തദാകൃഷ്യ സ്വമന്ത്രേണ ഗൃഹീത്വാഽഽത്മനി യോജയേത്। ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹാമ് ആത്മനേ നമഃ। പിത്രോര്വിഭാവ്യ സംയോഗം ചൈതന്യം രേചകേന തത്
പിന്നീട് സ്വന്തം മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആകർഷിച്ച്, അതിനെ ആത്മാവിൽ ഏകീകരിക്കുക: 'ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹാം ആത്മനേ നമ:'; മാതാപിതാക്കളുടെ ഐക്യവും ചൈതന്യവും റെചകത്തോടെ ഭാവിക്കുക.
ബ്രഹ്മാദികാരണത്യാഗക്രമാന്നീത്വാ ശിവാസ്പദം। ഗര്ഭാധാനാര്ഥമാദായ യുഗപത് സര്വയോനിഷു
ബ്രഹ്മാവിന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും അധികാരം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ക്രമത്തിൽ ശിവന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് നയിച്ച്, ഗർഭധാനത്തിനായി എല്ലാ യോനികളിലും ഒരേസമയം സ്വീകരിക്കുക.
ക്ഷിപേദ്വാഗീശ്വരീയോനൌ വാമയോദ്ഭവമുദ്രയാ। ഓം ഹാം ഹാം ഹാം ആത്മനേ നമഃ । പൂജയേദപ്യനേനൈവ തര്പയേദപി പഞ്ചധാ
വാഗീശ്വരിയുടെ യോണിയിൽ ഇടതുകൈ ഉദ്ഭവമുദ്രയോടെ സമർപ്പിക്കുക: 'ഓം ഹാം ഹാം ഹാം ആത്മനേ നമ:'; അതുപോലെ പൂജിച്ച്, അഞ്ചു വിധത്തിൽ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.
അന്യയോനിഷു സര്വ്വാസു ദേഹശുദ്ധിം ഹൃദാ ചരേത്। നാത്ര പുംസവനം സ്ത്ര്യാദിശരീരസ്യാപി സമ്ഭവാത്
മറ്റ് എല്ലാ യോനികളിലും ഹൃദയത്തിൽ ദേഹശുദ്ധി നടത്തണം; ഇവിടെ പുരുഷജനനത്തിനുള്ള ക്രിയ ഇല്ല, സ്ത്രീശരീരം പോലും ഉണ്ടാകാം.
സീമന്തോന്നയനം വാപി ദൈവാന്യങ്ഗാനി ദേഹവത്। ശിരസാ ജന്മ കുര്വ്വീത ജുഗുപ്സന് സര്വ്വദേഹിനാം
അല്ലെങ്കിൽ സീമന്തോന്നയനം ചെയ്യുക, അല്ലെങ്കിൽ ദൈവികമായ മറ്റ് അവയവങ്ങൾ ദേഹത്തേക്കു പോലെ; ജനനം തലകൊണ്ട് നടത്തണം, എല്ലാ ശരീരധാരികളെയും ഒഴിവാക്കണം.
തഥൈവ ഭാവയേദേഷാമധികാരം ശിവാണുനാ ഭോഗം കവചമന്ത്രേണ ശസ്ത്രേണ വിഷയാത്മനാ
അതു പോലെ ഇവരുടെ അധികാരം ശിവബീജം ഉപയോഗിച്ച് ഭാവിക്കുക; അനുഭവം കാവചമന്ത്രത്തോടും, ആയുധം വിഷയസ്വരൂപത്തോടും കൂടി.
മോഹരൂപമഭേദഞ്ച ലയസഞ്ജ്ഞം വിഭാവയേത്। ശിവേന സ്രോതസാം ശുദ്ധിം ഹൃദാ തത്ത്വവിശോധനം
മോഹത്തിന്റെ രൂപവും അതിന്റെ അദ്വിതീയതയും ലയാവസ്ഥയും മനസ്സിൽ ആലോചിക്കണം. ശിവൻ ഹൃദയത്തിൽ സ്രോതസ്സുകളുടെ ശുദ്ധിയും തത്വങ്ങളുടെ വ്യക്തതയും നടത്തണം.
പഞ്ച പഞ്ചാഹുതീഃ കുര്യ്യാത് ഗര്ഭാധാനാദിഷു ക്രമാത്। മായയാ മലകര്മാദിപാശബന്ധനിവൃത്തയേ
ഗർഭധാനം മുതലായവയിൽ ക്രമമായി അഞ്ചു അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ ചെയ്യണം, മായയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന മലവും കർമ്മാദികളുമായ ബന്ധങ്ങൾ നീക്കുന്നതിനായി.
നിഷ്കൃത്യൈവ ഹൃദാ പശ്ചാദ് യജേത ശതമാഹുതീഃ। മലശക്തിനിരോധേന പാശാനാഞ്ച വിയോജനം
ഹൃദയത്തിൽ ശുദ്ധീകരണം നടത്തിയശേഷം, നൂറ് ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. മലത്തിന്റെ ശക്തിയെ നിയന്ത്രിച്ച് ബന്ധങ്ങളെ വേർതിരിക്കാം.
സ്വാഹാന്തായുധമന്ത്രേണ പഞ്ചപഞ്ചാഹുതീര്യജേത്। മായാദ്യന്തസ്യ പാശസ്യ സപ്തവാരാസ്ത്രജപ്തയാ
സ്വാഹാ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അഞ്ചു അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. മായയാൽ അവസാനിക്കുന്ന ബന്ധം ഒഴിവാക്കാൻ ഏഴു പ്രാവശ്യം ആയുധമന്ത്രം ജപിക്കണം.
കര്ത്തര്യ്യാ ഛേദനം കുര്യ്യാത് കല്പശസ്ത്രേണ തദ്യഥാ। ഓം ഹൂം നിവൃത്തികലാപാശായ ഹൂം ഫട്। ബന്ധകത്വഞ്ച നിര്വര്ത്യ ഹസ്താഭ്യാഞ്ച ശരാണുനാ
വിഹിതമായ കല്പശസ്ത്രം കൊണ്ട് ബന്ധം മുറിക്കണം. 'ഓം ഹൂം, നിരോധനക്കലാപാശത്തിന്, ഹൂം ഫട്' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ബന്ധനം പൂർത്തിയാക്കി, ഇരുകൈകളും ബാണമന്ത്രവും ഉപയോഗിക്കണം.
വിസൃജ്യ വര്ത്തുലീകൃത്യ ഘൃതപൂര്ണേ സ്രുവേ ധരേത്। ദഹേദനുകലാസ്ത്രേണ കേവലാസ്ത്രേണ ഭസ്മസാത്
വിടുവിച്ച് വൃത്താകൃതിയിൽ ചലിപ്പിച്ച്, നെയ്യ് നിറച്ച സ്രുവിൽ പിടിക്കണം. അനുകലായസ്ത്രവും ഏകായുധമന്ത്രവും ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നിയിൽ ചാരമാക്കണം.
കുര്യാത് പഞ്ചാഹുതീര്ദത്വാ പാശാങ്കുശനിവൃത്തയേ। ഓം ഹഃ അസ്ത്രായ ഹൂം ഫട്। പ്രായശ്ചിത്തം തതഃ കുര്യാദസ്ത്രാഹുതിഭിരഷ്ടഭിഃ
പാശാങ്കുശം നീക്കാൻ അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം: 'ഓം ഹഃ, ആയുധത്തിന്, ഹൂം ഫട്'. അതിനുശേഷം എട്ടു ആയുധഹോമങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രായശ്ചിത്തം നടത്തണം.
അഥാവാഹ്യ വിധാതാരം പൂജയേത്തര്പയേത്തഥാ। തത ഓം ഹാം ശബ്ദസ്പര്ശശുദ്ധബ്രഹ്മന് ഗൃഹാണ സ്വാഹേത്യാഹുതിത്രയേണാധികാരമസ്യ സമര്പയേത് । ദഗ്ധനിഃശേഷപാപസ്യ ബ്രഹ്മന്നസ്യ പശോസ്ത്വയാ
വിധാതാവിനെ ആഹ്വാനിച്ച് പൂജിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. 'ഓം ഹാം, ശുദ്ധശബ്ദസ്പർശബ്രഹ്മൻ, സ്വീകരിക്കൂ, സ്വാഹാ' എന്ന മന്ത്രം മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് അധികാരം സമർപ്പിക്കണം. ബ്രഹ്മൻ, യജ്ഞപശുവിന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീയാണു പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിക്കുന്നത്.
ബന്ധായ ന പുനഃ സ്ഥേയം ശിവാജ്ഞാം ശ്രാവയേദിതി। തതോ വിസൃജ്യ ധാതാരം നാഡ്യാ ദക്ഷിണയാ ശനൈഃ
വീണ്ടും ബന്ധത്തിൽ തുടരരുത്; ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രഖ്യാപിക്കണം. അതിനുശേഷം, വിധാതാവിനെ മൃദുവായി വലതുവശത്തെ നാഡിയിലൂടെ വിടവാങ്ങിക്കണം.
സംഹാരമുദ്രയാത്മാനം കുമ്ഭകേന നിജാത്മനാ। പൂജയിത്വാര്ഘ്യംപാത്രസ്ഥതോയബിന്ദുസുധോപമം
സംഹാരമുദ്രയോടെ, ശ്വാസം പിടിച്ചുപിടിച്ച്, സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച്, അമൃതംപോലെ ശുദ്ധമായ വെള്ളം ഉള്ള അർഘ്യപാത്രത്തെ പൂജിക്കണം.
ആദായ യോജയേത് സൂത്രേ രേചകേനോദ്ഭവാഖ്യയാ। പൂജയിത്വാര്ഘ്യപാത്രസ്ഥതോയബിന്ദും സുധോപമം
അത് എടുത്ത്, ഉത്ഭവം എന്ന ഉച്ച്വാസത്തോടെ തന്തുവിൽ ചേർക്കണം. അമൃതംപോലെ ശുദ്ധമായ വെള്ളത്തുള്ളി അർഘ്യപാത്രത്തിൽ പൂജിക്കണം.
ആപ്യായനായ ശിഷ്യസ്യ ഗുരൂഃ ശിരസി വിന്യസേത്। വിസൃജ്യ പിതരൌ ദദ്യാദ്വൌഷഡന്തശിവാണുനാ। പൂരണായ വിധിഃ പൂര്ണോ നിവൃത്തിരിതി ശോധിതാ
ശിഷ്യന്റെ പോഷണത്തിനായി ഗുരു അതു ശിരസ്സിൽ വയ്ക്കണം. വിട്ടയച്ച്, മാതാപിതാക്കൾക്ക് 'വൗഷട്' എന്ന ശിവമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നൽകണം. പൂർത്തിയ്ക്കലിനും നിരോധനത്തിനും ക്രിയ ശുദ്ധിയോടെ സമാപിക്കണം.
ഈശ്വര ഉവാച തത്ത്വയോരഥ സന്ധാനം കുര്യ്യാച്ഛുദ്ധവിശുദ്ധയോഃ। ഹ്രസ്വദീര്ഘപ്രയോഗേണ നാദനാദാന്തസങ്ഗിനാ
ഇശ്വരൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ, ശുദ്ധവും വിശുദ്ധവുമായ രണ്ടു തത്വങ്ങളുടെ ഐക്യം ഹ്രസ്വദീർഘശബ്ദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, നാദം ആരംഭം മുതൽ അവസാനം വരെ ചേർത്ത് നടത്തണം.
ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹാമ് അപ്തേജോവായുരാകാശം തന്മാത്രേന്ദ്രിയബുദ്ധയഃ। ഗുണത്രയമഹങ്കാശ്ചതുര്വിംശഃ പുമാനിതി
ഓം ഹാം ഹ്രൂം ഹാം - ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം, തന്മാത്രകൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ബുദ്ധികൾ; മൂന്ന് ഗുണങ്ങൾ, അഹങ്കാരം, ഇരുപത്തിയൊന്നാമത്തെ പുരുഷൻ - ഇങ്ങനെ.
പ്രതിഷ്ഠായാം നിവിഷ്ടാനി തത്ത്വാന്യേതാനി ഭാവയേത്। പഞ്ചവിംശതിസങ്ഖ്യാനി ഖാദിയാന്താക്ഷരാണി ച
ഈ തത്വങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠയിൽ സ്ഥാപിതമായതായി ധ്യാനിക്കണം; അവ ഇരുപത്തഞ്ച് എണ്ണമുണ്ട്, 'ഖ' മുതൽ 'യ' വരെയുള്ള അക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം.
പഞ്ചാശദധികാ ഷഷ്ടിര്ഭുവനൈസ്തുല്യസഞ്ജ്ഞിതാഃ। താവന്ത ഏവ രുദ്രാശ്ച വിജ്ഞേയാസ്തത്ര തദ്യഥാ
അമ്പത് കൂടി അറുപത്താറ്, ഇവ ലോകങ്ങളുടെ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെയത്രയേറെ രുദ്രന്മാരും ഉണ്ട്, താഴെ പറയുന്നതുപോലെ.
