അന്തശ്ചാരേണ ഭൂതാനാ ദ്രഷ്ടാ ത്വം പരമേശ്വര। കര്മണാ മനസാ വാചാ ത്വത്തോ നാന്യാ ഗതിര്മ്മമ ।। മന്ത്രഹീനം ക്രിയാഹീനം ദ്രവ്യഹീനഞ്ച യത് കൃതമ്। ജപഹോമാര്ച്ചനൈര്ഹീനം കൃതം നിത്യം മയാ തവ
നിന്റെ അന്തസ്സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ, പരമേശ്വരാ, നീ എല്ലാ ജീവികളെയും കാണുന്നവനാണ്; ഞാൻ ചെയ്തതും ചിന്തിച്ചതും പറഞ്ഞതും എല്ലാം നിന്നിൽ മാത്രമാണ് ആശ്രയം, മറ്റൊന്നുമില്ല. മന്ത്രം ഇല്ലാതെ, ക്രിയ ഇല്ലാതെ, ദ്രവ്യം ഇല്ലാതെ, ജപം, ഹോമം, അർപ്പണം എന്നിവ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ചെയ്തതെല്ലാം നിനക്കായാണ് ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
അകൃതം വാക്യഹീനം ച തത് പൂരയ മഹേശ്വര । സപൂതത്വം പരേശാന പവിത്രം പാപനാശനമ്
ചെയ്യാതെ പോയതോ, വാക്കുകൾ കുറവായതോ, മഹേശ്വരാ, അതെല്ലാം നീ പൂരിപ്പിക്കണമേ; പരമേശ്വരാ, ശുദ്ധിയും വിശുദ്ധിയും പാപനാശവും ദയവായി നൽകണമേ.
ത്വയാ പവിത്രിതം സര്വ ജഗത് സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്। ഖണ്ഡിതം യന്മയാ ദേവ വ്രതം വൈകല്പയോഗതഃ
നിന്റെ കൃപയാൽ, അചലവും ചലവും ഉൾപ്പെടെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഞാൻ അശ്രദ്ധയാലോ തെറ്റായ രീതിയിലോ ലംഘിച്ച വ്രതം, ദേവാ, അതെല്ലാം...
ഏകീഭവതു തത് സര്വം തവാജ്ഞാസൂത്രഗുമ്ഫിതമ്। ജപം നിവേദ്യ ദേവസ്യ ഭക്ത്യാ സ്തോത്രം വിധായ ച
അവയെല്ലാം നിന്റെ ആജ്ഞാപാലനത്തിലൂടെ ഒന്നായി ഏകീകരിക്കപ്പെടട്ടെ; ഭക്തിയോടെ ദേവനായി ജപം അർപ്പിച്ച് സ്തോത്രം രചിച്ചശേഷം,
നത്വാ തു ഗുരുണാദിഷ്ടം ഗൃഹ്ണീയാന്നിയമന്നരഃ। ചതുര്മ്മാസം ത്രിമാസം വാ ത്ര്യഹമേകാഹമേവ ച
ഗുരുവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വന്ദനം ചെയ്ത്, ആചാരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണം; നാലു മാസം, മൂന്ന് മാസം, മൂന്ന് ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ദിവസം പോലും ആചരണം നടത്താം.
പ്രണമ്യ ക്ഷമയിത്വേശം ഗത്വാ കുണ്ഡാന്തികം വ്രതീ। പാവലകസ്ഥേ ശിവേഽപ്യേവം പവിത്രാണാം ചതുഷ്ടയമ്
വ്രതസ്ഥൻ, വന്ദനം ചെയ്ത്, ക്ഷമാപണം പ്രാർത്ഥിച്ച്, ഹോമകുണ്ഡത്തിനരികിലേക്ക് പോകണം; അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിച്ച ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലും ഇങ്ങനെ നാലു വിധ ശുദ്ധികൾ നടത്തണം.
സമാരോപ്യ സമഭ്യര്ച്ച്യ പുഷ്പധൂപാക്ഷതാദിഭിഃ। അന്തര്ബലിം പവിത്രഞ്ച രുദ്രദിഭ്യോ നിവേദയേത്
പൂവ്, ധൂപം, അക്ഷതം മുതലായവകൊണ്ട് സമർപ്പിച്ച് ആരാധന നടത്തി, അന്തർബലിയും ശുദ്ധിയും രുദ്രാദികൾക്ക് അർപ്പിക്കണം.
പ്രവിശ്യാന്തഃ ശിവം സ്തുത്വാ സപ്രണാമം ക്ഷമാപയേത്। പ്രായശ്ചിത്തകൃതം ഹോമം കൃത്വാ ഹുത്വാ ച പായസം
അകത്തേക്ക് കടന്ന്, ശിവനെ സ്തുതിച്ച് വന്ദനം ചെയ്ത്, ക്ഷമാപണം നടത്തണം; പ്രായശ്ചിത്തഹോമം നടത്തി, പായസം അർപ്പിക്കണം.
