അഗ്നിപുരാണമ്

കാട്ടിൽ ക്ഷീണിച്ചിരുന്ന രാജാവിനെ മഹർഷി ജമദഗ്നി ആദരത്തോടെ ക്ഷണിച്ചു. കാമധേനുവിന്റെ ശക്തിയാൽ രാജാവിനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും പുഷ്ടിയോടെ അത്താഴം കഴിക്കാൻ അനുവദിച്ചു. എന്നാൽ രാജാവ് കാമധേനുവിനെ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ജമദഗ്നി അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല. അതോടെ രാജാവ് കാമധേനുവിനെ ബലാൽക്കാരമായി പിടിച്ചെടുത്തു. അപ്പോൾ രാമൻ തന്റെ പരശുവാൽ രാജാവിന്റെ തല അമ്പേൽ വെട്ടി വീഴ്ത്തി. അങ്ങനെ യുദ്ധത്തിൽ രാജാവിനെ രാമൻ പരശുവാൽ സംഹരിച്ചു; പിന്നെ കാമധേను തിരികെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. എന്നാൽ കാർതവീര്യരുടെ മകൻ ജമദഗ്നിയെ കൊന്നു. രാമൻ അപ്പോൾ കാട്ടിൽ പോയിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ ദുഃഖകരമായ സംഭവം. പിതാവിന്റെ മരണവാർത്ത കണ്ടു തിരിച്ചെത്തിയ രാമൻ അതീവ ക്രോധത്തോടെ പിതാവിന്റെ വധത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിനുശേഷം മഹാശക്തനായ രാമൻ ഭൂമിയെ ഇരുപത്തിയൊമ്പതുപ്രാവശ്യം ക്ഷത്രിയരിൽ നിന്നു ശൂന്യമാക്കി. കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ അഞ്ചു യാഗവേദികൾ നിർമ്മിച്ച്, അവിടെയായി പിതൃകർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചു. ഭൂമി കശ്യപന്മാരെ സമർപ്പിച്ച ശേഷം രാമൻ മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ വാസം തുടങ്ങി. അതുപോലെ കച്ചുവ, വരാഹ, നരസിംഹ, വാമനാവതാരങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ഉത്ഭവിച്ചു. രാമന്റെ അവതാരകഥ കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടുമാത്രം മനുഷ്യന് സ്വർഗപ്രാപ്തി ലഭിക്കും. അഗ്നിദേവൻ പറഞ്ഞു: നാരായണൻ മുമ്പ് നാരദനോടും പിന്നീട് വാല്മീകി മഹർഷിയോടും പറഞ്ഞ രാമായണം ഞാൻ വിവരിച്ചുതരാം; അതു ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന കഥയാണ്. നാരദൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവു ജനിച്ചു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായി മരീചി, മരീചിയിൽ നിന്ന് കശ്യപൻ, അവനിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ, സൂര്യപുത്രനായി വിവസ്വാൻ, വിവസ്വാനിൽ നിന്ന് മനു ജനിച്ചു. മനുവിൽ നിന്ന് ഇക്ഷ്വാകു, അവന്റെ വംശത്തിൽ കകുത്ഥ, കകുത്ഥയിൽ നിന്ന് രഘു, രഘുവിൽ നിന്ന് അജ, അജയിൽ നിന്ന് ദശരഥൻ എന്നിങ്ങനെ വംശം തുടരുന്നു. രാവണനും മറ്റും സംഹരിക്കാനായി മഹാവിഷ്ണു ദശരഥനിൽ നാലായി അവതരിച്ചപ്പോൾ, കൗസല്യയിൽ നിന്ന് രാമനും, കൈകെയിയിൽ നിന്ന് ഭാരതനും, സുമിത്രയിൽ നിന്ന് ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും ജനിച്ചു. മഹർഷി ഋശ്യശൃംഗൻ യാഗത്തിനായി നൽകിയ പായസം കഴിച്ചതിനുശേഷം ഈ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവരൊക്കെ പിതാവിനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കാലം കഴിച്ചു. പിന്നീട് വിശ്വാമിത്രൻ യാഗത്തിന് തടസ്സം വരുത്തുന്ന ദാനവരെ സംഹരിക്കാൻ രാജാവ് രാമനും ലക്ഷ്മണനും അയച്ചു. രാമനും ലക്ഷ്മണനും മഹർഷിയോടൊപ്പം പോയി ആയുധശാസ്ത്രം അഭ്യസിച്ചു. അവിടെ താടകയെ വധിച്ചു. പിന്നീട് മനവാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് ദൂരത്തു നിന്നു മാരീചനെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു, യാഗനാശകനായ സുബാഹുവിനെയും അവന്റെ സൈന്യത്തെയും സംഹരിച്ചു. വിശ്വാമിത്രനും മറ്റും കൂടെ സിദ്ധാശ്രമത്തിൽ താമസിച്ച ശേഷം, അവരൊക്കെ മിഥിലാരാജാവിന്റെ യാഗശാലയിലേക്കു പോയി, അമ്പ് നോക്കാൻ. ശതാനന്ദന്റെ ക്രമീകരണത്തിലും വിശ്വാമിത്രന്റെ ശക്തിയിലും മഹർഷി യാഗത്തിൽ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; അവിടെയായി രാമനോട് രാജാവിന്റെ കഥ പറഞ്ഞു. രാമൻ എളുപ്പത്തിൽ അമ്പ് വലിച്ചു, അതു പൊട്ടിച്ചു. ജനകൻ ധൈര്യത്തിന് പ്രതിഫലമായി ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കാത്ത സീതയെ രാമനു വിവാഹം നൽകി. അപ്പോൾ ദശരഥനും മറ്റു ബന്ധുക്കളും എത്തിയപ്പോൾ, രാമനും സീതയും വിവാഹിതരായി; അതുപോലെ ലക്ഷ്മണനും ഉർമിളയും വിവാഹം കഴിച്ചു. കുശധ്വജന്റെ പുത്രിമാരായ ശ്രുതകീർത്തിയും മാണ്ഡവിയും ശത്രുഘ്നനും ഭാരതനും വിവാഹം ചെയ്തു. ജനകൻ അവരെ ആദരപൂർവ്വം വിവാഹം കഴിക്കാൻ അനുവദിച്ചു. പിന്നീട് രാമൻ ജമദഗ്ന്യനെ ജയിച്ചു, വസിഷ്ഠാദിമാരോടൊപ്പം യാത്രയായി. രാമൻ വസിഷ്ഠനെ, മാതാക്കളെയും, അത്രിയെയും, അവന്റെ ഭാര്യ അനസൂയയെയും, ശരഭംഗനെയും, സുതീക്ഷ്ണനെയും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു. തന്റെ സഹോദരനായ അഗസ്ത്യനെയും വിനയത്തോടെ വണങ്ങി; അഗസ്ത്യന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ വാൾ, ധനുസ്സു എന്നിവ പ്രാപിച്ചു, ദണ്ഡകാരണ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ജനസ്ഥാനത്തു, പഞ്ചവടിയിൽ, ഗോദാവരിക്കരയിൽ അവർ താമസിച്ചു. അവിടെ ഭയാനകിയായ ശൂർപ്പണഖ അവരെ ഭക്ഷിക്കാൻ എത്തി. രാമന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ട ശൂർപ്പണഖ അവനോട് ചോദിച്ചു: “നീ ആരാണ്? എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്? എന്റെ ഭർത്താവാവുക.” അവൾ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഇവരെ ഇരുവരെയും ഭക്ഷിക്കും.” അപ്പോൾ രാമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ലക്ഷ്മണൻ അവളുടെ മൂക്കും ചെവിയും വെട്ടി നീക്കി. രക്തം ചോരുന്ന അവൾ സഹോദരനായ ഖരനോടു ചെന്നു പറഞ്ഞു: “ഖരാ, മൂക്ക് ഇല്ലാതെ ഞാൻ ജീവിക്കില്ല; രാമനും ലക്ഷ്മണനും ചൂടുള്ള രക്തം കുടിച്ചാൽ മാത്രമേ ഞാൻ ജീവിക്കൂ.” ഖരൻ സമ്മതിച്ചു; ആയിരക്കണക്കിനു ഭയാനകരാക്ഷസന്മാരെ ദൂഷണനും ത്രിശിരനും കൂട്ടായി അയച്ചു. രാമൻ അവരോടു യുദ്ധം ചെയ്തു; അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആർക്കും പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം ആർക്കും രക്ഷയില്ലാതാക്കിച്ചു, ആർക്കും യമലോകത്തിലെത്തിച്ചു. ത്രിശിരനും ഖരനും ദൂഷണനും യുദ്ധത്തിൽ വീണു. ശൂർപ്പണഖ ലങ്കയിലേക്ക് പോയി, രാവണന്റെ മുന്നിൽ വീണു. കോപത്തോടെ അവൾ രാവണനോട് പറഞ്ഞു: “നീ രാജാവല്ല, രക്ഷകനുമല്ല; ഇവിടെ വന്നു രാമനെ കൊല്ലുക, അവന്റെ ഭാര്യ സീതയെ പിടിച്ചുകൊൾക്കുക. രാമനും ലക്ഷ്മണനും രക്തം കുടിച്ചാൽ മാത്രമേ ഞാൻ ജീവിക്കൂ.” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാവണൻ സമ്മതിച്ചു; പിന്നെ മാരീചനോട് പറഞ്ഞു: “നീ പൊന്നുപോലും പട്ടുപുള്ളികളുമുള്ള മാൻ ആയി മാറി, രാമനും ലക്ഷ്മണനും ദൂരെയാക്കുക; അപ്പോൾ ഞാൻ സീതയെ പിടിച്ചുകൊള്ളാം; അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ മരണമാണ് ഉറപ്പ്.” മാരീചൻ രാവണനോട് പറഞ്ഞു: “ബാണധാരിയായ രാമൻ തന്നെ മരണം തന്നെയാണ്; രാഘവന്റെ കയ്യിൽ മരിക്കുന്നത് രാവണന്റെ കയ്യിൽ മരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് മെച്ചപ്പെട്ടതാണ്.” അങ്ങനെ ആലോചിച്ച മാരീചൻ മാൻ ആയി സീതയുടെ മുമ്പിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. സീതയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം രാമൻ അമ്പുകൊണ്ട് മാരീചനെ വധിച്ചു. മരിക്കുമ്പോൾ ആ മാൻ നിലവിളിച്ചു: “ഹാ സീതേ! ഹാ ലക്ഷ്മണാ!” അപ്പോൾ സീതയുടെ നിർബന്ധത്തിൽ സൌമിത്രി ലക്ഷ്മണൻ രാമന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അതിനിടയിൽ രാവണൻ ജടായുവിനെ സംഹരിച്ചു, സീതയെ പിടിച്ചു. ജടായുവിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ അവന്റെ അവയവങ്ങൾ പരിക്കേറ്റ്, സീതയെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, ലങ്കയിലേക്കു പോയി; അവളെ അശോകവനത്തിൽ വച്ച് തടവിലാക്കി, അവളോട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ പ്രധാനപത്നി ആകുക; ഈ രാക്ഷസികൾ നിന്നെ കാക്കട്ടെ.” അതേസമയം, രാമൻ മാരീചനെ സംഹരിച്ച് തിരിച്ചെത്തി, ലക്ഷ്മണനെയും കണ്ടു, അവനോട് സംസാരിച്ചു.