അഗ്നിപുരാണമ്

ബ്രഹ്മാദികാരണാത്യാഗക്രമാദ്രേചകയോഗതഃ। നീത്വാ ശിവാന്തമാത്മാനമാദായോദ്ഭവമുദ്രയാ

ബ്രഹ്മാദികളായ കാരണങ്ങളെ ക്രമമായി ഉപേക്ഷിച്ച്, ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്ന രീതിയിൽ ആത്മാവിനെ ശിവാന്തത്തിലേക്ക് നയിച്ച്, ഉത്ഭവമുദ്രയോടെ അതിനെ സ്വീകരിക്കണം.

ഹൃത്‌സമ്പുടിതമന്ത്രേണ രേചകേന വിധാനവിത്। ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയാമ്ഭോജകര്ണികായാം വിനിക്ഷിപേത്

ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന മന്ത്രം, ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്ന രീതിയിൽ, അറിവുള്ള ഗുരു ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

പൂജാം ശിവസ്യ വഹ്നേശ്ച ഗുരുഃ കുര്യ്യാത്തദോചിതാം। പ്രണതിഞ്ചാത്മനേ ശിഷയം സമയാന് ശ്രാവയേത്തഥാ

ഗുരു ശിവനും അഗ്നിയും ഉചിതമായി പൂജിക്കണം; തന്റെ ആത്മാവിനും നമസ്കാരം അർപ്പിച്ച്, ശിഷ്യനോട് വ്രതങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് പഠിപ്പിക്കണം.

ദേവം ന നിന്ദേച്ഛാസ്ത്രാണി നിര്മ്മാല്യാദിന ലങ്ഘയേത്। ശിവാഗ്നിഗുരുപൂജാ ച കര്ത്തവ്യാ ജീവതാവധി

ദൈവത്തെയും ശാസ്ത്രങ്ങളെയും അപമാനിക്കരുത്; ഉപയുക്തമായ പൂജാസാമഗ്രികൾ അവഗണിക്കരുത്; ജീവൻ മുഴുവൻ ശിവനും അഗ്നിയും ഗുരുവിനും പൂജ നിർവഹിക്കണം.

ബാലബാലിശവൃദ്ധസ്ത്രീഭോഗഭുഗ്‌വ്യാധിതാത്മനാം। യഥാശക്തി ദദീതാര്ഥം സമര്ഥസ്യ സമഗ്രകാന്

കുട്ടികൾക്കും അജ്ഞന്മാർക്കും വയോധികർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ഭോഗങ്ങളിൽ ലീനരായവർക്കും രോഗികൾക്കും തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ദാനം നൽകണം; ശേഷിയുള്ളവർ പൂർണ്ണമായി ദാനം ചെയ്യണം.

ഭൂതാങ്ഗാനി ജടാഭസ്മദണ്ഡകൌപീനസംയമാന്। ഈശാനാദ്യൈര്ഹൃദാദ്യൈര്വാ പരിജപ്യ യഥാക്രമാത്

ശരീരത്തിലെ ഘടകങ്ങൾ, ജട, ഭസ്മ, ദണ്ഡം, കൗപ്പീനവും നിയന്ത്രണങ്ങളും—ഇവയെ ഇശാനാദി മന്ത്രങ്ങളോ ഹൃദയാദി മന്ത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം.

സ്വാഹാന്തസംഹിതാമന്ത്രൈഃ പ്രാത്രേഷ്വാരോപ്യ പൂര്വവത്। സമ്പാദിതദ്രുതം ഹുത്വാ സ്ഥണ്ഡിലേശായ ദര്ശയേത്

സ്വാഹാ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, മുമ്പുപോലെ പാത്രങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ച്, നിർദ്ദിഷ്ട ഹോമം നടത്തി ശേഷിച്ച ദ്രവ്യം സ്തണ്ഡിലത്തിൽ കാണിക്കണം.

രക്ഷണായ ഘടാധസ്താദാരോപ്യ ക്ഷണമാത്രകം। ശിവാദാജ്ഞാം സമാദായ ദദീത വ്രതിനേ ഗുരുഃ

രക്ഷയ്ക്കായി, ഒരു നിമിഷം ഘടത്തിന്റെ കീഴിൽ വച്ച്, ശിവനിൽനിന്ന് അനുമതി വാങ്ങി, ഗുരു വ്രതധാരിക്ക് അതു നൽകണം.

ഏവം സമയദീക്ഷായാം വിശിഷ്ടായാം വിശേഷതഃ। വഹ്നിഹോമാഗമജ്ഞാനയോഗ്യഃ സഞ്ജായതേ ശിശുഃ

ഇങ്ങനെ, പ്രത്യേകമായ ഈ സമയദീക്ഷയിൽ, ശിഷ്യൻ ഹോമത്തിനും ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിനും യോഗ്യനാകുന്നു.

ഈശ്വര ഉവാച അഥ പ്രാതഃ സമുത്ഥായ കൃതസ്നാനാദികോ ഗുരുഃ। ദധ്യാര്ദ്രമാംസമദ്യാദേഃ പ്രശസ്താഽഭ്യവഹാരിതാ

ഇശ്വരൻ പറഞ്ഞു: രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു, സ്നാനം തുടങ്ങിയ ക്രിയകൾ കഴിഞ്ഞ്, ഗുരു തൈരും മാംസം മദ്യവും ഒഴിവാക്കി ഉചിതമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ഗജാശ്വാരോഹണം സ്വപ്നേ ശുഭം ശുക്ലാംശുകാദികം । തൈലാഭ്യങ്ഗാദികം ഹീനം ഹോമോ ഘോരേണ ശാന്തയേ

ആനയിലോ കുതിരയിലോ കയറിയ സ്വപ്നം കാണുന്നതും, শুভമായ വെള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ കാണുന്നതും, എണ്ണയിടൽ തുടങ്ങിയവ ഇല്ലാതാകുന്നതും അശുഭമാണ്; അതിനാൽ ഭയങ്കരമായ ഹോമം നടത്തി ശാന്തി വരുത്തണം.

നിത്യകര്മ്മദ്വയം കൃത്വാ പ്രവിശ്യ മഖമണ്ഡപം। സ്വാചാന്തോ നിത്യവത് കര്മ്മ കുര്യാന്നൈമിത്തികേ വിധൌ

ദിവസേന ചെയ്യേണ്ട രണ്ടു കര്‍മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, യാഗശാലയിൽ പ്രവേശിച്ച്, സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ച്, നിത്യകർമം പോലെ നൈമിത്തിക കര്‍മവും നിർവഹിക്കണം.

തതഃ സംശോധ്യ ചാത്മാനം ശിവഹസ്തം തഥാത്മനി। വിന്യസ്യ കുമ്ഭഗം പ്രാച്ചര്യ ഇന്ദ്രാദീനാമനുക്രമാത്

ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, ശിവന്റെ കൈയെ ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിച്ച്, കുമ്പം കിഴക്കോട്ട് മുഖമാക്കി വച്ച്, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരെയും ക്രമത്തിൽ പൂജിക്കണം.

മണ്ഡലോ സ്ഥണ്ഡിലേ വാഽപി പ്രകുര്വീത ശിവാര്ച്ചനം। തര്പണം പൂജനം വഹ്നേഃ പൂര്ണാന്തം മന്ത്രതര്പണം

മണ്ഡലത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്തണ്ഡിലത്തിൽ ശിവനെ പൂജിക്കണം; അർഘ്യം അർപ്പിച്ച് അഗ്നിയെ ആരാധിച്ച്, മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം പൂർത്തിയാക്കണം.

ദുഃസ്വപ്നദോഷമോഷായ ശസ്ത്രേണാഷ്ടാധികം ശതം। ഹുത്വാ ഹൂം സമ്പുടേനൈവ വിദധ്യാത് മന്ത്രദീപനം

ദുഷ്ടസ്വപ്നത്തിന്റെ ദോഷം നീക്കാൻ, ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഹൂം മുദ്രയോടെ, നൂറിനെട്ട് ഹോമങ്ങൾ നടത്തി മന്ത്രത്തിന്റെ ജ്വാല ഉണർത്തണം.

