അഗ്നിപുരാണമ്

ചിച്ഛക്തിം ബോധയിത്വാ തു മൂലാത് സാന്നിധ്യകം ചരേത്। ഭൂസ്വര്ണവസ്ത്രഗോന്നാദി ഗുരവേ ബ്രഹ്മണേര്പയേത്। ഏവം ദേവ്യോഽഖിലാഃ സ്ഥാപ്യാവാഹ്യ സ്വര്ഗാദി ഭാവയേത്

ചൈതന്യശക്തിയെ ഉണർത്തിയ ശേഷം, മൂലത്തിൽ നിന്ന് സാന്നിധ്യം വരുത്തണം. പൊന്നും വസ്ത്രവും പശുവും മുതലായവ ഗുരുവിന് അല്ലെങ്കിൽ പുരോഹിതന് സമർപ്പിക്കണം. ഇങ്ങനെ എല്ലാ ദേവികളെ സ്ഥാപിച്ച് ആഹ്വാനിച്ച്, അവരെ സ്വർഗ്ഗത്തിലും അതിനപ്പുറത്തും വസിക്കുന്നവരായി ഭാവിക്കണം.

അഗ്നിപുരാണമ് അധ്യായഃ ൭൧- ഗണേശപൂജാവിധിഃ അഥ ഏകസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ ഈശ്വര ഉവാച ഗണപൂജാം പ്രവക്ഷ്യാമി നിര്വിഘ്നാമഖിലാര്ഥദാമ് । ഗണായ സ്വാഹാ ഹൃദയമേകദംഷ്ട്രായ വൈ ശിരഃ

ഇപ്പോള് ഞാൻ ഗണപതിപൂജയുടെ വിധി വിശദീകരിക്കാം. ഈ പൂജ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കി എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നൽകുന്നു. 'ഗണായ സ്വാഹാ' — ഹൃദയത്തിന്; 'ഏകദംഷ്ട്രായ' — തലക്ക്.

ഗജകര്ണിനേ ച ശിഖാ ഗജവക്ത്രായ വര്ഗ ച । മഹോദരായ സ്വദന്തഹസ്തായാതി തഥാസ്ത്രകമ്

'ഗജകർണ്ണിനേ' — ശിഖയ്ക്ക്; 'ഗജവക്ത്രായ' — വർക്കത്തിന്; 'മഹോദരായ, സ്വദന്തഹസ്തായ' — ആയുധങ്ങൾക്കു അർപ്പണം.

ഗണോ ഗുരുഃ പാദുകാ ച ശക്ത്യനന്തൌ ച ധര്മകഃ । മുഖ്യാസ്ഥിമണ്ഡലം ചാധശ്ചോര്ധ്വച്ഛദനമര്ചയേത്

ഗണം ഗുരുവാണ്, പാദുകകളും, രണ്ട് ശക്തികളും, ധർമ്മനും. പ്രധാന അസ്ഥിമണ്ഡലം താഴെയും മേൽക്കൂരയും മുകളിൽ ആരാധിക്കണം.

പദ്മകര്ണികവീജാംശ്ച ജ്വാലിനീം നന്ദയാര്ചയേത് । സൂര്യേശാ കാമരൂപാ ച ഉദയാ കാമവര്തിനീ

താമരക്കിരീടത്തിലെ ബീജാക്ഷരങ്ങളും ജ്വാലിനിയെയും നന്ദയോടൊപ്പം ആരാധിക്കണം. സൂര്യേശ, കാമരൂപ, ഉദയ, കാമവർത്തിനി എന്നിവരെയും ആരാധിക്കണം.

സത്യാ ച വിഘ്നനാശാ ച ഗ്രാസനം ഗന്ധമൃത്തികാ । യം ശോഷോ രം ച ദഹനം പ്ലവോ ലം വം തഥാമൃതമ്

സത്യയും വിഘ്നനാശയും, ഭോജനവും സുഗന്ധമുള്ള മണ്ണും; യം, ശോഷ, രം, ദഹനം, പ്ലവം, ലം, വം, അമൃതം എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ലമ്ബോദരായ വിദ്മഹേ മഹോദരായ ധീമഹി തന്നോ ദന്തീ പ്രചോദയാത് ॥ ഗണപതിര്ഗണാധിപോ ഗണേശോ ഗണനായകഃ। ഗണക്രീഡോ വക്രതുണ്ഡ ഏകദംഷ്ട്രോ മഹോദരഃ

'ലംബോദരനെ ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു; മഹോദരനെ ഞങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നു; ദന്തിയ് ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.' ഗണപതി, ഗണങ്ങളുടെ നാഥൻ, ഗണേശൻ, ഗണനായകൻ, ഗണങ്ങളിൽ കളിക്കുന്നവൻ, വക്രതുണ്ടൻ, ഏകദംഷ്ട്രൻ, മഹോദരൻ.

ഗജവക്ത്രോ ലമ്ബകുക്ഷിര്വികടോ വിഘ്നനാശനഃ। ധൂമ്രവര്ണാ മഹേന്ദ്രാദ്യാഃ പൂജ്യാ ഗണപതേഃ സ്മൃതാഃ

ഗജവദനൻ, വലിയ വയറുള്ളവൻ, ഭയാനകൻ, വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ; ധൂമ്രവർണ്ണൻ, മഹേന്ദ്രൻ മുതലായവർ ഗണപതിക്ക് ആരാധ്യരാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

ഭഗവാനുവാച ഏവം താക്ഷ്യസ്യ ചക്രസ്യ ബ്രഹ്മണോ നൃഹരേസ്തഥാ। പ്രതിഷ്ഠാ വിഷ്ണുവത് കാര്യാ സ്വസ്വമന്ത്രേണ താം ശ്രൃണു

ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ താക്ഷ്യന്റെ ചക്രവും ബ്രഹ്മാവിനെയും നൃഹരിയെയും വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ തന്നെ ഓരോരുത്തരുടെയും മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പ്രതിഷ്ഠിക്കണം. അതു കേൾക്കൂ.

സുദര്ശന മഹാചക്ര ശാന്ത ദുഷ്ടഭയങ്കര। ച്ഛിന്ദ ഛിന്ദ ഭിന്ദ ഭിന്ദ വിദാരയ വിദാരയ അഭ്യര്ച്യ ചക്രം ചാനേന രണേ ദാരയതേ രിപൂന്

'സുദർശന മഹാചക്രം, ശാന്തൻ, ദുഷ്ടന്മാരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ — മുറിക്കൂ, മുറിക്കൂ! പിളർക്കൂ, പിളർക്കൂ! കീറൂ, കീറൂ!' ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ചക്രത്തെ ആരാധിച്ചാൽ, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ കീറിത്തകർക്കും.

ത്രൈലോക്യമോഹനൈര്മ്മന്ത്രൈഃ സ്ഥാപ്യസ്ത്രൈലോക്യമോഹനഃ। ഗദീ ദക്ഷേ ശാന്തികരോ ദ്വിഭുജോ വാ ചതുര്ഭുജഃ

മൂന്നു ലോകത്തെയും ആകർഷിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, മൂലോകമോഹനനെ സ്ഥാപിക്കണം. വലതുവശത്ത് ഗദാധാരിയും, ശാന്തികരനെയും, രണ്ട് കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ളവനെയും സ്ഥാപിക്കാം.

വാമോദ്‌ര്ധ്വേ കാരയേച്ചക്രം പാഞ്ചജന്യമഥോ ഹ്യധഃ। ശ്രീപുഷ്ടിസംയുതം കുര്യ്യാദ് ബലേന സഹ ഭദ്രയാ

ഇടത് മുകളിലായി ചക്രവും, താഴെ പാഞ്ചജന്യശംഖവും സ്ഥാപിക്കണം. അവയെ ശ്രീയും പുഷ്ടിയും ബലയും ഭദ്രയും ചേർന്ന് ഒന്നാക്കണം.

പ്രാസാദേ സ്ഥാപയേദ്വിഷ്ണും ഗൃഹേ വാ മണ്ഡപേഽപി വാ। വാമനം ചൈവ വൈകുണ്ഠം ഹയാസ്യമനിരുദ്ധകമ്

ക്ഷേത്രത്തിൽ, വീട്ടിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മണ്ടപത്തിലും വിഷ്ണുവിനെ സ്ഥാപിക്കണം. വാമനനെയും വൈകുണ്ഠനെയും ഹയഗ്രീവനെയും അനിരുദ്ധനെയും കൂടി സ്ഥാപിക്കണം.

