അഗ്നിപുരാണമ്

അവിന്ധ്യവാരിതോ രാജരഥസ്യഃ സബലൌയയൌ। ഇന്ദ്രോക്തോ മാതലീരാമം രഥസ്ഥം പ്രചകാര തമ്

അവിന്ദ്യൻ തടഞ്ഞതോടെ രാജാവ് തന്റെ സൈന്യവും രഥവും കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു. ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മാതലി രാമന് രഥം എത്തിച്ചു.

രാമരാവണയോര്യുദ്ധം രാമരാവണയോരിവ। രാവണോ വാനരാന് ഹന്തി മാരുത്യാദ്യാശ്ച രാവണമ്

രാമനും രാവണനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം, പഴയപ്പോലെ അതേ രാമ-രാവണ യുദ്ധംപോലെയായിരുന്നു. രാവണൻ വാനരന്മാരെ കൊല്ലുകയും, മാരുതി മുതലായവർ രാവണനെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.

രാമഃ ശസ്ത്രൈസ്തമസ്ത്രൈശ്ച വവര്ഷ ജലദോ യഥാ। തസ്യ ധ്വജം സ ചിച്ഛേദ രഥമശ്വാംശ്ച സാരഥിമ്

രാമൻ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും മഴപെയ്യുന്ന മേഘംപോലെ മഴയായി വീശിച്ചു; അവൻ രാവണന്റെ കൊടിയും രഥവും കുതിരകളും സാരഥിയെയും വെട്ടി തകർത്തു.

ധനുര്ബാഹൂഞ്ഛിരാംസ്യേവ ഉത്തിഷ്ഠന്തി ശിരാംസി ഹി। പൈതാമഹേന ഹൃദയം ഭിത്ത്വാ രാമേണ രാവണഃ

വില്ലുകളും കൈകളും തലകളും ഉയർന്നുനിന്നു; ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് രാമൻ രാവണന്റെ ഹൃദയം തുളച്ച് അവന്റെ തലകൾ വേർപെടുത്തി.

ഭൂതലേ പാതിതഃ സര്വൈ രാക്ഷസൈ രുരുദുഃ സ്ത്രിയഃ। ആശ്വാസ്യ തഞ്ച സംസ്കൃത്യ രാമജ്ഞപ്തോ വിഭീഷണഃ

ഭൂമിയിൽ വീണ രാവണനെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാ രാക്ഷസസ്ത്രികളും വിലപിച്ചു. രാമന്റെ കല്പനപ്രകാരം വിഭീഷണൻ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, ചടങ്ങുകൾ നടത്തി.

ഹനൃമതാനയദ്രാമഃ സീതാം ശുദ്ധാം ഗൃഹീതവാന്। രാമോ വഹ്നൌ പ്രവിഷ്ടാന്താം ശുദ്ധാമിന്ദ്രാദിഭിഃ സ്തുതഃ

ശത്രുവിനെ സംഹരിച്ച രാമൻ ശുദ്ധയായ സീതയെ ഏറ്റെടുത്തു; സീതാ അഗ്നിയിൽ കയറി, അവൾ ശുദ്ധയാണെന്ന് തെളിയിച്ചു, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും അവളെ സ്തുതിച്ചു.

ബ്രഹ്മണാ ദശരഥേന ത്വം വിഷ്ണ് രാക്ഷസമര്ദ്ദനഃ। ഇന്ദ്രൌര്ച്ചിതോഽമൃതവൃഷ്ട്യാ ജീവയാമാസ വാനരാന്

ബ്രഹ്മാവും ദശരഥനും വിഷ്ണുവിനെ, ദാനവരെ ജയിച്ചവനെ, ആരാധിച്ചു; ഇന്ദ്രൻ അമൃതം മഴയായി പെയ്യിച്ച് വാനരന്മാരെ ജീവിപ്പിച്ചു.

