അഗ്നിപുരാണമ്

ഗജാശ്വാരോഹണം സ്വപ്നേ ശുഭം ശുക്ലാംശുകാദികം । തൈലാഭ്യങ്ഗാദികം ഹീനം ഹോമോ ഘോരേണ ശാന്തയേ

ആനയിലോ കുതിരയിലോ കയറിയ സ്വപ്നം കാണുന്നതും, শুভമായ വെള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ കാണുന്നതും, എണ്ണയിടൽ തുടങ്ങിയവ ഇല്ലാതാകുന്നതും അശുഭമാണ്; അതിനാൽ ഭയങ്കരമായ ഹോമം നടത്തി ശാന്തി വരുത്തണം.

നിത്യകര്മ്മദ്വയം കൃത്വാ പ്രവിശ്യ മഖമണ്ഡപം। സ്വാചാന്തോ നിത്യവത് കര്മ്മ കുര്യാന്നൈമിത്തികേ വിധൌ

ദിവസേന ചെയ്യേണ്ട രണ്ടു കര്‍മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, യാഗശാലയിൽ പ്രവേശിച്ച്, സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ച്, നിത്യകർമം പോലെ നൈമിത്തിക കര്‍മവും നിർവഹിക്കണം.

തതഃ സംശോധ്യ ചാത്മാനം ശിവഹസ്തം തഥാത്മനി। വിന്യസ്യ കുമ്ഭഗം പ്രാച്ചര്യ ഇന്ദ്രാദീനാമനുക്രമാത്

ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, ശിവന്റെ കൈയെ ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിച്ച്, കുമ്പം കിഴക്കോട്ട് മുഖമാക്കി വച്ച്, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരെയും ക്രമത്തിൽ പൂജിക്കണം.

മണ്ഡലോ സ്ഥണ്ഡിലേ വാഽപി പ്രകുര്വീത ശിവാര്ച്ചനം। തര്പണം പൂജനം വഹ്നേഃ പൂര്ണാന്തം മന്ത്രതര്പണം

മണ്ഡലത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്തണ്ഡിലത്തിൽ ശിവനെ പൂജിക്കണം; അർഘ്യം അർപ്പിച്ച് അഗ്നിയെ ആരാധിച്ച്, മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം പൂർത്തിയാക്കണം.

ദുഃസ്വപ്നദോഷമോഷായ ശസ്ത്രേണാഷ്ടാധികം ശതം। ഹുത്വാ ഹൂം സമ്പുടേനൈവ വിദധ്യാത് മന്ത്രദീപനം

ദുഷ്ടസ്വപ്നത്തിന്റെ ദോഷം നീക്കാൻ, ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഹൂം മുദ്രയോടെ, നൂറിനെട്ട് ഹോമങ്ങൾ നടത്തി മന്ത്രത്തിന്റെ ജ്വാല ഉണർത്തണം.

അന്തര്ബലിവിധാനഞ്ച മധ്യേ സ്ഥണ്ഡിലകുമ്ഭയോഃ। കൃത്വാ ശിഷ്യപ്രവേശായ ലബ്ധാനുജ്ഞോ ബഹിര്വ്രജേത്

സ്തണ്ഡിലത്തിന്റെയും കുമ്പത്തിന്റെയും ഇടയിൽ അന്തര്ബലി അർപ്പിച്ച്, ശിഷ്യൻ പ്രവേശിക്കാൻ അനുമതി വാങ്ങി പുറത്തേക്ക് പോകണം.

കുര്യ്യാത്സമയവത്തത്ര മണ്ഡലാരോപണാദികം। സമ്പാതഹോമം തന്നാഡീരൂപദര്ഭകരാനുഗം

അവിടെ, വ്രതാനുസൃതമായി, മണ്ഡലം സ്ഥാപിക്കുകയും അനുബന്ധ കർമ്മങ്ങളും നടത്തുകയും, നിർദ്ദിഷ്ടമായ ദർഭയും നാളികേരവും അനുസരിച്ച് സംപാതഹോമം നടത്തണം.