സ്ഥാപയേജ്ജലശയ്യാസ്ഥം മത്സ്യാദീംശ്ചാവതാരകാന്। സങ്കര്ഷണം വിശ്വരൂപം ലിങ്ഗം വൈ രുദ്രമൂര്തികമ്

ജലശയ്യയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനെയും, മത്സ്യാദി അവതാരങ്ങളെയും, സങ്കർഷണനെയും, വിശ്വരൂപനെയും, ലിംഗരൂപത്തിലുള്ള രുദ്രനെയും സ്ഥാപിക്കണം.

അര്ദ്ധനാരീശ്വരം തദ്വദ്ധരിശങ്കരമാതൃകാഃ। ഭൈരവം ച തഥാ സൂര്യ്യം ഗ്രഹാംസ്തദ്വദ്വിനായകമ്

അർദ്ധനാരീശ്വരനെയും ഹരിയെയും ശങ്കരനെയും മാതാക്കളെയും ഭൈരവനെയും സൂര്യനെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും വിനായകനെയും അതുപോലെ വരയ്ക്കണം.

ഗൌരീമിന്ദ്രാദികാം ലേപ്യാം ചിത്രജാം ച ബലാബലാമ്। പുസ്തകാനാം പ്രതിഷ്ഠാം ച വക്ഷ്യേ ലിഖനതദ്വിധിമ്

ഗൗരിയും ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരെയും വിവിധ ദേവതകളെയും ബാലയെയും ബാലയെയും വരയ്ക്കുന്ന വിധിയും പുസ്തകങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന രീതിയും ഞാൻ വിശദമായി പറയും.

സ്വസ്തികേ മണ്ഡലേഽഭ്യര്ച്യ ശരപത്രാസനേ സ്ഥിതമ് । ലോഖ്യഞ്ച ലിഖിതം പുസ്തം ഗുരും വിദ്യാം ഹരിം യജേത്

സ്വസ്തികയോ മണ്ഡലമോ ആലങ്കരിച്ച് ദർഭാഗ്രാസം വിരിച്ച് ഇരുന്ന്, എഴുതിയ പുസ്തകത്തെയും ഗുരുവിനെയും ജ്ഞാനത്തെയും ഹരിയെയും ആരാധിക്കണം.

യജമാനോ ഗുരും വിദ്യാം ഹരിം ലിപികൃതം നരമ്। പ്രാങ്‌മുഖഃ പദ്മിനീം ധ്യായേത് ലിഖിത്വാ ശ്ലോകപഞ്ചകമ്

യജമാനൻ കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച്, അഞ്ചു ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതി, പദ്മത്തെ ധ്യാനിച്ച്, ഗുരുവിനെയും ജ്ഞാനത്തെയും ഹരിയെയും എഴുതി readiness ചെയ്തവനെയും ആരാധിക്കണം.

രൌപ്യസ്ഥമസ്യാ ഹൈമ്യാ ച ലേഖന്യാ നാഗരാക്ഷരമ് । ബ്രാഹ്മണാന് ബോജയേച്ഛക്ത്യാ ശക്ത്യാ ദദ്യാച്ച ദക്ഷിണാമ്

വെള്ളി അല്ലെങ്കിൽ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പേനയിൽ നാഗരി അക്ഷരങ്ങൾ എഴുതണം. ശേഷമുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും ദക്ഷിണയും നൽകുകയും വേണം.

ഗുരും വിദ്യാം ഹരിം പ്രാര്ച്യ പുരാണാദി ലിഖേന്നരഃ। പൂര്വവന്മണ്ഡലാദ്യേ ച ഐശാന്യാം ഭദ്രപീഠകേ

ഗുരുവിനെയും ജ്ഞാനത്തെയും ഹരിയെയും ആദ്യം ആരാധിച്ച്, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, മണ്ഡലത്തിൽ, ഐശാന്യ ഭാഗത്തുള്ള ഭദ്രാസനത്തിൽ പുരാണാദി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതണം.

