അഗ്നിപുരാണമ്

ത്വന്മതാത് പ്രേഷയിഷ്യാമി വിചിന്വന്തു ച ജാനകീമ് । പൂര്വാദൌ മാസമായാന്തു മാസാദൂര്ധ്വം നിഹന്മി താന്

'എന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഞാൻ അവരെ അയക്കും; അവർ ജാനകിയെ അന്വേഷിക്കട്ടെ. ഒരു മാസത്തിനകം തിരികെ വരണം; അതിനപ്പുറം വരില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അവരെ നശിപ്പിക്കും.'

ഇത്യുക്താ വാനരാഃ പൂര്വപശ്ചമോത്തരമാര്ഗഗാഃ। ജഗ്മൂ രാമം സസുഗ്രീവമപശയന്തസ്തു ജാനകീമ്

ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശം ലഭിച്ച കുരങ്ങുകൾ കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക് ദിശകളിൽ പോയി; രാമനും സുഗ്രീവനും കൂടെ യാത്ര ചെയ്തു, പക്ഷേ ജാനകിയെ കണ്ടെത്താനായില്ല.

രാമാങ്ഗുലീയം സംഗൃഹ്യ ഹനൂമാന് വാനരൈഃ സഹ। ദക്ഷിണേ മാഗയാമാസ സുപ്രഭായാ ഗുഹാന്തികേ

ഹനുമാൻ രാമന്റെ മുദ്രിക എടുത്ത്, കുരങ്ങുകളോടൊപ്പം, ദക്ഷിണദിശയിൽ സുപ്രഭയുടെ ഗുഹയ്ക്കടുത്ത് അന്വേഷിച്ചു.

മാസാദൂര്ധ്വഞ്ച വിന്യസ്താ അപശ്യന്തസ്തു ജാനകീമ്। ഊചുര്വൃഥാമരിഷ്യാമോ ജടായുര്ദ്ധന്യ ഏവ സഃ

ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും ജാനകിയെ കണ്ടില്ല. അവർ പറഞ്ഞു: 'നാം വെർത്ഥയായി മരിക്കും; ജടായു മാത്രമാണ് ഭാഗ്യവാൻ.'

സീതാര്ഥേ യോഽത്യജത് പ്രാണാന്രാവണേന ഹതോ രണേ। തച്ഛ്രു ത്വാ പ്രാഹ സമ്പാതിര്വിഹായ കപിഭക്ഷണമ്

സീതയ്ക്കുവേണ്ടി, യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചവൻ. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, സമ്പാതി കുരങ്ങുകളെ ഭക്ഷ്യമായി ഉപേക്ഷിച്ചു സംസാരിച്ചു.

ഭ്രാതാഽസൌ മേ ജടായുര്വൈ മയോഡ്ഡീനോഽര്കമണ്ഡലമ്। അര്ക താപാദ്രക്ഷിതോഽഗാദ് ദഗ്ധപക്ഷോഽഹമഭ്രഗഃ

'ജടായു എന്റെ സഹോദരനാണ്; ഞാൻ സൂര്യന്റെ വട്ടത്തിലേക്ക് പറന്നു. സൂര്യന്റെ ചൂടിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ട് പോയപ്പോൾ എന്റെ ചിറകുകൾ കത്തിപ്പോയി, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീണു.'

രാമവാര്ത്താശ്രവാത് പക്ഷൌ ജാതൌ ഭൂയോഽഥ ജാനകീമ്। പശ്യാമ്യശോകവനികാഗതാം ലങ്കാഗതാം കില

രാമന്റെ വാർത്തകൾ കേട്ടതോടെ എന്റെ ചിറകുകൾ വീണ്ടും വളർന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ജാനകിയെ കാണുന്നു, അവൾ അശോകവനത്തിൽ ലങ്കയിൽ തന്നെയാണ്.

ശതയോജനചവിശ്തീര്ണേ ലവണാബ്ധൌ ത്രികൂടകേ। ജ്ഞാത്വാ രാമം സസുഗ്രീവം വാനരാഃ കഥയന്തു വൈ

നൂറു യോജനവ്യാപകമായ ഉപ്പു കടലിൽ ത്രികൂടപർവതത്തിൽ, രാമനും സുഗ്രീവനും ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന വാനരങ്ങൾ അവരെക്കുറിച്ച് പറയട്ടെ.

നാരദ ഉവാച സമ്പാതിവചനം ശ്രുത്വാ ഹനുമാനങ്ഗദാദയഃ। അബ്ധിം ദൃഷ്ട്വാഽബ്രുവംസ്തേഽബ്ധിം ലങ്ഘയേത കോ നു ജീവയേത്

നാരദൻ പറഞ്ഞു: സമ്പാതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ഹനുമാനും അങ്കദനും മറ്റു വാനരങ്ങളും ആ കടൽ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'ഈ വലിയ കടൽ ആരാണ് കടന്ന് ജീവൻ രക്ഷിക്കാനാവുക?''

കപീനാം ജീവനാര്ഥായ രാമകാര്യ്യപ്രസിദ്ധയേ। ശതയോജനവിസ്തീര്ണം പുപ്ലുവേഽബ്ധിം സ മാരുതിഃ

വാനരരുടെ രക്ഷയ്ക്കും രാമന്റെ ഉദ്ദേശം പൂർത്തിയാക്കാനുമായി, മാരുതി ആ നൂറു യോജനവ്യാപകമായ കടൽ ചാടിക്കടന്നു.

ദൃഷ്ട്വോത്ഥിതഞ്ച മൈനാകം സിംഹികാം വിനിപാത്യ ച । ലങ്കാം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസാനാം ഗൃഹാണി വനിതാഗൃഹേ

മൈനാകം ഉയർന്നുവരുന്നത് കണ്ടു, സിംഹികയെ തോൽപ്പിച്ചു; പിന്നെ ലങ്കയും, രാക്ഷസന്മാരുടെ വീടുകളും, സ്ത്രീകളുടെ അകത്തളങ്ങളും കണ്ടു.

ദശഗ്രീവസ്യ കുമ്ഭസ്യ കുമ്ഭകര്ണസ്യ രക്ഷസഃ। വിഭീഷണസ്യേന്ദ്രജിതോ ഗൃഹേഽന്യേഷാം ച രക്ഷസാമ്

ദശമുഖൻ, കുംഭൻ, കുംഭകർണ്ണൻ, വിഭീഷണൻ, ഇന്ദ്രജിത്, മറ്റു രാക്ഷസന്മാർ ഇവരുടെ വീടുകളും അവൻ കണ്ടു.

നാപശ്യത് പാനഭൂമ്യാദൌ സീതാം ചിന്താപരായണഃ। അശോകവനികാം ഗത്വാ ദൃഷ്ടവാഞ്ഛിംശപാതലേ

പാനശാലകളിലും മറ്റിടങ്ങളിലും സീതയെ കാണാനായില്ല; മനസ്സിൽ ദുഃഖം നിറഞ്ഞ് അശോകവനത്തിലേക്ക് പോയി, ശിംശപാമരത്തിന്റെ കീഴിൽ അവളെ കണ്ടു.

രാക്ഷസീരക്ഷിതാം സീതാം ഭവ ഭാര്യേതി വാദിനമ്। രാവണം ശിശപാസ്ഥോഽഥ നേതി സീതാന്തു വാദിനീമ്

രാക്ഷസികൾ കാവലിൽ നിന്ന സീതയെ, 'എന്റെ ഭാര്യയാവു' എന്ന് രാവണൻ പറയുന്നത് ഹനുമാൻ കണ്ടു; ശിംശപയുടെ കീഴിൽ നിന്ന സീത, 'അല്ല' എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ഭവ ഭാര്യാ രാവണസ്യ രാക്ഷസീര്വാദിനീഃ കപിഃ। ഗതേ തു രാവണേ പ്രാഹ രാജാ ദശരഥോഽഭവത്

'രാവണന്റെ ഭാര്യയാവണം' എന്ന് രാക്ഷസികൾ പറഞ്ഞത് കുരങ്ങൻ കേട്ടു; രാവണൻ പോയ ശേഷം, 'ദശരഥൻ രാജാവായിരുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു.