ശനൈഃ പൂര്ണാഹുതിം ദത്വാ വഹ്നിസ്ഥം വിസൃജേച്ഛിവം। ഹോമം വ്യാഹൃതിമിഃ കൃത്വാ രുന്ധ്യാന്നിഷ്ഠുരയാഽനലം
ശാന്തമായി പൂർണാഹുതി അർപ്പിച്ച്, അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിച്ച ശിവനെ വിടുതൽ ചെയ്യണം; ഹോമം, വ്യാഹൃതികൾ ഉച്ചരിച്ച് നടത്തി, അഗ്നിയെ ക്രൂരതയില്ലാതെ അണയ്ക്കണം.
അഗ്ന്യാദിഭ്യസ്തതോ ദദ്യാദാഹുതീനാം ചതുഷ്ടയം। ദിക്പതിഭ്യസ്തതോ ദദ്യാത് സപവിത്രം ബഹിര്ബലിം
ശേഷം, അഗ്നി മുതലായവർക്കായി നാലു ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം; ദിക്പാലന്മാർക്ക് ശുദ്ധിയും ബഹിർബലിയും അർപ്പിക്കണം.
സിദ്ധാന്തപുസ്തകേ ദദ്യാത് സപ്രമാണം പവിത്രകം ।। ഓം ഹാം ഭൂഃ സ്വാഹാ। ഓം ഹാം ഭുവഃ സ്വാഹാ। ഓം ഹാം സ്വഃ സ്വാഹാ। ഓം ഹാം ഭുര്ഭുവഃ സ്വഃ സ്വാഹാ। ഹോമം വ്യാഹൃതിഭിഃ കൃത്വാ ദത്വാഽഽഹുതിചതുഷ്ടയം
ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥത്തിൽ അളവോടെ ശുദ്ധി വയ്ക്കണം; 'ഓം ഹാം ഭൂഃ സ്വാഹാ', 'ഓം ഹാം ഭുവഃ സ്വാഹാ', 'ഓം ഹാം സ്വഃ സ്വാഹാ', 'ഓം ഹാം ഭൂർഭുവഃസ്വഃ സ്വാഹാ' എന്നിങ്ങനെ വ്യാഹൃതികൾ ഉച്ചരിച്ച് ഹോമം നടത്തി, നാലു ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം.
ദ്വിജാദീന് ഭോജയിത്വാ തു ഭക്ത്യാ വസ്ത്രാദികം ദദേത്। ദാനേനാനേന ദേവേശ പ്രീയതാം മേ സദാശിവഃ
ദ്വിജന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും ഭക്തിയോടെ ഭക്ഷിപ്പിച്ച്, വസ്ത്രാദികൾ ദാനം ചെയ്യണം; ഈ ദാനത്താൽ, ദേവേശാ, സദാശിവൻ എനിക്ക് സന്തോഷം പ്രാപിക്കട്ടെ.
ഭക്ത്യാ സ്നാനാദികം പ്രാതഃ കൃത്വാ ശമ്ഭോഃ സമാഹരേത്। പവിത്രാണ്യഷ്ടപുഷ്പൈസ്തം പൂജയിത്വാ വിസര്ജ്ജയേത്
ഭക്തിയോടെ പ്രഭാതത്തിൽ സ്നാനാദികൾ നടത്തി, ശംഭുവിനായി സമാഹരിച്ച്, എട്ട് പൂക്കളും ശുദ്ധികളും അർപ്പിച്ച് ആരാധിച്ച്, അവനെ വിടുതൽ ചെയ്യണം.
നിത്യം നൈമിത്തികം കൃത്വാ വിസ്തരേണ യഥാ പുരാ। പവിത്രാണി സമാരോപ്യ പ്രണമ്യാഗ്നൌ ശിവം യജേത്
നിത്യവും നൈമിത്തികവും മുൻപുപോലെ വിശദമായി നിർവഹിച്ച്, ശുദ്ധികൾ സ്ഥാപിച്ച്, അഗ്നിയിൽ ശിവനെ വന്ദിച്ച് ആരാധിക്കണം.
പ്രായശ്ചിത്തം തതോഽസ്ത്രേണ ഹുത്വാ പൂര്ണാഹുതിം യജേത്। ഭുക്തികാമഃ ശിവായാഥ കുര്യ്യാത് കര്മ്മസമര്പണം
ശേഷം, പ്രായശ്ചിത്തം ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തി, പൂർണാഹുതി അർപ്പിക്കണം; ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്റെ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ശിവനിൽ സമർപ്പിക്കണം.
