അവധാനം ചിതറിപ്പോയാലും, അമ്പ് അതിന്റെ യോജ്യമായ സ്ഥാനത്ത് സൂക്ഷ്മതയോടെ വെക്കണം. അതിനുശേഷം, വലതുകൈ കൊണ്ട് അമ്പ് ക്വിവറിൽ നിന്ന് എടുക്കണം. അമ്പിന്റെ നടുവിൽ പിടിച്ച് അതിനെ പിന്തുണയോടെ പിടിക്കണം; ഇടതുകൈ കൊണ്ട് ഭുജരക്ഷയും, അവിടെ നിന്ന് വില്ലും പിടിക്കണം. അനങ്ങാതിരിക്കുന്ന മനസ്സോടെ, അമ്പിന്റെ പാറ (feather) വില്ലിന്റെ നൂലിൽ ഉറപ്പോടെ വെക്കണം, സിംഹവിരൽപിടിയും പാറയുമുപയോഗിച്ച് ശക്തമായി അമർത്തണം. അമ്പിന്റെ അഗ്രം ഇടത് ചെവിക്ക് അടുത്ത് വയ്ക്കണം; അമ്പിന്റെ നിറങ്ങൾ ഇടതുകൈയും നടുവിരലും ഉപയോഗിച്ച് അവിടം പിടിക്കണം. ലക്ഷ്യത്തിൽ മനസ്സും ദൃഷ്ടിയും കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ശരിയായ പിടിയോടെ ശരീരത്തിന്റെ വലതുഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് അമ്പ് വിടണം. അമ്പിന്റെ ദണ്ഡം നെറ്റിയുടെ നടുവിൽ വച്ചു, അമ്പ് വലിച്ച് വിടുമ്പോൾ അർദ്ധചന്ദ്രചിഹ്നം പതിനാറു വിരൽ ദൂരം അകലം വരണം. അമ്പ് വിട്ടതിന് ശേഷം, "ദീപിക" എന്ന രീതിയിൽ, നടുവിരലിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും നിയന്ത്രണം പുലർത്തണം. ക്വിവറിൽ നിന്ന് അമ്പ് എടുത്ത് കണ്ണിന്റെ ഉയരത്തിലുള്ള ലക്ഷ്യത്തിലും വലതുഭാഗത്തുള്ള ചതുരലക്ഷ്യത്തിലും അമ്പ് ചൂണ്ടണം; തുടക്കസ്ഥാനത്ത് നിന്നു നിന്നുകൊണ്ട് ചതുരലക്ഷ്യത്തിൽ കുത്തിപ്പോകുന്ന പരിശീലനം നടത്തണം. അതിനുശേഷം, മൂർച്ചയുള്ളതും തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതും മാറിപ്പോയതും താഴ്ന്നതും ഉയർന്നതും ചലിക്കുന്നതുമായ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ വേഗത്തിൽ പരിശീലനം നടത്തണം. കുത്തേണ്ട സ്ഥലങ്ങളിൽ, ക്വിവറിൽ നിന്ന് വില്ല് കൈയുടെ ശക്തിയാൽ എടുത്ത്, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങളെയും വിവിധ പ്രകടനങ്ങളിലൂടെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തണം. ബ्रह്മണേ, കുത്തിയ ലക്ഷ്യത്തിൽ രണ്ട് "ദൃഢ" ലക്ഷ്യങ്ങൾ, രണ്ട് ദുഷ്കരമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ, അതുപോലെ തന്നെ രണ്ട് വ്യത്യസ്തവും ദുഷ്കരവുമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. ദൃഢ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ താഴ്ന്നതോ മൂർച്ചയുള്ളതോ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല; താഴ്ന്നത് ദുഷ്കരവും