അഗ്നിപുരാണമ്

ഭക്തിപരായണരായ Govinda യെ സ്തുതിക്കുന്നവരെ നിങ്ങൾക്കു വളരെ ദൂരത്ത് വിട്ടേക്കണം; Janārdana യെ പ്രതിദിനവും പ്രത്യേകാനുഷ്ഠാനങ്ങളിലൂടെയും ആരാധിക്കുന്നവരെയും നിങ്ങൾ നോക്കേണ്ടതില്ല, ഹവകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവരേ. അവരിൽ, മനസ്സു ആ ദൈവത്തിൽ ഏകാഗ്രമാക്കുന്നവർ അവന്റെ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു. പൂക്കൾ, ധൂപം, ഉപവാസം, പ്രിയപ്പെട്ടാഭരണങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്നവരെയും പിടിക്കരുത്—even അവർ കൃഷ്ണന്റെ ഭവനത്തിൽ കയറിയാലും; എണ്ണകൾ പുരട്ടുന്നവരെയും ശുദ്ധീകരണത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവരെയും ഉപേക്ഷിക്കണം. കൃഷ്ണന്റെ ഭവനത്തിൽ ഉള്ളവരെയും അവരുടെ പുത്രന്മാരെയും കുടുംബത്തെയും വിട്ടൊഴിയണം. വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രതിഷ്ഠ ചെയ്തവരുടെ കുടുംബത്തെ—അവരിൽ പോലും ശതം ദുഷ്ടചിത്തരുണ്ടായാലും—നിങ്ങൾ അവഗണിക്കണം. ആരെങ്കിലും വിഷ്ണുവിന് ഒരു ക്ഷേത്രം നിർമിച്ചാൽ—അത് മരത്താലായാലും കല്ലാലായാലും—even മണ്ണിനാൽ ആയാലും—all പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കും. പ്രതിദിന യാഗത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന മഹാ ഫലമവൻ ലഭിക്കും; വിഷ്ണുവിന് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കുന്നവൻ അതു തന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു. ഏഴു ലോകങ്ങളെയും ആച്ഛാദനം ചെയ്യുന്ന വിഷ്ണു, അത്തരം ഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ദൈവിക ആലയം നിർമ്മിച്ചവൻ, അച്യുതന്റെ ലോകത്തേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നു; വിഷ്ണു, ഏഴു ലോകങ്ങളെയും ആച്ഛാദനം ചെയ്യുന്നവൻ, ആ ഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്നു. അവൻ അനന്ത ലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കുകയും, അക്ഷയലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കല്ല്-ക്രമം നിലനിൽക്കുന്ന കാലം വരെ, അത്രയും വർഷങ്ങൾ ആ നിർമ്മാതാവ് സ്ഥിരനാകുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രതിമ നിർമ്മിക്കുന്നവൻ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും; പ്രതിഷ്ഠ ചെയ്യുന്നവൻ ഹരിയിൽ ലയിക്കും. അഗ്നി പറയുന്നു: ഞാൻ ഉപദേശിച്ചവർ, ഹരിക്ക് പ്രതിഷ്ഠ ചെയ്തവനെ വരുത്തിയില്ല; ഹയഗ്രീവൻ ബ്രഹ്മാവിനോടും ദേവന്മാരോടും പ്രതിഷ്ഠയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ഹയഗ്രീവൻ പറയുന്നു: വിഷ്ണുവിനും മറ്റു ദേവന്മാർക്കുമായി പ്രതിഷ്ഠാ ക്രമങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; ബ്രഹ്മൻ, കേൾക്കൂ. അഞ്ചു രാത്രിയും ഏഴു രാത്രിയും ഉള്ള പ്രതിഷ്ഠാ വിധികൾ ഞാൻ വിവരിച്ചു. ഇവയെ വേർതിരിച്ച് ലോകത്തിലെ മुनികൾ ഇരുപത്തിയഞ്ച് വിഭജിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു. ആദ്യം ഹയശിർഷതന്ത്രം—മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും വിറപ്പിക്കുന്ന തന്ത്രം. വൈഭവ, പോഷ്കരതന്ത്രം, പ്രഹ്ലാദ, അങ്കാർഗ, ഗാലവ, നാരദ, സംപ്രശ്ന, ഷാണ്ഡില്യ, വൈശ്വക തന്ത്രങ്ങൾ. ശൗണകതന്ത്രം, വസിഷ്ഠ, ജ്ഞാനസമുദ്രം, സ്വായംഭുവ, കാപില, ആതാർക്ഷ, നാരായണീയ—all സത്യമായതാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആത്രേയ, നരസിംഹ, ആനന്ദ, അരുണ, ബൗധായന, ആർഷ, വിശ്വ—ഇവയുടെ സാരമാണ്. മധ്യദേശത്തിൽ നിന്നോ സമാന പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നോ ജനിച്ച ദ്വിജൻ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തണം; കച്ച, കാവേരി, കോങ്കണ മുതലായ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർക്ക് അർഹതയില്ല. കാമരൂപ, കലിംഗ, കാഞ്ചി, കാരമീര, കോശല, അകാശ, വായു, തേജസ്, അംബു, ഭൂ—ഈ അഞ്ചു രാത്രകൾ; അവരിൽ ചൈതന്യമില്ലാത്ത, അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിയ, പഞ്ചരാത്രം ഇല്ലാത്തവരെ ഒഴിവാക്കണം. ഗുരു മനസ്സിൽ 'ഞാൻ ബ്രഹ്മാവാണ്, ഞാൻ വിഷ്ണുവാണ്, ഞാൻ ശുദ്ധനാണ്' എന്ന ബോധം പുലർത്തണം. എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും ഇല്ലെങ്കിലും, തന്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ ഗുരുവാണ്. ദേവതകളെ നഗരത്തോട് മുഖം നോക്കി പ്രതിഷ്ഠിക്കണം; മറുവശത്തേക്ക് അല്ല. കുരുക്ഷേത്ര, ഗയ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലും, നദീതടങ്ങളിലും, നഗരമദ്ധ്യേ ബ്രഹ്മാവിനെ സ്ഥാപിക്കണം; കിഴക്കേ ദിക്കിൽ ഇന്ദ്രാസനമാണ് ഉത്തമം. അഗ്നിയും അഗ്നേയ ദേവതയും തെക്കുകിഴക്കേ ദിക്കിൽ; ദക്ഷിണത്തിൽ മാതാക്കള്ക്ക്, ഭൂതന്മാർക്കും യമനും; തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് ചണ്ഡികയ്ക്കും പിതൃകൾക്കും, അസുരന്മാർക്കും. പടിഞ്ഞാറ്, നായൃതി, വരുണൻ; വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് വായു, നാഗ; വടക്കിൽ സോമനും യക്ഷഗുഹയും. വടക്കുകിഴക്കേ ചണ്ഡീഷനും മഹേശനും; വിഷ്ണുവിനെ എല്ലാ രീതിയിലും. കിഴക്കേ ദിക്കിൽ ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം ഒരു