സുവർണ്ണം, അഗ്നി, ജലം—ഇവയെ ആറ് അംഗങ്ങളായി വിളിക്കുന്നു; കാരണം, ഇവ ആഗ്രഹം, ക്രോധം, ലോഭം എന്നീ മൂന്നു വികാരങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഈ മൂന്നു വികാരങ്ങൾ വഴിയാണ് പലതരത്തിലുള്ള തർക്കങ്ങൾ ഉണരുന്നത്. അതിനാൽ, മൂന്നു ഉത്ഭവങ്ങൾ ഇവിടം വിവരിക്കുന്നു, അവയെയാണ് തർക്കങ്ങൾക്ക് കാരണം. നിയമപരമായ ഇരുവിധ തർക്കങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം: സംശയത്തിൽ നിന്നുള്ളതും, യഥാർത്ഥ അവകാശവാദത്തിൽ നിന്നുള്ളതും. സംശയം ആറു തരത്തിലുള്ള സമ്പർക്കങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥ അവകാശവാദം എന്ത് നൽകേണ്ടതാണെന്ന് കണ്ടറിഞ്ഞതിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. രണ്ടു വിധത്തിലുള്ള അറിവുകളുടെ ബന്ധം കൊണ്ട് രണ്ടു വാതിലുകൾ ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവയിൽ, ആദ്യം പറയുന്നത് അവകാശവാദമാണ്, അതിന് ശേഷം പ്രതിവാദം. യഥാർത്ഥമായോ കപടമായോ ഉള്ള അടിസ്ഥാനത്തിൽ രണ്ടു മാർഗങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. കടം, നൽകേണ്ടത്, നൽകാതിരിക്കേണ്ടത്, ആരാണ്, എവിടെയാണ്, എങ്ങനെ, എന്താണ്—ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ, നൽകൽ, സ്വീകരിക്കൽ, ബാധ്യത—ഇവയെ കടമെടുക്കൽ എന്ന് പറയുന്നു. ഒരാൾ തന്റെ സ്വത്ത് സംശയമില്ലാതെ മറ്റൊരാളുടെ കൈയിൽ നിക്ഷേപിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് നിക്ഷേപം എന്നു നിയമജ്ഞർ പറയുന്നു. വ്യാപാരികളും മറ്റും ചേർന്ന് പ്രവർത്തനം നടത്തുമ്പോൾ, അങ്ങിനെയുള്ള സംയുക്ത പ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്നു വരുന്ന പ്രശ്നം നിയമപരമായ വിഷയമായി അറിയപ്പെടുന്നു. നന്നായി നൽകിയ വസ്തു പിന്നീട് തിരികെ വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് 'നൽകിയെങ്കിലും മടക്കി നൽകാത്തത്' എന്നും, തർക്കത്തിന് കാരണമാകുന്ന കാര്യമെന്നുമാണ്. സേവനം ചെയ്യാമെന്ന് സമ്മതിച്ചിട്ടും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ, അതാണ് 'സമ്മതിച്ച സേവനം ചെയ്യാത്തത്' എന്നും, തർക്കം ഉണരുന്ന കാര്യമെന്നുമാണ്. ദാസന്മാരുടെ വേതനം നൽകലും സ്വീകരിക്കലും സംബന്ധിച്ച നിയമാനുസൃത നടപടികൾ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്; വേതനം നൽകാത്തത് തർക്കത്തിന് കാരണമാകുന്നു. മറ്റൊരാളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ടതോ നിക്ഷേപിച്ചതോ ആയ വസ്തു കണ്ടെത്തി, അതിനെ ബലമായി കൈവശപ്പെടുത്തി, രഹസ്യമായി വിറ്റാൽ, അതാണ് അനധികൃതമായി മറ്റൊരാളുടെ വസ്തു വിൽപ്പന എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്. വിലക്ക് വിൽക്കപ്പെട്ട വസ്തുവിന്റെ പണം വിൽപ്പനക്കാരന് നൽകാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതാണ് വിൽപ്പനയ്ക്കു ശേഷം നൽകാത്തത് എന്ന തർക്കം. വാങ്ങിയ വസ്തുവിൽ അസന്തോഷം തോന്നുകയോ, വസ്തുവിൽ ദോഷം കാണുകയോ ചെയ്താൽ, അത് തെറ്റായ വിൽപ്പന എന്ന തർക്കമായി കാണപ്പെടുന്നു. നാസ്തികർ, വ്യാപാരികൾ, മറ്റ് വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അംഗീകൃത നിയമങ്ങൾ ഉടമ്പടികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അത്തരം ഉടമ്പടികൾ ലംഘിക്കുന്നത് തർക്കമായിത്തീരുന്നു. അതുപോലെ, അതിരുകൾ, കെട്ടുകൾ, വയൽ അതിരുകൾ, കൃഷിയുള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ ഭൂമിയുടെ വേർതിരിവ് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള തർക്കം ഭൂമി സംബന്ധിച്ച തർക്കം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹനിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ പുരുഷ-സ്ത്രീ സംയുക്തം സംബന്ധിച്ച തർക്കം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. മക്കൾ പിതൃസ്വത്ത് വിഭജിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് പിതൃവ്യവഹാരം എന്ന തർക്കം. ശക്തിയോ അഹങ്കാരമോ കൊണ്ടു ഒരാൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തി അതിക്രമം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, അത് തർക്കത്തിനിടയാക്കുന്നു. ദേശീയത, ജാതി, കുടുംബം എന്നിവയെ അപമാനിക്കുന്ന വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ശബ്ദം ശാരീരിക ഉപദ്രവം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. കൈകൾ, കാൽ, ആയുധം, അഗ്നി മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് മറ്റൊരാളുടെ ശരീരത്തിൽ ആക്രമണം നടത്തുന്നത് ശാരീരിക ഉപദ്രവം എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. പാശക, അസ്ഥി മുതലായവ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചൂതാട്ടം ചൂതാട്ടം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ജീവികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അഞ്ചു വിധത്തിലുള്ള മത്സരങ്ങൾ മൃഗചൂതാട്ടം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. നിർദ്ദിഷ്ട വിഭാഗത്തിലേർപ്പെടാത്ത ഇടപാടുകൾ വ്യവഹാരങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; മനുഷ്യരുടെ വിവിധ പ്രവൃത്തികൾക്ക് നൂറ്റി ഒന്ന് ശാഖകളുണ്ട്. ന്യായവ്യവഹാരങ്ങൾ പതിനെട്ട് തരമുണ്ട്, അവയിൽ ഓരോന്നിനും നൂറ്റി ഒന്ന് ഉപവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്, മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ വൈവിധ്യത്തിന് അനുസൃതമായി. രാജാവ് ന്യായവ്യവഹാരങ്ങൾ വിവേകവും സമാധാനവും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം, സുഹൃത്തിനും ശത്രുവിനും ഒരുപോലെ നീതിയുള്ള, ലോഭരഹിതരായ, വേദപാരായണരായ ന്യായാധിപന്മാരോടൊപ്പം പരിശോധിക്കണം. അനുയോജ്യരായ ന്യായാധിപന്മാർ കാര്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥം കണ്ടുപിടിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവരാൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ നിയമിക്കണം. കാമം, ലോഭം, ഭയം എന്നിവ കൊണ്ട് നിയമത്തെ വിട്ടുപോകുന്നവരെ നിയമിക്കരുത്. ന്യായാധിപന്മാർ വ്യക്തിപരമായോ കൂട്ടമായോ കുറ്റക്കാരാണെന്ന് തെളിഞ്ഞാൽ, അവർക്കുള്ള ശിക്ഷ ഇരട്ടയായി വേണം, കാരണം അവർ നിയമപഥം വിട്ടുപോയി മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വാധീനത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു. രാജാവിന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന കാര്യം വ്യവഹാരം എന്ന് വിളിക്കുന്നു; പ്രതിയുടെ പ്രസ്താവ plaintiffs (അവകാശവാദിയുടെ) മനസ്സിലാക്കുന്നതുപോലെയാണ് രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടത്. മറുപടി വ്യക്തമായി, തീയതി, പേരുകൾ, ജാതി മുതലായ അടയാളങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി, ആദ്യം പ്രസ്താവിച്ചവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, കാര്യങ്ങൾ കേട്ടശേഷം എഴുതണം. ശേഷം, അവകാശവാദി ഉടൻ തന്നെ തന്റെ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ സാക്ഷാൽക്കരണത്തിന് മാർഗങ്ങൾ എഴുതണം; അത് സാധ്യമായാൽ വിജയമാകും, അല്ലെങ്കിൽ പരാജയമായിരിക്കും. ഇങ്ങനെ നാലുവിധ നടപടിക്രമമാണ് തർക്കങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്; പരാതിപ്പെട്ടവൻ തന്റെ പ്രസ്താവന പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം, മറുപടി നൽകണം. പ്രതിയെ കുറ്റം ചുമത്തിയാൽ, അവനെ മറ്റൊരാൾ കൊണ്ടുപോകാൻ അനുവദിക്കരുത്, അത്തരം ദോഷം ഉണ്ടായില്ലെങ്കിൽ; പക്ഷേ, വഴക്കോ അതിക്രമമോ ഉണ്ടായാൽ പ്രതിവാദം ഉന്നയിക്കണം. ഇരുവിഭാഗത്തുനിന്നും യോഗ്യനായ ഒരു ജാമ്യക്കാരനെയും വിഷയപരിഹാരത്തിനായി എടുക്കണം; മറച്ചുവെക്കൽ സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ, രാജാവിന് തുല്യമായ തുക നൽകണം. തെറ്റായ കുറ്റാരോപണത്തിന് ഇരട്ടമായ പിഴയിടണം; അതിക്രമം, മോഷണം, അപമാനം, ശാപം, സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച കുറ്റങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് നിയമപ്രകാരം ശിക്ഷ നൽകണം. ഒരാൾ 'പരിശോധിക്കട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഉടൻ തന്നെ സമയം നൽകണം; അല്ലെങ്കിൽ, അയാൾ മറ്റിടത്തേക്ക് പോകുകയോ, അധരങ്ങൾ നക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവന്റെ ഇഷ്ടാനുസൃതമാണ്. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചോര വരും, മുഖം നിറംകൊഴയും; സ്വഭാവത്തിൽ മനസ്സ്, വാക്ക്, ശരീരചലനം എന്നിവയിൽ അശാന്തി കാണിക്കും. അവകാശവാദത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ സാക്ഷ്യത്തിൽ വാക്ക് തെറ്റിയാൽ, അവൻ അങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടും; സ്വതന്ത്രനായി സംശയകരമായ കാര്യത്തിൽ വിധി പറയുകയോ പിന്വാങ്ങുകയോ ചെയ്തവൻ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരുന്ന കടക്കാരൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ ശിക്ഷാർഹനാണ്; ഇരുവിഭാഗത്തിനും സാക്ഷികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവകാശവാദിയുടെ സാക്ഷികൾ ആദ്യം സംസാരിക്കും. ആദ്യം പറഞ്ഞത് തെളിയിക്കാനായില്ലെങ്കിൽ, പ്രതികളുടെ വാദം കേൾക്കണം; സംഘം ആയാൽ, കുറവുള്ളവൻ പിഴയടയ്ക്കണം. പണം, വസ്തു, സമ്പത്ത് എന്നിവ നൽകിയതോ നൽകേണ്ടതോ ആയിട്ടുള്ളത് നിഷേധിച്ചാൽ, രാജാവ് നിയമപ്രകാരം ഏജന്റിനെ വഴി തിരിച്ചെടുക്കണം. നിലവിലുള്ളതോ പഴയതോ ആയ കാര്യം, മുഴുവൻ നിഷേധിച്ചാലും, സമ്മതിച്ചാലും, ഭാഗികമായി തെളിയിച്ചാലും, വ്യവഹാരത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടാം. ഇങ്ങനെ, വ്യവഹാരങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്തതകളും, അവ പരിഗണിക്കേണ്ട വിധികളും, രാജാവ് എങ്ങനെ നീതി പുലർത്തണം എന്നതും, ഇവിടം വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു.