അഗ്നിപുരാണമ്

ദഹേത്തു വിഷ്ണുഗായത്ര്യാ ഗായത്രയാ ശ്രപയേച്ചരുമ്। ഹോമയേച്ച ബലിം ദദ്യാദുത്തരേ ഭോജയേദ് ദ്വിജാന്

വിഷ്ണു ഗായത്രീ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തി, ഗായത്രീ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പാചകചോറ് അർപ്പിക്കണം. ഹോമവും ബലിയും നടത്തി, ഉത്തരഭാഗത്ത് ദ്വിജന്മാരെ അഹാരം നൽകണം.

സാമാധിപാനാം തുഷ്ട്യര്ഥം ഹേമ ഗാം ഗുരവേ ദദേത്। ദികപതിഭ്യോ ബലിം ദത്ത്വാ രാത്രൌ കുര്യ്യാച്ച ജാഗരമ്

ദിശകളുടെ രക്ഷകരുടെ തൃപ്തിക്കായി, ഗുരുവിന് പൊന്നും പശുവും നൽകണം. ദിശപാലകർക്ക് ബലി അർപ്പിച്ച ശേഷം, രാത്രി ജാഗരണം നടത്തണം.

ബ്രഹ്മഗീതാദിശബ്ദേന സര്വഭാഗധിവാസനാത്

'ബ്രഹ്മഗീത' എന്ന ശബ്ദവും മറ്റ് ഗാനങ്ങളും മുഴങ്ങുമ്പോൾ, എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഭഗവാനുവാച പിണ്ഡികാസ്ഥാപനാര്ഥന്തു ഗര്ഭാഗാരം തു സപ്തധാ। വിഭജേദ് ബ്രഹ്മഭാഗേ തു പ്രതിമാം സ്ഥാപയേദ് ബുധഃ

ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പിണ്ഡിക സ്ഥാപിക്കാൻ ഗർഭഗൃഹം ഏഴു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കണം. ബ്രഹ്മഭാഗത്തിൽ ജ്ഞാനി പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കണം.

ദേവമാനുഷപൈശാചഭാഗേഷു ന കദായന। ബ്രഹ്മഭാഗം പരിത്യജ്യ കിഞ്ചദാശ്രിത്യ ചാണ്ഡജ

ദേവ, മനുഷ്യ, പിശാച് ഭാഗങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കരുത്. ബ്രഹ്മഭാഗം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഒറ്റത്തരം പോലും മറ്റെവിടെയും സ്ഥാപിക്കരുത്.

ദേവമാനുഷഭാഗാഭ്യാം സ്ഥാപ്യാ യത്നാത്തുപിണ്ഡികാ । നപുംസകശിലായാന്തു രത്നന്യാസം സമാചരേത്

ദേവഭാഗത്തും മനുഷ്യഭാഗത്തും ശ്രദ്ധയോടെ പിണ്ഡിക സ്ഥാപിക്കണം. നപുംസകശിലയാണെങ്കിൽ, രത്നങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതാണ്.

നാരസിംഹേന ഹുത്വാഥ നത്നയാസം ച തേന വൈ। വ്രീഹീന് സത്നാംസ്ത്രിധാതൂഁശ്ച ലോഹാദീംശ്ചന്ദനാദികാന്

നരസിംഹമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തി, രത്നങ്ങൾ, അരി, നൂൽ, മൂന്നു ലോഹങ്ങൾ, ഇരുമ്പ് മുതലായവയും ചന്ദനം തുടങ്ങിയവയും സ്ഥാപിക്കണം.

പൂര്വാദിനവഗര്ത്തേഷു ന്യസേന് മധ്യേ യഥാരുചി। അഥ ചേന്ദ്രാദിമന്ത്രൈശ്ച ഗര്ത്തോ ഗുഗ്‌ഗുലുനാവൃതഃ

കിഴക്കു തുടങ്ങുന്ന ഒൻപതു കുഴികളിലും അവിടം ഇട്ടു, നടുവിൽ ഇഷ്ടാനുസരണം സ്ഥാപിക്കണം. ശേഷം, ഇന്ദ്രാദിമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കുഴി ഗുഗ്ഗുലു കൊണ്ട് മൂടണം.

