അഗ്നിപുരാണമ്

കഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ, അഗ്നിപുരാണത്തിൽ യുദ്ധകലകളുടെയും ആയുധങ്ങളുടെയും വിവിധ രീതികൾ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. ഗദയുടെ ഉപയോഗത്തിൽ, തിരിഞ്ഞും തിരിച്ചുമാറിയും, കാലെടുത്തു ഉയർത്തിയും, ചാടലും, ഹംസത്തിന്റെ തകർത്തു പിടിക്കുന്നതും, അമർത്തലും—ഇവയാണ് പ്രധാനമായുള്ള രീതികൾ. പരശുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ഉഗ്രമായ അടിയിടൽ, കടിച്ചുപിടിക്കുന്ന ചാടൽ, കൈ എറിയൽ, നിൽക്കൽ, ശൂന്യത—ഇവയാണ് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും. മല്ലറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനം അടി, വെട്ട്, പൊടിയാക്കൽ, ചാടലും അടിയിടലുമാണ്. സ്ലിംഗും ക്ലബ്ബും exhaustion (ശ്രമം), വിശ്രമം, പശുവിനെ വിട്ടയക്കൽ, അത്യന്തം പ്രയാസമുള്ള പ്രവർത്തികൾ എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യം പുലർത്തുന്നു. ക്ലബ്ബും ഗദയും അവസാന, നടുവിലത്തെ, തിരിഞ്ഞ, നിർദ്ദേശത്തോടെ അവസാനിക്കുന്ന രീതികൾ എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ട്. വാളിന്റെ കാര്യത്തിൽ പിടിച്ചുപിടിക്കൽ, വെട്ടൽ, കൊല്ലൽ, ശക്തിയായി ഉയർത്തൽ, നീട്ടൽ, അടിയിടൽ, തകർത്തുകളയൽ എന്നിവയാണ് പ്രധാന പ്രവർത്തികൾ. അസ്ത്രങ്ങളിലും യന്ത്രങ്ങളിലുമുള്ള പ്രവർത്തികൾ ഭയപ്പെടുത്തൽ, രക്ഷപ്പെടുത്തൽ, കൊല്ലൽ, ശക്തമായി ഉയർത്തൽ, നീട്ടൽ എന്നിവയാണെന്ന് പറയുന്നു. ഇതോടൊപ്പം, ഉപേക്ഷിക്കൽ, കടിച്ചുപിടിക്കൽ, പന്നിയുടെ തലോടൽ, ഒരോരുകൈയും രണ്ടുകൈയും കൊണ്ട് ചുമക്കൽ, പിടിച്ചിരുത്തൽ എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു. രണ്ടുകൈയും ഭുജങ്ങളും കൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിക്കൽ, അരയിൽ ഉയർത്തൽ, നെഞ്ചിലും നെറ്റിയിലും അടിയിടൽ, ഭുജങ്ങൾ വളയ്ക്കൽ എന്നിവയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതുപോലെ തന്നെ, അങ്ങേയറ്റം സൗമ്യമായി അവയവങ്ങളെ ചേർത്ത് പിടിക്കൽ, അവയവങ്ങളെ മറിച്ചിടൽ, മേലോട്ടുള്ള അടിയിടൽ, കൊല്ലൽ, പശുവിന്റെ മൂത്രപോലുള്ള നില, ഇടതും വലതും, തടസ്സം കടക്കാനുള്ള ദണ്ഡം, കരവീര ദണ്ഡം, ശത്രുവിനെ കുഴപ്പപ്പെടുത്തൽ എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, വശത്തേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കൽ, അപാമാർഗ രീതി, ഭയാനകമായ ശക്തി, സുദർശനം, സിംഹത്തിന്റെ ചാടൽ, ആനയുടെ ചാടൽ, കഴുതയുടെ ചാടൽ എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു. ഗദയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും മല്ല് കളിയുടെ രീതികളെയും—വലിച്ചിഴയ്ക്കൽ, വളയ്ക്കൽ, ഭുജങ്ങളുടെ മൂലങ്ങൾ എന്നിവയും—അറിയണം. കഴുത്ത് തിരിയിക്കൽ, വിരുതോടെ പിറകുമാറ്റൽ, ആട്ടിൻകിടാവിനെയും പുള്ളിപ്പോവിനെയും കൊല്ലുന്ന രീതി, കാൽകൊണ്ട് അടിയിടൽ, തകർത്തുകളയൽ, അരയിൽ ഉയർത്തൽ, ശരീരം ചേർത്ത് പിടിക്കൽ, ചുമലിൽ കയറ്റൽ, നിലം വാരൽ, നെഞ്ചിലും നെറ്റിയിലും അടിയിടൽ, ഉയർത്തി താഴെ ഇടൽ, വലതും ഇടതും നീങ്ങൽ, ആനയുടെ ചുമലിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് തള്ളിവിടൽ, തിരിഞ്ഞു മാറൽ, ദൈവികമായ വഴി, താഴോട്ടുള്ള വഴി, തെറ്റായ ദിശയിൽ കുഴപ്പപ്പെടുത്തൽ—ഇവയെല്ലാം ഗദയും മല്ല് കളിയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ദണ്ഡം കൊണ്ടുള്ള അടിയിടലും, താഴെ തള്ളിവിടലും, നിലം കീറൽ, മുട്ടുകൾ, ഭുജങ്ങൾ, അവയവങ്ങൾ—all binding and striking—ഭയാനകമായ രീതികൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. പിറകിൽ നിന്ന് അടിയിടൽ, വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച്, ദീപ്തിയോടെ, ഭുജങ്ങൾ ബന്ധിപ്പിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ കാവചവും ആയുധങ്ങളും ധരിച്ച് ആനകളും മറ്റും ചെയ്യേണ്ടവയാണിത്. ആനയുടെ മേൽ, മികച്ച അങ്കുഷം പിടിച്ച്, ഒരാൾ കഴുത്തിൽ, രണ്ടുപേർ ചുമലിൽ, രണ്ടുപേർ വില്ലുമായി, രണ്ടുപേർ വാൾപിടിച്ച് ഇരിക്കണം. രഥത്തിലും യുദ്ധഭൂമിയിലും ആനയുടെ മേലും മൂന്ന് കുതിരപ്പടയാളികൾ വേണം; കുതിരയെ സംരക്ഷിക്കാൻ മൂന്ന് വില്ലാളികൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വില്ലാളിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഒരു കാവൽക്കാരനെ നിയോഗിക്കണം; തന്റെ മന്ത്രങ്ങളാൽ ആയുധത്തെ പൂജിച്ച്, മൂന്ന് ലോകത്തെയും കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്ന ശാസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കണം. ഇവിടെയാണ് അഗ്നി ദേവൻ നിയമനടപടികൾ വിശദീകരിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നത്. അഗ്നി പറയുന്നു: ധർമ്മവും അധർമ്മവും വേർതിരിക്കുന്ന നിയമനടപടികൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ഇത് നാലു പാദങ്ങളുള്ളതും, നാലു അടിസ്ഥാനങ്ങളുള്ളതും, നാലു മാർഗങ്ങളുള്ളതുമാണ്. അതിന്റെ ഫലം നാലുവിധം, പ്രവർത്തനം നാലുവിധം, വ്യാപ്തി നാലുവിധം, ഇതുപോലെയാണ് വിവരണം. അതിന് എട്ടു അവയവങ്ങളും, പതിനെട്ടു വിഭാഗങ്ങളും, നൂറു ശാഖകളും ഉണ്ട്. മൂന്ന് ഉത്ഭവങ്ങൾ, രണ്ടു വിധത്തിലുള്ള വ്യവഹാരങ്ങൾ, രണ്ടു വാതിലുകൾ, രണ്ടു മാർഗങ്ങൾ, ധർമ്മം, നിയമം, ആചാരം, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ—ഇവയൊക്കെ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. നിയമനടപടിയുടെ നാലു പാദങ്ങളിൽ അവസാനത്തെ പാദം ആദ്യത്തെ പാദത്തെ ഉറപ്പാക്കുന്നു; ഇതിൽ ധർമ്മം സത്യം നിലനിൽക്കുന്നു, നിയമം സാക്ഷികളിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു. ആചാരം ജനങ്ങളുടെ പൊതുവായ ആചരണമാണ്, രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ രാജാവിന്റെ ഉത്തരവാണ്; നാലു മാർഗങ്ങളിൽ സാധ്യമായതിനാൽ ഇതാണ് ഈ പേര് ലഭിക്കുന്നത്. നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ അതിന്റെ ഫലവും നാലുവിധമാണ്—കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ, സാക്ഷികൾ, സത്യവാന്മാർ, രാജാവ് തന്നെയും. കർമ്മം നാലു മേഖലകളിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നതിനാൽ അതിന്റെ വ്യാപ്തിയും നാലുവിധമാണ്: ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, പ്രശസ്തി, ലോകക്ഷേമം. അതിന്റെ പ്രവർത്തനം നാലുപേരിലൂടെ നടക്കുന്നതിനാൽ അതിന്റെ പ്രവർത്തനവും നാലുവിധമാണ്: രാജാവ്, വ്യക്തി, നീതിപീഠം, ശാസ്ത്രം, അക്കൗണ്ടന്റും ലേഖകനും. സ്വർണം, അഗ്‌നി, ജലം—ഇവയാണ് എട്ട് അവയവങ്ങൾ; ആഗ്രഹം, കോപം, ലോഭം ഇവ മൂലമാണ് ഇതിന്റെ ഉത്ഭവം. മൂന്നു ഉത്ഭവങ്ങൾ ഇതുപോലെ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു, ഇവ മൂലം തർക്കങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുന്നു. വ്യവഹാരത്തിന് രണ്ടു വിധങ്ങൾ ഉണ്ട്: സംശയത്തിൽ നിന്നുള്ളതും, യഥാർത്ഥ വസ്തുതയിൽ നിന്നുള്ളതും. സംശയം ആറു വിധത്തിലുള്ള സമ്പർക്കത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിയുന്നത്; യഥാർത്ഥ വസ്തുത അവകാശം കാണുന്നതിൽ നിന്നാണ്. രണ്ടു വിധത്തിലുള്ള അറിവിന്റെ ബന്ധം മൂലം രണ്ടു വാതിലുകൾ ഉണ്ട്. ഇതിൽ ആദ്യത്തെ അവകാശവാദം, പിന്നെ എതിര്‍വാദം; യഥാർത്ഥ കാരണത്തിലോ കപടതയിലോ ആശ്രയിച്ച് രണ്ടു മാർഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. കടം, നൽകേണ്ടത്, നൽകേണ്ടതല്ലാത്തത്, ആരാണ്, എവിടെയാണ്, എങ്ങനെ, എന്താണ്; നൽകൽ, സ്വീകരിക്കൽ, ബാധ്യത—ഇതൊക്കെയാണ് കടം എടുക്കൽ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഒരാൾ തന്റെ സ്വത്തുവസ്തു സംശയമില്ലാതെ മറ്റൊരാളിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നതിനെ നിക്ഷേപം എന്നാണ് നിയമജ്ഞർ പറയുന്നത്. വ്യാപാരികളും മറ്റ് ജനങ്ങളും ചേർന്ന് ഒരു പ്രവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൾ അതിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന കാര്യം നിയമകാര്യമായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഒരാൾ ഉചിതമായി സ്വത്ത് നൽകി, പിന്നെ തിരിച്ചു വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, അത് 'നൽകിയതെങ്കിലും തിരിച്ചു ലഭിക്കാത്തത്' എന്ന പേരിൽ തർക്കകാരണമാകുന്നു. ഒരു സേവനം ചെയ്യാമെന്നു സമ്മതിച്ചിട്ടും അതു പാലിക്കാതിരുന്നാൽ, അതിനെ 'സമ്മതിച്ചിട്ടും സേവനം ചെയ്തില്ല' എന്ന പേരിൽ തർക്കകാരണമാക്കുന്നു. ദാസന്മാരുടെ വേതനം നൽകലും സ്വീകരിക്കലും സംബന്ധിച്ച നിയമനടപടി നിർദ്ദിഷ്ടമാണ്; വേതനം നൽകാതിരിക്കുക തർക്കകാരണമാകുന്നു. ഇവയിലൂടെ, അഗ്നിദേവൻ ആയുധകളുടെയും യുദ്ധകലകളുടെയും രഹസ്യങ്ങൾ മുതൽ, ധർമ്മവും നിയമവും ആചാരവും രാജാധികാരവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വ്യവഹാരങ്ങളുടെ സുതാര്യവും സമഗ്രവുമായ വിവരണം നൽകുന്നു.