അഗ്നിപുരാണമ്

സമയാനുസൃതമായി, പുണ്യഭൂമിയിൽ വിശുദ്ധ യജ്ഞമണ്ഡലം നിർമ്മിക്കാൻ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് കർമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. പുറംഭാഗങ്ങളിലെ കോണുകളിൽ വിഭജനം നടത്തി, ഏഴു പരിധികളിലുമുള്ള ഓരോന്നിലും മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിച്ചു. ഇതിലൂടെ മണ്ഡലം ഒമ്പതായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; ഈ ഒമ്പതു ക്രമങ്ങളിലും ഹരിയെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിർദേശിച്ചു. ഇങ്ങനെ തയ്യാറാക്കിയ മണ്ഡലത്തിൽ ആയിരത്തി ഇരുപത്തിയൊന്നു ഭാഗങ്ങളുണ്ട്, അതിൽ പതിനാറു ഭാഗങ്ങൾ നടുവിലാണ്. ശുഭപ്രദമായ വേലി വരച്ചു, വശത്തെ വരി ശുദ്ധീകരിച്ച്, പതിനാറു ഭാഗങ്ങളായി എട്ടു ദിശകളിലും അഷ്ടമംഗല വേലികൾ രേഖപ്പെടുത്തി. വീണ്ടും വരി ശുദ്ധീകരിച്ച്, പതിനാറു ശുഭവേലികൾ വരച്ചശേഷം, ചുറ്റും വരി ശുദ്ധീകരിച്ച് ക്രമീകരണം പൂർത്തിയാക്കി. ദ്വാരങ്ങളിൽ, ദിശകളിൽ, പന്ത്രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ, മൂന്ന് മൂന്നു എന്ന ക്രമത്തിൽ വരച്ചശേഷം, ആറ് ഭാഗങ്ങൾ നീക്കംചെയ്ത്, നാല് നടുവിലും വശങ്ങളിലും ശേഷിപ്പിച്ചു. നാലു ഉള്ളിലും രണ്ട് പുറത്തുമായി, ഭംഗിക്കായി ശുദ്ധീകരിച്ചു; രണ്ടാമത്തെ ദ്വാരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, മൂന്ന് ഉള്ളിലും അഞ്ചു പുറത്തുമായി ക്രമീകരിച്ചു. ഈ രീതിയിൽ ഭംഗിക്കായി ശുദ്ധീകരിച്ച്, പുറംഭാഗങ്ങളിലെ കോണുകളിൽ ഏഴു പരിധികളിലുമുള്ള ഓരോന്നിലും മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ വീണ്ടും ശുദ്ധീകരിച്ചു. മുപ്പത്തിഅഞ്ച് വിഭജനം ചെയ്ത Mandyലത്തിൽ, പരമബ്രഹ്മം നടുവിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു; കിഴക്കൻ കമലത്തിൽ വാസുദേവനും മറ്റു ദേവതകളും ക്രമമായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. കിഴക്കൻ കമലത്തിൽ വരാഹനെ ആരാധിച്ചശേഷം, ഇരുപത്തിയാറാം ക്രമത്തിൽ വരെ ആരാധന നടത്തണം. ഈ വിധത്തിൽ, മുഴുവൻ ക്രമീകരണവും ഒരു കമലത്തിൽ ക്രമമായി ആരാധിക്കപ്പെടണം; അങ്ങനെ ബുദ്ധിമാന്മാർ യജ്ഞത്തെ പരിഗണിക്കുന്നു. ഏഴു രൂപഭേദങ്ങൾ അക്ഷരത്വമായി (നശ്വരമല്ലാത്തതായി) കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; നാല്പത് ഹസ്തവ്യാപ്തമായ ഭൂപ്രദേശം ക്രമമായി വിഭജിക്കണം. ഓരോന്നും ഏഴായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ, ഒന്നിനെ രണ്ടുതവണ കൂടി വിഭജിക്കും: അങ്ങനെ അറുപത്തിനാലും എഴുനൂറും ആയിരം ഭാഗങ്ങളും ഉണ്ടാകും. നടുവിൽ പതിനാറു ഭാഗങ്ങളോടെ ശുഭവേലി, വശങ്ങളിൽ വരിയും