അന്തര്ബലിവിധാനഞ്ച മധ്യേ സ്ഥണ്ഡിലകുമ്ഭയോഃ। കൃത്വാ ശിഷ്യപ്രവേശായ ലബ്ധാനുജ്ഞോ ബഹിര്വ്രജേത്

സ്തണ്ഡിലത്തിന്റെയും കുമ്പത്തിന്റെയും ഇടയിൽ അന്തര്ബലി അർപ്പിച്ച്, ശിഷ്യൻ പ്രവേശിക്കാൻ അനുമതി വാങ്ങി പുറത്തേക്ക് പോകണം.

കുര്യ്യാത്സമയവത്തത്ര മണ്ഡലാരോപണാദികം। സമ്പാതഹോമം തന്നാഡീരൂപദര്ഭകരാനുഗം

അവിടെ, വ്രതാനുസൃതമായി, മണ്ഡലം സ്ഥാപിക്കുകയും അനുബന്ധ കർമ്മങ്ങളും നടത്തുകയും, നിർദ്ദിഷ്ടമായ ദർഭയും നാളികേരവും അനുസരിച്ച് സംപാതഹോമം നടത്തണം.

തത്‌സന്നിധാനായ തിസ്രോ ഹുത്വാ മൂലാണുനാഽഽഹുതീഃ। കുമ്ഭസ്ഥം ശിവമഭ്യര്ച്ച്യ പാശസൂത്രമുപാഹരേത്

അവിടെ ദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി, മൂലാനുസ്വാരമന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഹോമം ചെയ്ത്, കുമ്പത്തിൽ ശിവനെ പൂജിച്ച്, പാശസൂത്രം കൊണ്ടുവരണം.

സ്വദക്ഷിണോര്ധ്വകായസ്യ ശിഷ്യസ്യാഭ്യര്ച്ചിതസ്യ ച। തച്ഛിഖായാം നിബധ്നീയാത് പാദാങ്ഗുഷ്ഠാവലമ്ബിതം

പൂജിച്ച ശിഷ്യന്റെ വലതുവശത്തും മേൽവശത്തും, അവന്റെ ശിഖയിൽ പാശസൂത്രം കെട്ടി, അത് വലതുപാദത്തിന്റെ വലതുനഖം വരെ തൂങ്ങിക്കൊള്ളണം.

തം നിവേശ്യ നിവൃത്തേസ്തു വ്യാപ്തിമാലോക്യ ചേതസാ। ജ്ഞേയാനി ഭുവനാന്യസ്യാം ശതമഷ്ടാധികം തതഃ

അവനെ മനസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ച് അവൻ എങ്ങോട്ടും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടാൽ, അവനിൽ നൂറ് എട്ടു ലോകങ്ങൾ ഉള്ളതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

കപാലോഽജശ്ച ബുദ്ധശ്ച വജ്രദേഹഃ പ്രമര്ദ്ദനഃ । വിഭൂതിരവ്യയഃ ശാസ്താ പിനാകീ ത്രിദശാധിപഃ

അവൻ കപാലൻ, അജൻ, ബുദ്ധൻ, വജ്രദേഹൻ, പ്രമർദ്ദനൻ, വിഭൂതി, അവ്യയൻ, ശാസ്താവ്, പിനാകി, ദേവന്മാരുടെ നായകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.

അഗ്നീ രുദ്രോ ഹുതാശീ ച പിങ്ഗലഃ ഖാദകോ ഹരഃ। ജ്വലനോ ദഹനോ ബഭ്രുര്ഭസ്മാന്തകക്ഷപാന്തകൌ

അവൻ അഗ്നി, രുദ്രൻ, ഹുതാശൻ, പിംഗളൻ, ഖാദകൻ, ഹരൻ, ജ്വലനൻ, ദഹനൻ, ബഭ്രു, ഭസ്മാന്തകൻ, ക്ഷപാന്തകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.