തത്‌സന്നിധാനായ തിസ്രോ ഹുത്വാ മൂലാണുനാഽഽഹുതീഃ। കുമ്ഭസ്ഥം ശിവമഭ്യര്ച്ച്യ പാശസൂത്രമുപാഹരേത്

അവിടെ ദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി, മൂലാനുസ്വാരമന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഹോമം ചെയ്ത്, കുമ്പത്തിൽ ശിവനെ പൂജിച്ച്, പാശസൂത്രം കൊണ്ടുവരണം.

സ്വദക്ഷിണോര്ധ്വകായസ്യ ശിഷ്യസ്യാഭ്യര്ച്ചിതസ്യ ച। തച്ഛിഖായാം നിബധ്നീയാത് പാദാങ്ഗുഷ്ഠാവലമ്ബിതം

പൂജിച്ച ശിഷ്യന്റെ വലതുവശത്തും മേൽവശത്തും, അവന്റെ ശിഖയിൽ പാശസൂത്രം കെട്ടി, അത് വലതുപാദത്തിന്റെ വലതുനഖം വരെ തൂങ്ങിക്കൊള്ളണം.

തം നിവേശ്യ നിവൃത്തേസ്തു വ്യാപ്തിമാലോക്യ ചേതസാ। ജ്ഞേയാനി ഭുവനാന്യസ്യാം ശതമഷ്ടാധികം തതഃ

അവനെ മനസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ച് അവൻ എങ്ങോട്ടും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടാൽ, അവനിൽ നൂറ് എട്ടു ലോകങ്ങൾ ഉള്ളതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

കപാലോഽജശ്ച ബുദ്ധശ്ച വജ്രദേഹഃ പ്രമര്ദ്ദനഃ । വിഭൂതിരവ്യയഃ ശാസ്താ പിനാകീ ത്രിദശാധിപഃ

അവൻ കപാലൻ, അജൻ, ബുദ്ധൻ, വജ്രദേഹൻ, പ്രമർദ്ദനൻ, വിഭൂതി, അവ്യയൻ, ശാസ്താവ്, പിനാകി, ദേവന്മാരുടെ നായകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.

അഗ്നീ രുദ്രോ ഹുതാശീ ച പിങ്ഗലഃ ഖാദകോ ഹരഃ। ജ്വലനോ ദഹനോ ബഭ്രുര്ഭസ്മാന്തകക്ഷപാന്തകൌ

അവൻ അഗ്നി, രുദ്രൻ, ഹുതാശൻ, പിംഗളൻ, ഖാദകൻ, ഹരൻ, ജ്വലനൻ, ദഹനൻ, ബഭ്രു, ഭസ്മാന്തകൻ, ക്ഷപാന്തകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.

യാമ്യമൃത്യുഹരോ ധാതാ വിധാതാ കാര്യ്യരഞ്ജകഃ। കാലോ ധര്മ്മേഽപ്യധര്മശ്ച സംയോക്താ ച വിയോഗകഃ

അവൻ യാമ്യമൃത്യുഹരൻ, ധാതാവ്, വിധാതാവ്, കാര്യങ്ങളിൽ സന്തോഷം നൽകുന്നവൻ, കാലൻ, ധർമ്മവും അധർമ്മവും, ഒന്നിപ്പിക്കുന്നവനും വേർതിരിക്കുന്നവനും ആണു.

നൈര്ഋതോ മാരണോ ഹന്താ ക്രൂരദൃഷ്ടിര്ഭയാനകഃ। ഊര്ദ്ധ്വാംശകോ വിരൂപാക്ഷോ ധൂമ്രലോഹിതദംഷ്ട്രവാന്

അവൻ നായൃതി, മാരണം, ഹന്താവ്, ക്രൂരദൃഷ്ടി, ഭയങ്കരൻ, ഊർദ്ധ്വാംശകൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, ധൂമ്രലോഹിതദംഷ്ട്രവാനായവൻ.

