അഗ്നിപുരാണമ്

ആമന്ത്രിതോഽകസി ദേവേശ പ്രാതഃ കാലേ മഥാ പ്രഭോ। കര്ത്തവ്യസ്തപസോ ലാഭഃ പൂര്ണ സര്വം തവാജ്ഞയാ

ദേവന്മാരുടെ നാഥനേ, പ്രഭോ, പ്രഭാതത്തിൽ നിന്നെ ആഹ്വാനം ചെയ്തശേഷം, നിന്റെ കല്പനപ്രകാരം തപസ്സിന്റെ ഫലം പൂർണ്ണമായി നേടണം.

മൂലേന ശേഷം പാത്രസ്ഥം പിധായാഥ പവിത്രകം। പ്രാതഃ സ്നാത്വാ ജഗന്നാഥം ഗന്ധപുഷ്പാദിഭിര്യജേത്

വേരുകൊണ്ട് പാത്രത്തിൽ ശേഷിച്ചത് മൂടി, വിശുദ്ധ തന്തു വെക്കണം; രാവിലെ കുളിച്ച്, ജഗന്നാഥനെ സുഗന്ധവും പുഷ്പവും കൊണ്ട് പൂജിക്കണം.

നിത്യം നൈമിത്തികം കൃത്വാ ദമനൈഃ പൂജയേത്തതഃ। ശേഷമഞ്ജലിമാദായ ആത്മവിദ്യാശിവാത്മഭിഃ

ദൈനംദിനവും പ്രത്യേകവും കര്‍മ്മങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം, ദമനക ശാഖകളാൽ പൂജിക്കണം; ശേഷിച്ചത് കൈയിൽ എടുത്ത്, ആത്മവിദ്യയും ശിവാനുഭവവും ഉള്ളവരായി.

മൂലാദ്യൈരീശ്വരാന്തൈശ്ച ചതുര്ഥാഞ്ജലിനാ തതഃ। ഓം ഹൌം മഖേശ്വരായ മഖം പൂരയ പൂരയ ശൂലപാണയേ നമഃ

അതിനുശേഷം നാലാമത്തെ അഞ്ജലിയിൽ, മൂലമന്ത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ഈശ്വരമന്ത്രങ്ങൾ വരെ ഉച്ചരിച്ച്: 'ഓം ഹൗം, യാഗേശ്വരനേ, ഈ യാഗം നിറയ്ക്കുക, നിറയ്ക്കുക, ശൂലധാരിയായവനേ, നമസ്കാരം' എന്നു പറയും.

ഭഗവന്നതിരിക്തം വാ ഹീനം വാ യന്മയാ കൃതം। സര്വ തദസ്തു സമ്പൂര്ണം യച്ച ദാമനകം മമ

പ്രഭോ, ഞാൻ ചെയ്തതിൽ അതിക്രമം ഉണ്ടായാലോ കുറവ് ഉണ്ടായാലോ, അതെല്ലാം പൂർണ്ണമാകട്ടെ. ഞാൻ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതും സഫലമാകട്ടെ.

