അഗ്നിപുരാണമ്

ദൃഷ്ട്വോത്ഥിതഞ്ച മൈനാകം സിംഹികാം വിനിപാത്യ ച । ലങ്കാം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസാനാം ഗൃഹാണി വനിതാഗൃഹേ

മൈനാകം ഉയർന്നുവരുന്നത് കണ്ടു, സിംഹികയെ തോൽപ്പിച്ചു; പിന്നെ ലങ്കയും, രാക്ഷസന്മാരുടെ വീടുകളും, സ്ത്രീകളുടെ അകത്തളങ്ങളും കണ്ടു.

ദശഗ്രീവസ്യ കുമ്ഭസ്യ കുമ്ഭകര്ണസ്യ രക്ഷസഃ। വിഭീഷണസ്യേന്ദ്രജിതോ ഗൃഹേഽന്യേഷാം ച രക്ഷസാമ്

ദശമുഖൻ, കുംഭൻ, കുംഭകർണ്ണൻ, വിഭീഷണൻ, ഇന്ദ്രജിത്, മറ്റു രാക്ഷസന്മാർ ഇവരുടെ വീടുകളും അവൻ കണ്ടു.

നാപശ്യത് പാനഭൂമ്യാദൌ സീതാം ചിന്താപരായണഃ। അശോകവനികാം ഗത്വാ ദൃഷ്ടവാഞ്ഛിംശപാതലേ

പാനശാലകളിലും മറ്റിടങ്ങളിലും സീതയെ കാണാനായില്ല; മനസ്സിൽ ദുഃഖം നിറഞ്ഞ് അശോകവനത്തിലേക്ക് പോയി, ശിംശപാമരത്തിന്റെ കീഴിൽ അവളെ കണ്ടു.

രാക്ഷസീരക്ഷിതാം സീതാം ഭവ ഭാര്യേതി വാദിനമ്। രാവണം ശിശപാസ്ഥോഽഥ നേതി സീതാന്തു വാദിനീമ്

രാക്ഷസികൾ കാവലിൽ നിന്ന സീതയെ, 'എന്റെ ഭാര്യയാവു' എന്ന് രാവണൻ പറയുന്നത് ഹനുമാൻ കണ്ടു; ശിംശപയുടെ കീഴിൽ നിന്ന സീത, 'അല്ല' എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ഭവ ഭാര്യാ രാവണസ്യ രാക്ഷസീര്വാദിനീഃ കപിഃ। ഗതേ തു രാവണേ പ്രാഹ രാജാ ദശരഥോഽഭവത്

'രാവണന്റെ ഭാര്യയാവണം' എന്ന് രാക്ഷസികൾ പറഞ്ഞത് കുരങ്ങൻ കേട്ടു; രാവണൻ പോയ ശേഷം, 'ദശരഥൻ രാജാവായിരുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു.

രാമോഽസ്യ ലക്ഷ്മമഃ പുത്രൌ വനവാസങ്ഗതൌ വരൌ। രാമപത്നീ ജാനകീ ത്വം രാവണേന ഹൃതാ ബലാത്

രാമനും ലക്ഷ്മണനും ദശരഥന്റെ മക്കളാണ്, അവർ വനവാസികൾ; നീ, ജനകിയുടെ മകൾ, രാമന്റെ ഭാര്യ, രാവണൻ ബലമായി കൊണ്ടുപോയി.

രാമഃ സുഗ്രീവമിത്രസ്ത്വാ മാര്ഗയന് പ്രൈഷയച്ച മാമ് । സാഭിജ്ഞാനഞ്ചാംഗുലീയം രാമദത്തം ഗൃഹാണ വൈ

രാമൻ സുഗ്രീവന്റെ സുഹൃത്ത്; നിന്നെ അന്വേഷിക്കാൻ എന്നെ അയച്ചു. ഇതാ രാമൻ തന്ന ഈ മുദ്രവളയമെടുക്കൂ, ഇത് അടയാളമാണ്.

