യുദ്ധഭൂമിയിൽ, രഥത്തിൽ, ആനയിൽ, ഓരോരുത്തരെയും കാവൽക്കാർ നിർബന്ധമായും ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഓരോ ആനക്കും, യുദ്ധത്തിനും, രഥത്തിനും മൂന്ന് കുതിരക്കാർ വേണം; അതുപോലെ, കുതിരയുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി മൂന്ന് അച്ചാരികൾ നിയോജിക്കപ്പെടണം. അച്ചാരിയുടെ കാവൽക്കാർക്ക് ഒരു കവചധാരിയെ നിയോഗിക്കണം; ആ കവചധാരി, തന്റെ സ്വന്തം മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആയുധത്തെ പൂജിച്ച ശേഷം, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്ന treatise ഉപയോഗിക്കണം. ഇതിനു ശേഷം അഗ്നി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിയമനടപടി വിശദീകരിക്കാം, ഇത് ശരിയും തെറ്റുമാണ് വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്. ഇതിന് നാല് പാദങ്ങൾ, നാല് അടിസ്ഥാനങ്ങൾ, നാല് മാർഗങ്ങൾ ഉണ്ട്." നിയമനടപടി നാല് ഗുണങ്ങൾ, നാല് പരിധികൾ, നാല് പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയാൽ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു; അതിന് എട്ട് അങ്കങ്ങൾ, പതിനെട്ടു വിഭാഗങ്ങൾ, നൂറു ശാഖകളും ഉണ്ട്. ഇത് മൂന്നു ഉത്ഭവങ്ങൾ, രണ്ട് വിധത്തിലുള്ള കേസുകൾ, രണ്ട് ഗേറ്റുകൾ, രണ്ട് മാർഗങ്ങൾ എന്നിവയാൽ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു; ധർമ്മം, നിയമനടപടി, ആചാരം, രാജാക്കന്റെ ആജ്ഞ. നിയമനടപടിയുടെ നാല് പാദങ്ങളിൽ അവസാനത്തെ പാദം ആദ്യം പാദത്തെ ഉറപ്പുനൽകുന്നു; ഇതിൽ, ധർമ്മം സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, നിയമനടപടി സാക്ഷികളിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു. ആചാരം എന്നത് ജനങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയുള്ള പ്രവൃത്തി; രാജനീയ ആജ്ഞ രാജാവിന്റെ ഉത്തരവ്. നാല് മാർഗങ്ങളാൽ ഇത് പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, അതിനാണ് ഈ പേര്. ഇത് ജീവിതത്തിന്റെ നാല് വർഗ്ഗങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ, അതിന് നാല് ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതായത്, പ്രവർത്തകൻ, സാക്ഷികൾ, സത്യവാന്മാർ, രാജാവു തന്നെ. പ്രവർത്തകൻ നാല് മേഖലകളിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നതിനാൽ, അതിനെ നാല് പരിധിയുള്ളതെന്ന് പറയുന്നു: ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, പ്രശസ്തി, ലോകക്ഷേമം. ഇത് നാല് പ്രവർത്തകരാൽ പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, അതിനെ നാല് പ്രവർത്തനങ്ങളുള്ളതെന്ന് പറയുന്നു: രാജാവ്, വ്യക്തി, ജഡ്ജ്, ശാസ്ത്രം, അക്കൗണ്ടന്റ്, സ്ക്രൈബ്. സ്വർണ്ണം, അഗ്നി, വെള്ളം — ഇതാണ് എട്ട് അങ്കങ്ങൾ; അതിനാൽ, ആഗ്രഹം, കോപം, ലോഭം — ഈ മൂന്നു ഉത്ഭവങ്ങളാണ്. ഈ മൂന്നു ഉത്ഭവങ്ങൾ തന്നെ തർക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു; രണ്ട് വിധത്തിലുള്ള കേസുകൾ അറിയേണ്ടതാണ്: സംശയത്തിൽ നിന്നുള്ളതും, വാസ്തവത്തിൽ നിന്നുള്ളതും. സംശയം ആറു വിധത്തിലുള്ള സമ്പർക്കങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; വാസ്തവം, എന്ത് ചെയ്യേണ്ടതെന്നു