ഒരു കാലത്ത്, മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ വിവിധ തരത്തിലുള്ള തർക്കങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും ഉണ്ടാകാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരാൾ മറ്റൊരാളുടെ കെട്ട് വച്ചതോ നഷ്ടപ്പെട്ടതോ ആയ വസ്തു കണ്ടെത്തി, അതിനെ രഹസ്യമായി വിൽക്കുകയോ, അതിനെ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് കൈവശം വച്ചാൽ, അതിനെ അനധികൃത വിൽപ്പന എന്ന് വിളിക്കപ്പെടും. ഒരുവസ്തു വിലക്ക് വിറ്റിട്ടുള്ളപ്പോൾ, വില വിൽപ്പനക്കാരന് നൽകാതിരിക്കുക, അതിനെ വിൽപ്പന കഴിഞ്ഞ് വില നൽകാതിരിക്കുന്നതിലെ തർക്കം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. വിൽപ്പനയിലൂടെ വാങ്ങിയ വസ്തുവിൽ വാങ്ങുന്നവൻ തൃപ്തിയില്ലാതിരിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ വസ്തുവിന് ദോഷം ഉണ്ടെന്ന് കരുതുക, അതിനെ തെറ്റായ വിൽപ്പനയിലുള്ള തർക്കം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. മതഭ്രഷ്ടന്മാർ, വ്യാപാരികൾ, മറ്റു വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള നിയമങ്ങൾക്കും, അതിന്റെ ലംഘനത്തിനും, തർക്കം എന്നതിന്റെ അർഥം ഉണ്ട്. ഭൂമിയുടെ അതിരുകൾ, കരയുകൾ, കൃഷിയിടങ്ങളുടെ പരിധികൾ, കൃഷിയുള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ ഭൂമികൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം സംബന്ധിച്ച തർക്കങ്ങൾ, ഭൂമി സംബന്ധിച്ച തർക്കങ്ങൾ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. സ്ത്രീ-പുരുഷ വിവാഹനിയമങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച ചർച്ചകൾ, പുരുഷ-സ്ത്രീയുടെ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. മക്കൾ പിതാവിന്റെ സ്വത്തുകൾ പങ്കിടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ വാഴ്വിനിയോഗം സംബന്ധിച്ച തർക്കം എന്നാണ് പറയുന്നത്. ബലവും അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞവരാൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി നടക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ, അതിനെ ബലപ്രയോഗം എന്നതും, അതിൽ തർക്കം ഉണ്ടാകും. ദേശം, ജാതി, കുടുംബം എന്നിവയെ അപമാനിക്കുന്ന, ശത്രുതയുള്ള അർത്ഥമുള്ള വാക്കുകൾ, അതിനെ വാക്കുതല്ല് എന്നാണ് പറയുന്നത്. മറ്റൊരാളുടെ ശരീരത്തിൽ കൈ, കാൽ, ആയുധം, തീ മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് ആക്രമണം നടത്തുന്നത്, ശരീരതല്ല് എന്നതായും അറിയപ്പെടുന്നു. പാശകളോ, കുരുക്കുകളോ ഉപയോഗിച്ച് ചൂതാട്ടം നടത്തുന്നത്, അതിനെ ചൂതാട്ടം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ജീവികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അഞ്ചു തരത്തിലുള്ള മത്സരം, അതിനെ ജീവി ചൂതാട്ടം എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. നിശ്ചിത വിഭാഗത്തിൽപ്പെടാത്ത, വ്യത്യസ്ത കാര്യങ്ങളിലെ ഇടപാടുകൾ, അവയെ അന്യവ്യവഹാരം എന്നതായും, മനുഷ്യരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നൂറ് ശാഖകളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, നിയമപരമായ തർക്കങ്ങൾ പതിനെട്ട് തരത്തിൽ ഉണ്ട്, ഓരോതും നൂറ് ഉപവിഭാഗങ്ങളിലായി മനുഷ്യന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അനുസരിച്ച്. ഇവയെ രാജാവ് വിവേകവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ, സ്നേഹവും വൈരവും ഇല്ലാത്ത, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, ലോഭം ഇല്ലാത്ത, ന്യായാധിപന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ പരിശോധിക്കണം. ന്യായാധിപന്മാർക്ക് സാഹചര്യങ്ങൾ മൂലം കാര്യം കാണാൻ കഴിയാതിരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനെ നിയമിക്കേണ്ടതാണ്; കാമം, ലോഭം, ഭയം മൂലവും നിയമം ലംഘിക്കുന്നവരെയും നിയമിക്കരുത്. ന്യായാധിപന്മാർ വ്യക്തിപരമായോ, കൂട്ടായോ തർക്കത്തിൽ കുറ്റം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, ഇരട്ട ശിക്ഷ നൽകണം; നിയമവും ആചാരവും ലംഘിച്ച് മറ്റുള്ളവരാൽ ദോഷം വരുമ്പോൾ അങ്ങനെ വേണം. രാജാവിന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ, നിയമപ്രശ്നം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; പ്രതിയുടെ പ്രസ്താവം, പരാതിക്കാരൻ മനസ്സിലാക്കുന്ന രീതിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തണം. ഉത്തരം വ്യക്തമായി, തീയതി, പേര്, ജാതി, മറ്റ് അടയാളങ്ങൾ എന്നിവ ചേർത്ത്, ആദ്യമായി പ്രസ്താവം ചെയ്തവന്റെ സാന്നിധിയിൽ, കാര്യം കേട്ട് എഴുതണം. പിന്നീട്, പരാതിക്കാരൻ ഉടൻ തന്നെ pledged ചെയ്ത കാര്യം പൂർത്തിയാക്കാനുള്ള മാർഗം എഴുതണം; അതിൽ വിജയിച്ചാൽ, വിജയം ലഭിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ പരാജയം. ഇങ്ങനെ, തർക്കങ്ങളിൽ ഈ നാലു ഘടകങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പരാതിയും ഉത്തരം നൽകാനും അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം. കുറ്റം ചുമത്തപ്പെട്ടവനെ, മോചനം ലഭിച്ചാൽ, മറ്റൊരാൾ കൊണ്ടുപോകരുത്, അശ്ലീലമായ പെരുമാറ്റം ഉണ്ടായില്ലെങ്കിൽ; പക്ഷേ, വഴക്കോ ബലപ്രയോഗം ഉണ്ടായാൽ, പ്രതിവാദം നടത്തണം. രണ്ടു പാർട്ടികളിൽ നിന്നും കാര്യപരിഹാരത്തിന് യോഗ്യമായ ജാമ്യം വാങ്ങണം; മറച്ചുവെക്കുന്നതിന് സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ, രാജാവിന് തുല്യമായ തുക നൽകണം. വ്യാജ ആരോപണങ്ങൾക്ക്, twice the amount claimed ശിക്ഷയായി നൽകണം; ബലപ്രയോഗം, മോഷണം, അപമാനനം, ശാപം, സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച കുറ്റങ്ങൾക്കു നിയമം പറയുന്ന ശിക്ഷ നൽകണം. 'പരിശോധിക്കട്ടെ' എന്നു പറയുകയാണെങ്കിൽ, ഉടൻ തന്നെ സമയം; അല്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുകയോ, അധരം നക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവനു ഇഷ്ടം പോലെ പരിഗണിക്കണം. അങ്ങനെ, അവന്റെ ഭ്രാന്തം額ത്ത് വിയർപ്പ്, മുഖം നിറം നഷ്ടപ്പെടൽ; സ്വഭാവത്തിൽ മനസ്സിൽ, വാക്കിലും, ദേഹത്തിലും അശാന്തി കാണാം. പ്രതിവാദം, സാക്ഷ്യത്തിൽ, വാക്ക് ദുഷിതമായവനെ അങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കും; സ്വതന്ത്രമായി സംശയമുള്ള കാര്യം പരിഹരിക്കുന്നവനെയും പിന്വലിക്കുന്നവനെയും തിരിച്ചറിയും. വിളിക്കപ്പെട്ട കടക്കാരൻ ഒന്നും പറയാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹനാണ്; രണ്ടു പാർട്ടികളിലും സാക്ഷികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, പരാതിക്കാരന്റെ സാക്ഷികൾ ആദ്യം സംസാരിക്കും. ആദ്യ പ്രസ്താവം സാക്ഷ്യപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, പ്രതികൾ സംസാരിക്കും; കൂട്ടത്തിൽ തർക്കം ഉണ്ടെങ്കിൽ, കുറവുള്ളവൻ പണം നൽകണം. പണം, വസ്തു, സമ്പത്ത് നൽകിയത് അല്ലെങ്കിൽ കടം—അവ നിഷേധിച്ചാൽ, രാജാവ് നിയമപ്രക്രിയയിലൂടെ അവ തിരികെവാങ്ങണം. നിലവിലുള്ളതോ, പണ്ടത്തേതോ, മുഴുവൻ നിഷേധിച്ചാലോ, അംഗീകരിച്ചാലോ, ഭാഗികമായി തെളിയിച്ചാലോ, കേസ് വഴിയുള്ള litigation-ൽ നഷ്ടപ്പെടാം. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും രാജാവ് പിരിച്ചെടുക്കണം, റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാത്തവ ഒഴികെ; ആചാരവും വിവേകവും തമ്മിൽ തർക്കമുണ്ടെങ്കിൽ, നിയമത്തിൽ വിവേകമാണ് പ്രധാനമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആധികാരികത തെളിയിക്കാൻ രേഖ, കൈവശം, സാക്ഷികൾ തെളിവായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ ordeal നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാ തർക്കങ്ങളിലും ഉത്തരം കൂടുതൽ ശക്തമാണ്. കെട്ട്, സ്വീകരിക്കൽ, വാങ്ങൽ സംബന്ധിച്ച കേസുകളിൽ, അതിന്റെ youth (ത تاز്വ്യവസ്ഥ) കൂടുതൽ ശക്തമാണ്; ഭൂമിക്ക്, ഇരുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ നഷ്ടം സംഭവിക്കും, കണ്ടാലും പ്രഖ്യാപിച്ചാലും. മറ്റൊരാൾ പത്ത് വർഷം ആസ്വദിച്ച സ്വത്തുകൾക്കു, pledged, boundary, deposited, immovable property ഒഴികെ, അങ്ങനെ തന്നെ. അത് പോലെ, രാജാവിന്റെ, സ്ത്രീകളുടെ, ബ്രാഹ്മണരുടെ കെട്ട്, pledged wealth മുതലായവയുടെ ദുരുപയോഗം ചെയ്താൽ, ഉടമയ്ക്ക് തിരിച്ചുനൽകണം. കുറ്റക്കാരൻ രാജാവിന് എടുത്തതിന്റെ തുല്യമായ തുക, അല്ലെങ്കിൽ കഴിയുന്നത്ര നൽകണം; മുൻകൂട്ടി കൈവശം ഇല്ലാതെ അധികം ലഭിച്ചാൽ, അതും നൽകണം. തെളിവ് ഉണ്ടെങ്കിലും, കൈവശം ഇല്ലെങ്കിൽ ശക്തമല്ല; ശുദ്ധമായ തെളിവ് ഉള്ളപ്പോൾ മാത്രം ആസ്വദിക്കാനുള്ള അധികാരമുണ്ട്. അശുദ്ധമായ തെളിവ് അടിസ്ഥാനമാക്കിയ ആസ്വദിക്കൽക്ക് അധികാരമില്ല; പക്ഷേ, ആരെങ്കിലും തെളിവ് ഉണ്ടാക്കി, അതിൽ പങ്കാളിയാണെങ്കിൽ, അവൻ തിരിച്ചുനൽകണം. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, മകനോ, മരുമകനോ, ആസ്വദിക്കാനുള്ള അധികാരം കൂടുതലല്ല; പക്ഷേ, മറ്റൊരാൾ പങ്കാളിയാണെങ്കിൽ, മരിച്ചുപോയാൽ, അവന്റെ ഭാഗം അവന്റെ സ്വത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുനൽകണം. ഇങ്ങനെ, മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന തർക്കങ്ങൾ, അവയുടെ വിധി, തെളിവ്, ശിക്ഷ, പരിഹാരം എന്നിവയെ സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങൾ, സത്യവും നീതിയും പാലിച്ച് രാജാവ്, ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ന്യായാധിപന്മാർ എന്നിവരുടെ സഹായത്തോടെ നിർവഹിക്കേണ്ടതാണെന്ന് അഗ്നിപുരാണം വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു.