അഗ്നിപുരാണമ്

സര്വേശഃ സര്വദേവാഃ സ്യുഃ ക്രമേണ നവതന്തുഷു। അഷ്ടോത്തരശതാന്യര്ദ്ധം തദര്ധം ചോത്തമാദികമ്

സർവ്വേശ്വരനും എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒമ്പതു നൂലുകളിൽ ക്രമമായി പ്രതിനിധീകരിക്കണം; നൂറിനെട്ട് അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പാതി, അതിലുമുള്ള ശ്രേഷ്ഠമായ എണ്ണം.

ഏകാശീത്യാഽഥവാ സൂത്രൈസ്ത്രിംശതാഽപ്യഽപ്യഷ്ടയുക്തയാ। പഞ്ചാശതാ വാ കര്ത്തവ്യം തുല്യഗ്രന്ഥ്യന്തരാലകമ്

അല്ലെങ്കിൽ എൺപത്തൊന്ന് നൂലോ, മുപ്പതോ, എട്ട് കൂട്ടിച്ചേർത്തതോ; അല്ലെങ്കിൽ അമ്പത് നൂലും തുല്യമായ ഗ്രന്ഥികൾ ഇടവിട്ടു കെട്ടണം.

ദ്വാദശാങ്ഗുലമാനാനി വ്യാസാദഷ്ടാങ്ഗുലാനി ച। ലിങ്ഗവിസ്താരമാനാനി ചതുരങ്ഗുലകാനി വാ

പന്ത്രണ്ടു വിരൽ നീളമോ, എട്ട് വിരൽ വീതിയോ; ലിംഗത്തിന്റെ വീതി നാലു വിരൽ അളവായിരിക്കാം.

തഥൈവ പിണ്ഡികാസ്പര്ശം ചതുര്ഥം സര്വദൈവതമ്। ഗങ്ഗാവതാരകം കാര്യ്യം സുജാതേന സുധൌതകമ്

അതു പോലെ, പിണ്ഡികയുടെ സ്പർശം നാലാമത്തേതാണ്, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും; ഗംഗാവതാരവും നന്നായി ചുരുണ്ടും നന്നായി കഴുകിയ നൂലിൽ ചെയ്യണം.

ഗ്രന്ഥിം കുര്യ്യാച്ച വാമേന അഘോരേണാഥ ശോധയേത്। രഞ്ജയേത് പുരുഷേണൈവ രക്തചന്ദനകുങ്കുമൈഃ

വലതുകൈ ഉപയോഗിച്ച് ഗ്രന്ഥി കെട്ടി, അഘോരമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കണം; പുരുഷൻ തന്നെ ചുവന്ന ചന്ദനം, കുങ്കുമം, കസ്തൂരി, മഞ്ഞൾപൊടി മുതലായവയിൽ നൂൽ മുക്കണം.

കസ്തൂരീരോചനാചന്ദ്രൈര്ഹരിദ്രാഗൈരികാദിഭിഃ। ഗ്രന്ഥയോ ദശ കര്ത്തവ്യാ അഥവാ തന്തുസങ്ഖ്യയാ

കസ്തൂരി, രോചന, ചന്ദനം, ഹരിദ്ര, ഗൈരികം തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ച് പത്ത് കുരുക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ തന്തുവിന്റെ എണ്ണമനുസരിച്ചും ചെയ്യാം.

അന്തരം വാ യഥാശോഭമേകദ്വിചതുരങ്ഗുലമ്। പ്രകൃതിഃ പൌരുഷീ വീരാ ചതുര്ഥീ ത്വപരാജിതാ

അവയുടെ ഇടവേള മനോഹരമാകുന്ന വിധത്തിൽ, ഒരു വിരൽ, രണ്ട് വിരൽ, അല്ലെങ്കിൽ നാല് വിരൽ വീതം അളവിൽ വേണം. പ്രധാനമായ മൂന്ന് തരം ഉണ്ട്: പുരുഷസ്വഭാവം, വീരസ്വഭാവം, നാലാമത്തേത് അപരാജിത എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.

ജയാഽന്യാ വിജയാ ഷഷ്ഠീ അജിതാ ച സദാശിവാ। മനോന്മനീ സര്വമുഖീ ഗ്രന്ഥയോഽഭ്യധികാഃ ശുഭാഃ

മറ്റൊന്ന് ജയ, പിന്നെ വിജയ എന്ന ആറാമത്തേത്, അജിതയും സദാശിവനും; മനോന്മണി, സർവ്വമുഖി—ഇവയാണ് അധികമായും ശുഭമായും കുരുക്കുകൾ.

കാര്യ്യാ വാ ചന്ദ്രവഹ്ന്യര്കപവിത്രം ശിവവദ്ധദി। ഏകൈകം നിജമൂര്ത്തൌ വാ പുപ്തകേ ഗുരുകേ ഗണേ

ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി, സൂര്യൻ, യജ്ഞോപവീതം, ശിവനെ പോലെ, ഓരോ രൂപത്തിനും, പൂജയ്ക്കും, ഗുരുവിനും, സംഘത്തിനും വേണ്ടി ഇവ ഉണ്ടാക്കാം.

സ്യാദേകൈകം തഥാ ദ്വാരദിക്പാലകലശാദിഷു। ഹസ്താദിനവഹസ്താന്തം ലിങ്ഗാനാം സ്യാത്പവിത്രകമ്

അതു പോലെ, ഓരോ വാതിലിനും, ദിശാപാലകർക്കും, കലശങ്ങൾക്കും മുതലായവയ്ക്കും വേണം. ലിംഗങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള pavitram കൈ മുതൽ ഒമ്പത് കൈ അളവിൽ നീളത്തിൽ വേണം.

അഷ്ടാവിംശതിതോ വൃദ്ധം ദശഭിര്ദ്ദശഭിഃ ക്രമാത്। ദ്വ്യങ്ഗുലാഭ്യന്തരാസ്തത്ര ക്രമാദേകാങ്ഗുലാന്തരാഃ

ഇരുപത്തിയെട്ടിനുശേഷം ഓരോ പത്തു എണ്ണത്തിൽ വർദ്ധിപ്പിക്കണം. അവിടെയുള്ള ഇടവേള രണ്ട് വിരൽ വീതം, ക്രമത്തിൽ ഓരോ വിരൽ വീതം കുറവായിരിക്കും.

ഗ്രന്ഥയോ മാനമപ്യേഷാം ലിങ്ഗവിസ്താരസസ്മിതമ്। സപ്തമ്യാം വാ ത്രയോദശ്യാം കൃതനിത്യക്രിയഃ ശുചിഃ

കുരുക്കുകളുടെ അളവ് ലിംഗത്തിന്റെ വീതിയനുസരിച്ചിരിക്കണം. ഏഴാം ദിവസം അല്ലെങ്കിൽ പതിമൂന്നാം ദിവസം, ശുദ്ധിയോടെ നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം,

ഭൂഷയേത് പുഷ്പവസ്ത്രദ്യൈഃ സായാഹ്നേ യാഗമന്ദിരം। കൃത്വാ നൈമിത്തികീം സന്ധ്യാം വിശേഷേണ ച തര്പ്പണമ്

സായാഹ്നത്തിൽ യാഗശാല പൂക്കളും വസ്ത്രങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം. അവസരപ്രാർത്ഥനയും പ്രത്യേകമായി തര്പ്പണം ചെയ്യണം.

പരിഗൃഹീതേ ഭൂഭാഗേ പവിത്രേ സൂര്യ്യമര്ച്ചയേത് । ആചമ്യ സകലീകൃത്യ പ്രണവാര്ഘ്യകരോ ഗുരുഃ

പവിത്രം ധരിച്ചശേഷം, ഭൂഭാഗം കൈവശമാക്കി, സൂര്യനെ ആരാധിക്കണം. ജലം ചൊല്ലി, പ്രാഥമിക കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ഗുരു പ്രണവവും അർഘ്യവും സമർപ്പിക്കും.

ദ്വാരാണ്യസ്ത്രേണ സമ്പ്രോക്ഷ്യ പൂര്വാദിക്രമതോഽര്ച്ചയേത്। ഹാം ശന്തികലദ്വാരം ദ്വൌ ദ്വൌ ദ്വാരാധിപൌ യജേത്

അസ്ത്രമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് വാതിലുകൾ തളിച്ച്, കിഴക്കുനിന്ന് ക്രമത്തിൽ ആരാധിക്കണം. ശാന്തിദ്വാരത്തിൽ ഓരോ വാതിലിലും രണ്ട് വാതിൽരക്ഷകരെ യജിച്ചാൽ മതിയാകും.

നിവൃത്തികലാദ്വാരായപ്രതിഷ്ഠാഖ്യകലാത്മനേ। തച്ഛാകയോഃ പ്രതിദ്വാരം ദ്വൌ ദ്വൌ ദ്വാരാധിപൌ യജേത്

നിവൃത്തി കലയുടെ വാതിലിൽ, പ്രതിഷ്ഠ എന്ന കലാസ്വരൂപനായി, ആ രണ്ട് വാതിലിലും ഓരോ വാതിലിലും രണ്ട് വാതിൽരക്ഷകരെ യജിക്കണം.

ജന്ദിനേ മഹാകാലായ ഭൃങ്ഗിണേഽഥ ഗണായ ച। വൃഷഭായ ച സ്കന്ദായ ദേവ്യൈ ചണ്ഡായചക്രമാത്

ജന്മദിനത്തിൽ മഹാകാലനെയും, ഭൃംഗിയെയും, ഗണനെയും, വൃഷഭനെയും, സ്‌കന്ദനെയും, ദേവിയെയും, ചണ്ഡയെയും, ചക്രമാതാവിനെയും ആരാധിക്കണം.

നിത്യം ച ദ്വാരപാലാദീന് പ്രവിശ്യ ദ്വാരപശ്ചിമേ। ഇഷ്ട്വാ വാസ്തും ഭൂതശുദ്ധിം വിശേഷാര്ഘ്യകരഃ ശിവഃ

എപ്പോഴും, വാതിൽരക്ഷകരെ കടന്ന്, പടിഞ്ഞാറ് വാതിലിൽ പ്രവേശിച്ച്, വാസ്തുവിൽ പൂജ ചെയ്ത്, ഭൂതശുദ്ധി നടത്തി, ശിവനു പ്രത്യേക അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

പ്രോക്ഷണാദ്യം വിദായാഥ യജ്ഞസമ്ബാരകൃന്നരഃ। മന്ത്രയേദ്ദര്ഭദൂര്വാദ്യൈഃ പുഷ്പാദ്യൈശ്ച ഹൃദാദിഭിഃ

ആദ്യമായി തളിച്ചശേഷം, യജ്ഞസാമഗ്രികൾ ഒരുക്കണം. ദർഭ, ദൂർവ, പൂക്കൾ എന്നിവയും ഹൃദയാദി മന്ത്രങ്ങളും ചൊല്ലി മന്ത്രിക്കണം.

ശിവഹസ്തം വിധായേത്ഥം സ്വശിരസ്യധിരോപയേത്। ശിവോഽഹമാദിഃ സര്വജ്ഞോ മമ യജ്ഞപ്രധാനതാ

ശിവന്റെ കൈ ഈ വിധത്തിൽ നിർമ്മിച്ച്, സ്വന്തം തലയിൽ വയ്ക്കണം. 'ഞാൻ ശിവൻ, ആദി, സർവ്വജ്ഞൻ, എന്റെ യജ്ഞം പ്രധാനമാണ്' എന്ന് മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കണം.

അത്യര്ഥം ഭാവയേദ്ദേവം ജ്ഞാനഖഡ്ഗകരോ ഗുരുഃ। നേര്ഋതീം ദിശമാസാദ്യ പ്രക്ഷിപേദുദഗാനനഃ

ഗുരു ജ്ഞാനഖഡ്ഗം കൈവശം വച്ച് ദേവനെ അത്യന്തം ഭാവത്തോടെ ധ്യാനിക്കണം. വടക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, നിരൃതി ദിശയിൽ എത്തി അതു അവിടെ ഇടണം.

അര്ഘ്യാമ്ബുപഞ്ചഗവ്യഞ്ച സമസ്താന് മഖമണ്ഡപേ। ചതുഷ്പഥാന്തസംസ്കാരൈര്വീക്ഷണാദ്യൈഃ സുസംസ്കൃതൈഃ

അർഘ്യജലം, പഞ്ചഗവ്യം എന്നിവയും യാഗശാലയിൽ എല്ലാം തളിക്കണം. നാലു വഴിത്താരകളിലും ശുദ്ധീകരണങ്ങൾ, ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കൽ മുതലായവ നിർവ്വഹിക്കണം.

വിക്ഷിപ്യ വികിരാംസ്തത്ര കുശകൂര്ച്ചോപസംഹരേത് । താനീശദിശി വര്ദ്ധന്യാമാസനായോപകല്പയേത്

അവിടെ വിക്കിരങ്ങൾ ചിതറിച്ചശേഷം, കുശത്തണ്ട് ശേഖരിക്കണം. ഈശാനദിശയിൽ അവയ്ക്കായി ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കണം.

നൈര്ഋതേ വാസ്തുഗീര്വാണാ ദ്വാരേ ലക്ഷ്മീം പ്രപൂജയേത്। പശ്ചിമാഭിമുഖം കുമ്ഭം സര്വദാന്യോപരി സ്ഥിതമ്

നൈരൃതിയും വാസ്തുവും എന്ന ദിശകളുടെ വാതിലിൽ ലക്ഷ്മിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം; പാത്രം എല്ലായ്പ്പോഴും മറ്റെല്ലാ പാത്രങ്ങൾക്കുമുകളിൽ, പടിഞ്ഞാറോട്ട് മുഖം കാണിച്ച് വയ്ക്കണം.

പ്രണവേന വൃഷാരൂഢം സിഹസ്ഥാം വര്ദ്ധനീന്തതഃ। കുമ്ഭേ ശാങ്ഗം ശിവന്ദേവം വര്ദ്ധന്യാമസ്ത്രമര്ച്ചയേത്

പ്രണവമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് കാളയിൽ കയറി സിംഹത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന വർദ്ധിനി ദേവിയെ ആദ്യം ആരാധിക്കണം; പിന്നെ, ആ പാത്രത്തിൽ, വില്ലേന്തിയ ശിവനെ വർദ്ധിനി മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കണം.

ദിക്ഷു ശക്രാദിദിക്പാലാന് വിഷ്ണുബ്രഹ്മശിവാദികാന്। വര്ദ്ധനീം സമ്യഗാദായ ഘടപ്ടഷ്ഠാനുഗാമിനീം

ദിശകളിൽ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദിക്പാലകരെയും, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാ, ശിവൻ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരെയും, പാത്രത്തെയും എട്ട് ദിക്പാലകരെയും അനുഗമിക്കുന്ന വർദ്ധിനി ദേവിയെ ശരിയായി സ്വീകരിക്കണം.

ശിവാജ്ഞാം ശ്രാവയേന്മന്ത്രീ പൂര്വാദീശാനഗോചരമ്। അവിച്ഛിന്നപയോധാരാം മൂലമന്ത്രമുദീരയേത്

പൂജാരി കിഴക്കിൽ നിന്ന് ഈശാന ദിശ വരെയുള്ള പ്രദേശത്ത് ശിവന്റെ ആജ്ഞ പ്രഖ്യാപിക്കണം; തുടർച്ചയുള്ള വെള്ളധാരയോടെ മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

സമന്താദ് ഭ്രാമയേദേനാം രക്ഷാര്ഥം ശസ്ത്രരൂപിണീമ്। പൂര്വം കലശമാരോപ്യ ശസ്ത്രാര്ഥന്തസ്യ വാമതഃ

രക്ഷയ്ക്കായി ആയുധത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ അവളെ ചുറ്റും ഭ്രമിപ്പിക്കണം; ആദ്യം കലശം വച്ച്, ആയുധം അതിന്റെ ഇടതുവശത്ത് വയ്ക്കണം.

സമഗ്രാസനകേ കുമ്ഭേ യജേദ്ദേവം സ്ഥിരാസനേ। വര്ദ്ധന്യാം പ്രണവസ്ഥായാമായുധന്തദനു ദ്വയോഃ

പൂർണ്ണാസനത്തിൽ ഉറപ്പോടെ ഇരുന്ന ദേവനെ കലശത്തിൽ ആരാധിക്കണം; വർദ്ധിനിയിൽ പ്രണവസ്ഥാനം, പിന്നെ ആയുധത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത്, ആ രണ്ടിനും ഇടയിൽ ആരാധനം നടത്തണം.