ബലശ്ചാതിബലശ്ചൈവ പാശഹസ്തോ മഹാബലഃ। ശ്വേതശ്ച ജയഭദ്രശ്ച ദീര്ഘബാഹുര്ജലാന്തകഃ

അവൻ ബലൻ, അതിബലൻ, പാശഹസ്തൻ, മഹാബലൻ, ശ്വേതൻ, ജയഭദ്രൻ, ദീർഘബാഹു, ജലാന്തകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.

വഡവാസ്യശ്ച ഭീമശ്ച ദശൈതേ വാരുണാഃ സ്മൃതാഃ। ശീഘ്രോ ലഘുര്വ്വായുവേഗഃ സൂക്ഷ്മസ്തീക്ഷ്ണഃ ക്ഷപാന്തകഃ

അവൻ വടവാസ്യനും ഭീമനും ആണു; ഇവ പത്തു പേരും വാരുണന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു: വേഗമുള്ളവൻ, ലഘുവായവൻ, വായുവിന്റെ വേഗം, സൂക്ഷ്മൻ, തീവ്രൻ, ക്ഷപാന്തകൻ.

പഞ്ചാന്തകഃ പഞ്ചശിഖഃ കപര്ദ്ദീ മേഘവാഹനഃ। ജടാമുകുടധാരീ ച നാനാരത്നധരസ്തഥാ

അവൻ പഞ്ചാന്തകൻ, പഞ്ചശിഖൻ, കപർദി, മേഘവാഹനൻ, ജടാമുകുടധാരിയും വിവിധ രത്നങ്ങൾ അണിഞ്ഞവനും ആണു.

നിധീശോ രൂപവാന് ധന്യോ സൌമ്യദേഹഃ പ്രസാദകൃത്। പ്രകാശോഽപ്യഥ ലക്ഷ്മീവാന് കാമരൂപോ ദശോത്തരേ

അവൻ നിധീഷൻ, സുന്ദരൻ, ഭാഗ്യവാൻ, സൌമ്യദേഹൻ, കൃപ നൽകുന്നവൻ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞവൻ, ഐശ്വര്യമുള്ളവൻ, ഇഷ്ടരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, ഇനിയും പത്ത് പേരുണ്ട്.

വിദ്യാധരോ ജ്ഞാനധരഃ സര്വജ്ഞോ വേദപാരഗഃ। മാതൃവൃത്തശ്ച പിങ്ഗാക്ഷോ ഭൂതപാലോ ബലിപ്രിയഃ

അവൻ വിദ്യാധരൻ, ജ്ഞാനധാരകൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, മാതാവിനെപ്പോലെയുള്ളവൻ, പിംഗാക്ഷൻ, ഭൂതങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ, ബലിപ്രിയൻ.

സര്വവിദ്യാവിധാതാ ച സുഖദുഃഖഹരാ ദശ। അനന്തഃ പാലകോ ധീരഃ പാതാലാധിപതിസ്തഥാ

അവൻ സർവ്വവിദ്യ നൽകുന്നവൻ, സന്തോഷവും ദുഃഖവും നീക്കുന്നവൻ—പത്ത് പേരുണ്ട്—അനന്തൻ, രക്ഷകൻ, ധീരൻ, പാതാളത്തിലെ രാജാവും ആണു.

വൃഷോ വൃഷധരോ വീര്യ്യോ ഗ്രസനഃ സര്വതോമുഖഃ। ലോഹിതശ്ചൈവ വിജ്ഞേയാ ദശ രുദ്രാഃ ഫണിസ്ഥിതാഃ

അവൻ വൃഷൻ, വൃഷധരൻ, വീര്യവാൻ, ഗ്രസകൻ, എല്ലാ ദിശകളിലും മുഖമുള്ളവൻ, ലോഹിതൻ; ഈ പത്തു രുദ്രന്മാർ പാമ്പുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവരായി അറിയപ്പെടുന്നു.