ഈശ്വര ഉവാച വക്ഷ്യേ സംസ്കാരദീക്ഷായാം വിധാനം ശൃണു ഷണ്മുഖ ।൮൨.൦൦൧ ആവാഹയേന്മഹേശസ്യ വഹ്നിസ്ഥസ്യ ശിരോ ഹൃദി ॥൮൨.൦൦൧ സംശ്ലിഷ്ടൌ തൌ സമഭ്യര്ച്യ സന്തര്പ്യ ഹൃദയാത്മനാ ।൮൨.൦൦൨ തയോഃ സന്നിധയേ ദദ്യാത്തേനൈവാഹുതിപഞ്ചകം ॥൮൨.൦൦൨ കുസുമേനാസ്ത്രലിപ്തേന(൩) താഡയേത്തം ഹൃദാ ശിശും ।൮൨.൦൦൩ പ്രസ്ഫുരത്താരകാകാരം ചൈതന്യം തത്ര ഭാവയേത് ॥൮൨.൦൦൩ പ്രവിശ്യ തത്ര ഹുങ്കാരമുക്തം രേചകയോഗതഃ ।൮൨.൦൦൪ സംഹാരിണ്യാ തദാകൃഷ്യ പൂരകേണ ഹൃദി ന്യസേത് ॥൮൨.൦൦൪ തതോ വാഗീശ്വരീയൌനൌ മുദ്രയോദ്ഭവസഞ്ജ്ഞയാ ।൮൨.൦൦൫ ഹൃത്സമ്പുടിതമന്ത്രേണ(൧) രേചകേന വിനിക്ഷിപേത് ॥൮൨.൦൦൫ ഓം ഹാം ഹാം ഹാം ആത്മനേ നമഃ(൨) ജാജ്വല്യമാനേ നിര്ധൂമേ ജുഹുയാദിഷ്ടസിദ്ധയേ ।൮൨.൦൦൬ അപ്രവൃദ്ധേ സധൂമേ തു ഹോമോ വഹ്നൌ ന സിദ്ധ്യതി ॥൮൨.൦൦൬ സ്നിഗ്ധഃ പ്രദക്ഷിണാവര്തഃ സുഗന്ധിഃ ശസ്യതേഽനലഃ ।൮൨.൦൦൭ വിപരീതസ്ഫുലിങ്ഗീ ച ഭൂമിസ്പര്ശഃ പ്രശസ്യതേ ॥൮൨.൦൦൭ ഇത്യേവമാദിഭിശ്ചിഹ്നൈര്ഹുത്വാ ശിഷ്യസ്യ കല്മഷം ।൮൨.൦൦൮ പാപഭക്ഷണഹോമേന(൩) ദഹേദ്വാ തം ഭവാത്മനാ ॥൮൨.൦൦൮ ദ്വിജത്വാപാദനാര്ഥായ തഥാ രുദ്രാംശഭാവനേ ।൮൨.൦൦൯ ആഹാരബീജസംശുദ്ധൌ(൪) ഗര്ഭാധാനായ സംസ്ഥിതൌ ॥൮൨.൦൦൯ സീമന്തേ ജന്മതോ നാമകരണായ ച ഹോമയേത് ।൮൨.൦൧൦ ശതാനി പഞ്ച മൂലേന വൌഷഡാദിദശാംശതഃ ॥൮൨.൦൧൦ ശിഥിലീഭൂതബന്ധസ്യ ശക്താവുത്കര്ഷണം ച യത് ।൮൨.൦൧൧ ആത്മനോ രുദ്രപുത്ത്രത്വേ ഗര്ഭാധാനം തദുച്യതേ ॥൮൨.൦൧൧ സ്വാന്തത്ര്യാത്മഗുണവ്യക്തിരിഹ പുംസവനം മതം ।൮൨.൦൧൨ മായാത്മനോര്വിവേകേന ജ്ഞാനം സീമന്തവര്ധനം ॥൮൨.൦൧൨ ശിവാദിതത്ത്വശുദ്ധേസ്തു സ്വീകാരോ ജനനം മതം ।൮൨.൦൧൩ ബോധനം യച്ഛിവത്വേന ശിവത്വാര്ഹസ്യ നോ മതം(൧) ॥