അഗ്നിപുരാണമ്

നിര്ഗത്യ വഹിരാചമ്യ ഗോമയേ മണ്ഡലത്രയേ। പഞ്ചഗവ്യഞ്ചരുന്ദന്തധാവനഞ്ച ക്രമാദ യജേത് ।.

അകത്തുനിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി, പുറത്ത് ശുദ്ധീകരണം നടത്തി, പശുവിന്റെ ചാണകത്താൽ മൂന്നു വട്ടം വരച്ചു, അതിൽ പഞ്ചഗവ്യം, തൈര്, കഴുകൽ എന്നിവ ക്രമമായി അർപ്പിച്ച് പൂജിക്കണം.

ആചാന്തോ മന്ത്രസമ്ബദ്ധഃ കൃതസങ്ഗീതജാഗരഃ। സ്വപേദന്തഃ സ്മരന്നീശം ബുഭുക്ഷുര്ദര്ഭസംസ്തരേ

ശുദ്ധി നടത്തി, മന്ത്രം ചൊല്ലി, സംഗീതവും ജാഗരണമുമാക്കി, അകത്തു ദർഭപ്പുല്ലിന്റെ കിടക്കയിൽ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഭഗവാനെ ഓർത്തുകൊണ്ട്, ഭക്ഷണത്തോടുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഉറങ്ങണം.

അനേനൈവ പ്രകാരേണ മുമുക്ഷുരപി സംവിശേത്। കേവലമ്ഭസ്മശയ്യായാം സോപവാസഃ സമാഹിതഃ

ഇതേ രീതിയിൽ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ഉപവാസത്തോടെയും ഏകാഗ്രതയോടെയും വെറും ചാരത്തിൽ കിടക്കുന്ന കിടക്കയിൽ വിശ്രമിക്കണം.

ഈശ്വര ഉവാച അഥ പ്രാതഃ സമുത്ഥായ കൃതസ്നാനഃ സമാഹിതഃ। കൃതസന്ധ്യാര്ചനോ മന്ത്രീ പ്രവീസ്യ മഖമണ്ഡപമ്

ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, സ്നാനം ചെയ്ത് മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി, സന്ധ്യാ പൂജ നടത്തി, മന്ത്രം ചൊല്ലുന്നവൻ യാഗശാലയിൽ പ്രവേശിക്കണം.

സമാദായ പവിത്രാണി അവിസര്ജിതദൈവതഃ। ഐശാന്യാം ഭാജനേ ശുദ്ധേ സ്ഥാപയേത് കൃതമണ്ഡലേ

പവിത്രങ്ങൾ എടുത്ത്, ദേവതകളെ വിട്ടയക്കാതെ, വടക്കുകിഴക്കോട്ട് ശുദ്ധമായ പാത്രത്തിൽ, ഒരുക്കിയ വേദിയിൽ വെക്കണം.

തതോ വിസര്ജ്യ ദേവേശം നിര്മ്മാല്യമപനീയ ച। പൂര്വവദ് ഭൂതലേ ശുദ്ധേ കൃത്വാഹ്നി കമഥ ദ്വയമ്

പിന്നീട്, ദേവേശ്വരനെ വിട്ടയച്ച്, ഉപയോഗിച്ച പൂക്കൾ മാറ്റി, മുമ്പുള്ളപോലെ ശുദ്ധമായ നിലത്ത് ആ ദിവസത്തിനായി രണ്ടു കമഥം വെക്കണം.

ആദിത്യദ്വാരദിക്‌പാലകുമ്ഭേശാനൌ ശിവേഽനലേ । നൈമിത്തികീം സവിസ്താരാം കുര്യ്യാത് പൂജാം വിശേഷതഃ

സൂര്യന്റെ വാതിലിലും, ദിശകളിലും, ദിക്ഷാപാലകരുടെ കുമ്പങ്ങളിലും, ഈശ്വരനിലും, ശിവനിലും, അഗ്നിയിലും വിശേഷമായ വിപുലമായ പൂജ നടത്തണം.

മന്ത്രാണാം തര്പണം പ്രായശ്ചിത്തഹോമം ശരാത്മനാ । അഷ്ടോത്തരശതം കൃത്വാ ദദ്യാത് പൂര്ണാഹുതിം ശനൈഃ

മന്ത്രങ്ങൾക്കായി തൃപ്തി അർപ്പിച്ച്, പ്രായശ്ചിത്ത ഹോമം അമ്പുപോലുള്ള ആത്മാവോടെ നടത്തി, നൂറിനെട്ട് പ്രാവശ്യം പൂർത്തിയാക്കി, പൂർണ്ണാഹുതി ശാന്തമായി അർപ്പിക്കണം.

പവിത്രം ഭാനവേ ദത്വാ സമാചമ്യ ദദീത ച। ദ്വാരപാലാദിദിക്പാലകുമ്ഭവര്ദ്ധനികാദിഷു

പവിത്രം സൂര്യനു സമർപ്പിച്ച്, വീണ്ടും ശുദ്ധി നടത്തി, അതു വാതിൽരക്ഷകര്ക്കും, ദിക്ഷാപാലകര്ക്കും, കുമ്പം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവർക്കും സമർപ്പിക്കണം.

സന്നിധാനേ തതഃ ശമ്ഭോരുപവിശ്യ നിജാസനേ। പവിത്രമാത്മനേ ദദ്യാദ് ഗണായ ഗുരുവഹ്നയേ

ശംഭുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സ്വന്തം ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു, പവിത്രം സ്വയം, ഗണങ്ങൾക്കും, ഗുരുവിനും, അഗ്നിക്കുമാണ് സമർപ്പിക്കേണ്ടത്.

ഓം കാലാത്മനാ ത്വയാ ദേവ യദ്ദിഷ്ടം മാമകേ വിധൌ । കൃതം ക്ലിഷ്ടം സമുത്സൃഷ്ടം കൃതം ഗുപ്തഞ്ച യത് കൃതം

ഓം. കാലസ്വരൂപനായ ദേവാ, എന്റെ യാഗത്തിൽ നീ ആഗ്രഹിച്ചതെന്തും, ചെയ്തതും, കഷ്ടപ്പെട്ടതും, ഉപേക്ഷിച്ചതും, മറച്ചുവച്ചതും, പൂർത്തിയാക്കിയതും —

തദസ്തു ക്ലിഷ്ടമക്ലിഷ്ടം കൃതം ക്ലിഷ്ടമസംസ്കൃതമ്(൪)। സര്വാത്മനാഽമുനാ ശമ്ഭോ പവിത്രേണ ത്വദിച്ഛയാ

അത് കഷ്ടമായാലും അല്ലാതെയായാലും, ചെയ്തതായാലും ചെയ്യാതെയായാലും, ശുദ്ധമല്ലാത്തതായാലും, ശംഭുവേ, ഈ പവിത്രംകൊണ്ട് നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം എല്ലാറ്റിലും ശുദ്ധിയാകട്ടെ.

ഓം പൂരയമഖവ്രതം നിയമേശ്വരായ സ്വാഹാ। ആത്മതത്ത്വേ പ്രകൃത്യന്തേ പാലിതേ പദ്മയോനിനാ

ഓം. യാഗവ്രതം പൂർത്തിയാക്കണമേ, നിയമങ്ങളുടെ ഈശ്വരനു സ്വാഹ. ആത്മതത്ത്വത്തിലും പ്രകൃതിയുടെ അവസാനം വരെ, കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

മൂലം ലയാന്തമുച്ചാര്യ്യ പവിത്രേണാര്ച്ചയേച്ഛിവമ്। വിദ്യാതത്ത്വേ ച വിദ്യാന്തേ വിഷ്ണുകാരണപാലിതേ

മൂലവും ലയവും ഉച്ചരിച്ച്, പവിത്രംകൊണ്ട് ശിവനെ പൂജിക്കണം; വിദ്യാതത്ത്വത്തിലും വിദ്യയുടെ അവസാനം വരെ, വിഷ്ണുവിന്റെ കാരണത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈശ്വരാന്തം സമുച്ചാര്യ്യ പവിത്രമധിരോപയേത്। ശിവാന്തേ ശിവതത്ത്വേ ച രുദ്രകാരണപാലിതേ

ഈശ്വരന്റെ അവസാനം ഉച്ചരിച്ച്, പവിത്രം അർപ്പിക്കണം; ശിവന്റെ അവസാനം, ശിവതത്ത്വത്തിലും, രുദ്രന്റെ കാരണത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

ശിവാന്തം മന്ത്രമുച്ചാര്യ്യ തസ്മൈ ദേവം പവിത്രകമ്। സര്വകാരണപാലേഷു ശിവമുച്ചര്യ സുവ്രത

ശിവാന്തം മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ആ ദേവനു പവിത്രം സമർപ്പിക്കണം; എല്ലാ കാരണങ്ങളിലും ശിവനെ ഉച്ചരിച്ച്, സദാചാരിയായവനേ.