ശമ്ഭുര്വിഭുര്ഗണാധ്യക്ഷസ്ത്രയക്ഷസ്ത്രിദശവന്ദിതഃ। സംഹാരശ്ച വിഹാരശ്ച ലാഭോ ലിപ്സുര്വിചക്ഷണഃ

അവൻ ശംഭു, വിഭു, ഗണങ്ങളുടെ അദ്ധ്യക്ഷൻ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ, ദേവന്മാർക്ക് ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ, സംഹാരം, വിനോദം, ലാഭം, ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, വിവേകശാലി.

അത്താ കുഹകകാലാഗ്നിരുദ്രോ ഹാടക ഏവ ച। കൂഷ്മാണ്ഡശ്ചൈവ സത്യശ്ച ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ്ച സപ്തമഃ

അവൻ അത്താവ്, കപടൻ, കാലൻ, അഗ്നി, രുദ്രൻ, ഹാടകൻ, കൂഷ്മാണ്ഡൻ, സത്യം, ബ്രഹ്മാവ്, ഏഴാമൻ വിഷ്ണുവും ആണു.

രുദ്രശ്ചാഷ്ടാവിമേ രുദ്രാഃ കടാഹാഭ്യന്തരേ സ്ഥിതാഃ। ഏതേഷാമേവ നാമാനി ഭുവനാനാമപി സ്മരേത്

രുദ്രനെയും ഉൾപ്പെടെ ഈ എട്ട് രുദ്രന്മാർ പാത്രത്തിനകത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഇവരുടെ പേരുകളും ലോകങ്ങളുടെ പേരുകളും ഓർമ്മിക്കണം.

ഭവോദ്ഭവഃ സര്വഭൂതഃ സര്വഭൂതസുഖപ്രദഃ। സര്വസാന്നിധ്യകൃദ് ബ്രഹ്മവിഷ്ണുരുദ്രശരാര്ച്ചിതഃ

അവൻ ഭവൻ, ഉദ്ഭവൻ, എല്ലായുള്ളവൻ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നവൻ, എല്ലായിടത്തും സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ എന്നിവരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ.

ബീജാകാരോ മകാരശ്ച നാഡ്യാവിഡാപിങ്ഗലാഹ്വയേ। പ്രാണാപാനാവുഭൌ വായൂ ഘ്രാണോപസ്ഥൌ തഥേന്ദ്രിയേ

ബീജാകാരമായ അക്ഷരം 'മ' ആണ്; നാഡികൾക്ക് ഇടയും പിംഗലയും എന്ന പേരുണ്ട്; ജീവൻ കാറ്റും അപാനവായുവും, അതുപോലെ ഘ്രാണം, സ്പർശം എന്നീ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും ഉണ്ട്.

ഗന്ധസ്തു വിഷയഃ പ്രോക്തോ ഗന്ധാദിഗുണപഞ്ചകേ। പാര്ഥിവം മണ്ഡലം പീതം വജ്രാങ്കം ചതുരസ്രകം

ഗന്ധം എന്നത് അഞ്ചു ഗുണങ്ങളിൽ ഒന്നായി പറയപ്പെടുന്നു; ഭൂതങ്ങളിൽ ഭൂമി മഞ്ഞ നിറമുള്ള ചതുരസ്രം, അതിൽ വജ്രചിഹ്നം ഉണ്ട്.

വിസ്താരോ യോജനാനാന്തു കോടിരസ്യ ശതാഹതാ। അത്രൈവാന്തര്ഗതാ ജ്ഞേയാ യോനയോഽപി ചതുര്ദ്ദശ

ഇതിന്റെ വ്യാപ്തി ഒരു കോടി യോജനങ്ങളാണെന്ന് പറയുന്നു; അതിനുള്ളിൽ പതിനാലു യോനികൾ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.