൮൨.൦൧൩ സംഹാരമുദ്രയാത്മാനം സ്ഫുരദ്വഹ്നികണോപമം ।൮൨.൦൧൪ വിദധീത സമാദായ നിജേ ഹൃദയപങ്കജേ ॥൮൨.൦൧൪ തതഃ കുമ്ഭയോഗേന മൂലമന്ത്രമുദീരയേത് ।൮൨.൦൧൫ കുര്യാത്സമവശീഭാവം തദാ ച ശിവയോര്ഹൃദി ॥൮൨.൦൧൫ ബ്രഹ്മാദികാരണാത്യാഗക്രമാദ്രേചകയോഗതഃ ।൮൨.൦൧൬ നീത്വാ ശിവാന്തമാത്മാനമാദായോദ്ഭവമുദ്രയാ ॥൮൨.൦൧൬ ഹൃത്സമ്പുടിതമന്ത്രേണ രേചകേന വിധാനവിത് ।൮൨.൦൧൭ ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയാമ്ഭോജകര്ണികായാം വിനിക്ഷിപേത് ॥൮൨.൦൧൭ പൂജാം ശിവസ്യ വഹ്നേശ്ച ഗുരുഃ കുര്യാത്തദോചിതാം ।൮൨.൦൧൮ പ്രണതിഞ്ചാത്മനേ ശിഷ്യം സമയാന് ശ്രാവയേത്തഥാ ॥൮൨.൦൧൮ ദേവം ന നിന്ദേച്ഛാസ്ത്രാണി നിര്മാല്യാദി ന ലങ്ഘയേത് ।൮൨.൦൧൯ ശിവാഗ്നിഗുരുപൂജാ ച കര്തവ്യാ ജീവിതാവധി ॥൮൨.൦൧൯ ബാലബാലിശവൃദ്ധസ്ത്രീഭോഗഭുഗ്വ്യാധിതാത്മനാം ।൮൨.൦൨൦ യഥാശക്തി ദദീതാര്ഥം(൨) സമര്ഥസ്യ സമഗ്രകാന് ॥൮൨.൦൨൦ ഭൂതാങ്ഗാനി ജടാഭസ്മദണ്ഡകൌപീനസംയമാന് ।൮൨.൦൨൧ ഈശാനാദ്യൈര്ഹൃദാദ്യൈര്വാ പരിജപ്യ യഥാക്രമാത് ॥൮൨.൦൨൧ സ്വാഹാന്തസംഹിതമന്ത്രൈഃ പാത്രേഷ്വാരോപ്യ പൂര്വവത് ।൮൨.൦൨൨ സമ്പാദിതദ്രുതം ഹുത്വാ സ്ഥണ്ഡിലേശായ ദര്ശയേത് ॥൮൨.൦൨൨ രക്ഷണായ ഘടാധസ്താദാരോപ്യ ക്ഷണമാത്രകം ।൮൨.൦൨൩ ശിവാദാജ്ഞാം സമാദായ ദദീത യതിനേ ഗുരുഃ ॥൮൨.൦൨൩ ഏവം സമയദീക്ഷായാം വിശിഷ്ടായാം വിശേഷതഃ ।൮൨.൦൨൪ വഹ്നിഹോമാഗമജ്ഞാനയോഗ്യഃ സഞ്ജായതേ ശിശ്രുഃ ॥൮൨.൦൨൪ ഇത്യാദിമഹാപുരാണേ ആഗ്നേയേ സമയദീക്ഷാകഥനം നാമ ദ്വ്യശീതിതമോഽധ്യായഃ ॥ ഈശ്വര ഉവാച വക്ഷ്യേ സംസ്കാരദീക്ഷായാ വിധാനം ശൃണു ഷണ്മുക। ആവാഹയേന്മഹേശസ്യ വഹ്നിസ്ഥസ്യ ശിരോ ഹൃദി