എട്ടു ശുഭവേലികളും, ചെറു വരിയും വരയ്ക്കണം. പതിനാറു വരികളും ഒരു വരിയും, ഇരുപത്തിനാലു കമലങ്ങളും, മുപ്പത്തിരണ്ടു വരികമലങ്ങളും, വരിയിലും ചെറു വരിയിലും നിന്നുള്ളവയും വരയ്ക്കണം. അനന്തരം, നാല്പത് വരികളും മൂന്ന് ശേഷിച്ച വരികളും വരയ്ക്കുന്നു; ദിശകളിലുള്ള ദ്വാരങ്ങൾ ഭംഗിയായി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും, നടുവിൽ നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. രണ്ട്, നാല്, ആറു ദ്വാരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, നാലു ദിശകളിലും നീക്കംചെയ്യണം; അഞ്ച്, മൂന്ന്, ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ പുറത്തുവെച്ച് ഭംഗിയുള്ള രണ്ടാമത്തെ ദ്വാരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാം. ദ്വാരങ്ങളിൽ, വശങ്ങളിലെ ഉള്ളിൽ, നടുവിൽ നാല്; രണ്ടെരട്ടി നീക്കംചെയ്യുമ്പോൾ ആറ് അലയോചനകൾ ഉണ്ടാകും. ഒരു ദിശയിൽ നാലാണ് എണ്ണം, എണ്ണത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ. ഓരോ ദിശയിലും മൂന്നു ഗേറ്റുകൾ വേണം; ഓരോ കോണിലും അഞ്ചു അഞ്ചായി ക്രമത്തിൽ വരിച്ചുകൊണ്ട് വരികൾ രൂപപ്പെടുത്തണം. ഈ വിധത്തിൽ വേലികൾ നിർമിക്കപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ മനുഷ്യയാഗത്തിനായുള്ള ശുഭവൃത്തം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. നാരദൻ പറഞ്ഞു: നടുവിലെ കമലത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ അവന്റെ അവയവങ്ങളോടൊപ്പം ആരാധിക്കണം; കിഴക്കൻ ദളത്തിൽ പദ്മനാഭനെ, അഗ്നിയെ പുരുഷന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത്, ദക്ഷിണകിഴക്കൻ ദളത്തിൽ പ്രകൃതിയെ, ദക്ഷിണ ദളത്തിൽ പുരുഷനെ. പുരുഷന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് അഗ്നിയെ, ദക്ഷിണപശ്ചിമത്തിൽ വരുണനും വായുവും, പടിഞ്ഞാറൻ ദളത്തിൽ ആദിത്യനെ, വടക്കുപടിഞ്ഞാറിൽ ഋഗ്, യജുർവേദങ്ങൾ, വടക്കൻ ദളത്തിൽ ഈശാനഭാവത്തെ ആരാധിക്കണം. രണ്ടാമത്തെ ചക്രത്തിലെ ദളങ്ങളിൽ, ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവതകളും, ആകെ പതിനാറുപേരും; സമവേദം, അതർവ്വവേദം, ആകാശം, വായു, തേജസ്, പിന്നീട് ജലം എന്നിവയും ആരാധിക്കണം. ഭൂമി, മനസ്സ്, ചെവി, ത്വക്ക്, കണ്ണ്, അതുപോലെ നാവ്, മൂക്ക്, പതിനാറാമതായി ഭൂർ, ഭൂവഃ, സ്വഃ എന്നിവയും ആരാധിക്കണം. മഹർ, ജനസ്, തപസ്, സത്യം, അഗ്നിഷ്ടോമം, അതിരാത്രം, ഉക്തം, ഷോഡശി, വാജപേയ യാഗങ്ങൾ എന്നിവയും ആരാധിക്കണം. അതിരാത്രം ശരിയായി ആരാധിച്ചശേഷം, അപ്തോര്യാമം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, അഹം, ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം എന്നിവയും ആരാധിക്കണം. രുചിയും ഗന്ധവും ഇരുപത്തി നാലു ദളങ്ങളിലായി ക്രമത്തിൽ; പ്രാണൻ, മനോനാഥൻ, അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, പ്രകൃതി, ശബ്ദതത്ത്വം എന്നിവയും. വാസുദേവനു തുടക്കംവെച്ച് പത്ത് രൂപങ്ങൾ; മനസ്സ്, ചെവി, ത്വക്ക്, കണ്ണ്, നാവ് എന്നിവയും ആരാധിക്കണം. മൂക്ക്, വാക്ക്, കൈകൾ, കാലുകൾ—ഇവയെല്ലാം മുപ്പത്തിരണ്ടു ദളങ്ങളിൽ ആരാധിക്കണം; നാലാമത്തെ വേലിയിൽ അവയുടെ അവയവങ്ങളോടും അനുചരങ്ങളോടും കൂടി ആരാധിക്കണം. അനുസം, ശിശ്നം, പന്ത്രണ്ടു മാസാധിപന്മാർ എന്നിവയും പുറംവേലിയിൽ പുരുഷോത്തമൻ തുടങ്ങിയ ആറു വിഭാഗങ്ങളും ആരാധിക്കണം. ചക്രകമലത്തിൽ മാസാധിപന്മാരെ ക്രമത്തിൽ ആരാധിക്കണം; എട്ട് പ്രകൃതികൾ, പിന്നെ ആറു, അഞ്ച്, നാലു എന്നിങ്ങനെയും. പിന്നെ, ചിത്രത്തിൽ രേഖകൾ വരയ്ക്കണം; കേൾക്കൂ: കമലത്തിന്റെ നടുവു മഞ്ഞനിറമായിരിക്കണം, എല്ലാ ദളങ്ങളും വെളുപ്പും തുല്യവുമാകണം. ദളങ്ങൾ രണ്ട് കൈകളിൽ ഒരു വിരലിന്റെ വലിപ്പം, ഒരു കയ്യിൽ അതിന്റെ പാതി വലിപ്പം, എല്ലാം വെളുപ്പായിരിക്കണം; കമലത്തിന്റെ സംയുക്തങ്ങൾ വെളുപ്പിലും, ഇഷ്ടമെങ്കിൽ കറുപ്പോ നീലയും ചേർത്തു വരയ്ക്കാം. കേശരങ്ങൾ ചുവപ്പും മഞ്ഞയും; കോണുകൾ ചുവപ്പായി നിറയ്ക്കണം; യോഗപീഠം ഇഷ്ടാനുസരണം വിവിധ വർണങ്ങളിൽ അലങ്കരിക്കാം. കൂടുതൽ അലങ്കാരത്തിനായി തളികൾ, കുടകൾ, ഇലകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കണം; ഇരിപ്പിടത്തിന്റെ പ്രവേശനത്തിൽ ഭംഗിക്ക് വെളുപ്പും, ജ്വലനത്തിന് ചുവപ്പും, മഞ്ഞയും ഉപയോഗിക്കണം. അലങ്കാരം നീലയിൽ വർദ്ധിപ്പിച്ച്, കോണുകൾ വെളുപ്പാക്കണം; ഭദ്രകത്തിന് ഈ രീതിയിൽ നിറയ്ക്കണം, മറ്റു ഭാഗങ്ങൾക്കും അതുപോലെ. ആരകത്വലങ്ങൾ കറുപ്പ്, ചുവപ്പു രേഖകളും; ചുവപ്പിൽ നിന്ന് കറുപ്പും; വെളുപ്പ്, കറുപ്പ്, ചുവപ്പ് രേഖകൾ പുറത്ത്, മഞ്ഞ രേഖകൾ പുറംഭാഗത്ത്. അരി മുതലായ ധാന്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പൊടി വെളുപ്പാണ്; കുസുംബ മുതലായവയിൽ നിന്ന് ചുവപ്പ്; മഞ്ഞൾപ്പൊടി മഞ്ഞ; ചുട്ട ധാന്യങ്ങളിൽ നിന്ന് കറുപ്പ്. ശമീ ഇല മുതലായവയിൽ നിന്ന് കറുത്ത വിത്തുകൾ; വിത്തുകളിൽ കറുത്ത അടയാളങ്ങൾ. നാലുലക്ഷം എന്നത് മന്ത്രങ്ങൾക്കും വിദ്യകൾക്കും അളവാണ്. പത്തായിരം ബുദ്ധിവിദ്യകൾക്കായാണ്; ആയിരം സ്തുതികൾക്കായാണ്; മുമ്പ്, ഒരു ലക്ഷം ഉപയോഗിച്ച് മന്ത്രവും ആത്മാവും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും. ഇങ്ങനെ, മാന്ത്രികക്രമവും മണ്ഡല നിർമ്മാണവും, ദേവതാരാധനയും, അലങ്കാരവും, അർപ്പണങ്ങൾക്കും അളവുകൾക്കും ശുദ്ധമായ രീതിയിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു.