പ്രശസ്തനായ രാജാവ് ഗയയ്ക്ക് എല്ലാ ദിക്കുകളും കീഴിലായിരുന്നു. വസിഷ്ഠന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം സുദ്യുമ്നന് പ്രതിഷ്ഠാന നഗരം സ്വന്തമാക്കി. രാജ്യം കൈവശം വന്നതിനു ശേഷം സുദ്യുമ്നന് അതു പുരൂരവസിന് നല്കി. നരിഷ്യന്തന്റെ പുത്രന്മാര് ശകന്മാരായി, നാഭാഗന്റെ പുത്രന് വൈഷ്ണവനായിരുന്നു. അംബരീഷന് ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനായിരുന്നുവെന്നും ധൃഷ്ടനില് നിന്ന് ധാര്ഷ്ടക വംശം ഉല്പത്തി ചെയ്തു. ശര്യാതിയില് നിന്ന് സുകല്ഗയും നര്ത്തുവും, അനര്ത്തയില് നിന്ന് വൈരോഹ്യ രാജാവും ജനിച്ചു. അനര്ത്ത ദേശവും കുശസ്ഥലി എന്ന നഗരവും അങ്ങനെയാണ് ഉണ്ടായത്. രേവയുടെ പുത്രനായ രൈവതന്, കകുദ്മി എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്; ധര്മനിഷ്ഠനായിരുന്ന അദ്ദേഹം നൂറ് പുത്രന്മാരില് മൂത്തവനായിരുന്നു. കുശസ്ഥലി രാജ്യത്തെ കൈവശപ്പെടുത്തി, തന്റെ മകളുമായി ബ്രഹ്മാവിന്റെ സന്നിധിയില് ഗന്ധര്വ്വ സംഗീതം കേള്ക്കാന് പോയി. ദേവന്മാര്ക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലെ തോന്നിയ സമയത്ത്, മനുഷ്യര്ക്ക് അനേകം യുഗങ്ങള് കടന്നു പോയി. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം തിരിച്ച് തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു, എന്നാല് ആ നഗരം യാദവരാല് നിറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം അവിടെ ദ്വാരവതീ എന്ന മനോഹരമായ, അനേകം വാതിലുകളുള്ള നഗരത്തെ കണ്ടു. ഭോജന്മാര്, വൃഷ്ണികള്, അന്ധകന്മാര് എന്നിവരുടെ സംരക്ഷണയിലായിരുന്നു ഈ നഗരം, വാസുദേവന് അവരുടെ നേതാവായിരുന്നു. തന്റെ മകളായ രേവതിയെ കുറ്റമില്ലാത്തവളാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ബാലദേവന്ക്ക് വിവാഹം നല്കി. പിന്നീട് സുമേരു പര്വ്വതത്തില് തപസ്സ് ചെയ്ത്, വിഷ്ണുലോകത്തിലേക്ക് പോയി. നാഭാഗന് രണ്ടു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു; ഇരുവരും വൈശ്യരായിരുന്നുവെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണപദവി നേടിയെടുത്തു. കരൂഷനില് നിന്ന് കരൂഷന്മാര് പിറന്നു; ഈ കുലം യുദ്ധത്തില് പരാക്രമശാലികളായ ക്ഷത്രിയരായിരുന്നു. പൃഷധ്രന് തന്റെ ഗുരുവിന്റെ പശുവിനെ കൊന്നതുകൊണ്ട് ശൂദ്രനായി. മനുവിന്റെ പുത്രനായ ഇക്ഷ്വാകുവില് നിന്ന് വികുക്ഷിയിലൂടെ ദേവരാട് ജനിച്ചു. വികുക്ഷിയില് നിന്ന് കകുത്സ്ഥന്, അവനില് നിന്ന് സുയോധനന്, അതിന് ശേഷം