അഗ്നിപുരാണമ്

ഓം ഹാം ഹാം ഹാം ആത്മനേ നമഃ । ജാജ്വല്യമാനേ നിര്ദ്ധൂമേ ജുഹുയാദിഷ്ടസിദ്ധയേ। അപ്രവൃദ്ധേ സധൂമേ തു ഹോമോ വഹ്നൌ ന സിധ്യതി

'ഓം ഹാം ഹാം ഹാം ആത്മനേ നമഃ'. പുകയില്ലാതെ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ, ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കാനായി ഹോമം നടത്തണം. അഗ്നി പൂർണ്ണമായി വളർന്നില്ലെങ്കിൽ, പുകയോടെ ഹോമം നടത്തിയാൽ ഫലം ഉണ്ടാകില്ല.

സ്നിഗ്ധഃ പ്രദക്ഷിണാവര്ത്തഃ സുഗന്ധിഃ ശസ്യതേഽനലഃ। വിപരീതസ്ഫുലിങ്ഗീ ച ഭൂമിസ്പര്ശഃ പ്രശസ്യതേ

മൃദുവായതും വലതുവശത്തേക്ക് ചുറ്റുന്നതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ അഗ്നിയാണ് പ്രശംസനീയം. മറിച്ചുള്ള ചിതലുകൾ ഉണ്ടാകുന്നതും ഭൂമിയെ സ്പർശിക്കുന്നതുമായ അഗ്നിയും നല്ലതാണെന്ന് പറയുന്നു.

ഇത്യേവമാദിഭിശ്ചിഹ്നൈര്ഹുത്വാ ശിഷ്യഷ്യ കല്മഷം। പാപഭക്ഷണഹോമേന ദഹേദ്വാ തം ഭവാത്മനാ

ഇങ്ങനെ വിവിധ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകാരം ഹോമം നടത്തി, ഗുരു ശിഷ്യന്റെ പാപം അകറ്റുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ പാപഭക്ഷണഹോമം വഴി അതിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

ദ്വിജത്വാപാദനാര്ഥായ തഥാ രുദ്രാംശഭാവനേ। ആഹാരവീജ സംശുദ്ധൌ ഗര്ഭാധാനായ സംസ്ഥിതോ

ദ്വിജത്വം പ്രാപിക്കാനും, രുദ്രഭാഗം ധ്യാനിക്കാനും, ആഹാരവും ബീജവും ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം ഗർഭാധാനസംസ്കാരം നടത്തപ്പെടുന്നു.

സീമന്തേ ജന്മതോ നാമകരണാച ച ഹോമയേത്। ശതാനി പഞ്ച മൂലേന വൌഷഡാദിദശാംശതഃ

സീമന്തം, ജനനം കഴിഞ്ഞ്, നാമകരണം എന്നിവയ്ക്കായി ഹോമം നടത്തണം. മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അഞ്ചു നൂറും, വൗഷട് മുതലായവ ഓരോന്നിലും നൂറും ഹോമങ്ങൾ ചെയ്യണം.

ശിഥിലീഭൂതബന്ധസ്യ ശക്താവുത്‌കര്ഷണം ച യത്। ആത്മനോ രുദ്രപുത്രത്വേ ഗര്ഭാധാനം തദുച്യതേ

ബന്ധങ്ങൾ ശിഥിലമായപ്പോൾ ശക്തി ഉയർന്നാൽ, ആത്മാവ് രുദ്രപുത്രനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന ചടങ്ങിനെയാണ് ഗർഭാധാനം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

സ്വാന്തത്ര്യാത്മഗുണവ്യക്തിരിഹ പുംസവനം മതം। മായാത്മനോവിവേകേന ജ്ഞാനം സീമന്തവര്ദ്ധനം

സ്വതന്ത്രതയുടെ ഗുണങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നത് ഇവിടെ പുംസവനസംസ്കാരമായി കണക്കാക്കുന്നു. മായാത്മാവിനെ വിവേചിച്ച് ലഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനമാണ് സീമന്തം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്.

ശിവാദിതത്ത്വശ്രുദ്ധേസ്തു സ്വീകാരോജനനം മതം। ബോധനം യച്ഛിവത്വേന ശിവത്വാര്ഹസ്യ നോ മതം

ശിവാദിതത്ത്വങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിച്ച് സ്വീകരിക്കുന്നതിനെ ജനനസംസ്കാരമായി കണക്കാക്കുന്നു. ശിവത്വം പ്രാപിച്ചവരുടെ ബോധോദയം, ശിവത്വാർഹന്മാരുടെ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കുന്നില്ല.

സംഹാരമുദ്രയാത്മാനം സ്ഫുരദ്വഹ്നികണോപമം। വിദധീത സമാദായ നിജേ ഹൃദയപങ്കജേ

സംഹാരമുദ്രയോടെ, അഗ്നിക്കണിയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ആത്മാവിനെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തതഃ കുമ്ഭകയോഗേന മൂലമന്ത്രമുദീരയേത്। കുര്യ്യാത് സമവശീഭാവം തദാ ച ശിവയോര്ഹൃദി

പിന്നീട് കുംഭകയോഗം ഉപയോഗിച്ച് മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ശിവന്മാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ സമത്വഭാവം സ്ഥാപിക്കണം.

ബ്രഹ്മാദികാരണാത്യാഗക്രമാദ്രേചകയോഗതഃ। നീത്വാ ശിവാന്തമാത്മാനമാദായോദ്ഭവമുദ്രയാ

ബ്രഹ്മാദികളായ കാരണങ്ങളെ ക്രമമായി ഉപേക്ഷിച്ച്, ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്ന രീതിയിൽ ആത്മാവിനെ ശിവാന്തത്തിലേക്ക് നയിച്ച്, ഉത്ഭവമുദ്രയോടെ അതിനെ സ്വീകരിക്കണം.

ഹൃത്‌സമ്പുടിതമന്ത്രേണ രേചകേന വിധാനവിത്। ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയാമ്ഭോജകര്ണികായാം വിനിക്ഷിപേത്

ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന മന്ത്രം, ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്ന രീതിയിൽ, അറിവുള്ള ഗുരു ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

പൂജാം ശിവസ്യ വഹ്നേശ്ച ഗുരുഃ കുര്യ്യാത്തദോചിതാം। പ്രണതിഞ്ചാത്മനേ ശിഷയം സമയാന് ശ്രാവയേത്തഥാ

ഗുരു ശിവനും അഗ്നിയും ഉചിതമായി പൂജിക്കണം; തന്റെ ആത്മാവിനും നമസ്കാരം അർപ്പിച്ച്, ശിഷ്യനോട് വ്രതങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് പഠിപ്പിക്കണം.

ദേവം ന നിന്ദേച്ഛാസ്ത്രാണി നിര്മ്മാല്യാദിന ലങ്ഘയേത്। ശിവാഗ്നിഗുരുപൂജാ ച കര്ത്തവ്യാ ജീവതാവധി

ദൈവത്തെയും ശാസ്ത്രങ്ങളെയും അപമാനിക്കരുത്; ഉപയുക്തമായ പൂജാസാമഗ്രികൾ അവഗണിക്കരുത്; ജീവൻ മുഴുവൻ ശിവനും അഗ്നിയും ഗുരുവിനും പൂജ നിർവഹിക്കണം.

ബാലബാലിശവൃദ്ധസ്ത്രീഭോഗഭുഗ്‌വ്യാധിതാത്മനാം। യഥാശക്തി ദദീതാര്ഥം സമര്ഥസ്യ സമഗ്രകാന്

കുട്ടികൾക്കും അജ്ഞന്മാർക്കും വയോധികർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ഭോഗങ്ങളിൽ ലീനരായവർക്കും രോഗികൾക്കും തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ദാനം നൽകണം; ശേഷിയുള്ളവർ പൂർണ്ണമായി ദാനം ചെയ്യണം.