രത്നന്യാസവിധിം കൃത്വാ പ്രതിമാമാലഭേദ്ഗുരുഃ। സശലാകൈര്ദ്ദര്ഭപുഞ്ജൈഃ സഹദേവൈഃ സമന്വിതൈഃ

രത്നസ്ഥാപനവിധി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഗുരു ദർഭക്കൊമ്പുകളും ദേവതകളും അനുചരന്മാരുമൊത്ത് പ്രതിമ സ്പർശിക്കണം.

സബാഹ്യന്തൈശ്ച സംസ്കൃത്യ പഞ്ചഗവ്യേന ശോധയേത്। പ്രോക്ഷയേദ്ദര്ഭതോയേന നദീതീര്ഥോദകേന ച

അകത്തും പുറത്തും ശുദ്ധീകരിച്ച്, പഞ്ചഗവ്യ ഉപയോഗിച്ച് കഴുകണം. ദർഭജലം, നദീതീരജലം എന്നിവ കൊണ്ട് തളിക്കണം.

ഹോമാര്ഥേ സ്ഥണ്ഡിലം കുര്യ്യാത് സികതാമിഃ സമന്തതഃ। സാര്ദ്ധഹസ്തപ്രമാണം തു ചതുരസ്രം സുശോഭനമ്

ഹോമത്തിനായി, ചുറ്റും മണൽ ഉപയോഗിച്ച് അർദ്ധഹസ്തം വലിപ്പമുള്ള, ചതുരസ്രവും മനോഹരവുമായ പീഠം ഒരുക്കണം.

അഷ്ടദിക്ഷു യഥാന്യാസം കലശാനാപ വിന്യസേത്। പൂര്വാദ്യാനഷ്ടവര്ണേന അഗ്നിമാനീയ സംസ്കൃതമ്

എട്ട് ദിശകളിലും കലശങ്ങൾ യോജിച്ച രീതിയിൽ ക്രമീകരിച്ച്, 'പൂർവ്വ' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന എട്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, സംസ്‌കൃതമായ അഗ്നിയെ അവിടെ സ്ഥാപിക്കണം.

ത്വമഗ്നേദ്യുഭിരിതി ഗായത്ര്യാ സമിധോ ഹുനേത്। അഷ്ടാര്ണേനാഷ്ടശതകം ആജ്യം പൂര്ണാ പ്രദാപയേത്

'ത്വമഗ്നേ ദ്യുഭിഃ' എന്ന ഗായത്രി മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സമിദ്ധ് അർപ്പിക്കണം; എട്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് നൂറ് എട്ട് പ്രാവശ്യം നെയ്യ് അർപ്പിക്കണം.

ശാന്ത്യുദകം ആമ്രപത്രൈഃ മൂലേന ശതമന്ത്രിതമ്। സിഞ്ചേദ്ദേവസ്യ തന്മൂര്ദിധ്ന ശ്രീശ്ച തേ ഹ്യനയാ ഋചാ

മാവിൻ ഇലയും അതിന്റെ തണ്ടും ഉപയോഗിച്ച് നൂറ് മന്ത്രങ്ങൾ ചേർത്ത ശാന്തിജലം ദേവന്റെ തലയിൽ തളിച്ച്, 'ശ്രീശ്ച തേ' എന്ന ഋച് ഉച്ചരിക്കണം.

ബ്രഹ്മയാനേന ചോദ്ധൃത്യ ഉത്തിഷ്ഠ ബ്രഹ്മണസ്പതേ। തദ്വിഷ്ണോരിതി മന്ത്രേണ പ്രാസാദാഭിമുഖം നയേത്

ബ്രഹ്മമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഉയർത്തി, 'എഴുന്നേൽക്കു ബ്രഹ്മണസ്പതേ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, 'തദ്വിഷ്ണോഃ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ദേവനെ ക്ഷേത്രദ്വാരത്തേക്ക് നേരെ നയിക്കണം.