രാമേണ പൂജിതാ ജഗ്മുര്യുദ്ധം ദൃഷ്ട്വാ ദിവഞ്ച തേ । രാമോ വിഭീഷണായാദാല്ലങ്കാമഭ്യര്ച്യ വാനരാന്

രാമൻ അവരെ ആദരിച്ച ശേഷം, അവർ യുദ്ധം കണ്ടു സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി; രാമൻ വാനരന്മാരെ പൂജിച്ച് ലങ്ക വിഭീഷണന് നൽകി.

സസീതഃ പുഷ്പകേ സ്ഥിത്വാ ഗതമാര്ഗേണ വൈ ഗതഃ। ദര്ശയന് വനദുര്ഗാണി സീതായൈ ഹൃഷ്ടമാനസഃ

സീതയോടൊപ്പം രാമൻ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, വന്ന വഴിയിലൂടെ തിരിച്ചു പോയി; സീതയ്ക്ക് വനങ്ങളെയും കാടുകളെയും സന്തോഷത്തോടെ കാണിച്ചു.

ഭരദ്വാജം നമസ്കൃത്യ നന്ദിഗ്രാമം സമാഗതഃ। ഭരതേന നതശ്ചാഗാദയോധ്യാന്തത്ര സംശ്ഥിതഃ

ഭരദ്വാജനെ നമസ്കരിച്ചു, രാമൻ നന്ദിഗ്രാമത്തിൽ എത്തി; ഭരതൻ വന്ദിച്ചു സ്വീകരിച്ചു, അവൻ അയോധ്യയിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവിടെ സ്ഥാനമേറ്റു.

വസിഷ്ഠാദീന്നമസ്കൃത്യ കൌശല്യാഞ്ചൈവ കേകയീമ് । സുമിത്രാം പ്രാപ്തരാജ്യോഽഥ ദ്വിജാദീന് സോഽഭ്യപൂജയത്

വസിഷ്ഠനും മറ്റുള്ളവരെയും, കൗശല്യ, കേകയി, സുമിത്ര എന്നിവരെയും നമസ്കരിച്ചു; രാജ്യം വീണ്ടെടുത്ത ശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മറ്റും ആദരിച്ചു.

വാസുദേവം സ്വമാത്മാനമശ്വമേധൈരഥായജത്। സര്വദാനാനി സ ദദൌ പാലയാമാസ സ പ്രജാഃ

വാസുദേവനെ, തനിക്കു തന്നെ, അശ്വമേധയാഗങ്ങളാൽ ആരാധിച്ചു; എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകി, ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു.

പുത്രവദ്ധര്മ്മകാമാദീന് ദുഷ്ടനിഗ്രഹണേ രതഃ। സര്വധര്മ്മപരോ ലോകഃ സര്വശസ്യാ ച മേദിനീ

പുത്രനെപ്പോലെ رعാജ്യവാസികൾക്ക് സ്നേഹം നൽകി, ധർമ്മത്തിലും കാമത്തിലും താല്പര്യം വച്ചു, ദുഷ്ടരെ ശാസിച്ചു; ലോകം മുഴുവൻ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടു, ഭൂമി സമൃദ്ധിയായി.

നാരദ ഉവാച രാജ്യസ്ഥം രാഘവം ജഗ്മുരഗസ്ത്യാദ്യാഃ സുപൂജിതാഃ। ധന്യസ്ത്വം വിജയീ യസ്മാദിന്ദ്രജിദ്വിനിപാതിതഃ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: അഗസ്ത്യനും മറ്റുള്ളവരും വലിയ ആദരവോടെ രാജാവായ രാഘവനോടു വന്നു; നീ ഭാഗ്യവാനും വിജയിയും, കാരണം ഇന്ദ്രജിത് നശിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാത്മജഃ പുലസ്ത്യോഭൂദ് വിശ്രവാസ്തസ്യനൈകഷീ। പുഷ്പോത്കടാഭൂത് പ്രഥമാ തത്പുത്രോഭൂദ്ധനേശ്വരഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായ പുലസ്ത്യന് നായികഷിയിലൂടെ വിശ്രവാസ് എന്ന മകൻ ജനിച്ചു; പുഷ്പോത്കടാ ആദ്യഭാര്യ, അവളുടെ മകനാണ് ധനേശ്വരൻ.

നൈകഷ്യാം രാവണോ ജജ്ഞേ വിംശദ്ബാഹുര്ദ്ദശാനനഃ। തപസാ ബ്രഹ്മദത്തേന വരേണ ജിതദൈവതഃ

നായികഷിയിൽ നിന്ന് ഇരുപത് കൈകളും പത്ത് തലകളും ഉള്ള രാവണൻ ജനിച്ചു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ വരത്താൽ, കഠിനതപസ്സിലൂടെ, ദേവന്മാരെ ജയിച്ചു.

കുമ്ഭകര്ണഃ സനിദ്രോഽഭൂദ്ധര്മ്മിഷ്ഠോഽഭൂദ്ധിഭീഷണഃ। സ്വസാ ശൂര്പണഖാ തേഷാം രാവണാന്മേഘനാദകഃ

കുംഭകർണൻ എപ്പോഴും ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു, വിഭീഷണൻ ധാർമ്മികനായിരുന്നു; അവരുടെ സഹോദരി ശൂര്പണഖ, രാവണന്റെ മകൻ മേഘനാദൻ.

ഇന്ദ്രം ജിത്വേന്ദ്രജിച്ചാഭൂദ്രാവണാദധികോ ബലീ। ഹതസ്ത്വയാ ലക്ഷമണേന ദേവാദേഃ ക്ഷേമമിച്ഛതാ

ഇന്ദ്രനെ ജയിച്ച ഇന്ദ്രജിത്, രാവണനേക്കാൾ ശക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു; നീയും ലക്ഷ്മണനും ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് അവനെ സംഹരിച്ചു.

ഇത്യുക്ത്വാ തേ ഗതാ വിപ്രാ അഗസ്ത്യാദ്യാ നമസ്കൃതാഃ। ദേവപ്രാര്ഥിതരാമോക്തഃ ശത്രുഘ്നോ ലവണാര്ദ്ദനഃ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം അഗസ്ത്യന്മാരും മറ്റു മഹർഷിമാരും ആദരപൂർവ്വം യാത്രയായി; ദേവന്മാരുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം, രാമൻ ശത്രുഘ്നന്റെ, ലവണാസുരനെ ജയിച്ച കഥ പറഞ്ഞു.

അഭൂത് പൂര്മ്മഥുരാ കാചിദ് രാമോക്തോ ഭരതോഽവധീത്। കോടിത്രയഞ്ച ശൈലൂഷപുത്രാണാം നിശിതൈഃ ശരൈഃ

ഒരിക്കൽ മഥുര എന്നൊരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു. രാമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഭരതൻ അതിനെ നശിപ്പിച്ചു; അപ്പോൾ, നടന്മാരുടെ മക്കളായ മൂന്ന് കോടി പേരെ കൂര്മ്മയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

ശൈലൂഷം ദുപ്ടഗന്ധര്വം സിന്ധുതീരനിവാസിനമ്। തക്ഷഞ്ച പുഷ്കരം പുത്രം സ്ഥാപയിത്വാഥ ദേശയോഃ

ആ നടൻ, ദുഷ്ടനായ ഗന്ധർവ്വൻ, സിന്ധു നദിക്കരയിൽ താമസിച്ചവൻ, അവന്റെ മക്കളായ തക്ഷനും പുഷ്കരനും ആ ദേശങ്ങളിൽ വിട്ടുപോയി.