യാമ്യമൃത്യുഹരോ ധാതാ വിധാതാ കാര്യ്യരഞ്ജകഃ। കാലോ ധര്മ്മേഽപ്യധര്മശ്ച സംയോക്താ ച വിയോഗകഃ

അവൻ യാമ്യമൃത്യുഹരൻ, ധാതാവ്, വിധാതാവ്, കാര്യങ്ങളിൽ സന്തോഷം നൽകുന്നവൻ, കാലൻ, ധർമ്മവും അധർമ്മവും, ഒന്നിപ്പിക്കുന്നവനും വേർതിരിക്കുന്നവനും ആണു.

നൈര്ഋതോ മാരണോ ഹന്താ ക്രൂരദൃഷ്ടിര്ഭയാനകഃ। ഊര്ദ്ധ്വാംശകോ വിരൂപാക്ഷോ ധൂമ്രലോഹിതദംഷ്ട്രവാന്

അവൻ നായൃതി, മാരണം, ഹന്താവ്, ക്രൂരദൃഷ്ടി, ഭയങ്കരൻ, ഊർദ്ധ്വാംശകൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, ധൂമ്രലോഹിതദംഷ്ട്രവാനായവൻ.

ബലശ്ചാതിബലശ്ചൈവ പാശഹസ്തോ മഹാബലഃ। ശ്വേതശ്ച ജയഭദ്രശ്ച ദീര്ഘബാഹുര്ജലാന്തകഃ

അവൻ ബലൻ, അതിബലൻ, പാശഹസ്തൻ, മഹാബലൻ, ശ്വേതൻ, ജയഭദ്രൻ, ദീർഘബാഹു, ജലാന്തകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.

വഡവാസ്യശ്ച ഭീമശ്ച ദശൈതേ വാരുണാഃ സ്മൃതാഃ। ശീഘ്രോ ലഘുര്വ്വായുവേഗഃ സൂക്ഷ്മസ്തീക്ഷ്ണഃ ക്ഷപാന്തകഃ

അവൻ വടവാസ്യനും ഭീമനും ആണു; ഇവ പത്തു പേരും വാരുണന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു: വേഗമുള്ളവൻ, ലഘുവായവൻ, വായുവിന്റെ വേഗം, സൂക്ഷ്മൻ, തീവ്രൻ, ക്ഷപാന്തകൻ.

പഞ്ചാന്തകഃ പഞ്ചശിഖഃ കപര്ദ്ദീ മേഘവാഹനഃ। ജടാമുകുടധാരീ ച നാനാരത്നധരസ്തഥാ

അവൻ പഞ്ചാന്തകൻ, പഞ്ചശിഖൻ, കപർദി, മേഘവാഹനൻ, ജടാമുകുടധാരിയും വിവിധ രത്നങ്ങൾ അണിഞ്ഞവനും ആണു.

നിധീശോ രൂപവാന് ധന്യോ സൌമ്യദേഹഃ പ്രസാദകൃത്। പ്രകാശോഽപ്യഥ ലക്ഷ്മീവാന് കാമരൂപോ ദശോത്തരേ

അവൻ നിധീഷൻ, സുന്ദരൻ, ഭാഗ്യവാൻ, സൌമ്യദേഹൻ, കൃപ നൽകുന്നവൻ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞവൻ, ഐശ്വര്യമുള്ളവൻ, ഇഷ്ടരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, ഇനിയും പത്ത് പേരുണ്ട്.

വിദ്യാധരോ ജ്ഞാനധരഃ സര്വജ്ഞോ വേദപാരഗഃ। മാതൃവൃത്തശ്ച പിങ്ഗാക്ഷോ ഭൂതപാലോ ബലിപ്രിയഃ

അവൻ വിദ്യാധരൻ, ജ്ഞാനധാരകൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, മാതാവിനെപ്പോലെയുള്ളവൻ, പിംഗാക്ഷൻ, ഭൂതങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ, ബലിപ്രിയൻ.