രാമോഽസ്യ ലക്ഷ്മമഃ പുത്രൌ വനവാസങ്ഗതൌ വരൌ। രാമപത്നീ ജാനകീ ത്വം രാവണേന ഹൃതാ ബലാത്

രാമനും ലക്ഷ്മണനും ദശരഥന്റെ മക്കളാണ്, അവർ വനവാസികൾ; നീ, ജനകിയുടെ മകൾ, രാമന്റെ ഭാര്യ, രാവണൻ ബലമായി കൊണ്ടുപോയി.

രാമഃ സുഗ്രീവമിത്രസ്ത്വാ മാര്ഗയന് പ്രൈഷയച്ച മാമ് । സാഭിജ്ഞാനഞ്ചാംഗുലീയം രാമദത്തം ഗൃഹാണ വൈ

രാമൻ സുഗ്രീവന്റെ സുഹൃത്ത്; നിന്നെ അന്വേഷിക്കാൻ എന്നെ അയച്ചു. ഇതാ രാമൻ തന്ന ഈ മുദ്രവളയമെടുക്കൂ, ഇത് അടയാളമാണ്.

സീതാഽങ്ഗുലീയം ജഗ്രഹ സാഽപശ്യന്മാരുതിന്തരൌ। ഭൂയോഽഗ്രേ ചോപവിഷ്ടം തമുവാച യദി ജീവതി

സീത മുദ്രവളയം എടുത്തു, മാരുതിയുടെ മകനെ കണ്ടു; പിന്നെയും അവന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ചോദിച്ചു: 'അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമോ...?''

രാമഃ കഥം ന നയതി ശങ്കിതാമബ്രവീത് കപിഃ। രാമഃ സീതേ ന ജാനീതേ ജ്ഞാത്വാ ത്വാം സ നയിഷ്യതി

'രാമൻ എനിക്ക് രക്ഷിക്കാൻ വരാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?' എന്ന് സീത ഉത്കണ്ഠയോടെ ചോദിച്ചു; കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു: 'രാമന് അറിയില്ല, അറിയുമ്പോൾ നിന്നെ രക്ഷിക്കും.'

രാവണം രാക്ഷസം ഹത്വാ സബലം ദേവിമാശുച। സാഭിജ്ഞാനം ദേഹി മേ ത്വം മണിം സീതാഽദദത്കപൌ

'രാക്ഷസനായ രാവണനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും കൊല്ലുമ്പോൾ, രാജ്ഞി, ഒരു അടയാളം തരിക' എന്ന് ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു; സീത ഒരു മാണിക്യം അവന് നൽകി.

ഉവാച മാം യഥാ രാമോ നയേച്ഛീഘ്രം തഥാ കുരു। കാകാക്ഷിപാതനകഥാമ്പ്രതിയാഹി ഹി ശോകഹ

'രാമൻ എത്രയും വേഗം എന്നെ രക്ഷിക്കുമെന്നപോലെ നീയും ചെയ്യണം; കാക്കയുടെ ആക്രമണകഥ പറയുകയും, ദുഃഖം നീക്കിയവനേ, തിരിച്ചു പോവുകയും ചെയ്യണം' എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.

മണിം കഥാം ഗൃഹീത്വാഹ ഹനൂമാന്നേഷ്യതേ പതിഃ । അഥവാ തേ ത്വാരാ കാചിത് പൃഷ്ഠമാരുഹ മേ ശുഭേ

മാണിക്യവും കഥയും എടുത്ത് ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ഭർത്താവ് വരും'; അല്ലെങ്കിൽ, ഭാഗ്യശാലിനിയായ നീ, ആരെങ്കിലും എന്റെ പിൻഭാഗത്ത് കയറി രക്ഷപ്പെടാം.