ദര്പ്പണേ പുസ്തകം ദൃഷ്ട്വാ സേചയേത് പൂര്വ്വവദ് ഘടൈഃ। നേത്രോന്മീലനകം കൃത്വാ ശയ്യായാം തു ന്യസേന്നരഃ

ദർപ്പണത്തിൽ പുസ്തകം കാണിച്ച്, മുമ്പുപോലെ കലശജലത്തിൽ ചൊരിയണം. കണ്ണ് തുറക്കുന്ന ചടങ്ങ് നടത്തി, പുസ്തകം കിടക്കയിൽ വെക്കണം.

ന്യസേത്തു പൌരുഷം സൂക്തം വേദാദ്യം തത്ര പുസ്തകേ। കൃത്വാ സജീവീകരണം പ്രാര്ച്യ ഹുത്വാ ചരും തതഃ

പുസ്തകത്തിൽ പുരുഷസൂക്തവും വേദത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗവും ചേർത്ത്, ജീവീകരണ ചടങ്ങ് നടത്തി, ആരാധനയും ഹോമത്തിനുശേഷം പാചകമാക്കിയ അന്നം സമർപ്പിക്കണം.

സമ്പ്രാശ്യ ദക്ഷിണാഭിസ്തു ഗുര്വ്വാദീന് ഭോജയേദ് ദ്വിജാന്। രഥേന ഹസ്തിനാ വാപി ഭ്രാമയേത് പുസ്തകം നരൈഃ

ദക്ഷിണ നൽകി ഗുരുവിനെയും മറ്റ് ദ്വിജന്മാരെയും ഭക്ഷിപ്പിച്ച ശേഷം, പുരുഷന്മാർ പുസ്തകം രഥത്തിലോ ആനയിൽ കയറ്റി ചുറ്റിക്കൊണ്ടുപോകണം.

ഗൃഹേ ദേവാലയാദൌ തു ഷുസ്തകം സ്ഥാപ്യ പൂജയേത്। വസ്ത്രാദിവേഷ്ടിതം പാഠാദാദാവന്തേ സമര്ച്ചയേത്

പുസ്തകം വീട്ടിലോ ദേവാലയത്തിലോ വച്ച്, വസ്ത്രം മുതലായവ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ്, പാരായണത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ആദരപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.

ജഗച്ഛാന്തിഞ്ചാവധാര്യ്യ പുസ്തകം വാചയേന്നരഃ। അദ്യായമേകം കുമ്ഭാദ്ഭിര്യജമാനാദി സേചയേത്

ലോകശാന്തിക്കായി പുസ്തകം വായിപ്പിക്കണം. ഓരോ അധ്യായം തുടങ്ങുമ്പോഴും യജമാനനെയും മറ്റുള്ളവരെയും കലശജലത്തിൽ ചൊരിയണം.

ദ്വിജായ പുസ്തകം ദത്ത്വാ ഫലസ്യാന്തോ ന വിദ്യതേ। ത്രീണ്യാഹുരതിദീനാനി ഗാവഃ പൃഥ്വീ സരസ്വതീ

ബ്രാഹ്മണനു പുസ്തകം നൽകി കഴിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ ഫലത്തിന് അവസാനമില്ല. മൂന്നു പേരാണ് ഏറ്റവും ദയാലുക്കൾ എന്ന് പറയുന്നു: പശുക്കൾ, ഭൂമി, സരസ്വതി.

വിദ്യാദാനഫലം ദത്ത്വാ മസ്യന്തം പത്രസഞ്ചയമ്। യാവത്തു പത്രസങ്‌ഖ്യാനമക്ഷരാണാം തഥാഽന്ഘ

വിദ്യാദാനഫലം നൽകി, മഷിയും താളുകളും ചേർത്ത്, എത്ര താളുകളും അക്ഷരങ്ങളും ഉണ്ടോ അത്രയും,

താവദ്വര്ഷസഹസ്രാണി വിഷ്ണുലോകേ മഹീയതേ। പഞ്ചരാത്രം പുരാണാനി ഭാരതാനി ദദന്നരഃ। കുലൈകവിംശമുദ്ധൃത്യ പരേ തത്ത്വേ തു ലീയതേ

അത്രയേറെ ആയിരം വർഷങ്ങൾ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ മഹത്വം ലഭിക്കും. അഞ്ചു രാത്രികൾ പുരാണങ്ങളും ഭാരതങ്ങളും നൽകി ഇരുപത്തൊന്ന് തലമുറയെ ഉദ്ധരിച്ചു, അവസാനം പരമസത്യത്തിൽ ലയിക്കും.