സീതാഽങ്ഗുലീയം ജഗ്രഹ സാഽപശ്യന്മാരുതിന്തരൌ। ഭൂയോഽഗ്രേ ചോപവിഷ്ടം തമുവാച യദി ജീവതി

സീത മുദ്രവളയം എടുത്തു, മാരുതിയുടെ മകനെ കണ്ടു; പിന്നെയും അവന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ചോദിച്ചു: 'അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമോ...?''

രാമഃ കഥം ന നയതി ശങ്കിതാമബ്രവീത് കപിഃ। രാമഃ സീതേ ന ജാനീതേ ജ്ഞാത്വാ ത്വാം സ നയിഷ്യതി

'രാമൻ എനിക്ക് രക്ഷിക്കാൻ വരാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?' എന്ന് സീത ഉത്കണ്ഠയോടെ ചോദിച്ചു; കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു: 'രാമന് അറിയില്ല, അറിയുമ്പോൾ നിന്നെ രക്ഷിക്കും.'

രാവണം രാക്ഷസം ഹത്വാ സബലം ദേവിമാശുച। സാഭിജ്ഞാനം ദേഹി മേ ത്വം മണിം സീതാഽദദത്കപൌ

'രാക്ഷസനായ രാവണനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും കൊല്ലുമ്പോൾ, രാജ്ഞി, ഒരു അടയാളം തരിക' എന്ന് ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു; സീത ഒരു മാണിക്യം അവന് നൽകി.

ഉവാച മാം യഥാ രാമോ നയേച്ഛീഘ്രം തഥാ കുരു। കാകാക്ഷിപാതനകഥാമ്പ്രതിയാഹി ഹി ശോകഹ

'രാമൻ എത്രയും വേഗം എന്നെ രക്ഷിക്കുമെന്നപോലെ നീയും ചെയ്യണം; കാക്കയുടെ ആക്രമണകഥ പറയുകയും, ദുഃഖം നീക്കിയവനേ, തിരിച്ചു പോവുകയും ചെയ്യണം' എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.

മണിം കഥാം ഗൃഹീത്വാഹ ഹനൂമാന്നേഷ്യതേ പതിഃ । അഥവാ തേ ത്വാരാ കാചിത് പൃഷ്ഠമാരുഹ മേ ശുഭേ

മാണിക്യവും കഥയും എടുത്ത് ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭർത്താവ് വരും'; അല്ലെങ്കിൽ, ഭാഗ്യശാലിനിയായ നീ, ആരെങ്കിലും എന്റെ പിൻഭാഗത്ത് കയറി രക്ഷപ്പെടാം.

അദ്യ ത്വാം ദര്ശയിഷ്യാമി സസുഗ്രീവഞ്ച രാഘവമ് । സീതാഽബ്രവലീദ്ധനൂമന്തം നയതാം മാം ഹി രാഘവഃ

ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ സുഗ്രീവനോടൊപ്പം രാഘവനോടു കാണിക്കും; സീത പറഞ്ഞു: 'ഹനുമാനേ, എന്നെ രാഘവനോട് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവേണം.'

ഹനൂമാന് സ ദശഗ്രീവദര്ശനോപായമാകരോത്। വനം ബഭഞ്ച തത്പാലാന് ഹത്വാ ദന്തനഖാദിഭിഃ

ഹനുമാൻ ദശമുഖനെ കാണാനുള്ള വഴികൾ ആലോചിച്ചു; അവൻ കാടും അതിലെ കാവൽക്കാരെയും പല്ലും നഖവും ഉപയോഗിച്ച് നശിപ്പിച്ചു.

ഹത്വാ തു കിങ്കരാന് സര്വാന് സപ്ത മന്ത്രിസുതാനപി। പുത്രമക്ഷം കുമാരഞ്ച ശക്രജിച്ചബബന്ധ തമ്

എല്ലാ കിങ്കരന്മാരെയും മന്ത്രിമാരുടെ ഏഴു പുത്രന്മാരെയും കൊല്ലുകയും, ഇന്ദ്രനെ ജയിച്ച അക്ഷപുത്രനെയും പിടികൂടുകയും ചെയ്തു.

