണേ (൭.൧.൧൦) തീര്ഥാനാം മഹാഭൂതാനുസാരേണ വര്ഗീകരണമ് നകുലീശോ ഹരിശ്ചന്ദ്രഃ ശ്രീശൈലോ ദശമഃ സ്മൃതഃ। അന്വീശോഽസ്നാതികേശശ്ച മഹാകാലോഽഥ മധ്യമഃ

നകുലീശൻ, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, ശ്രീശൈലം പത്താമതായി അറിയപ്പെടുന്നു; അനുഈശൻ, അസ്നാതികേശൻ, മഹാകാലൻ, മധ്യമൻ - ഇവരും.

കേദാരോ ഭൈരവശ്ചൈവ ദ്വിതീയാഷ്ടകമീരിതം। തതോ ഗയാകുരുക്ഷേത്രഖലാനാദികനാദികേ

കേദാരം, ഭൈരവം, രണ്ടാമത്തെ അഷ്ടകം എന്നിവ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഗയ, കുറുക്ഷേത്രം, ഖലാനം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ പറയുന്നു.

വിമലശ്ചാട്ടഹാസശ്ച മഹേന്ദ്രോ ഭീമ ഏവ ച। വസ്വാപദം രുദ്രകോടിരവിയുക്തോ മഹാബലഃ

വിമലവും അട്ടഹാസവും, മഹേന്ദ്രനും ഭീമനും, വസ്വാപദം, രുദ്രകോട്ടി, സൂര്യൻ ഇല്ലാത്ത മഹാബലൻ എന്നിവയും.

ഗോകര്ണോ ഭദ്രകര്ണശ്ച സ്വര്ണാക്ഷഃ സ്ഥാണുരേവ ച। അജേശശ്ചൈവ സര്വജ്ഞോ ഭാസ്വരഃ സൂദ നാന്തരഃ

ഗോകർണം, ഭദ്രകർണം, സ്വർണാക്ഷൻ, സ്ഥാണു, അജേശൻ, സർവജ്ഞൻ, ഭാസ്വരൻ, സൂദൻ, നാന്തരൻ എന്നിവയും.

സുബാഹുര്മ്മത്തരൂപീ ച വിശാലോ ജടിലസ്തഥാ। രൌദ്രോഽഥ പിങ്ഗലാക്ഷശ്ച കാലദംഷ്ട്രീ ഭവേത്തതഃ

സുബാഹു, മദ്യപമായ രൂപം, വിശാലൻ, ജടിലൻ, രൗദ്രൻ, പിംഗലാക്ഷൻ, പിന്നെ കാലദംഷ്ട്രി.

വിദുരശ്ചൈവ ഘോരശ്ച പ്രാജാപത്യോ ഹുതാശനഃ। കാമരൂപീ തഥാ കാലഃ കര്ണോഽപ്യഥ ഭയാനകഃ

വിദുരൻ, ഘോരൻ, പ്രജാപത്യൻ, ഹുതാശനൻ, കാമരൂപി, കാലൻ, കർണൻ, ഭയാനകൻ.

മതങ്ഗഃ പിങ്ഗലശ്ചൈവ ഹരോ വൈ ധാതൃസഞ്ജ്ഞകഃ। ശങ്കുകര്ണോ വിധാനശ്ച ശ്രീകണ്ഠശ്ചന്ദ്രശേഖരഃ

മതംഗൻ, പിംഗളൻ, ഹരൻ, ധാതൃ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, ശങ്കുകർണ്ണൻ, വിധാനൻ, ശ്രീകണ്ഠൻ, ചന്ദ്രശേഖരൻ.

ഗാന്ധാരീ ച സുഷുമ്ണാ ച നാഡ്യൌ ദ്വൌ മാരുതൌ തഥാ। സമാനോദാനനാമാനൌ രസനാപായുരിന്ദ്രിയേ

ഗാന്ധാരി, സുഷുമ്ന എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് നാഡികൾ ഉണ്ട്. അതുപോലെ രണ്ട് വായുവുകളും: സമാനൻ, ഉദാനൻ. രസനയും പായുവും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ.

