പൂര്വവത് സകലം കുര്യ്യാന്മണ്ഡപസ്നപനാദികമ് । ഭദ്രപീഠേശ്രിയം ന്യസ്യ സ്ഥാപയേദഷ്ട വൈ ഘടാ
മുന്പൊക്കെ ചെയ്തതുപോലെ, മണ്ഡപം, സ്നാനം മുതലായവ എല്ലാം നടത്തണം; ഭദ്രപീഠത്തില് ശ്രീയെ വെച്ച് എട്ട് കലശങ്ങള് സ്ഥാപിക്കണം.
ഘൃതേനാഭ്യജ്യ മൂലേന സ്നപയേത് പഞ്ചഗവ്യകൈഃ। ഹിരണ്യവര്ണാം ഹരിണീ നേത്രേ ചോന്മീലയേച്ഛ്രിയാഃ
നെയ്യിലും മൂലമന്ത്രത്തിലും അഭിഷേകം ചെയ്ത്, പശുവിന്റെ അഞ്ചു ഉല്പ്പന്നങ്ങളാല് അവളെ സ്നാനമഴുകണം; പൊന്നുപോലുള്ള നിറവും കുരങ്ങുപോലുള്ള കണ്ണുകളും ഉള്ള ശ്രീയുടെ കണ്ണ് തുറക്കണം.
തന്മ ആവഹ ഇത്യേവം പ്രദദ്യാന്മധുരത്രയമ്। അശ്വപൂര്വേതി പൂര്വേണ താം കുമ്ഭേനാഭിഷേചയേത്
'ഇവിടെ വരിക' എന്നതുപോലുള്ള മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, മൂന്ന് മധുരവസ്തുക്കള് അര്പ്പിക്കണം; 'അശ്വപൂര്വ' എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് മുന്പുപോലെ കലശംകൊണ്ട് അഭിഷേകം നടത്തണം.
കാമോസ്മിതേതി യാമ്യേന പശ്ചിമേനാഭിഷേചയേത്। ചന്ദ്രം പ്രഭാസാമുച്ചാര്യ്യാദ്ത്യവര്ണേതി ചോത്തരാത്
'കാമോസ്മി' എന്ന മന്ത്രം തെക്കുനിന്നും ഉച്ചരിച്ച്, പടിഞ്ഞാറ് നിന്ന് അഭിഷേകം ചെയ്യണം; 'ചന്ദ്രം പ്രഭാസാം' എന്നത് വടക്കുനിന്നും 'ത്യവര്ണ' എന്നത് ഉച്ചരിക്കണം.
ഉപൈതു മേതി ചാഗ്നേയാത് ക്ഷുത്പിപാസേതി നൈര്ഋതാത്। ഗന്ധദ്വാരേതി വായവ്യാം മനസഃ കമമാകൃതിമ്
'ഉപൈതു മേ' എന്നത് അഗ്നേയദിശയില് നിന്നും, 'ക്ഷുത്പിപാസേ' എന്നത് നൈരൃത്യത്തില് നിന്നും; 'ഗന്ധദ്വാരേ' എന്നത് വായുവ്യത്തില് നിന്നും ഉച്ചരിച്ച് മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം രൂപപ്പെടുത്തണം.
ഈശാനകലശേനൈവ ശിരഃ സൌവര്ണകര്ദ്ദമാത്। ഏകാശീതിഘടൈഃ സ്നാനം മന്ത്രേണാപഃ സൃജന് ക്ഷിതിമ്
ഈശാനദിശയിലെ കലശം കൊണ്ടും പൊന്നുപൊലുള്ള മണ്ണുകൊണ്ടും തല സ്നാനമഴുകണം; എണ്പത്തൊന്ന് കലശങ്ങളാല് മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് വെള്ളം ഉണ്ടാക്കി ഭൂമിയില് തളിക്കണം.