നാഗപാശേന പിങ്ഗാക്ഷം ദര്ശയാമാസ രാവണമ്। ഉവാച രാവണഃ കസ്ത്വം മാരുതിഃ പ്രാഹ രാവണമ്

നാഗപ്പാശം ഉപയോഗിച്ച് പിംഗണയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള രാവണനെ കാണിച്ചു. രാവണൻ ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്?' മാരുതി രാവണനോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

രാമദൂതോ രാഘവായ സീതാം ദേഹി മരിഷ്യസി। രാമബാണൈര്ഹതഃ സാര്ദ്ധം ലങ്കാസ്ഥൈ രാക്ഷസൈര്ധ്രുവമ്

'ഞാൻ രാമന്റെ ദൂതനാണ്. സീതയെ രാഘവനു നൽക，否则 നീ മരിക്കും. രാമന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് നീയും ലങ്കയിലെ രാക്ഷസന്മാരും ഉറപ്പായും കൊല്ലപ്പെടും.'

രാവണോ ഹന്തുമുദ്യുക്തോ വിഭീഷണനിവാരിതഃ। ദീപയാമാസ ലാങ്ഗൂലം ദീപ്തപുച്ഛഃ സ മാരുതിഃ

രാവണൻ അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, വിഭീഷണൻ തടഞ്ഞു. പിന്നെ മാരുതിയുടെ വാൽ അഗ്നിയിൽ കത്തിച്ചു, അപ്പോൾ അവൻ അഗ്നിപോലെയുള്ള വാലോടെ നിന്നു.

ദഗ്ധ്വാ ലങ്കാം രാക്ഷസാശ്ച ദൃഷ്ട്വാ സീതാം പ്രണമ്യ താമ। സമുദ്രപാരമാഗമ്യ ദൃഷ്ട്വാ സീതേതി ചാബ്രവീത്

ലങ്കയും രാക്ഷസന്മാരെയും കത്തിച്ച ശേഷം, സീതയെ കണ്ടു വണങ്ങി, സമുദ്രം കടന്ന് പോയി, 'ഞാൻ സീതയെ കണ്ടു' എന്നു പറഞ്ഞു.

അങ്ഗദാദീനങ്ഗദാദ്യൈഃ പീത്വാ മധുവനേ മധു। ജിത്വാ ദധിമുഖാദീംശ്ച ദൃഷ്ട്വാ തേഽബ്രവന്

അംഗദനും കൂട്ടുകാരും മധുവനത്തിൽ തേൻ കുടിച്ചു. ദധിമുഖനും മറ്റു വാനരന്മാരെയും ജയിച്ച ശേഷം അവർ പറഞ്ഞു,

ദൃഷ്ടാ സീതേതി രാമോഽപി ഹൃഷ്ടഃ പപ്രച്ഛ മാരുതിമ്। കഥം ദൃഷ്ടാ ത്വയാ സീതാ കിമുവാച ച മാമ്പ്രതി

'സീതയെ കണ്ടു,' എന്ന് പറഞ്ഞു. രാമൻ സന്തോഷത്തോടെ മാരുതിയോട് ചോദിച്ചു: 'നീ എങ്ങനെ സീതയെ കണ്ടു? അവൾ എനിക്ക് എന്താണ് പറഞ്ഞത്?'

സീതാകഥാമൃതേനൈവ സിഞ്ച മാം കാമവഹ്നിഗമ്। ഹനൂമാനബ്രവോദ്രാമം ലങ്ഘയിത്വാഽബ്ധിമാഗതഃ

'സീതയുടെ കഥയുടെ അമൃതം എന്നെ ചൊരിയണം, ആഗ്രഹത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച കഥ.' ഹനുമാൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ സമുദ്രം കടന്ന് എത്തിയതാണ്.'

