ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, അഗ്നിപുരാണത്തിലെ ഈ മഹത്തായ ക്ഷേത്രനിർമ്മാണവിവരണം എങ്ങനെ ഒരൊറ്റ പ്രവാഹമായ കഥയായി രൂപപ്പെടുന്നു എന്ന്. ആചാര്യന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, അത്യന്തം ഏകാഗ്രതയോടെ, പ്രത്യേക മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് വാതായനത്തിൽ ഒരു ഇഷ്ടിക സ്ഥാപിച്ചു. തുടർന്ന്, കേന്ദ്രബിന്ദുവിൽ ഗർഭാധാന കര്മ്മം നിർവഹിച്ചു. ആ പാത്രത്തിന്റെ മുകളിൽ പദ്മിനി ദേവിയെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും, മണ്ണ്, പുഷ്പങ്ങൾ, ലോഹങ്ങൾ, രത്നം എന്നിവയും അർപ്പിച്ചു. ഇരുമ്പ് പാത്രത്തിൽ, ദിക്കുപാലകരുടെ ആയുധം, പന്ത്രണ്ടു വിരൽ വീതിയും നാലു വിരൽ ഉയരവുമുള്ളതായ പാത്രത്തിൽ, ഗർഭധാരിണിക്ക് അർപ്പിച്ച് പൂജിച്ചു. കുമ്പത്തിൽ, താമ്രപാത്രത്തിൽ, കമലാകൃതിയിലുള്ളതിൽ ഭൂമിയെ പൂജിച്ചു; ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത്, സർവ്വഭൂതനാഥനോടൊപ്പം, ഗിരിസിംഹാസനത്തിൽ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട്. "സമുദ്രം ചുറ്റിയ ദേവി, ഗർഭം സ്വീകരിക്കൂ; നന്ദാ, വസിഷ്ഠന്മാരോടും വസുക്കളോടും അവരുടെ സന്തതികളോടും കൂടി സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദിക്കൂ," എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു. "വിജയിനിയായ ഭൃഗുവംശജ, ജനങ്ങൾക്ക് വിജയം നൽകൂ; അംഗിരസിന്റെ പൂർണ്ണവംശജ, എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റൂ. കശ്യപവംശജയായ മംഗളദായിനി, എല്ലാ വിത്തുകളും, രത്നങ്ങളും, ഔഷധികളും നിറഞ്ഞ, അനുഗ്രഹിതമായ മനസ്സു നൽകൂ," എന്നും അവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു. "പ്രജാപതിയുടെ പുത്രിയായ ദേവി, മഹത്തായ ചതുരശ്ര സ്മാരകമായ വസിഷ്ഠന്റെ ഈ മനോഹരമായ വാസസ്ഥലത്തിൽ വിജയവും, ഐശ്വര്യവും, ആനന്ദവും സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കട്ടെ. ഭാഗ്യവതിയായ, പ്രകാശമുള്ള, മംഗളകരിയായ ദേവി, സുഗന്ധമുള്ള മാലകൾ അണിഞ്ഞ്, ആദരപൂർവ്വം, അത്ഭുതകരമായ കശ്യപവംശത്തിന്റെ വീട്ടിൽ സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കട്ടെ. സമൃദ്ധിയുടെ ദായിനിയായ ഭൃഗുവംശജ, ദേശാധിപതിയുടെ, നഗരത്തിന്റെ, ഗൃഹത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കട്ടെ," എന്നും അവൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. "മനുഷ്യർക്കും മറ്റ് ജീവികൾക്കും തൃപ്തി നൽകുന്നവളായ ദേവി, പശുക്കളുടെ വർദ്ധനവിനും കാരണമായിക്കൊള്ളണം," എന്നും പറഞ്ഞ്, ആ കുഴിയിൽ പശുവിന്റെ മൂത്രം തളിച്ചു. ഇതൊക്കെയായി കഴിഞ്ഞാൽ, ഗർഭം (അധിഷ്ഠാനം) സ്ഥാപിച്ചു; implantation രാത്രിയിൽ നടത്തണം. ഗുരുവിനും