അഗ്നിപുരാണമ്

വൈശാഖം, ജാതം എന്നിങ്ങനെയുള്ള നിലയിലോ, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വ്യാപകമായ നിലയിലോ നിൽക്കുമ്പോൾ, പ്രിയപ്പെട്ട വില്ലിൽ ദാരുവിന്റെ വടി ചേർക്കേണ്ടതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. വില്ലിന്റെ താഴത്തെ ഭാഗം അരയിൽ വച്ച്, അമ്പിന്റെ അഗ്രം അറ്റത്ത് വച്ച്, നിലത്ത് വെച്ച് അതനുസരിച്ച് ഉയർത്തണം. ഭുജങ്ങൾ വളച്ചും മുൻ കൈകൾ വളഞ്ഞും, അമ്പും അതിന്റെ ഇലയും കൈയിൽ നന്നായി ചേരുന്ന വില്ലാണ് ഉത്തമം. വില്ലിന്റെ വീതി പന്ത്രണ്ട് വിരൽവിരിപ്പാണ് ഉചിതം; വടി അതിയായി ദുർബലമോ അതിയായി കഠിനമോ ആവരുത്, ശരിയായി ചേരണം. വയറിനരികിൽ വില്ലും അരത്തരികിൽ അമ്പും വച്ച്, കൈ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് വിരലിലും ചെവിയിലും മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം. അമ്പിന്റെ അഗ്രം വലത് കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച്, ലക്ഷ്യം നോക്കി കൈ മുന്നോട്ട് വേഗത്തിൽ നീട്ടണം. അമ്പ് അതിയായി അടുത്തോ ദൂരത്തോ, ഉയരത്തിലോ താഴെയോ ആവരുത്; വളഞ്ഞതോ തിരിഞ്ഞതോ ചലിക്കുന്നതോ അതിയായി മുറിഞ്ഞതോ ആവരുത്. അമ്പ് നേരായി, സ്ഥിരതയുള്ളതായും, ദണ്ഡംപോലെ പിടിച്ചും, ആ കൈകൊണ്ട് ലക്ഷ്യം മറയ്ക്കണം. വില്ലനു നേരെ നിൽക്കണം; നെഞ്ച് ത്രികോണമാകണം; കഴുത്ത് സ്ഥിരമായിരിക്കണം; തല മയിലുപോലെ താഴ്ത്തണം. നെറ്റി, മൂക്ക്, വായ്, ചുമൽ എന്നിവ കുതിരയുടെ അവയവങ്ങൾപോലെ നേരെ വരണം; വടി മുതൽ ചുമൽ വരെ മൂന്ന് വിരൽവിരിപ്പ് ദൂരം വേണം. ആദ്യ മന്ത്രത്തിന് ഒരു വിരൽ ദൂരം, രണ്ടാം മന്ത്രത്തിന് രണ്ട് വിരൽ ദൂരം, മൂന്നാമത് വീണ്ടും ഒരു വിരൽ ദൂരം, താടിയും ചുമലും ഇടയിലുള്ള അളവിലാണ്. അമ്പിന്റെ ഇല വലതുകൈയുടെ കൂറ്റവും ചൂണ്ടുവിരലും കൊണ്ട് പിടിച്ച്, പിന്നീട് മോതിരവിരലും നടുവിരലും കൊണ്ടും പിടിക്കണം. ശക്തിയോടെ വില്ല് വലിച്ച്, അമ്പ് പൂർണ്ണമായി വലിഞ്ഞശേഷം, ശരിയായ രീതിയിൽ അമ്പ് വിട്ടയക്കണം. കണ്ണും കയ്യും നേരെ ചേര്ത്ത്, ലക്ഷ്യം ഭേദിച്ച് അമ്പ് വിടണം; അമ്പ് വിട്ടശേഷം പിന്നിലെ കൈ പെട്ടെന്ന് പിന്നോട്ട് നീട്ടണം. ഇതാണ് "മുറിക്കൽ" എന്ന സാങ്കേതികത; വില്ലൻ കൈയുടെ താഴത്തെ ഭാഗം താഴേക്ക് വലിക്കണം. മേലോട്ടു വിട്ടയക്കുമ്പോൾ, മധ്യഭാഗം ലക്ഷ്യം നോക്കണം; അർച്ചരിയുടെ ശാസ്ത്രത്തിൽ നിപുണരായവർക്ക് ഇതാണ് ഉത്തമം. ഏറ്റവും നീളംകൂടിയ അമ്പ് പന്ത്രണ്ട് കയ്യളവാണ്; മധ്യമം പതിനൊന്ന്; ചുരുങ്ങിയത് പത്ത്. നാലു മുഴ നീളമുള്ള വില്ലാണ് ഉത്തമം; മൂന്ന് മുഴപകുതി മധ്യമം; പാദാതികൾക്ക് മൂന്ന് മുഴ നീളമുള്ളതാണ് ഉചിതം. അഗ്നി പറയുന്നു: വില്ല് പൂർണ്ണമായി വലിച്ചശേഷം, മാംസവും ഗദായുധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് വില്ല് നന്നായി ശുദ്ധീകരിച്ച് യാഗശാലയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. അമ്പ് എടുത്ത്, ശ്രദ്ധയോടെ, ഉണർന്ന മനസ്സോടെ, വലത് കൈയുടെ കാവലൂണി ഉറപ്പായി കെട്ടണം. മനസ്സു ചിതറിയാലും, അമ്പ് നന്നായി സ്ഥാനം പിടിക്കണം; പിന്നീട് അമ്പ് വലത് കൈകൊണ്ട് ചിതയിൽ നിന്ന് എടുക്കണം. അമ്പ് നടുവിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ച്, ഇടത് കൈകൊണ്ട് കാവലൂണി പിടിച്ച്, അവിടെ നിന്ന് വില്ല് വലിക്കണം. മനസ്സ് അചഞ്ചലമായി, ഇല വടിയിൽ നന്നായി ചേർത്ത്, സിംഹക്കണ്ണി പിടിയിലും ഇലയുടെ പിടിയിലും തുല്യമായി ഉറപ്പോടെ വയ്ക്കണം. അമ്പിന്റെ അഗ്രം ഇടത് ചെവിക്ക് സമീപം വച്ച്, നിറങ്ങൾ നടുവിരലും ഇടത് വിരലും കൊണ്ടും പിടിക്കണം. മനസ്സു ലക്ഷ്യത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ശരിയായ പിടിയോടെ, ശരീരത്തിന്റെ വലത് ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് അമ്പ് വിടണം. അമ്പിന്റെ ദണ്ഡം നെറ്റിയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ വച്ച്, അമ്പ് വലിച്ച്, അമ്പിന്റെ അർദ്ധചന്ദ്രചിഹ്നം പതിനാറ് വിരൽ ദൂരം അകലെ എത്തിച്ചു വിടണം. അമ്പ് വിട്ടശേഷം, "കിരീട" സാങ്കേതികത ഉപയോഗിച്ച്, നടുവിരലുകൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും നിയന്ത്രണം പുലർത്തണം. ചിതയിൽ നിന്നുള്ള അമ്പ് കണ്ണിനോട്ട് ലക്ഷ്യം വച്ചും, വലതുഭാഗം ചതുരം ലക്ഷ്യത്തിലേക്കും അമ്പ് വിടണം; ആരംഭസ്ഥലത്ത് നിന്ന് ചതുരം ലക്ഷ്യം ഭേദിക്കാൻ അഭ്യാസം ചെയ്യണം. അതിനുശേഷം, വേഗത്തിൽ കൂർത്തതും തിരിഞ്ഞതും മാറിയതും താഴെയും ഉയരത്തും ചലിക്കുന്നതുമായ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ അഭ്യാസം നടത്തണം. ഇവയിൽ, ഭേദിക്കേണ്ട സ്ഥലങ്ങളിൽ, വില്ല് ചിതയിൽ നിന്ന് കൈയുടെ ശക്തിയാൽ വലിക്കണം; വിവിധ പ്രകടനങ്ങൾ കാണിച്ച് ദുഷ്കരമായ ലക്ഷ്യങ്ങളെയും ഭീഷണിപ്പെടുത്തണം. ഭേദിച്ച ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ, ബ്രാഹ്മണാ, രണ്ടു 'സ്ഥിരം' ലക്ഷ്യങ്ങൾ, രണ്ടു ദുഷ്കര ലക്ഷ്യങ്ങൾ, രണ്ടു വ്യത്യസ്തവും ദുഷ്കരവുമായ ലക്ഷ്യങ്ങളും ഉണ്ട്. താഴെയും കൂർത്തതുമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ സ്ഥിരലക്ഷ്യങ്ങളിൽ പെടുന്നില്ല; താഴെയുള്ളത് ദുഷ്കരവും ഉയർന്നത് അതുപോലെയും. തലയും ശരീരവും മധ്യത്തിൽ വരുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്തവും ദുഷ്കരവുമായവയാണ്. ഇങ്ങനെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ കൂട്ടമായി നിശ്ചയിച്ച്, വലതും മറ്റും കൈകൊണ്ട് അഭ്യാസം നടത്തണം. ആദ്യം ലക്ഷ്യം നേടുന്ന വീരൻ ഉയരാൻ അർഹൻ; പിന്നീട് മറ്റുള്ളവൻ. ഇതാണ് ആചാര്യർ കണ്ട നിയമം. വലിഞ്ഞ ലക്ഷ്യത്തിന് കൂടുതൽ ചുറ്റൽ വേണം; അവിടെ അമ്പിന്റെ ഇല ഉറപ്പോടെ ചേർത്ത് ലക്ഷ്യചിഹ്നം സ്ഥാപിക്കണം. ചുറ്റുന്നു, ചലിക്കുന്നു, അതിയായി സ്ഥിരം, അത്തരം ലക്ഷ്യങ്ങളെല്ലാം വെട്ടുകയും, തകർക്കുകയും, മുറിക്കയും, ഉപദ്രവിക്കുകയും വേണം. ക്രിയയുടെയും അഭ്യാസത്തിന്റെയും രീതി അറിയുന്നവൻ, നിയമം മനസ്സിലാക്കി അങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കണം; മനസ്സും കാഴ്ചയും ദൃഷ്ടിയും ഏകാഗ്രമാക്കി, യോഗി അർച്ചർ സംയമനം നേടണം. അഗ്നി പറയുന്നു: കൈയും മനസ്സും കാഴ്ചയും നിയന്ത്രിച്ച് ലക്ഷ്യം നേടുന്നവൻ, ഉറപ്പായ വിജയം നേടിയശേഷം, വാഹനം കയറിയേണം. പാശം പത്ത് കയ്യളവാണ്, വൃത്താകാരവും കൈയുടെ അറ്റത്ത് വേണം; കപാസ്, മുന്ജ, സന, പൊൻതന്തി, കവർ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കണം. അതിയായി ബലമുള്ളവർക്കായി, പാശം നന്നായി ചുറ്റണം; അതുപയോഗിച്ച്, ബുദ്ധിമാന്മാർക്ക് പാശം മുപ്പത് മടങ്ങാണ് നന്നായി ചുരുട്ടി ഒരുക്കേണ്ടത്.