അദ്യ ത്വാം ദര്ശയിഷ്യാമി സസുഗ്രീവഞ്ച രാഘവമ് । സീതാഽബ്രവലീദ്ധനൂമന്തം നയതാം മാം ഹി രാഘവഃ

ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ സുഗ്രീവനോടൊപ്പം രാഘവനോടു കാണിക്കും; സീത പറഞ്ഞു: 'ഹനുമാനേ, എന്നെ രാഘവനോട് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവേണം.'

ഹനൂമാന് സ ദശഗ്രീവദര്ശനോപായമാകരോത്। വനം ബഭഞ്ച തത്പാലാന് ഹത്വാ ദന്തനഖാദിഭിഃ

ഹനുമാൻ ദശമുഖനെ കാണാനുള്ള വഴികൾ ആലോചിച്ചു; അവൻ കാടും അതിലെ കാവൽക്കാരെയും പല്ലും നഖവും ഉപയോഗിച്ച് നശിപ്പിച്ചു.

ഹത്വാ തു കിങ്കരാന് സര്വാന് സപ്ത മന്ത്രിസുതാനപി। പുത്രമക്ഷം കുമാരഞ്ച ശക്രജിച്ചബബന്ധ തമ്

എല്ലാ കിങ്കരന്മാരെയും മന്ത്രിമാരുടെ ഏഴു പുത്രന്മാരെയും കൊല്ലുകയും, ഇന്ദ്രനെ ജയിച്ച അക്ഷപുത്രനെയും പിടികൂടുകയും ചെയ്തു.

നാഗപാശേന പിങ്ഗാക്ഷം ദര്ശയാമാസ രാവണമ്। ഉവാച രാവണഃ കസ്ത്വം മാരുതിഃ പ്രാഹ രാവണമ്

നാഗപ്പാശം ഉപയോഗിച്ച് പിംഗണയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള രാവണനെ കാണിച്ചു. രാവണൻ ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്?' മാരുതി രാവണനോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

രാമദൂതോ രാഘവായ സീതാം ദേഹി മരിഷ്യസി। രാമബാണൈര്ഹതഃ സാര്ദ്ധം ലങ്കാസ്ഥൈ രാക്ഷസൈര്ധ്രുവമ്

'ഞാൻ രാമന്റെ ദൂതനാണ്. സീതയെ രാഘവനു നൽക，否则 നീ മരിക്കും. രാമന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് നീയും ലങ്കയിലെ രാക്ഷസന്മാരും ഉറപ്പായും കൊല്ലപ്പെടും.'

രാവണോ ഹന്തുമുദ്യുക്തോ വിഭീഷണനിവാരിതഃ। ദീപയാമാസ ലാങ്ഗൂലം ദീപ്തപുച്ഛഃ സ മാരുതിഃ

രാവണൻ അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, വിഭീഷണൻ തടഞ്ഞു. പിന്നെ മാരുതിയുടെ വാൽ അഗ്നിയിൽ കത്തിച്ചു, അപ്പോൾ അവൻ അഗ്നിപോലെയുള്ള വാലോടെ നിന്നു.

ദഗ്ധ്വാ ലങ്കാം രാക്ഷസാശ്ച ദൃഷ്ട്വാ സീതാം പ്രണമ്യ താമ। സമുദ്രപാരമാഗമ്യ ദൃഷ്ട്വാ സീതേതി ചാബ്രവീത്

ലങ്കയും രാക്ഷസന്മാരെയും കത്തിച്ച ശേഷം, സീതയെ കണ്ടു വണങ്ങി, സമുദ്രം കടന്ന് പോയി, 'ഞാൻ സീതയെ കണ്ടു' എന്നു പറഞ്ഞു.