ഭൂതാങ്ഗാനി ജടാഭസ്മദണ്ഡകൌപീനസംയമാന്। ഈശാനാദ്യൈര്ഹൃദാദ്യൈര്വാ പരിജപ്യ യഥാക്രമാത്

ശരീരത്തിലെ ഘടകങ്ങൾ, ജട, ഭസ്മ, ദണ്ഡം, കൗപ്പീനവും നിയന്ത്രണങ്ങളും—ഇവയെ ഇശാനാദി മന്ത്രങ്ങളോ ഹൃദയാദി മന്ത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം.

സ്വാഹാന്തസംഹിതാമന്ത്രൈഃ പ്രാത്രേഷ്വാരോപ്യ പൂര്വവത്। സമ്പാദിതദ്രുതം ഹുത്വാ സ്ഥണ്ഡിലേശായ ദര്ശയേത്

സ്വാഹാ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, മുമ്പുപോലെ പാത്രങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ച്, നിർദ്ദിഷ്ട ഹോമം നടത്തി ശേഷിച്ച ദ്രവ്യം സ്തണ്ഡിലത്തിൽ കാണിക്കണം.

രക്ഷണായ ഘടാധസ്താദാരോപ്യ ക്ഷണമാത്രകം। ശിവാദാജ്ഞാം സമാദായ ദദീത വ്രതിനേ ഗുരുഃ

രക്ഷയ്ക്കായി, ഒരു നിമിഷം ഘടത്തിന്റെ കീഴിൽ വച്ച്, ശിവനിൽനിന്ന് അനുമതി വാങ്ങി, ഗുരു വ്രതധാരിക്ക് അതു നൽകണം.

ഏവം സമയദീക്ഷായാം വിശിഷ്ടായാം വിശേഷതഃ। വഹ്നിഹോമാഗമജ്ഞാനയോഗ്യഃ സഞ്ജായതേ ശിശുഃ

ഇങ്ങനെ, പ്രത്യേകമായ ഈ സമയദീക്ഷയിൽ, ശിഷ്യൻ ഹോമത്തിനും ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിനും യോഗ്യനാകുന്നു.

ഈശ്വര ഉവാച അഥ പ്രാതഃ സമുത്ഥായ കൃതസ്നാനാദികോ ഗുരുഃ। ദധ്യാര്ദ്രമാംസമദ്യാദേഃ പ്രശസ്താഽഭ്യവഹാരിതാ

ഇശ്വരൻ പറഞ്ഞു: രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു, സ്നാനം തുടങ്ങിയ ക്രിയകൾ കഴിഞ്ഞ്, ഗുരു തൈരും മാംസം മദ്യവും ഒഴിവാക്കി ഉചിതമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ഗജാശ്വാരോഹണം സ്വപ്നേ ശുഭം ശുക്ലാംശുകാദികം । തൈലാഭ്യങ്ഗാദികം ഹീനം ഹോമോ ഘോരേണ ശാന്തയേ

ആനയിലോ കുതിരയിലോ കയറിയ സ്വപ്നം കാണുന്നതും, শুভമായ വെള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ കാണുന്നതും, എണ്ണയിടൽ തുടങ്ങിയവ ഇല്ലാതാകുന്നതും അശുഭമാണ്; അതിനാൽ ഭയങ്കരമായ ഹോമം നടത്തി ശാന്തി വരുത്തണം.

നിത്യകര്മ്മദ്വയം കൃത്വാ പ്രവിശ്യ മഖമണ്ഡപം। സ്വാചാന്തോ നിത്യവത് കര്മ്മ കുര്യാന്നൈമിത്തികേ വിധൌ

ദിവസേന ചെയ്യേണ്ട രണ്ടു കര്‍മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, യാഗശാലയിൽ പ്രവേശിച്ച്, സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ച്, നിത്യകർമം പോലെ നൈമിത്തിക കര്‍മവും നിർവഹിക്കണം.

തതഃ സംശോധ്യ ചാത്മാനം ശിവഹസ്തം തഥാത്മനി। വിന്യസ്യ കുമ്ഭഗം പ്രാച്ചര്യ ഇന്ദ്രാദീനാമനുക്രമാത്

ശരീരം ശുദ്ധീകരിച്ച്, ശിവന്റെ കൈയെ ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിച്ച്, കുമ്പം കിഴക്കോട്ട് മുഖമാക്കി വച്ച്, ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരെയും ക്രമത്തിൽ പൂജിക്കണം.

മണ്ഡലോ സ്ഥണ്ഡിലേ വാഽപി പ്രകുര്വീത ശിവാര്ച്ചനം। തര്പണം പൂജനം വഹ്നേഃ പൂര്ണാന്തം മന്ത്രതര്പണം

മണ്ഡലത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്തണ്ഡിലത്തിൽ ശിവനെ പൂജിക്കണം; അർഘ്യം അർപ്പിച്ച് അഗ്നിയെ ആരാധിച്ച്, മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം പൂർത്തിയാക്കണം.

ദുഃസ്വപ്നദോഷമോഷായ ശസ്ത്രേണാഷ്ടാധികം ശതം। ഹുത്വാ ഹൂം സമ്പുടേനൈവ വിദധ്യാത് മന്ത്രദീപനം

ദുഷ്ടസ്വപ്നത്തിന്റെ ദോഷം നീക്കാൻ, ആയുധമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ഹൂം മുദ്രയോടെ, നൂറിനെട്ട് ഹോമങ്ങൾ നടത്തി മന്ത്രത്തിന്റെ ജ്വാല ഉണർത്തണം.

അന്തര്ബലിവിധാനഞ്ച മധ്യേ സ്ഥണ്ഡിലകുമ്ഭയോഃ। കൃത്വാ ശിഷ്യപ്രവേശായ ലബ്ധാനുജ്ഞോ ബഹിര്വ്രജേത്

സ്തണ്ഡിലത്തിന്റെയും കുമ്പത്തിന്റെയും ഇടയിൽ അന്തര്ബലി അർപ്പിച്ച്, ശിഷ്യൻ പ്രവേശിക്കാൻ അനുമതി വാങ്ങി പുറത്തേക്ക് പോകണം.

കുര്യ്യാത്സമയവത്തത്ര മണ്ഡലാരോപണാദികം। സമ്പാതഹോമം തന്നാഡീരൂപദര്ഭകരാനുഗം

അവിടെ, വ്രതാനുസൃതമായി, മണ്ഡലം സ്ഥാപിക്കുകയും അനുബന്ധ കർമ്മങ്ങളും നടത്തുകയും, നിർദ്ദിഷ്ടമായ ദർഭയും നാളികേരവും അനുസരിച്ച് സംപാതഹോമം നടത്തണം.

തത്‌സന്നിധാനായ തിസ്രോ ഹുത്വാ മൂലാണുനാഽഽഹുതീഃ। കുമ്ഭസ്ഥം ശിവമഭ്യര്ച്ച്യ പാശസൂത്രമുപാഹരേത്

അവിടെ ദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി, മൂലാനുസ്വാരമന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഹോമം ചെയ്ത്, കുമ്പത്തിൽ ശിവനെ പൂജിച്ച്, പാശസൂത്രം കൊണ്ടുവരണം.

സ്വദക്ഷിണോര്ധ്വകായസ്യ ശിഷ്യസ്യാഭ്യര്ച്ചിതസ്യ ച। തച്ഛിഖായാം നിബധ്നീയാത് പാദാങ്ഗുഷ്ഠാവലമ്ബിതം

പൂജിച്ച ശിഷ്യന്റെ വലതുവശത്തും മേൽവശത്തും, അവന്റെ ശിഖയിൽ പാശസൂത്രം കെട്ടി, അത് വലതുപാദത്തിന്റെ വലതുനഖം വരെ തൂങ്ങിക്കൊള്ളണം.