സീതാം ദൃഷ്ഠ്വാ പുരീം ദഗ്ധ്വാ സീതാമണിം ഗൃഹാണ വൈ। ഹത്വാ ത്വം രാവണം സീതാം പ്രാസ്യസേ രാമ മാ ശുചഃ

'സീതയെ കണ്ടു, നഗരത്തെ കത്തിച്ചു, സീതാമണിയെ എടുക്കൂ. രാവണനെ കൊല്ലൂ, പിന്നെ സീതയെ തിരിച്ചുപിടിക്കും. രാമാ, ദുഃഖിക്കേണ്ട.'

ഗൃഹീത്വാ തം മണിം രാമോ രുരോദ വിരഹാതുരഃ । മണിം ദൃഷ്ട്വാ ജാനകീ മേ ദൃഷ്ടാ സീതാ നയസ്വ മാമ്

മണിയെ എടുത്ത് രാമൻ വേർപാടിന്റെ വേദനയിൽ കരഞ്ഞു. മണി കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'ജാനകിയെ ഞാൻ കണ്ടു. സീതേ, എന്നെ അവളോടു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോ.'

തഥാ വിനാ ന ജീവാമി സുഗ്രീവാദ്യൈഃ പ്രബോധിതഃ। സമുദ്രതീരം ഗതവാന് തത്ര രാമം വിഭീഷണഃ

'അവളില്ലാതെ ഞാൻ ജീവിക്കില്ല.' സുഗ്രീവനും മറ്റുള്ളവരും ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പിന്നെ അവൻ സമുദ്രത്തീരത്ത് എത്തി, അവിടെ വിഭീഷണൻ രാമനെ കണ്ടു.

ഗതസ്തിരസ്കൃതോ ഭ്രാത്രാ രാവണേന ദുരാത്മനാ। രാമായ ദേഹി സീതാം ത്വമിത്യുക്തേനാസഹായവാന്

തന്റെ സഹോദരനായ ദുഷ്ടനായ രാവണൻ തള്ളിക്കളഞ്ഞതുകൊണ്ട്, വിഭീഷണൻ അവിടെ എത്തി. 'സീതയെ രാമനു നൽകൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു.

രാമോ വിഭീഷണം മിത്രം ലങ്കൈവര്യേഽഭ്യഷേചയത്। സമുദ്രം പ്രാര്ഥയന്മാര്ഗം യദാ നായാത്തദാ ശരൈഃ

രാമൻ വിഭീഷണനെ സ്നേഹിതനാക്കി, ലങ്കയുടെ രാജാവായി സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു. സമുദ്രം വഴി കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ, രാമൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അതിനെ തുളച്ചു.

ഭേദയാമാസ രാമഞ്ച ഉവാചാബ്ധി സമാഗതഃ। നലേന സേതും ബദ്‌ധ്വാബ്ധൌ ലങ്കാം വ്രജ ഗഭീരകഃ

രാമൻ സമുദ്രത്തെ തുളച്ചു, അപ്പോൾ സമുദ്രം പ്രത്യക്ഷമായി പറഞ്ഞു: 'നലനോടൊപ്പം കടലിൽ പാലം പണിതു ലങ്കയിലേക്ക് പോകൂ, മഹാസമുദ്രമേ.'

അഹം ത്വയാ കൃതഃ പൂര്വം രാമോഽപി നലസേതുനാ। കൃതേന തരുശൈലാദ്യൈര്ഗതഃ പാരം മഹോദധേഃ

'നിനക്ക് ഞാൻ മുമ്പ് രൂപം കൊടുത്തതാണ്; രാമനും നലന്റെ പാലം ഉപയോഗിച്ച് മരങ്ങളും പർവതങ്ങളും കൂട്ടി വലിയ സമുദ്രം കടന്നു.'