ഉയർന്നത് പ്രത്യേകമായതും ആകുന്നു. തലയും ശരീരവും തമ്മിലുള്ള നടുവിലാണ് വ്യത്യസ്തവും ദുഷ്കരവുമായ ലക്ഷ്യം. ഈവിധം ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ വിഭാഗം നിർമിച്ച്, വലതുകൈയും മറ്റുകൈയും ഉപയോഗിച്ച് പരിശീലിക്കണം. ആദ്യമായി ലക്ഷ്യം നേടുന്ന വീരൻ ഉയരവേണം; അതിനുശേഷം മറ്റുള്ളവരും. ഇതാണ് ആചാര്യന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച നിയമം. അവിടെ കൂടുതൽ ഭ്രമണം ആവശ്യമാണ്; അവിടെ പാറയോടുകൂടിയ അമ്പ് ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിക്കണം. സഞ്ചരിക്കുന്നതോ, ചലിക്കുന്നതോ, അതിയായ സ്ഥിരതയുള്ളതോ ആയതെന്തും എല്ലാ ദിശകളിലും അടിച്ചും, തകർത്തും, വെട്ടിയും, ബാധിച്ചും ജയിക്കണം. പ്രവർത്തിയും പരിശീലനവും അറിയുന്നവൻ ഈ നിയമം മനസ്സിലാക്കി അങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണം; മനസ്സും ദൃഷ്ടിയും ദർശനവും ഉപയോഗിച്ച് യോഗയുക്തനായ അർച്ചർ സ്വയംനിയന്ത്രണം നേടണം. അഗ്നി പറഞ്ഞു: കൈയും മനസ്സും ദൃഷ്ടിയും നിയന്ത്രിച്ച് ലക്ഷ്യത്തിൽ വിജയിച്ചവൻ ഉറപ്പായ വിജയം നേടുമ്പോൾ വാഹനത്തിൽ കയറണം. പാശം പത്ത് കൈ നീളം, വൃത്താകൃതിയിലും കൈയുടെ അറ്റത്തും, പമ്പ്, മുന്ജ, സന, പൊൻതന്തു, കവചം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കണം. മറ്റുള്ളവർക്കായി, അത്യന്തം ശക്തരായവർക്ക്, പാശം മുപ്പതു തവണ നീളത്തിൽ ബലമായി വേണം, നന്നായി ചുരുട്ടി വേണം. ഗുരു കളിസ്ഥലത്ത് അതിന്റെ സ്ഥലം ഒരുക്കണം; ഇടതുകൈയിൽ പിടിച്ച് വലതുകൈയിൽ ഉയർത്തണം. ചുരുട്ടിയ രൂപത്തിൽ തലക്ക് മുകളിലായി ഒരുതവണ ഭ്രമിപ്പിച്ച്, വേഗത്തിൽ തൊപ്പിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുരുഷന്റെ മേൽ എറിയണം. ചാടുമ്പോഴും, ഉരുണ്ടു നടക്കുമ്പോഴും, ശരിയായ രീതിയിൽ പരിശീലനം ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ പ്രയോഗിക്കണം. നിയമപ്രകാരം ജയിച്ചശേഷം, ബന്ധനം നടത്തണം; അരയില്പിടിച്ച് കെട്ടി, വാൾ ഇടതുവശത്ത് തൂക്കണം. ഇടതുകൈയിൽ ഉറപ്പോടെ പിടിച്ച്, വലതുകൈയിൽ പുറത്ത് എടുക്കണം; അത് ആറു വിരൽ വളവും, ഏഴ് കൈ ഉയരവുമാകണം. ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങളും വിവിധ കവചങ്ങളും അരകൈ ദൂരം, തുല്യവും ചരിഞ്ഞതുമായ, ഉയർന്ന സ്ഥാനങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കണം. അതിനെ എങ്ങനെ ശരിയായി ഉപയോഗിക്കണമെന്നു ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു: പുതിയ ശക്തമായ കവചവും വില്ലും ശരീരത്തിൽ ധരിച്ച്, പുതിയ ഗദ വലതുകൈയിൽ എടുത്ത് ഉയർത്തി, ശക്തിയായി അടിക്കണം; ഇതോടെ ശത്രുവിന്റെ നാശം ഉറപ്പാണ്. പിന്നെ രണ്ടു കൈകളും ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ അവനിൽ ഇടിക്കണം; ഇത് എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്താൽ, ശത്രുവിനെ കൊല്ലുന്നതിൽ വിജയം ഉറപ്പാണ്. അഗ്നി പറഞ്ഞു: ചുറ്റൽ, ഇടിക്കൽ, ചാടൽ, മുങ്ങൽ, ഓട്ടം, പാറൽ, മുകളിൽ നിന്ന് ആക്രമിക്കൽ, ഗിധ്രപതനം പോലെ ഇറങ്ങൽ, ആശയക്കുഴപ്പം—ഇവയെല്ലാം, കുലുക്കൽ, ചിതറൽ, ഇടത്തേക്കും വലത്തേക്കുമുള്ള ചലനങ്ങൾ, കാണാതെ പൊട്ടുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ, ആനയുടെ കരുത്തുള്ള അടികൾ—ഇവയും, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കഠിനമായ ഇറങ്ങലുകൾ, പൂർണ്ണം, അർദ്ധം, ത്രിതീയഭാഗങ്ങൾ, താമരയാകൃതിയിലുള്ള പാദസ്ഥിതികൾ—ഇവയും, പിന്നോട്ട് നില, മുന്നോട്ട് നില, പന്നി നില, വളച്ച നില—ഇങ്ങനെ, യുദ്ധത്തിൽ വാൾ-കവച ശാസ്ത്രത്തിൽ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത് മുപ്പത്തിരണ്ടാണ്. തിരിഞ്ഞുപോകൽ, തിരിഞ്ഞു വരിക, പിടിച്ച നില, ലഘുചലനം, മുകളിലേക്ക് എറിക്കൽ, താഴേക്ക് എറിക്കൽ, പിടിക്കൽ, നിയന്ത്രിക്കൽ— ഗിധ്രപതനം, ആനയുടെ കുടിവെപ്പ്, മകരപിടി—ഇങ്ങനെ, യുദ്ധത്തിൽ പാശത്തിൻറെ പതിനൊന്ന് വിധികൾ അറിയണം. നേരെയുള്ളത്, വിശാലമായത്, ചരിഞ്ഞത്, ഭ്രമിപ്പിക്കൽ—പാശം വേർപെടുത്തുമ്പോൾ മഹാന്മാർ പറഞ്ഞ അഞ്ച് രീതികൾ ഇവയാണ്. വെട്ടൽ, ചിരിക്കൽ, അടിക്കൽ, ഭ്രമിപ്പിക്കൽ, കിടക്കൽ, അരിഞ്ഞ് വെട്ടൽ, കുറുകെ വെട്ടൽ, ചക്രതന്ത്രം—ഇവയാണ് പ്രവർത്തികൾ. പാദം പൊന്തൽ, ശബ്ദം, പിളർത്തൽ, ഭയപ്പെടുത്തൽ, ഊഞ്ഞാൽ—ഇവയെല്ലാം കുന്തപ്രയോഗങ്ങൾ; ആറാമത്തേത് 'അടി' എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. കണ്ണിൽ അടിക്കൽ, കൈയിൽ അടിക്കൽ, വശങ്ങളിൽ അടിക്കൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, നേരായ പാറയുള്ള അമ്പ് വീഴുന്ന വിധിയും, ജാവലിനിന്റെ പ്രയോഗവും വിശദീകരിക്കുന്നു. അടിക്കപ്പെട്ടത്, ഗോമൂത്രം, സമൃദ്ധമായത്, താമരാസനം, ഉയർത്തിയ ശരീരമുള്ളത്, വളഞ്ഞത്, ഇടത്തെയും വലത്തെയും—ഇവയെല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതാണ്.