ആദ്ര്ദ്രാം പുഷ്കരിണീം ഗന്ധൈരാദ്ര്ദ്രാമിത്യാദിപുഷ്പകൈഃ। തന്മയാവഹ മന്ത്രേണ യ ആനന്ദ ഋ ചാഖിലമ്
തണുത്ത താമരകളും സുഗന്ധമുള്ള തണുത്ത പുഷ്പങ്ങളും അര്പ്പിക്കണം; 'തന്മയാവഹ' മന്ത്രം, 'യ ആനന്ദ' എന്ന ഋക്, മറ്റുള്ളവയും ഉപയോഗിക്കണം.
ശായന്തീയേന ശയ്യായാം ശ്രീസൂക്തേന ച സന്നിധിമ്। ലക്ഷ്മീവീജേന ചിച്ഛക്തിം വിന്യസ്യാഭ്യര്ചയേത് പുനഃ
ശയ്യയില് 'ശായന്തീയ' സ്തുതിയും, സാന്നിധ്യത്തിന് 'ശ്രീസൂക്തം' ഉച്ചരിക്കണം; ലക്ഷ്മീവീജമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ചൈതന്യശക്തി സ്ഥാപിച്ച് വീണ്ടും ആരാധിക്കണം.
ശ്രീസൂക്തേന മണ്ഡപേഥ കുണ്ഡേഷ്വബ്ജാനി ഹോമയേത്। കരവീരാണി വാ ഹത്വാ സഹസ്രം ശതമേവ വാ
ശ്രീസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച് മണ്ടപം ഒരുക്കി, കുണ്ടങ്ങളിൽ താമരപൂക്കൾ അർപ്പിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, കരവീരം പൂക്കൾ ശേഖരിച്ച് ആയിരം അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് നൂറ് പൂക്കളെങ്കിലും അർപ്പിക്കാം.
ഗൃഹോപകരണാന്താദി ശ്രീസൂക്തേനൈവ ചാര്പയേത്। തതഃ പ്രാസാദസംസ്കാരം സര്വം കൃത്വാ തു പൂര്വവത്
അതു പോലെ, വീട്ടുപകരണങ്ങളും മറ്റും ശ്രീസൂക്തം ചൊല്ലി സമർപ്പിക്കണം. പിന്നെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ എല്ലാ ശുദ്ധിക്രമങ്ങളും മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ നടത്തണം.
മന്ത്രേണ പിണ്ഡികാം കൃത്വാ പ്രതിഷ്ഠാനം തതഃ ശ്രിയഃ । ശ്രീസൂക്തേന ച സാന്നിധ്യം പൂര്വവത് പ്രത്യൃചം ജപേത്
മന്ത്രം ചൊല്ലി പീഠം ഒരുക്കി, അതിനുശേഷം ശ്രീയുടെ സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിക്കണം. ശ്രീസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച്, ഓരോ ശ്ലോകവും മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ ജപിച്ച് അവളെ ആഹ്വാനിക്കണം.
ചിച്ഛക്തിം ബോധയിത്വാ തു മൂലാത് സാന്നിധ്യകം ചരേത്। ഭൂസ്വര്ണവസ്ത്രഗോന്നാദി ഗുരവേ ബ്രഹ്മണേര്പയേത്। ഏവം ദേവ്യോഽഖിലാഃ സ്ഥാപ്യാവാഹ്യ സ്വര്ഗാദി ഭാവയേത്
ചൈതന്യശക്തിയെ ഉണർത്തിയ ശേഷം, മൂലത്തിൽ നിന്ന് സാന്നിധ്യം വരുത്തണം. പൊന്നും വസ്ത്രവും പശുവും മുതലായവ ഗുരുവിന് അല്ലെങ്കിൽ പുരോഹിതന് സമർപ്പിക്കണം. ഇങ്ങനെ എല്ലാ ദേവികളെ സ്ഥാപിച്ച് ആഹ്വാനിച്ച്, അവരെ സ്വർഗ്ഗത്തിലും അതിനപ്പുറത്തും വസിക്കുന്നവരായി ഭാവിക്കണം.