മൂലം ലയാന്തമുച്ചാര്യ ദദ്യാദ് ഗങ്ഗാവതാരകമ് । ആത്മവിദ്യാശിവൈഃ പ്രോക്തം മുമുക്ഷൂണാം പവിത്രകമ്

മൂലവും ലയവും ഉച്ചരിച്ച്, ഗംഗാവതാരത്തെ അർപ്പിക്കണം; ആത്മവിദ്യയും ശിവനും അറിയുന്നവരുടെ വചനപ്രകാരം, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കുള്ള പവിത്രം.

വിനിര്ദിഷ്ടം ബുഭുക്ഷൂണാം ശിവതത്ത്വാത്മഭിഃ ക്രമാത്। സ്വാഹാന്തം വാ നമോഽന്തം വാ മന്ത്രമേഷാമുദീരയേത്

ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കായി ശിവതത്വത്തിൽ സ്ഥിരമായ മഹാത്മാക്കളാൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നപോലെ, ഇവരുടെ മന്ത്രം 'സ്വാഹാ'യോ 'നമഃ'യോ എന്ന അവസാനത്തോടെ ക്രമമായി ഉച്ചരിക്കണം.

ഓം ഹാം ആത്മതത്ത്വാധിപതയേ ശിവായ സ്വാഹാ। ഓം ഹാം വിദ്യാതത്ത്വാധിപതയേ ശിവായ സ്വാഹാ । ഓം ഹൌം ശിവതത്ത്വാധിപതയേ ശിവായ സ്വാഹാ। നത്വാ ഗങ്ഗാവതാരന്തു പ്രാര്ഥയേത്തം കൃതാഞ്ജലിഃ। ത്വങ്ഗതിഃ സര്വ്വഭൂതാനാം സംസ്ഥിതസ്ത്വഞ്ചരാചരേ

'ഓം ഹാം ആത്മതത്വാധിപതിയെ ശിവനേ സ്വാഹാ', 'ഓം ഹാം വിദ്യാതത്വാധിപതിയെ ശിവനേ സ്വാഹാ', 'ഓം ഹൗം ശിവതത്വാധിപതിയെ ശിവനേ സ്വാഹാ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ഗംഗാവതാരത്തെ വന്ദിച്ച് കൃതജ്ഞതയോടെ കൈകൂപ്പി പ്രാർത്ഥിക്കണം: "നീ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആശ്രയമാണ്; ചലനശീലികളിലും അചലരിലും നീ നിലകൊള്ളുന്നു."

അന്തശ്ചാരേണ ഭൂതാനാ ദ്രഷ്ടാ ത്വം പരമേശ്വര। കര്മണാ മനസാ വാചാ ത്വത്തോ നാന്യാ ഗതിര്മ്മമ ।। മന്ത്രഹീനം ക്രിയാഹീനം ദ്രവ്യഹീനഞ്ച യത് കൃതമ്। ജപഹോമാര്ച്ചനൈര്ഹീനം കൃതം നിത്യം മയാ തവ

നിന്റെ അന്തസ്സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ, പരമേശ്വരാ, നീ എല്ലാ ജീവികളെയും കാണുന്നവനാണ്; ഞാൻ ചെയ്തതും ചിന്തിച്ചതും പറഞ്ഞതും എല്ലാം നിന്നിൽ മാത്രമാണ് ആശ്രയം, മറ്റൊന്നുമില്ല. മന്ത്രം ഇല്ലാതെ, ക്രിയ ഇല്ലാതെ, ദ്രവ്യം ഇല്ലാതെ, ജപം, ഹോമം, അർപ്പണം എന്നിവ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ചെയ്തതെല്ലാം നിനക്കായാണ് ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

അകൃതം വാക്യഹീനം ച തത് പൂരയ മഹേശ്വര । സപൂതത്വം പരേശാന പവിത്രം പാപനാശനമ്

ചെയ്യാതെ പോയതോ, വാക്കുകൾ കുറവായതോ, മഹേശ്വരാ, അതെല്ലാം നീ പൂരിപ്പിക്കണമേ; പരമേശ്വരാ, ശുദ്ധിയും വിശുദ്ധിയും പാപനാശവും ദയവായി നൽകണമേ.

ത്വയാ പവിത്രിതം സര്വ ജഗത് സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്। ഖണ്ഡിതം യന്മയാ ദേവ വ്രതം വൈകല്പയോഗതഃ

നിന്റെ കൃപയാൽ, അചലവും ചലവും ഉൾപ്പെടെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഞാൻ അശ്രദ്ധയാലോ തെറ്റായ രീതിയിലോ ലംഘിച്ച വ്രതം, ദേവാ, അതെല്ലാം...

ഏകീഭവതു തത് സര്വം തവാജ്ഞാസൂത്രഗുമ്ഫിതമ്। ജപം നിവേദ്യ ദേവസ്യ ഭക്ത്യാ സ്തോത്രം വിധായ ച

അവയെല്ലാം നിന്റെ ആജ്ഞാപാലനത്തിലൂടെ ഒന്നായി ഏകീകരിക്കപ്പെടട്ടെ; ഭക്തിയോടെ ദേവനായി ജപം അർപ്പിച്ച് സ്തോത്രം രചിച്ചശേഷം,

നത്വാ തു ഗുരുണാദിഷ്ടം ഗൃഹ്ണീയാന്നിയമന്നരഃ। ചതുര്മ്മാസം ത്രിമാസം വാ ത്ര്യഹമേകാഹമേവ ച

ഗുരുവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വന്ദനം ചെയ്ത്, ആചാരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണം; നാലു മാസം, മൂന്ന് മാസം, മൂന്ന് ദിവസം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ദിവസം പോലും ആചരണം നടത്താം.

പ്രണമ്യ ക്ഷമയിത്വേശം ഗത്വാ കുണ്ഡാന്തികം വ്രതീ। പാവലകസ്ഥേ ശിവേഽപ്യേവം പവിത്രാണാം ചതുഷ്ടയമ്

വ്രതസ്ഥൻ, വന്ദനം ചെയ്ത്, ക്ഷമാപണം പ്രാർത്ഥിച്ച്, ഹോമകുണ്ഡത്തിനരികിലേക്ക് പോകണം; അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിച്ച ശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലും ഇങ്ങനെ നാലു വിധ ശുദ്ധികൾ നടത്തണം.

സമാരോപ്യ സമഭ്യര്ച്ച്യ പുഷ്പധൂപാക്ഷതാദിഭിഃ। അന്തര്ബലിം പവിത്രഞ്ച രുദ്രദിഭ്യോ നിവേദയേത്

പൂവ്, ധൂപം, അക്ഷതം മുതലായവകൊണ്ട് സമർപ്പിച്ച് ആരാധന നടത്തി, അന്തർബലിയും ശുദ്ധിയും രുദ്രാദികൾക്ക് അർപ്പിക്കണം.

പ്രവിശ്യാന്തഃ ശിവം സ്തുത്വാ സപ്രണാമം ക്ഷമാപയേത്। പ്രായശ്ചിത്തകൃതം ഹോമം കൃത്വാ ഹുത്വാ ച പായസം

അകത്തേക്ക് കടന്ന്, ശിവനെ സ്തുതിച്ച് വന്ദനം ചെയ്ത്, ക്ഷമാപണം നടത്തണം; പ്രായശ്ചിത്തഹോമം നടത്തി, പായസം അർപ്പിക്കണം.

ശനൈഃ പൂര്ണാഹുതിം ദത്വാ വഹ്നിസ്ഥം വിസൃജേച്ഛിവം। ഹോമം വ്യാഹൃതിമിഃ കൃത്വാ രുന്ധ്യാന്നിഷ്ഠുരയാഽനലം

ശാന്തമായി പൂർണാഹുതി അർപ്പിച്ച്, അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിച്ച ശിവനെ വിടുതൽ ചെയ്യണം; ഹോമം, വ്യാഹൃതികൾ ഉച്ചരിച്ച് നടത്തി, അഗ്നിയെ ക്രൂരതയില്ലാതെ അണയ്ക്കണം.

അഗ്ന്യാദിഭ്യസ്തതോ ദദ്യാദാഹുതീനാം ചതുഷ്ടയം। ദിക്പതിഭ്യസ്തതോ ദദ്യാത് സപവിത്രം ബഹിര്ബലിം

ശേഷം, അഗ്നി മുതലായവർക്കായി നാലു ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം; ദിക്പാലന്മാർക്ക് ശുദ്ധിയും ബഹിർബലിയും അർപ്പിക്കണം.