ചെറിയ ക്ഷേത്രം വേണം; അതിനെ സമാനമോ അതിലധികമോ ആക്കരുത്. ഇരുപിടി അളവിൽ ഇരട്ട സീമയിട്ട്, ഉയരത്തിന് അനുസരിച്ച്, മറ്റൊരു ക്ഷേത്രം പണ്ഡിതൻ നിർമ്മിക്കണം; രണ്ടിനെയും ബാധിക്കരുത്. ശുദ്ധമായ ഭൂമിയിൽ സ്ഥലം സ്വന്തമാക്കണം. വളയം വരെ, ഭൂതങ്ങൾക്കായി ഹോമം അർപ്പിക്കണം: ധാന്യങ്ങൾ, മഞ്ഞൾപൊടി, പൊരിച്ച ധാന്യങ്ങൾ, തയിര്, പഞ്ചസാര എന്നിവ. എട്ടു ദിക്കുകളിലും എട്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പൊടിപൊതി വിതറി, ഭൂതലത്തിൽ വസിക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാർക്കും പിശാചുകൾക്കും—all അവിടെ നിന്ന് ഒഴിയണമെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കണം; ഇനി ഹരിയുടെ സ്ഥലം സ്ഥാപിക്കാം. നിലം ഉഴുത്, പശുക്കൾ കൊണ്ട് ഉഴുത്, ഇടം തയ്യാറാക്കണം. എട്ടു അണുക്കൾ ചേർന്നാൽ രഥധൂളി; എട്ടു രഥധൂളികൾ ചേർന്നാൽ ത്രസരേണു. എട്ടു ത്രസരേണു ചേർന്നാൽ രോമാഗ്രം; എട്ടു രോമാഗ്രം ചേർന്നാൽ പുഴുവിന്റെ അളവ്. എട്ടു പുഴുവുകൾ ചേർന്നാൽ യവം; എട്ടു യവം ചേർന്നാൽ അംഗുലം. ഇരുപത്തി നാലു അങ്കുലം ഒരു കരം; അതിൽ നാലു അങ്കുലം ചേർത്താൽ പദ്മകരം. ഭഗവാൻ പറയുന്നു: പുരാതനകാലത്ത് എല്ലാ ജീവികളെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മഹാഭൂതം ഉണ്ടായിരുന്നു; ദേവതകൾ അതിനെ ഭൂമിയിൽ അടച്ചു; അതാണ് വാസ്തുപുരുഷൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. അറുപത്തിയൊന്ന് ചതുരക്കണ്ണികളായി വിഭജിച്ചിട്ടുള്ള നിലയിലോരോ കോണിലും അർദ്ധത്തിൽ ഭഗവാൻ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ നെയ്യും അരിപ്പൊടിയും ഹോമം അർപ്പിക്കണം; അടുത്ത ചതുരത്തിൽ പർജന്യനു. ജയന്തന്, പദ്മസ്ഥനായി ഇരുപാദ ചതുരത്തിൽ, പതാകയോടുകൂടെ; മഹേന്ദ്രന് ഒറ്റ ചതുരത്തിൽ; സൂര്യന് ഓരോ ചതുരത്തിലും ചുവന്ന ഭോജനങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്. വിതാനന് അർദ്ധചതുരത്തിൽ; സത്യന് ചതുരത്തിൽ, ധാരാളം നെയ്യോടുകൂടെ; വ്യോമൻ കോണിലെ അർദ്ധചതുരത്തിൽ, പക്ഷിമാംസം അർപ്പിച്ച്. വഹ്നിക്ക് അർദ്ധചതുരത്തിൽ, ഒരു കഠാരയോടെ; പൂഷണു പൊരിച്ച ധാന്യത്താൽ; വിതഥന് സ്വർണ്ണം; ഗൃഹക്ഷതയ്ക്ക് മത്തുപിടികളാൽ. ധർമ്മേശനു മാംസം, അരിപ്പൊടി; ഗാന്ധർവന് ഇരുപാദ ചതുരത്തിൽ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് പക്ഷിജിഹ്വ. മൃഗൻ ഒറ്റയും അർദ്ധചതുരത്തിലും, നീലവസ്ത്രം; പിതൃകൾക്ക് അർദ്ധചതുരത്തിൽ ചോറും, ചതുരത്തിൽ പല്ലുവെട്ടി. കാവൽക്കാരന് രണ്ടുചതുരത്തിലും, സുഗ്രീവന് യവം; പുഷ്പദന്തന് കുശത്തണ്ട്; വരുണന് ഒറ്റ ചതുരത്തിൽ താമരപ്പൂവ്.