ത്വത്പ്രസാദേന കര്മ്മേദം മമാസ്തു ഫലസാധകം। മുക്തികാമസ്തു കര്മ്മേദം മാഽസ്തു മേ നാഥ ബന്ധകം
നിന്റെ കൃപകൊണ്ടു, ഈ പ്രവർത്തി എനിക്ക് ഫലം നൽകുന്നതായിരിക്കട്ടെ; മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായി, ഈ കര്മ്മം എനിക്ക് ബന്ധനമായിത്തീരരുതേ, പ്രഭോ.
വഹ്നിസ്ഥം നാഡീയോഗേന ശിവം സംയോജയേച്ഛിവേ। ഹൃദി ന്യസ്യാഗ്നിസങ്ഘാതം പാവകം ച വിസര്ജയേത്
നാളികളിലൂടെ ഉണർത്തിയ അഗ്നിയെ ശിവനിൽ ഏകീകരിക്കണം; ഹൃദയത്തിൽ അഗ്നിയുടെ കൂട്ടം സ്ഥാപിച്ച്, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അഗ്നിയെ വിട്ടയക്കണം.
സമാചമ്യ പ്രവിശ്യാന്തഃ കുമ്ഭാനുഗതസംവരാന്। ശിവേ സംയോജ്യ സാക്ഷേപം ക്ഷമസ്വേതി വിസര്ജയേത്
ജലം ചൊരിഞ്ഞ്, അകത്തേക്ക് കടന്ന്, കുംഭകത്തിലെ ശ്വാസം പിടിച്ചു, അതിനെ ശിവനിൽ ഏകീകരിച്ച്, മനസ്സോടെ സമർപ്പിച്ച്, 'ക്ഷമിക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞ് വിട്ടയക്കണം.
വിസൃജ്യ ലോകപാലാദീനാദായേശാത് പവിത്രകം। സതി ചണ്ഡേശ്വരേ പൂജാം കൃത്വാ ദത്വാ പവിത്രകം
ദിശാപാലന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും വിട്ടയച്ച്, വിശുദ്ധമായ തന്തു എടുക്കണം; ചണ്ഡേശ്വരൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവനെ പൂജിച്ച്, വിശുദ്ധ തന്തു സമർപ്പിക്കണം.
തന്നിര്മാല്യാദികം തസ്മൈ സപവിത്രം സമര്പയേത്। അഥവാ സ്ഥണ്ഡിലേ ചണ്ഡം വിധിനാ പൂര്വവദ്യജേത്
അവനു നർമാല്യവും വിശുദ്ധ തന്തുവും ചേർത്ത് സമർപ്പിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ, പീഠത്തിൽ ചണ്ടനെ മുൻവിധിപോലെ പൂജിക്കണം.
യത് കിഞ്ചിദ്വാര്ഷികം കര്മ്മ കൃതം ന്യൂനാധികം മയാ। തദസ്തു പരിപൂര്ണം മേ ചണ്ഡ നാഥ തവാജ്ഞയാ
എനിക്ക് വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ചെയ്ത കര്മ്മം കുറവോ അധികമോ ആയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, പ്രഭോ ചണ്ടനാഥാ, നിന്റെ കല്പന പ്രകാരം അതെല്ലാം പൂർണ്ണമായിത്തീരട്ടെ.
ഇതി വിജ്ഞാപ്യ ദേവേശം നത്വാ സ്തുത്വാ വിസര്ജയേത് । ത്യക്തനിര്മ്മാല്യകഃ ശുദ്ധഃ സ്നാപയിത്വാ ശിവം യജേത്
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ നാഥനോട് അറിയിച്ച്, വന്ദിച്ച്, സ്തുതി ചൊല്ലി, അനുമതി വാങ്ങണം; ശേഷിച്ച നർമാല്യം ഉപേക്ഷിച്ച്, ശുദ്ധി പ്രാപിച്ച്, ശിവനെ കുളിപ്പിച്ച് പൂജിക്കണം.
ഈശ്വര ഉവാച വക്ഷ്യേ ദമനകാരോഹവിധിം പൂര്വവദാചരേത്। ഹരകോപാത് പുരാ ജാതോ ഭൈരവോ ദമിതാഃ സുരാഃ
ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദമനക ശാഖ സ്ഥാപിക്കുന്ന വിധി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; മുമ്പുപോലെ അതു നടത്തണം. ഹരന്റെ കോപത്തിൽ നിന്ന് ഭൈരവൻ ജനിച്ചു, ദേവന്മാരെ കീഴടക്കി.