അഗ്നിപുരാണമ് അധ്യായഃ ൭൧- ഗണേശപൂജാവിധിഃ അഥ ഏകസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ ഈശ്വര ഉവാച ഗണപൂജാം പ്രവക്ഷ്യാമി നിര്വിഘ്നാമഖിലാര്ഥദാമ് । ഗണായ സ്വാഹാ ഹൃദയമേകദംഷ്ട്രായ വൈ ശിരഃ
ഇപ്പോള് ഞാൻ ഗണപതിപൂജയുടെ വിധി വിശദീകരിക്കാം. ഈ പൂജ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കി എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നൽകുന്നു. 'ഗണായ സ്വാഹാ' — ഹൃദയത്തിന്; 'ഏകദംഷ്ട്രായ' — തലക്ക്.
ഗജകര്ണിനേ ച ശിഖാ ഗജവക്ത്രായ വര്ഗ ച । മഹോദരായ സ്വദന്തഹസ്തായാതി തഥാസ്ത്രകമ്
'ഗജകർണ്ണിനേ' — ശിഖയ്ക്ക്; 'ഗജവക്ത്രായ' — വർക്കത്തിന്; 'മഹോദരായ, സ്വദന്തഹസ്തായ' — ആയുധങ്ങൾക്കു അർപ്പണം.
ഗണോ ഗുരുഃ പാദുകാ ച ശക്ത്യനന്തൌ ച ധര്മകഃ । മുഖ്യാസ്ഥിമണ്ഡലം ചാധശ്ചോര്ധ്വച്ഛദനമര്ചയേത്
ഗണം ഗുരുവാണ്, പാദുകകളും, രണ്ട് ശക്തികളും, ധർമ്മനും. പ്രധാന അസ്ഥിമണ്ഡലം താഴെയും മേൽക്കൂരയും മുകളിൽ ആരാധിക്കണം.
പദ്മകര്ണികവീജാംശ്ച ജ്വാലിനീം നന്ദയാര്ചയേത് । സൂര്യേശാ കാമരൂപാ ച ഉദയാ കാമവര്തിനീ
താമരക്കിരീടത്തിലെ ബീജാക്ഷരങ്ങളും ജ്വാലിനിയെയും നന്ദയോടൊപ്പം ആരാധിക്കണം. സൂര്യേശ, കാമരൂപ, ഉദയ, കാമവർത്തിനി എന്നിവരെയും ആരാധിക്കണം.
സത്യാ ച വിഘ്നനാശാ ച ഗ്രാസനം ഗന്ധമൃത്തികാ । യം ശോഷോ രം ച ദഹനം പ്ലവോ ലം വം തഥാമൃതമ്
സത്യയും വിഘ്നനാശയും, ഭോജനവും സുഗന്ധമുള്ള മണ്ണും; യം, ശോഷ, രം, ദഹനം, പ്ലവം, ലം, വം, അമൃതം എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ലമ്ബോദരായ വിദ്മഹേ മഹോദരായ ധീമഹി തന്നോ ദന്തീ പ്രചോദയാത് ॥ ഗണപതിര്ഗണാധിപോ ഗണേശോ ഗണനായകഃ। ഗണക്രീഡോ വക്രതുണ്ഡ ഏകദംഷ്ട്രോ മഹോദരഃ
'ലംബോദരനെ ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു; മഹോദരനെ ഞങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നു; ദന്തിയ് ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.' ഗണപതി, ഗണങ്ങളുടെ നാഥൻ, ഗണേശൻ, ഗണനായകൻ, ഗണങ്ങളിൽ കളിക്കുന്നവൻ, വക്രതുണ്ടൻ, ഏകദംഷ്ട്രൻ, മഹോദരൻ.
ഗജവക്ത്രോ ലമ്ബകുക്ഷിര്വികടോ വിഘ്നനാശനഃ। ധൂമ്രവര്ണാ മഹേന്ദ്രാദ്യാഃ പൂജ്യാ ഗണപതേഃ സ്മൃതാഃ
ഗജവദനൻ, വലിയ വയറുള്ളവൻ, ഭയാനകൻ, വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ; ധൂമ്രവർണ്ണൻ, മഹേന്ദ്രൻ മുതലായവർ ഗണപതിക്ക് ആരാധ്യരാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ഭഗവാനുവാച ഏവം താക്ഷ്യസ്യ ചക്രസ്യ ബ്രഹ്മണോ നൃഹരേസ്തഥാ। പ്രതിഷ്ഠാ വിഷ്ണുവത് കാര്യാ സ്വസ്വമന്ത്രേണ താം ശ്രൃണു
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ താക്ഷ്യന്റെ ചക്രവും ബ്രഹ്മാവിനെയും നൃഹരിയെയും വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ തന്നെ ഓരോരുത്തരുടെയും മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പ്രതിഷ്ഠിക്കണം. അതു കേൾക്കൂ.
സുദര്ശന മഹാചക്ര ശാന്ത ദുഷ്ടഭയങ്കര। ച്ഛിന്ദ ഛിന്ദ ഭിന്ദ ഭിന്ദ വിദാരയ വിദാരയ അഭ്യര്ച്യ ചക്രം ചാനേന രണേ ദാരയതേ രിപൂന്
'സുദർശന മഹാചക്രം, ശാന്തൻ, ദുഷ്ടന്മാരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ — മുറിക്കൂ, മുറിക്കൂ! പിളർക്കൂ, പിളർക്കൂ! കീറൂ, കീറൂ!' ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ചക്രത്തെ ആരാധിച്ചാൽ, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ കീറിത്തകർക്കും.
ത്രൈലോക്യമോഹനൈര്മ്മന്ത്രൈഃ സ്ഥാപ്യസ്ത്രൈലോക്യമോഹനഃ। ഗദീ ദക്ഷേ ശാന്തികരോ ദ്വിഭുജോ വാ ചതുര്ഭുജഃ
മൂന്നു ലോകത്തെയും ആകർഷിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, മൂലോകമോഹനനെ സ്ഥാപിക്കണം. വലതുവശത്ത് ഗദാധാരിയും, ശാന്തികരനെയും, രണ്ട് കൈകളോ നാലു കൈകളോ ഉള്ളവനെയും സ്ഥാപിക്കാം.
വാമോദ്ര്ധ്വേ കാരയേച്ചക്രം പാഞ്ചജന്യമഥോ ഹ്യധഃ। ശ്രീപുഷ്ടിസംയുതം കുര്യ്യാദ് ബലേന സഹ ഭദ്രയാ
ഇടത് മുകളിലായി ചക്രവും, താഴെ പാഞ്ചജന്യശംഖവും സ്ഥാപിക്കണം. അവയെ ശ്രീയും പുഷ്ടിയും ബലയും ഭദ്രയും ചേർന്ന് ഒന്നാക്കണം.
പ്രാസാദേ സ്ഥാപയേദ്വിഷ്ണും ഗൃഹേ വാ മണ്ഡപേഽപി വാ। വാമനം ചൈവ വൈകുണ്ഠം ഹയാസ്യമനിരുദ്ധകമ്
ക്ഷേത്രത്തിൽ, വീട്ടിൽ, അല്ലെങ്കിൽ മണ്ടപത്തിലും വിഷ്ണുവിനെ സ്ഥാപിക്കണം. വാമനനെയും വൈകുണ്ഠനെയും ഹയഗ്രീവനെയും അനിരുദ്ധനെയും കൂടി സ്ഥാപിക്കണം.