മറ്റ് വിശിഷ്ടർക്ക് പശുവിന്റെ വസ്ത്രവും മറ്റു ദാനങ്ങളും ഭക്ഷണവും നൽകണം. ഗർഭം സ്ഥാപിച്ചതിന് ശേഷം, ഇഷ്ടികകൾ പതിപ്പിക്കുകയും, ഫൗണ്ടേഷൻ നിറയ്ക്കുകയും വേണം. പിന്നെ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ, ചെറുതായിട്ടുള്ള ഒരു മഞ്ച് നിർമ്മിക്കണം. ആ മഞ്ച് കെട്ടിടത്തിന്റെ വീതിയുടെ പാതിയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായത്; മദ്ധ്യമം അതിൽ പാദം കുറവായതും, ഏറ്റവും താഴ്ന്നത് ഉന്നതത്തിന്റെ പാതിയാണ്. മഞ്ച് പൂർണ്ണമായാൽ, വീണ്ടും പൂജ നടത്തണം. സ്വയം പാപരഹിതനായവൻ, തന്റെ കാലുകൊണ്ട് അദ്ധിഷ്ഠാനം സ്ഥാപിച്ചാൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആനന്ദിക്കും. "ദേവതകൾക്കായി ക്ഷേത്രം പണിയാൻ ഞാൻ മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുന്നു," എന്ന് ആലോചിക്കുന്നവന്റെ ശരീരത്തിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്ന പാപങ്ങൾ അന്നേ ദിവസം നശിക്കും. അങ്ങനെ നിയമപ്രകാരം എട്ട് ഇഷ്ടിക ഉപയോഗിച്ച് ദേവതകൾക്കായി ക്ഷേത്രം പണിയുമ്പോൾ, ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തിന്റെ അളവ് പറയാൻ ആരും കഴിയില്ല; ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിസ്തൃതിയനുസരിച്ചാണ് ഫലവും. ഗ്രാമത്തിന്റെ നടുവിലും കിഴക്കിലും, കിഴക്കോട്ടു നോക്കുന്ന വാതിൽ ഒരുക്കണം; എല്ലാ ദിശകളിലും, ഗ്രാമത്തിലെ ക്ഷേത്രം പടിഞ്ഞാറോട്ടു മുഖം വെക്കണം. ഇപ്പോൾ, ഇയഗ്രീവൻ പറയുന്നു: "ക്ഷേത്രനിർമ്മാണത്തിനുള്ള പൊതുവ്യവസ്ഥ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; കേൾക്കൂ. ചതുരശ്രഭൂമി പതിനാറു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കണം. അതിന്റെ നടുവിൽ, നാലു ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഘടന നിർമ്മിക്കണം; മതിലിനായി പന്ത്രണ്ടു ഭാഗം വേണം. താഴത്തെ മതിലിന്റെ ഉയരം, ദൈർഘ്യത്തിന്റെ നാലിലൊന്നാകണം; മഞ്ചിന്റെ ഉയരം അതിന്റെ ഇരട്ടിയാകണം. പ്രദക്ഷിണപഥം മഞ്ചിന്റെ നാലിലൊന്നാകണം; ഇരു വശവും തുല്യമായുള്ള നടപ്പാത ഒരുക്കണം. മുന്നിൽ, തറവാതിലിന്റെ വീതിയോളം നീട്ടണം; അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ ഇരട്ടിയാക്കി, സൗന്ദര്യത്തിനനുസരിച്ച് മാറ്റം വരുത്താം. മണ്ഡപത്തിന്റെ മുൻവശത്ത്, അതിന്റെ വീതിയോളം രണ്ടു ഗർഭസൂത്രങ്ങൾ വയ്ക്കണം; ദൈർഘ്യം ഒരു അടി അധികം, നടുവിൽ തൂണുകൾ അണിയിച്ചിരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, അകത്തുള്ള ഗർഭഗൃഹത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച് മുഖമണ്ഡപം നിർമ്മിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ, എൺപത്തൊന്ന് അടി നീളമുള്ള മണ്ഡപം, പിന്നിൽ തുടങ്ങാം. കിഴക്കൻ വാതിൽക്രമത്തിൽ, ദേവന്മാർക്ക് കാലിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ അർപ്പണം നടത്തണം; അതുപോലെ, പ്രാകാരക്രമത്തിൽ, മുപ്പത്തിരണ്ടു ദേവന്മാർക്ക് അറ്റങ്ങളിൽ അർപ്പണം വേണം. ഇതാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പൊതുവ്യവസ്ഥ; ഇനി, പ്രതിമയുടെ അളവോ അതിന്റെ സ്വതന്ത്ര അളവോ അനുസരിച്ച് നിർമിക്കുന്ന ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. പ്രതിമയുടെ അളവനുസരിച്ച് അച്യുതമായ പീഠം നിർമ്മിക്കണം; അകത്തുള്ള ഗർഭഗൃഹം പീഠത്തിന്റെ പാതിയായിരിക്കണം; മതിൽ അതിന്റെ അളവനുസരിച്ച്. മതിലിന്റെ അളവനുസരിച്ച് ഉയരം നിർണ്ണയിക്കണം; ഗോപുരം മതിലിന്റെ നിഴലിന്റെ ഇരട്ടിയാകണം. പ്രദക്ഷിണപഥം ഗോപുരത്തിന്റെ നാലിലൊന്നായിരിക്കണം; മുൻവശത്ത് മുഖമണ്ഡപം ഗോപുരത്തിന്റെ നാലിലൊന്നായിരിക്കണം. രഥശാലകൾക്കുള്ള പുറപ്പാട് ഗർഭഗൃഹത്തിന്റെ എട്ടിലൊന്നായിരിക്കണം; മൂന്ന് രഥശാലകളും ചുറ്റളവനുസരിച്ച് നിർമ്മിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, രഥശാലകളുടെ പുറപ്പാട് അതിന്റെ മൂന്നിലൊന്നായിരിക്കാം; മൂന്ന് രഥശാലകൾക്കായി എപ്പൊഴും മൂന്ന് മഞ്ചുകൾ സ്ഥാപിക്കണം. ഗോപുരത്തിനായി നാലു സൂത്രങ്ങൾ വയ്ക്കണം; കിളിമുഖത്തിനുമുകളിൽ കിഴിവായ സൂത്രം വയ്ക്കണം. ഗോപുരത്തിന്റെ പാതിയിലൊരു സിംഹം നിർമിക്കണം; കിളിമുഖങ്ങൾ നടുവിൽ ഘടിപ്പിക്കണം. മറുവശത്തും അതുപോലെ സൂത്രം വയ്ക്കണം; അതിനുമുകളെ, കഴുത്തും മനസ്സുപോലുള്ള വളവുമുള്ള ഒരു പീഠം വേണം. പീഠം തകർന്നതോ രൂപഭേദം വന്നതോ ആയിരിക്കരുത്; അതിനുമുകളെ, അതിന്റെ അളവനുസരിച്ച് കലശം സ്ഥാപിക്കണം. വാതിൽ അളവിന്റെ ഇരട്ടിയാകണം; അതിനുമുകളെ, ഉദുംബരക്കൊമ്പിൽ മംഗളശാഖ സ്ഥാപിക്കണം. വാതിലിന്റെ നാലിലൊന്നിടത്ത്, ചണ്ടനും പ്രചണ്ടനും നിർമ്മിക്കണം; വിഷ്വക്സേനനെപ്പോലെ രണ്ടു ദണ്ഡങ്ങളും, കലശത്തിനുമുകളെ ഉദുംബരക്കൊമ്പിൽ ശ്രീയും സ്ഥാപിക്കണം. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നാലിലൊന്നിടത്ത്, കമലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ദിക്കുപാലകയാനകളാൽ കലശംകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്ന മനോഹരമായ രൂപം ഉണ്ടായിരിക്കണം; പ്രാകാരമതിൽ അതിന്റെ അനുപാതത്തിൽ ഉയരമുള്ളതായിരിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ആചാര്യൻ മന്ത്രശുദ്ധിയോടെ, നിർദ്ദേശപ്രകാരമുള്ള എല്ലാ ഘടകങ്ങളും അനുഷ്ഠിച്ച്, ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണം പൂർണ്ണമാക്കുന്നു. ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ദേവതാനുഗ്രഹം പ്രാപ്തമാകുന്നു; ഈ ദിവ്യനിർമ്മാണത്തിൽ പങ്കാളിയാകുന്നവർക്കു പാപങ്ങൾ നശിക്കുകയും, അനന്തമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.