സംശ്ലിഷ്ടൌ തൌ സമഭ്യര്ച്യ സന്തര്പ്പ ഹൃദയാന്മനാ। തതോഃ സന്നിധയേ ദദ്യാത്തേനൈവാഹുതിപഞ്ചകം

അവരെ രണ്ടുപേരെയും ഒന്നിപ്പിച്ച്, ഹൃദയപൂർവ്വം ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. പിന്നെ, അവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിനായി അതേ രീതിയിൽ അഞ്ചു ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം.

കുസുമേനാസ്ത്രലിപ്തേന താഡയേത്തം ഹൃദാ ശിശും। പ്രസ്ഫുരത്താരകാകാരം ചൈതന്യം തത്ര ബാവയേത്

അസ്ത്രമന്ത്രം പുരട്ടിയ പൂവുകൊണ്ട് ആ ശിശുവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തൊടണം. അവിടെ, നക്ഷത്രം പോലെ തിളങ്ങുന്ന ചൈതന്യത്തെ ധ്യാനിക്കണം.

പ്രവിശ്യ തത്ര ഹുങ്കാരമുക്തം രേചകയോഗതഃ। സംഹാരിണ്യാ തദാകൃഷ്യ പൂരകേണ ഹൃദി ന്യസേത്

അവിടെ പ്രവേശിച്ച്, 'ഹും' എന്ന അക്ഷരം ഉച്ചരിച്ച്, ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്ന രീതിയിൽ അതിനെ ആകർഷിച്ച്, അകത്തെടുക്കുന്ന ശ്വാസംകൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തതോ വാഗീശ്വരീയൌനൌ മുദ്രയോദ്ഭവസഞ്ജ്ഞയാ। ഹൃത്‌സമ്പുടിതമന്ത്രേണ രേചകേന വിനിക്ഷിപേത്

ശബ്ദദേവിയുടെയും ഉത്ഭവചിഹ്നത്തിന്റെയും മുദ്രയോടെ, ഹൃദയത്തിൽ സംയോജിപ്പിച്ച മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ശ്വാസം പുറത്തുവിടുമ്പോൾ അതിനെ നിക്ഷേപിക്കണം.

ഓം ഹാം ഹാം ഹാം ആത്മനേ നമഃ । ജാജ്വല്യമാനേ നിര്ദ്ധൂമേ ജുഹുയാദിഷ്ടസിദ്ധയേ। അപ്രവൃദ്ധേ സധൂമേ തു ഹോമോ വഹ്നൌ ന സിധ്യതി

'ഓം ഹാം ഹാം ഹാം ആത്മനേ നമഃ'. പുകയില്ലാതെ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ, ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കാനായി ഹോമം നടത്തണം. അഗ്നി പൂർണ്ണമായി വളർന്നില്ലെങ്കിൽ, പുകയോടെ ഹോമം നടത്തിയാൽ ഫലം ഉണ്ടാകില്ല.

സ്നിഗ്ധഃ പ്രദക്ഷിണാവര്ത്തഃ സുഗന്ധിഃ ശസ്യതേഽനലഃ। വിപരീതസ്ഫുലിങ്ഗീ ച ഭൂമിസ്പര്ശഃ പ്രശസ്യതേ

മൃദുവായതും വലതുവശത്തേക്ക് ചുറ്റുന്നതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ അഗ്നിയാണ് പ്രശംസനീയം. മറിച്ചുള്ള ചിതലുകൾ ഉണ്ടാകുന്നതും ഭൂമിയെ സ്പർശിക്കുന്നതുമായ അഗ്നിയും നല്ലതാണെന്ന് പറയുന്നു.

ഇത്യേവമാദിഭിശ്ചിഹ്നൈര്ഹുത്വാ ശിഷ്യഷ്യ കല്മഷം। പാപഭക്ഷണഹോമേന ദഹേദ്വാ തം ഭവാത്മനാ

ഇങ്ങനെ വിവിധ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകാരം ഹോമം നടത്തി, ഗുരു ശിഷ്യന്റെ പാപം അകറ്റുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ പാപഭക്ഷണഹോമം വഴി അതിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

ദ്വിജത്വാപാദനാര്ഥായ തഥാ രുദ്രാംശഭാവനേ। ആഹാരവീജ സംശുദ്ധൌ ഗര്ഭാധാനായ സംസ്ഥിതോ

ദ്വിജത്വം പ്രാപിക്കാനും, രുദ്രഭാഗം ധ്യാനിക്കാനും, ആഹാരവും ബീജവും ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം ഗർഭാധാനസംസ്കാരം നടത്തപ്പെടുന്നു.

സീമന്തേ ജന്മതോ നാമകരണാച ച ഹോമയേത്। ശതാനി പഞ്ച മൂലേന വൌഷഡാദിദശാംശതഃ

സീമന്തം, ജനനം കഴിഞ്ഞ്, നാമകരണം എന്നിവയ്ക്കായി ഹോമം നടത്തണം. മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് അഞ്ചു നൂറും, വൗഷട് മുതലായവ ഓരോന്നിലും നൂറും ഹോമങ്ങൾ ചെയ്യണം.

ശിഥിലീഭൂതബന്ധസ്യ ശക്താവുത്‌കര്ഷണം ച യത്। ആത്മനോ രുദ്രപുത്രത്വേ ഗര്ഭാധാനം തദുച്യതേ

ബന്ധങ്ങൾ ശിഥിലമായപ്പോൾ ശക്തി ഉയർന്നാൽ, ആത്മാവ് രുദ്രപുത്രനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന ചടങ്ങിനെയാണ് ഗർഭാധാനം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

സ്വാന്തത്ര്യാത്മഗുണവ്യക്തിരിഹ പുംസവനം മതം। മായാത്മനോവിവേകേന ജ്ഞാനം സീമന്തവര്ദ്ധനം

സ്വതന്ത്രതയുടെ ഗുണങ്ങൾ പ്രകടമാകുന്നത് ഇവിടെ പുംസവനസംസ്കാരമായി കണക്കാക്കുന്നു. മായാത്മാവിനെ വിവേചിച്ച് ലഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനമാണ് സീമന്തം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത്.

ശിവാദിതത്ത്വശ്രുദ്ധേസ്തു സ്വീകാരോജനനം മതം। ബോധനം യച്ഛിവത്വേന ശിവത്വാര്ഹസ്യ നോ മതം

ശിവാദിതത്ത്വങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിച്ച് സ്വീകരിക്കുന്നതിനെ ജനനസംസ്കാരമായി കണക്കാക്കുന്നു. ശിവത്വം പ്രാപിച്ചവരുടെ ബോധോദയം, ശിവത്വാർഹന്മാരുടെ ചടങ്ങായി കണക്കാക്കുന്നില്ല.

സംഹാരമുദ്രയാത്മാനം സ്ഫുരദ്വഹ്നികണോപമം। വിദധീത സമാദായ നിജേ ഹൃദയപങ്കജേ

സംഹാരമുദ്രയോടെ, അഗ്നിക്കണിയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ആത്മാവിനെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

തതഃ കുമ്ഭകയോഗേന മൂലമന്ത്രമുദീരയേത്। കുര്യ്യാത് സമവശീഭാവം തദാ ച ശിവയോര്ഹൃദി

പിന്നീട് കുംഭകയോഗം ഉപയോഗിച്ച് മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ശിവന്മാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ സമത്വഭാവം സ്ഥാപിക്കണം.

ബ്രഹ്മാദികാരണാത്യാഗക്രമാദ്രേചകയോഗതഃ। നീത്വാ ശിവാന്തമാത്മാനമാദായോദ്ഭവമുദ്രയാ

ബ്രഹ്മാദികളായ കാരണങ്ങളെ ക്രമമായി ഉപേക്ഷിച്ച്, ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്ന രീതിയിൽ ആത്മാവിനെ ശിവാന്തത്തിലേക്ക് നയിച്ച്, ഉത്ഭവമുദ്രയോടെ അതിനെ സ്വീകരിക്കണം.