അമരേശഃ പ്രഭാവശ്ച നൈമിഷഃ പുഷ്കരോഽപി ച। തഥാ പാദിശ്ച ദണ്ഡിശ്ച ഭാവഭൂതിരഥാഷ്ടമഃ
അമരേശൻ, പ്രഭാവൻ, നൈമിഷൻ, പുഷ്കരൻ, പാദി, ദണ്ടി, ഭാവഭൂതി, എട്ടാമൻ അഷ്ടമൻ - ഇവരാണ്.
തു. സ്കന്ദപുരാണേ (൭.൧.൧൦) തീര്ഥാനാം മഹാഭൂതാനുസാരേണ വര്ഗീകരണമ് നകുലീശോ ഹരിശ്ചന്ദ്രഃ ശ്രീശൈലോ ദശമഃ സ്മൃതഃ। അന്വീശോഽസ്നാതികേശശ്ച മഹാകാലോഽഥ മധ്യമഃ
നകുലീശൻ, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, ശ്രീശൈലം പത്താമതായി അറിയപ്പെടുന്നു; അനുഈശൻ, അസ്നാതികേശൻ, മഹാകാലൻ, മധ്യമൻ - ഇവരും.
കേദാരോ ഭൈരവശ്ചൈവ ദ്വിതീയാഷ്ടകമീരിതം। തതോ ഗയാകുരുക്ഷേത്രഖലാനാദികനാദികേ
കേദാരം, ഭൈരവം, രണ്ടാമത്തെ അഷ്ടകം എന്നിവ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഗയ, കുറുക്ഷേത്രം, ഖലാനം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ പറയുന്നു.
വിമലശ്ചാട്ടഹാസശ്ച മഹേന്ദ്രോ ഭീമ ഏവ ച। വസ്വാപദം രുദ്രകോടിരവിയുക്തോ മഹാബലഃ
വിമലവും അട്ടഹാസവും, മഹേന്ദ്രനും ഭീമനും, വസ്വാപദം, രുദ്രകോട്ടി, സൂര്യൻ ഇല്ലാത്ത മഹാബലൻ എന്നിവയും.
ഗോകര്ണോ ഭദ്രകര്ണശ്ച സ്വര്ണാക്ഷഃ സ്ഥാണുരേവ ച। അജേശശ്ചൈവ സര്വജ്ഞോ ഭാസ്വരഃ സൂദ നാന്തരഃ
ഗോകർണം, ഭദ്രകർണം, സ്വർണാക്ഷൻ, സ്ഥാണു, അജേശൻ, സർവജ്ഞൻ, ഭാസ്വരൻ, സൂദൻ, നാന്തരൻ എന്നിവയും.
സുബാഹുര്മ്മത്തരൂപീ ച വിശാലോ ജടിലസ്തഥാ। രൌദ്രോഽഥ പിങ്ഗലാക്ഷശ്ച കാലദംഷ്ട്രീ ഭവേത്തതഃ
സുബാഹു, മദ്യപമായ രൂപം, വിശാലൻ, ജടിലൻ, രൗദ്രൻ, പിംഗലാക്ഷൻ, പിന്നെ കാലദംഷ്ട്രി.
വിദുരശ്ചൈവ ഘോരശ്ച പ്രാജാപത്യോ ഹുതാശനഃ। കാമരൂപീ തഥാ കാലഃ കര്ണോഽപ്യഥ ഭയാനകഃ
വിദുരൻ, ഘോരൻ, പ്രജാപത്യൻ, ഹുതാശനൻ, കാമരൂപി, കാലൻ, കർണൻ, ഭയാനകൻ.
മതങ്ഗഃ പിങ്ഗലശ്ചൈവ ഹരോ വൈ ധാതൃസഞ്ജ്ഞകഃ। ശങ്കുകര്ണോ വിധാനശ്ച ശ്രീകണ്ഠശ്ചന്ദ്രശേഖരഃ
മതംഗൻ, പിംഗളൻ, ഹരൻ, ധാതൃ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, ശങ്കുകർണ്ണൻ, വിധാനൻ, ശ്രീകണ്ഠൻ, ചന്ദ്രശേഖരൻ.