ശിവികായാം ഹരിം സ്ഥാപ്യ ഭ്രാമയീത പുരാദികമ്। ഗീതവേദാദിശബ്ദൈശ്ച പ്രാസാദദ്വാരി ധാരയേത്

ഹരിയെ ശിവികയിൽ ഇരുത്തി, നഗരത്തിൽ ചുറ്റി, പാട്ടും വേദപാരായണവും മറ്റ് ശബ്ദങ്ങളുമായി ക്ഷേത്രവാതിലിൽ എത്തിച്ച് അവിടെ സ്ഥാപിക്കണം.

സ്ത്രീഭിര്വിപ്രൈര്മങ്ഗലാഷ്ടഘടൈ സംസ്നാപയേദ്ധരിമ്। തതോ ഗന്ധാദിനാഭ്യര്ച്യ മൂലമന്ത്രേണ ദേശികഃ

സ്ത്രികളും ബ്രാഹ്മണരും ചേർന്ന് എട്ട് മംഗള കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹരിയെ സ്നാനമിടണം; പിന്നെ ചന്ദനവും മറ്റ് ഭക്തിസാമഗ്രികളും അർപ്പിച്ച്, ഗുരു മൂലമന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

അതോ ദേവേതി വസ്ത്രാദ്യാമഷ്ടാങ്ഗാര്ഘ്യം നിവേദ്യ ച। സ്ഥിരേലഗ്നേ പിണ്ഡികായാം ദേവസ്യ ത്വേതി ധാരയേത്

'അതോ ദേവേ' എന്ന് പറഞ്ഞ് വസ്ത്രം ഉൾപ്പെടെ എട്ടു വിധത്തിലുള്ള അർഘ്യം അർപ്പിച്ച്, ഉത്തമ സമയത്ത് 'ദേവസ്യ ത്വ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ദേവനെ പീഠത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.

ഓം ത്രേലോക്യവിക്രാന്തായ നമസ്തേസ്തു ത്രിവിക്രമ। സംസ്ഥാപ്യാ പിണ്ഡികായാന്തു സ്ഥിരം കുര്യ്യാദ്വിചക്ഷണഃ

'ഓം ത്രിലോക്യവിക്രാന്തായ നമഃ ത്രിവിക്രമ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ദക്ഷനായവൻ ദേവനെ പീഠത്തിൽ ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിക്കണം.

ധ്രുവാ ദ്യൌരിതി മന്ത്രേണ വിശ്വതശ്ചക്ഷുരിത്യപി। പഞ്ചഗവ്യേന സംസ്നാപ്യ ക്ഷാല്യ ഗന്ധദകേന ച

'ധ്രുവാ ദ്യൗഃ' എന്ന മന്ത്രവും 'വിശ്വതശ്ചക്ഷുഃ' എന്നതും ഉച്ചരിച്ച്, അഞ്ചു ഗവ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്നാനമിടിച്ച്, പിന്നെ സുഗന്ധജലത്തിൽ കഴുകണം.

പൂജയേത് സകലീകൃത്യ സാങ്ഗം സാവരണം ഹരിമ്। ധ്യായേത് സ്വം തസ്യ മൂര്ത്തിന്തു പൃഥിവീ ത്സ്യ പീഠികാ

പൂജ പൂർത്തിയാക്കി, ദേവന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും അനുചരന്മാരും ഉൾപ്പെടുത്തി ഹരിയെ ആദരിക്കണം; തന്റെ രൂപം ഹരിയുടെതായെന്നു ധ്യാനിച്ച്, ഭൂമിയെ അവന്റെ പീഠമായി കാണണം.

കല്പയേകദ്വിഗ്രഹം തസ്യ തൈജസൈഃ പരമാണുഭിഃ। ജീവമാവാഹയിഷ്യാമി പഞ്ചവിംശതിതത്ത്വഗമ്

അവനു തേജസ്സുള്ള സൂക്ഷ്മകണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള രണ്ടാമത്തെ രൂപം ചിന്തിച്ച്, ഇരുപത്തഞ്ചു തത്ത്വങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ ജീവശക്തി അവിടെ ആഹ്വാനിക്കണം.

ചൈതന്യം പരമാനന്ദം ജാഗ്രത്‌സ്വപ്നവിവര്ജിതമ്। ദേഹേന്ദ്രിയമനോബുദ്ധിപ്രാണാഹങ്കാരവര്ജിതമ്

ചൈതന്യവും പരമാനന്ദവും ഉണർവ് സ്വപ്നം എന്നിവയില്ലാത്തതും, ശരീരം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, പ്രാണൻ, അഹങ്കാരം എന്നിവയില്ലാത്തതുമായത്.

ബ്രഹ്മാദിസ്തമ്ബപര്യ്യന്തം ഹൃദയേഷു വ്യവസ്ഥിതമ്। ഹൃദയാത് പ്രതിമാവിഭ്ബേ സ്ഥിരോ ഭവ പരേശ്വര

ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് പുല്ല് വരെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് പ്രതിമയിൽ പ്രവേശിച്ച്, പരമേശ്വരാ, നീ അവിടെ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളണം.

സജീവം കുരു വിമ്ബം ത്വം ബ്ഹഹ്മ ഏകമേവാദ്വിതീയകമ്। സജീവീകരണം കൃത്വാ പ്രണവേന നിബോധ്യേത്

പ്രതിമയെ ജീവശക്തിയോടെ ആക്കി, നീ ഏകമായ ബ്രഹ്മമാണ്, രണ്ടാമൊന്നുമില്ലാത്തത്. ജീവീകരണം പൂർത്തിയാക്കി പ്രണവം ഉപയോഗിച്ച് ഉപദേശിക്കണം.

ജ്യോതിര്ജ്ഞാനം പരം ബ്രഹ്മ ഏകമേവാദ്വിതീയകമ്। സജീവീകരണം കൃത്വാ പ്രണവേന നിബോധയേത്

പ്രകാശവും ജ്ഞാനവും പരബ്രഹ്മവും, രണ്ടാമൊന്നുമില്ലാത്തത്—ജീവീകരണം പൂർത്തിയാക്കി പ്രണവം ഉപയോഗിച്ച് ഉപദേശിക്കണം.

സാന്നിധ്യകരണന്നാമ ഹൃദയം സ്പൃസ്യ വൈ ജപേന്। സൂക്തന്തു പൌരുഷം ധ്യായന് ഇദം ഗുഹ്യമനും ജപേത്

'സാന്നിധ്യകരണ' എന്ന ക്രിയയ്ക്കായി ഹൃദയം സ്പർശിച്ച്, പുരുഷസൂക്തം ധ്യാനിച്ച് ഈ ഗുഹ്യമന്ത്രം ജപിക്കണം.

നമസ്തേസ്തു സുരേശായ സന്തോഷവിഭവാത്നമേ। ജ്ഞാനവിജ്ഞാനരൂപായ ബ്രഹ്മതേജോനുയായിനേ

ദേവന്മാരുടെ നാഥനേ, സന്തോഷവും സമ്പത്തും നൽകുന്നവനേ, ജ്ഞാനവും വിവേകവും രൂപമായവനേ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശം അനുഗമിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.

ഗുണാതിക്രാന്തവേശായ പുരുഷായ ഭഹാത്മനേ। അക്ഷയായ പുരാണായ വിഷ്ണോ സന്നിഹിതോ ഭവ

ഗുണങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച രൂപമുള്ളവനേ, പരപുരുഷനേ, മഹാത്മാവേ, അക്ഷയനും പുരാതനനും ആയ വിഷ്ണുവേ, ഇവിടെ സാന്നിധ്യം വരിക്കണമേ.