സ്ഥാപയേജ്ജലശയ്യാസ്ഥം മത്സ്യാദീംശ്ചാവതാരകാന്। സങ്കര്ഷണം വിശ്വരൂപം ലിങ്ഗം വൈ രുദ്രമൂര്തികമ്
ജലശയ്യയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനെയും, മത്സ്യാദി അവതാരങ്ങളെയും, സങ്കർഷണനെയും, വിശ്വരൂപനെയും, ലിംഗരൂപത്തിലുള്ള രുദ്രനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
അര്ദ്ധനാരീശ്വരം തദ്വദ്ധരിശങ്കരമാതൃകാഃ। ഭൈരവം ച തഥാ സൂര്യ്യം ഗ്രഹാംസ്തദ്വദ്വിനായകമ്
അർദ്ധനാരീശ്വരനെയും ഹരിയെയും ശങ്കരനെയും മാതാക്കളെയും ഭൈരവനെയും സൂര്യനെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും വിനായകനെയും അതുപോലെ വരയ്ക്കണം.
ഗൌരീമിന്ദ്രാദികാം ലേപ്യാം ചിത്രജാം ച ബലാബലാമ്। പുസ്തകാനാം പ്രതിഷ്ഠാം ച വക്ഷ്യേ ലിഖനതദ്വിധിമ്
ഗൗരിയും ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരെയും വിവിധ ദേവതകളെയും ബാലയെയും ബാലയെയും വരയ്ക്കുന്ന വിധിയും പുസ്തകങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന രീതിയും ഞാൻ വിശദമായി പറയും.
സ്വസ്തികേ മണ്ഡലേഽഭ്യര്ച്യ ശരപത്രാസനേ സ്ഥിതമ് । ലോഖ്യഞ്ച ലിഖിതം പുസ്തം ഗുരും വിദ്യാം ഹരിം യജേത്
സ്വസ്തികയോ മണ്ഡലമോ ആലങ്കരിച്ച് ദർഭാഗ്രാസം വിരിച്ച് ഇരുന്ന്, എഴുതിയ പുസ്തകത്തെയും ഗുരുവിനെയും ജ്ഞാനത്തെയും ഹരിയെയും ആരാധിക്കണം.
യജമാനോ ഗുരും വിദ്യാം ഹരിം ലിപികൃതം നരമ്। പ്രാങ്മുഖഃ പദ്മിനീം ധ്യായേത് ലിഖിത്വാ ശ്ലോകപഞ്ചകമ്
യജമാനൻ കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച്, അഞ്ചു ശ്ലോകങ്ങൾ എഴുതി, പദ്മത്തെ ധ്യാനിച്ച്, ഗുരുവിനെയും ജ്ഞാനത്തെയും ഹരിയെയും എഴുതി readiness ചെയ്തവനെയും ആരാധിക്കണം.
ഓം ക്ഷോം നരസിംഹ ഉഗ്രരൂപ ജ്വല ജ്വല പ്രജ്വല പ്രജ്വല സ്വാഹാ ഓം ക്ഷൌം നമോ ഭഗവതേ നരസിംഹായ പ്രദിപ്തസൂര്യകോടിസഹസ്രസമതേജസേ വജ്രനഖദംഷ്ട്രായുധായ സ്ഫുടവികടവികീര്ണകേസരസടാ പ്രക്ഷുഭിതമഹാര്ണവാമ്ഭോദദുന്ദുഭിനിര്ഘോഷായ സര്വമന്ത്രോത്താരണായ ഏഹ്യേഹി ഭഗവന്നരസിംഹ പുരുഷപരാപര ബ്രഹ്മസത്യേന സ്ഫുര സ്ഫുര വിജൃമ്ഭ വിജൃമ്ഭ ആക്രമ ആക്രമ ഗര്ജ ഗര്ജ മുഞ്ച മുഞ്ച സിംഹനാദാന് വിദാരയ വിദാരയ വിദ്രാവയ വിദ്രാവയ ആവിശ അവിശ സര്വമന്ത്രരൂപാണി സര്വ്വമന്ത്രജാതയശ്ച ഹന് ഹന ഛിന്ദ ഛിന്ദ സങ്ക്ഷിപ സങ്ക്ഷിപ സര സര ദാരയ ദാരയ സ്ഫുട സ്ഫുട സ്ഫോടയ ജ്വാലാമാലാസങ്ഘാതമയ സര്വതോഽനന്തജ്വാലാവജ്രാശനിചക്രേണ സര്വപാതാലാന് ഉത്സാദയ ഉത്സാദയ സര്വതോഽനന്തജ്വലാവജ്രശരപഞ്ചരേണ സര്വപാതാലാന് പരിവാരയ പരിവാരയ സര്വപാതാലാസുരവാസിനാം ഹൃദയാന്യാകര്ഷയ ആകര്ഷയ ശീഘ്രം ദഹ ദഹ പച പച മഥ മഥ ശോഷയ ശോഷയ നികൃന്തയ നികൃന്തയ താവദ്യാവന്മേ വശമാഗതാഃ പാതാലേഭ്യഃ ഫട് അസുരേഭ്യഃ ഫട് മന്ത്രരൂപേഭ്യഃ ഫട് മന്ത്രജാതിഭ്യഃ ഫട് സംശയാന്മാം ഭഗവന്നരസിംഹരൂപ വിഷ്ണോ സര്വാപദ്ഭ്യഃ സര്വമന്ത്രരൂപേഭ്യോ രക്ഷ രക്ഷ ഹ്രൂം ഫട് നമാഽസ്തു തേ
ഓം ക്ഷോം! നരസിംഹാ, ഭയങ്കരമായ രൂപം — ജ്വലിക്കൂ, ജ്വലിക്കൂ! പ്രകാശിക്കൂ, പ്രകാശിക്കൂ! സ്വാഹാ! ഓം ക്ഷൗം! ഭഗവാൻ നരസിംഹായെ വന്ദനം, ആയിരക്കണക്കിന് ദഹിക്കുന്ന സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയുള്ളവൻ, വജ്രംപോലുള്ള നഖവും പല്ലും ആയുധങ്ങളായവൻ, ചിതറുന്ന കേശരിയും, മഹാസമുദ്രത്തെ ഉണർത്തുന്ന ഗർജനവും, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളെയും ജയിക്കുന്നവൻ — വരിക, വരിക ഭഗവാൻ നരസിംഹാ, പരപുരുഷാ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സത്യത്താൽ — പ്രകാശിക്കൂ, വികസിക്കൂ, മുന്നേറൂ, ഗർജിക്കൂ, സിംഹനാദം വിടുതൽ ചെയ്യൂ, കീറൂ, തുരത്തൂ, എല്ലാ മന്ത്രരൂപങ്ങളിലേക്കും മന്ത്രജാതികളിലേക്കും പ്രവേശിക്കൂ, അടി, മുറിക്കൂ, ചുരുക്കൂ, ഒഴുകൂ, പിളർക്കൂ, പൊട്ടിക്കൂ, ജ്വാലാമാലയുടെ കൂട്ടം ചുറ്റും പരത്തൂ, എല്ലാ പാതാളങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കൂ, എല്ലാ പാതാളങ്ങളെ ജ്വാലാവജ്രശരങ്ങളുടെ പഞ്ചരയാൽ ചുറ്റിക്കൊള്ളൂ, എല്ലാ പാതാളാസുരവാസികളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ആകർഷിക്കൂ, വേഗത്തിൽ ദഹിപ്പിക്കൂ, പാകൂ, കുഴയ്ക്കൂ, ഉണക്കൂ, മുറിക്കൂ, അവരെ എന്റെ വശത്തിലാക്കുന്നതുവരെ — പാതാളങ്ങളിൽ നിന്ന് ഫട്, അസുരന്മാരിൽ നിന്ന് ഫട്, മന്ത്രരൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് ഫട്, മന്ത്രജാതികളിൽ നിന്ന് ഫട്, ഭഗവാൻ നരസിംഹരൂപമായ വിഷ്ണോ, എല്ലാ അപായങ്ങളിൽ നിന്നും എല്ലാ മന്ത്രരൂപങ്ങളിൽ നിന്നും എന്നെ രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ! ഹ്രൂം, ഫട്! നമസ്കാരം.