പൃഥു, പൃഥുവില് നിന്ന് വിശ്വഗശ്വന് ജനിച്ചു. അയുഷ് എന്ന പുത്രനാണ് വിശ്വഗശ്വനു; അയുഷില് നിന്ന് സുധോധനന്, അവനില് നിന്ന് വീണ്ടും പൃഥു, പൃഥുവില് നിന്ന് വിശ്വഗശ്വന് ജനിച്ചു. ശ്രാവന്തനില് നിന്ന് വൃഹദശ്വ, അവനില് നിന്ന് കുബലാശ്വ, പിന്നീട് ധുന്ധുമാര എന്ന രാജാവ്, മുമ്പ് ധുന്ധു എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ധുന്ധുമാരന് മൂന്ന് പുത്രന്മാര്—ദൃഢാശ്വ, ദണ്ഡ, കപില. ദൃഢാശ്വയില് നിന്ന് ഹര്യാശ്വ, പ്രമോദക. ഹര്യാശ്വയില് നിന്ന് നികുംബ, അവനില് നിന്ന് സംഹതാശ്വ, സംഹതാശ്വയില് നിന്ന് അകൃഷാശ്വയും മറ്റു പുത്രന്മാരും. രണാശ്വയുടെ പുത്രനാണ് യുവനാശ്വ; യുവനാശ്വയില് നിന്ന് മണ്ഡാതൃ, അവനില് നിന്ന് പുരുകുത്സ, രണ്ടാമത്തെ പുത്രന് മുചുകുന്ദ. പുരുകുത്സയില് നിന്ന് നർമദായിൽ ജനിച്ച ത്രസദസ്യു, അവനില് നിന്ന് സുധന്വ, അതിനുശേഷം ത്രിധന്വ. ത്രിധന്വയില് നിന്ന് തരുണ, അവനില് നിന്ന് സത്യവ്രതന്, സത്യവ്രതനില് നിന്ന് സത്യരഥന്, അവനില് നിന്ന് ഹരിശ്ചന്ദ്രന്. ഹരിശ്ചന്ദ്രനില് നിന്ന് രോഹിതാശ്വ, അവനില് നിന്ന് വൃക, വൃകയില് നിന്ന് വാഹു, വാഹുവില് നിന്ന് സഗരന്. സഗരന്റെ പ്രിയഭാര്യ പ്രഭ ആയിരുന്നു. പ്രഭയ്ക്ക് അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാര് ഉണ്ടായി. തുഷ്ടയും ഔര്വനും ഭാനുമതിയിലൂടെ അസമഞ്ജസന് എന്ന ഏക രാജാവാണ് ജനിച്ചത്. ഭൂമി തറയ്ക്കുമ്പോള് ആ അനേകം പുത്രന്മാരെ വിഷ്ണു ദഹിപ്പിച്ചു. അസമഞ്ജസന്റെ പുത്രന് അംശുമാന്, അവനില് നിന്ന് ദിലീപന്. ദിലീപില് നിന്ന് ഭഗീരഥന്, ഗംഗയെ ഭൂമിയിലേക്ക് ആനയിച്ചവന്. ഭഗീരഥനില് നിന്ന് നാഭാഗന്, അവനില് നിന്ന് അംബരീഷന്. അംബരീഷനില് നിന്ന് സിന്ധുദ്വീപന്, അവനില് നിന്ന് ശ്രുതായു, അതിനുശേഷം ഋതപർണൻ, അവനിൽ നിന്ന് കൽമാഷപാദൻ. കൽമാഷപാദിൽ നിന്ന് അനരണ്യൻ, അവനിൽ നിന്ന് നിഘ്നൻ, അതിൽ നിന്ന് അനമിത്രൻ, പിന്നീട് രഘു. രഘുവിൽ നിന്ന് ദിലീപ്, അവനിൽ നിന്ന് രാജാവ് അജ, അജയിൽ നിന്ന് ദീർഘവാഹു, അവനിൽ നിന്ന് കാല, പിന്നീട് അജപാലൻ. ഇങ്ങനെ ദശരഥൻ ജനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; എല്ലാവരും നാരായണന്റെ അംശങ്ങളായിരുന്നു. രാമൻ മൂത്തവനായിരുന്നു. അയോധ്യയിലെ രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് രാമൻ, രാവണനെ സംഹരിച്ചവൻ, നാരദനിൽ നിന്ന് കേട്ടതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വാല്മീകി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥ എഴുതുകയുണ്ടായി. രാമന്റെയും സീതയുടെയും പുത്രന്മാരായ കുശനും ലവയും വംശം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. കുശയിൽ നിന്ന് അതിഥി, അവനിൽ നിന്ന് നിഷധൻ, നിഷധനിൽ നിന്ന് നല, നലിൽ നിന്ന് നഭ, നഭയിൽ നിന്ന് പുണ്ഡരികൻ, അവനിൽ നിന്ന് സുധൻവൻ. സുധൻവനിൽ നിന്ന് ദേവാനികൻ, അവനിൽ നിന്ന് അഹിനാശ്വൻ, അഹിനാശ്വയിൽ നിന്ന് സഹസ്രാശ്വൻ, പിന്നീട് ചന്ദ്രാവലോകൻ. ചന്ദ്രാവലോകനിൽ നിന്ന് താരാപീരൻ, അവനിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രപർവതൻ, ചന്ദ്രഗിരിയിൽ നിന്ന് ഭാനുരഥൻ, അവന്റെ പുത്രൻ ശ്രുതായു. ഇവിടെ അഗ്നി പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞാൻ സോമവംശത്തെ കുറിച്ച് പ്രസ്താവിക്കും; ഇതു കേൾക്കുന്നത് പാപനാശകമാണ്. വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന് അത്രി എന്ന പുത്രനുണ്ടായിരുന്നു; അത്രിയിൽ നിന്ന് സോമൻ ജനിച്ചു. സോമൻ രാജസൂയ യാഗം നടത്തി മൂന്നു ലോകങ്ങളും യാഗികർക്കു സമർപ്പിച്ചു. അവന്റെ അഭിഷേകസ്നാനത്തിനു ശേഷം, സോമനെ ആ രൂപത്തിൽ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർ— മനുഷ്യരാജാക്കന്മാരുടെ ഭാര്യമാർ, കാമാഗ്നിയിൽ കത്തിയവർ, സോമനു സേവനത്തിനായി എത്തി. ലക്ഷ്മി നാരായണനെ വിട്ടു, സിനീവാലി കര്ദമനെ വിട്ടു. പുഷ്ടി, തന്റെ ഭർത്താവായ ധാതാവിനെ വിട്ട്, തന്റെ തേജസ് ഉപേക്ഷിച്ചു; പ്രകാശം നൽകിയ പ്രഭാ, പ്രഭാകരനെ വിട്ടു; കുഹു ഹവിഷ്മന്തിനെ വിട്ടു. കീർത്തി ജയന്തനെ, വസു മാരീച കശ്യപനെ, ധൃതി തന്റെ ഭർത്താവായ നന്ദിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് സോമനിൽ ഭക്തിയോടെ ചേർന്നു. സോമനും അവരെ തന്റെവളെന്നപോലെ ആഗ്രഹിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഇവർ ഈ പാപം ചെയ്തപ്പോൾ, അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ— ശാപംകൊണ്ടോ ആയുധംകൊണ്ടോ ഈ അക്രമത്തിന് ശിക്ഷ നൽകാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. കാരണം സോമൻ തപസ്സിലൂടെ ഏഴു ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിത്വം നേടിയിരുന്നു. സന്തോഷവും നിയന്ത്രണവും നഷ്ടപ്പെട്ട സോമന്റെ മനസ്സ് തെറ്റുവഴി പോയി; അങ്ങനെ അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനായ ബൃഹസ്പതിയുടെ ഭാര്യയായ താരയെ അപഹരിച്ചു. അങ്ങനെ അംഗിരസിന്റെ പുത്രനെ അവഗണിച്ച്, സോമൻ താരയെ ബലമായി കൊണ്ടുപോയി. ഇതിന്റെ ഫലമായി മഹത്തായ ഒരു യുദ്ധം ഉണ്ടായി; അതാണ് താരാസംഗ്രാമം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.