തേനാഥ ശപ്തോ വിടപോ ഭവേതി ത്രിപുരാരിണാ। പ്രസന്നേനേരിതം ചേദം പൂജയിഷ്യന്ത്രി യേ നരാഃ
അപ്പോൾ ത്രിപുരാരിയുടെ ശാപം കൊണ്ട് ആ ശാഖ വൃക്ഷമായിത്തീർന്നു; അവന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, അതിനെ പൂജിക്കുന്നവർ അനുഗ്രഹിതരാവുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
പരിപൂര്ണഫലം തേഷാം നാന്യഥാ തേ ഭവിഷ്യതി। സപ്തമ്യാം വാ ത്രയോ ദശ്യാം ദമനം സംഹിതാത്മഭിഃ
അവർക്കു പൂർണ്ണഫലം ലഭിക്കും, മറ്റൊന്നുമല്ല; ഏഴാംതിയിലോ പതിമൂന്നാംതിയിലോ, ശാസ്ത്രജ്ഞർ ദമനക ശാഖ എടുക്കണം.
സമ്പൂജ്യ ബോധയേദ് വൃക്ഷം ഭവവാക്യേന മന്ത്രവിത്। ഹരപ്രസാദസമ്ഭൂത ത്വമത്ര സന്നിധീഭവ
ശുദ്ധമായി പൂജിച്ച ശേഷം, മന്ത്രജ്ഞൻ വൃക്ഷത്തോട് പറയണം: 'ഹരന്റെ കൃപയിൽ ജനിച്ചവളേ, ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്യണം'.
ശിവകാര്യം സമുദ്ദിശ്യ നേതവ്യോഽസി ശിവാജ്ഞയാ। ഗൃഹേഽപ്യാമന്ത്രണം കുര്യ്യാത് സായാഹ്നേ ചാധിവാസനം
ശിവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, ശിവന്റെ കല്പനപ്രകാരം നിന്നെ കൊണ്ടുവരണം; വീട്ടിലും ക്ഷണിക്കണം, വൈകുന്നേരം പ്രതിഷ്ഠ നടത്തണം.
യഥാവിധി സമഭ്യര്ച്യ സൂര്യ്യശങ്കരപാവകാന്। ദേവസ്യ പശ്ചിമേ മൂലം ദദ്യാത്തസ്യ മൃദാ യുതം
വിധിപ്രകാരം സൂര്യനെയും ശങ്കരനെയും അഗ്നിയെയും പൂജിച്ച്, ദേവന്റെ പടിഞ്ഞാറ് വശത്ത്, മണ്ണുമായി ചേർത്തു വേരിടണം.
വാമേന ശിരസാ വാഽഥ നാലം ധാത്രീം തഥോത്തരേ। ദക്ഷിണേ ഭഗ്നപത്രഞ്ച പ്രാച്യാം പുഷ്പഞ്ച ധാരണം
ഇടതുവശത്ത് തണ്ടോ ഫലമോ, വടക്കോട്ട് കുരു, തെക്കോട്ട് ഒടിഞ്ഞ ഇല, കിഴക്കോട്ട് പൂവ് വെക്കണം.
ഓം ഹാം അഗ്നയേ സ്വാഹാ। ഓം ഹാം സോമായ സ്വാഹാ। ഓം ഹാം അഗ്നീഷോമാഭ്യാം സ്വാഹാ। ഓം ഹാം അഗ്നയേ സ്വിഷ്ടകൃതേ സ്വാഹാ। ഗുരും ശിവമിവാഭ്യര്ച്യ വസ്ത്രഭൂഷാദിവിസ്തരൈഃ। സമഗ്നം സഫലം തസ്യ ക്രിയാകാണ്ഡാദി വാര്ഷികം ।। യസ്യ തുഷ്ടോ ഗുരുഃ സമ്യഗിത്യാഹ പരമേശ്വരഃ। ഇത്ഥം ഗുരോഃ സമാരോപ്യ ഹൃദാലമ്ബിപവിത്രകം
'ഓം ഹാം അഗ്നയേ സ്വാഹാ', 'ഓം ഹാം സോമായ സ്വാഹാ', 'ഓം ഹാം അഗ്നീസോമാഭ്യാം സ്വാഹാ', 'ഓം ഹാം അഗ്നയേ സ്വിഷ്ടകൃതേ സ്വാഹാ' എന്നിങ്ങനെ ഉച്ചരിച്ച്, ഗുരുവിനെ ശിവനെപ്പോലെ വസ്ത്രാഭരണാദികൾകൊണ്ട് സമൃദ്ധമായി ആരാധിക്കണം; അങ്ങനെ അവന്റെ വാർഷികക്രിയകൾ സമ്പൂർണ്ണവും ഫലപ്രദവുമാകും. ഗുരു പൂർണ്ണമായി സന്തോഷിച്ചാൽ, അതാണ് പരമേശ്വരൻ പറഞ്ഞത്; അങ്ങനെ ഗുരുവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ശുദ്ധി സ്ഥാപിക്കണം.