രസസ്തു വിഷയോ രൂപശബ്ദസ്പര്ശരസാ ഗുണാഃ। മണ്ഡലം വര്ത്തുലം തച്ച പുണ്ഡരീകാങ്കിതം സിതം

രസം ആണ് വിഷയം; രൂപം, ശബ്ദം, സ്പർശം, രസം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങൾ. ആ വൃത്തം വട്ടാകാരമായതും, താമരപ്പൂവുകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയതും വെള്ളയുമാണ്.

സ്വപ്നാവസ്ഥാപ്രതിഷ്ഠായാം കാരണം ഗരുഡധ്വജം। പ്രതിഷ്ഠാന്തകൃതം സര്വം സഞ്ചിന്ത്യ ഭുവനാദികം

സ്വപ്നാവസ്ഥയിൽ കാരണം ഗരുഡധ്വജൻ ആണ്. ലോകാദികൾ എല്ലാം ചിന്തിച്ച്, പ്രതിഷ്ഠ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.

ഭാവ്യം ത്വയാനുകൂലേന വിഷ്ണും വിജ്ഞാപയേദിതി। തതോ വാഗീശ്വരീം ദേവീം വാഗീശമപി പൂര്വവത്

നല്ല മനസ്സോടെ വിഷ്ണുവിനെ അറിയിക്കണം. പിന്നെ മുമ്പുപോലെ വാഗീശ്വരിദേവിയെയും വാഗീശനെയും ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിച്ച് സ്തുതിക്കണം.

ആവാഹ്യാഭ്യര്ച്യ സന്തര്പ്യ ശിഷ്യം വക്ഷസി താഡയേത്। ഓം ഹാം ഹാം ഹം ഫട് । പ്രവിശേദപ്യനേനൈവ ചൈതന്യം വിഭജേത്തതഃ

ആഹ്വാനിച്ച്, പൂജിച്ച്, തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം ശിഷ്യന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടണം; 'ഓം ഹാം ഹാം ഹം ഫട്'. ഇതിലൂടെ അത്മാവിൽ പ്രവേശിച്ച് ചൈതന്യം വിഭജിക്കണം.

ശസ്ത്രേണ പാശസംയുക്തം ജ്യേഷ്ഠയാഽങ്കുശമുദ്രയാ। ഓം ഹാം ഹം ഹോം ഹ്രൂം ഫട് । സ്വാഹാന്തേന ഹൃദാകൃഷ്യ തേനൈവ പുടിതാത്മനാ

ശസ്ത്രം പാശം ചേർത്ത്, ജ്യേഷ്ഠാങ്കുശമുദ്രയോടെ, 'ഓം ഹാം ഹം ഹോം ഹ്രൂം ഫട്'. സ്വാഹാ കൊണ്ട് ഹൃദയത്തിലേക്ക് ആകർഷിച്ച്, ശുദ്ധമായ ആത്മാവോടെ.

ഗൃഹീത്വാ തം നമോന്തേന നിജാത്മനി നിയോജയേത് । ഓം ഹാം ഹം ഹോമ് ആത്മനേ നമഃ। പൂര്വവത് പിതൃസംയോഗം ഭാവയിത്വോദ്ഭവാഖ്യയാ

അത് എടുത്ത് 'നമ:' എന്നു പറഞ്ഞ് സ്വയം ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിക്കണം; 'ഓം ഹാം ഹം ഹോം ആത്മനേ നമ:'. മുമ്പുപോലെ പിതൃസംയോഗം ചിന്തിച്ച് ഉത്ഭവമുദ്രയോടെ.

വാമയാ തദനേനൈവ ദേവീഗര്ഭേ വിനിക്ഷിപേത്। ഓം ഹാം ഹം ഹാം ആത്മന നമഃ। ദേഹോത്പത്തൌ ഹൃദാ ഹ്യേവം ശിരസാ ജന്മനാ തഥാ

വലതുകൈ ഉപയോഗിച്ച് അതേ വിധത്തിൽ ദേവിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഇടണം; 'ഓം ഹാം ഹം ഹാം ആത്മന നമ:'. ശരീരത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിൽ ഹൃദയത്തിലും, ജനനസമയത്ത് തലയിൽപോലും.