ഭരതോഗാത്സശത്രുഘ്നോ രാഘവം പൂജയന് സ്ഥിതഃ। രാമോ ദുഷ്ടാന്നിഹത്യാജൌ ശിഷ്ടാന് സമ്പാല്യ മാനവഃ

ഭരതനും ശത്രുഘ്നനും ചേർന്ന് യാത്രയായി; രാഘവൻ അവിടെ തന്നെ തുടരുമ്പോൾ അവനെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു. രാമൻ യുദ്ധത്തിൽ ദുഷ്ടരെ സംഹരിച്ചു, ശേഷിച്ചവരെ ധർമ്മപരമായി സംരക്ഷിച്ചു.

പുത്രൌ കുശല്വൌ ജാതൌ വാല്മീകേരാശ്രമേ വരൌ। ലോകാപവാദാത്ത്യക്തായാം ജ്ഞാതൌ സുചരിതശ്രവാത്

വാൽമീകിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ കുശനും ലവനും എന്ന രണ്ടു ഉത്തമ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ലോകം അപവാദം പറഞ്ഞതിനാൽ സീതയെ ഉപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, അവരുടെ നല്ല പെരുമാറ്റം എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെട്ടു.

രാജ്യേഭിഷിച്യ ബ്രഹ്മാഹമസ്മീതി ധ്യാനതത്പരഃ। ദശവര്ഷസഹസ്ത്രാണി ദശവര്ഷസതാനി ച

പുത്രന്മാരെ രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തിയശേഷം, രാമൻ 'ഞാനാണ് ബ്രഹ്മം' എന്ന ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി, പത്ത് ആയിരം വർഷവും പത്ത് നൂറ് വർഷവും അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു.

അഗ്നിരുവാച ഹരിവംശമ്പ്രവക്ഷയാമി വിഷ്ണുനാഭ്യമ്ബുജാദജഃ । ബ്രഹ്മണോത്രിസ്തതഃ സോമഃ സോമാജ്ജാതഃ പുരൂരവാഃ

അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഹരിയുടെ വംശം പറയാം. വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭികമലത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവു ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് അത്രി, അത്രിയിൽ നിന്ന് സോമൻ, സോമനിൽ നിന്ന് പുരൂരവസ് ജനിച്ചു.

തസ്മാദായുരഭൂത്തസ്മാന്നഹുഷോഽതോ യയാതികഃ। യദുഞ്ച തുര്വസുന്തസ്മാദ്ദേവയാനീ വ്യജായത

അവനിൽ നിന്ന് ആയു, പിന്നെ നഹുഷൻ, പിന്നെ യയാതി; അവനിൽ നിന്ന് യദു, തുര്വസു, അവരിൽ നിന്ന് ദേവയാനി ജനിച്ചു.

ദ്രുഹ്യഞ്ചാനുഞ്ച പൂരുഞ്ച ശര്മ്മിഷ്ഠാ വാര്ഷപര്വണീ। യദോഃ കുലേ യാദവാശ്ച വസുദേവസ്തദുത്തമഃ

ദ്രുഹ്യു, അനു, പുരു എന്നിങ്ങനെ മക്കൾ ജനിച്ചു; വൃഷപർവന്റെ മകളായ ശർമിഷ്ഠയും. യദുവിന്റെ വംശത്തിൽ യാദവന്മാരും, അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനനായത് വസുദേവനും.

ഭൂവോ ഭാരാവതാരാര്ഥം ദേവക്യാം വസുദേവതഃ। ഹിരണ്യകശിപോഃ പുത്രാഃ ഷഡ്‌ഗര്ഭാ യോഗനിദ്രയാ

ഭൂമിയുടെ ഭാരമൊഴിക്കാൻ വസുദേവനും ദേവകിയും ചേർന്ന് ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ആറു പുത്രന്മാർ യോഗമായയുടെ സഹായത്തോടെ ജനിച്ചു.

വിഷ്ണുപ്രയുക്തയാ നീതാ ദേവകീജഠരം പുരാ । അഭൂച്ച സപ്തമോ ഗര്ഭോ ദേവക്യാ ജഠരാദ് ബലഃ

വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയാൽ അവർ ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നു. ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു ഏഴാമത്തെ ഗർഭം ബാലരാമനായി.