കണ്ടതിൽ നിന്നാണ്. രണ്ട് ജ്ഞാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കാരണം, രണ്ട് ഗേറ്റുകൾ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ, ആദ്യവാക്യം ആവശ്യമാണ്, അതിന് എതിര്വാദം പിന്നീട് വരുന്നു; യഥാർത്ഥം അല്ലെങ്കിൽ കപടമായ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നതിനാൽ, രണ്ട് മാർഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. കടം, നൽകേണ്ടത്, നൽകേണ്ടതല്ലാത്തത്, ആരാണ്, എവിടെയാണ്, എങ്ങനെ, എന്താണ് — നൽകൽ, സ്വീകരിക്കൽ, ബാധ്യത — ഇതാണ് കടം എടുക്കൽ. ഒരാൾ തന്റെ സ്വത്തുവസ്തു സംശയമില്ലാതെ മറ്റൊരാളുടെ കൈയിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നതിനെ നിക്ഷേപം എന്നാണ് നിയമവിദഗ്ദ്ധർ വിളിക്കുന്നത്. വ്യാപാരികളും മറ്റുള്ളവരും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തനം നടത്തുമ്പോൾ, ആ കൂട്ടായ പ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉത്ഭവം നിയമപ്രശ്നമാണ്. ഒരാൾ സ്വത്തുവസ്തു ശരിയായി നൽകി, പിന്നീട് തിരികെ വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, അതിനെ 'നൽകി തിരികെ കൊടുക്കാത്തത്' എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് തർക്കത്തിന് കാരണമാണ്. ഒരാൾ സേവനം ചെയ്യാൻ സമ്മതിച്ചു, എന്നാൽ സേവനം പൂർത്തിയാക്കാതെ പോയാൽ, അതിനെ 'സമ്മതിച്ച ശേഷം സേവനം ചെയ്യാത്തത്' എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് തർക്കത്തിന് കാരണമാണ്. ജോലിക്കാർക്ക് വേതനം നൽകുന്നതും സ്വീകരിക്കുന്നതും സംബന്ധിച്ച നിയമനടപടി നിർവചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; വേതനം നൽകാത്തത് തർക്കത്തിന് കാരണമാണ്. മറ്റൊരാളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ടതോ നിക്ഷേപിച്ചതോ ആയ വസ്തു കണ്ടെത്തി, അതിനെ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത്, രഹസ്യമായി വിറ്റാൽ, അതിനെ അനധികൃതമായ മറ്റൊരാളുടെ വസ്തു വിൽപ്പനയെന്ന് അറിയണം. ഒരു വസ്തു വിലക്ക് വിറ്റ്, വില വിൽപ്പനക്കാരന് നൽകാത്തത് 'വിൽപ്പനയ്ക്ക് ശേഷം നൽകാത്തത്' എന്ന തർക്കമാണ്. വിൽപ്പനക്കാരൻ വിലക്ക് വാങ്ങി, വസ്തുവിൽ സംതൃപ്തനല്ലെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വസ്തുവിൽ ദോഷം കാണുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനെ 'തെറ്റായ വിൽപ്പന' എന്ന തർക്കം എന്നാണ് പറയുന്നത്. മതഭ്രഷ്ടന്മാരുടെയും, വ്യാപാരികളുടെയും, മറ്റുള്ളവരുടെയും ഇടയിൽ നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങൾ 'ഏകമതം' എന്ന പേരിലാണ്; അതിനെ ലംഘിക്കുന്നത് തർക്കത്തിന് കാരണമാണ്. ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികൾ, കെട്ടുകൾ, വയൽപരിധികൾ, കൃഷിയുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം സംബന്ധിച്ച തർക്കം 'ഭൂമി സംബന്ധിച്ച തർക്കം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. സ്ത്രീ-പുരുഷ വിവാഹനിയമങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച ചർച്ച 'മനുഷ്യ-സ്ത്രീ സംയോജനം സംബന്ധിച്ച തർക്കം' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. മക്കൾ പിതാവിന്റെ സ്വത്തുവസ്തു വിഭജിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ 'വരസു സംബന്ധിച്ച തർക്കം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ശക്തിയോടും അഹങ്കാരത്തോടും നിറഞ്ഞവരാൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ചെയ്യപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തി 'ഹിംസാത്മക പ്രവൃത്തി' എന്നതും, തർക്കത്തിന് കാരണവുമാണ്. ദേശവും, ജാതിയും, കുടുംബവും സംബന്ധിച്ച അപമാനങ്ങൾ ചേർന്ന വാക്കുകൾ, ശത്രുതയുള്ള അർത്ഥത്തിൽ, 'വാക്ക് അക്രമം' എന്നതാണ്. കൈകൾ, കാലുകൾ, ആയുധങ്ങൾ, അഗ്നി മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് മറ്റൊരാളുടെ ശരീരത്തിൽ അക്രമം നടത്തുന്നത് 'ശാരീരിക അക്രമം' എന്നാണ്. ചതുര്ദശ, കുരുക്കൾ മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് ചതുര്ദശം കളിക്കുന്നത് 'ജുവ' എന്നതും, ജീവികളെ ഉൾപ്പെടുത്തി അഞ്ചു വിധത്തിലുള്ള കളികൾ 'മൃഗജുവ' എന്നതും. നിശ്ചിത വിഭാഗമില്ലാത്ത ഇടപാടുകൾ 'വ്യത്യസ്തം' എന്നതും, മനുഷ്യപ്രവൃത്തികളുടെ വിവിധതരം നൂറു ശാഖകളുണ്ട്. പതിനെട്ടു വിധത്തിലുള്ള നിയമതർക്കങ്ങളുണ്ട്, ഓരോതും നൂറു ഉപവിഭാഗങ്ങളിലായി, മനുഷ്യപ്രവൃത്തികളുടെ വിവിധതരം അനുസരിച്ച്. രാജാവ്, ബുദ്ധിയുള്ള, ശാന്തമായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ, സ്നേഹ-വൈരാഗ്യത്തിൽ impartial ആയ, ലോഭരഹിതരായ, വേദങ്ങൾ പഠിച്ച ജഡ്ജിമാരെ കൂട്ടി, നിയമതർക്കങ്ങൾ പരിശോധിക്കണം. ജഡ്ജിമാർ, സാഹചര്യങ്ങൾ കാരണം കാര്യങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയാത്തപക്ഷം, ബ്രാഹ്മണനെ നിയോഗിക്കണം; ആഗ്രഹം, ലോഭം, ഭയം എന്നിവ കൊണ്ടും, നിയമത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്നവരും, നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരും നിയമനിർവാഹകരായി നിയോഗിക്കപ്പെടരുത്. ജഡ്ജിമാർ വ്യക്തിപരമായോ, കൂട്ടായോ, തർക്കത്തിൽ കുറ്റക്കാരാണെങ്കിൽ, അവർക്കുള്ള ശിക്ഷ ഇരട്ടയാണ്; നിയമം, ആചാരം എന്നിവയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി, മറ്റുള്ളവരാൽ ദുഷിതരായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ. രാജാവിന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ 'നിയമകേസ്' എന്നാണ്; പ്രതിയുടെ വാദം, പരാതിക്കാരൻ മനസ്സിലാക്കുന്ന രീതിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തണം. ഉത്തരം വ്യക്തമായി എഴുതണം, തീയതി, പേരുകൾ, ജാതി, മറ്റ് അടയാളങ്ങൾ ചേർത്ത്, ആദ്യമായി വാദം പറഞ്ഞവന്റെ സാന്നിധിയിൽ, കാര്യങ്ങൾ കേട്ടശേഷം. തുടർന്ന്, ആവശ്യക്കാരൻ ഉടനെ തന്നെ pledged ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാനുള്ള മാർഗം എഴുതി നൽകണം; അത് പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ വിജയിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ പരാജയമാകും. ഈ നാല് ഘടകങ്ങളുള്ള നിയമനടപടി തർക്കങ്ങളിൽ നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പരാതി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അതിന് ഉത്തരം നൽകണം.