ഹൃത്‌സമ്പുടിതമന്ത്രേണ രേചകേന വിധാനവിത്। ശിഷ്യസ്യ ഹൃദയാമ്ഭോജകര്ണികായാം വിനിക്ഷിപേത്

ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന മന്ത്രം, ശ്വാസം പുറത്തുവിടുന്ന രീതിയിൽ, അറിവുള്ള ഗുരു ശിഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലെ കമലത്തിന്റെ നടുവിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

പൂജാം ശിവസ്യ വഹ്നേശ്ച ഗുരുഃ കുര്യ്യാത്തദോചിതാം। പ്രണതിഞ്ചാത്മനേ ശിഷയം സമയാന് ശ്രാവയേത്തഥാ

ഗുരു ശിവനും അഗ്നിയും ഉചിതമായി പൂജിക്കണം; തന്റെ ആത്മാവിനും നമസ്കാരം അർപ്പിച്ച്, ശിഷ്യനോട് വ്രതങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് പഠിപ്പിക്കണം.

ദേവം ന നിന്ദേച്ഛാസ്ത്രാണി നിര്മ്മാല്യാദിന ലങ്ഘയേത്। ശിവാഗ്നിഗുരുപൂജാ ച കര്ത്തവ്യാ ജീവതാവധി

ദൈവത്തെയും ശാസ്ത്രങ്ങളെയും അപമാനിക്കരുത്; ഉപയുക്തമായ പൂജാസാമഗ്രികൾ അവഗണിക്കരുത്; ജീവൻ മുഴുവൻ ശിവനും അഗ്നിയും ഗുരുവിനും പൂജ നിർവഹിക്കണം.

ബാലബാലിശവൃദ്ധസ്ത്രീഭോഗഭുഗ്‌വ്യാധിതാത്മനാം। യഥാശക്തി ദദീതാര്ഥം സമര്ഥസ്യ സമഗ്രകാന്

കുട്ടികൾക്കും അജ്ഞന്മാർക്കും വയോധികർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ഭോഗങ്ങളിൽ ലീനരായവർക്കും രോഗികൾക്കും തങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ദാനം നൽകണം; ശേഷിയുള്ളവർ പൂർണ്ണമായി ദാനം ചെയ്യണം.

ഭൂതാങ്ഗാനി ജടാഭസ്മദണ്ഡകൌപീനസംയമാന്। ഈശാനാദ്യൈര്ഹൃദാദ്യൈര്വാ പരിജപ്യ യഥാക്രമാത്

ശരീരത്തിലെ ഘടകങ്ങൾ, ജട, ഭസ്മ, ദണ്ഡം, കൗപ്പീനവും നിയന്ത്രണങ്ങളും—ഇവയെ ഇശാനാദി മന്ത്രങ്ങളോ ഹൃദയാദി മന്ത്രങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് ക്രമത്തിൽ ജപിക്കണം.

സ്വാഹാന്തസംഹിതാമന്ത്രൈഃ പ്രാത്രേഷ്വാരോപ്യ പൂര്വവത്। സമ്പാദിതദ്രുതം ഹുത്വാ സ്ഥണ്ഡിലേശായ ദര്ശയേത്

സ്വാഹാ എന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, മുമ്പുപോലെ പാത്രങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ച്, നിർദ്ദിഷ്ട ഹോമം നടത്തി ശേഷിച്ച ദ്രവ്യം സ്തണ്ഡിലത്തിൽ കാണിക്കണം.

രക്ഷണായ ഘടാധസ്താദാരോപ്യ ക്ഷണമാത്രകം। ശിവാദാജ്ഞാം സമാദായ ദദീത വ്രതിനേ ഗുരുഃ

രക്ഷയ്ക്കായി, ഒരു നിമിഷം ഘടത്തിന്റെ കീഴിൽ വച്ച്, ശിവനിൽനിന്ന് അനുമതി വാങ്ങി, ഗുരു വ്രതധാരിക്ക് അതു നൽകണം.

ഏവം സമയദീക്ഷായാം വിശിഷ്ടായാം വിശേഷതഃ। വഹ്നിഹോമാഗമജ്ഞാനയോഗ്യഃ സഞ്ജായതേ ശിശുഃ

ഇങ്ങനെ, പ്രത്യേകമായ ഈ സമയദീക്ഷയിൽ, ശിഷ്യൻ ഹോമത്തിനും ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിനും യോഗ്യനാകുന്നു.