ഫലങ്ങൾ ലഭ്യമാകാത്തപ്പോൾ കുലത്ത, മാഷ്, മുദ്ഗ, എള്ള്, യവം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് എല്ലായ്പ്പോഴും നെയ്യും തണുത്ത പാലും ഫലങ്ങൾക്കും പുഷ്പങ്ങൾക്കും അർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. മീൻ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് ചെടികൾക്ക് വെള്ളം കൊടുക്കുമ്പോൾ അവ വളരുന്നു; ആടിന്റെ ചാണകപ്പൊടി, യവപ്പൊടി, എള്ള് വിത്തുകൾ എന്നിവയും ചേർക്കാം. പശുവിന്റെ ഇറച്ചിയും വെള്ളവും ഏഴു രാത്രി സൂക്ഷിച്ച്, എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങൾക്കും തളിക്കുമ്പോൾ ഫലവും പുഷ്പവും വർദ്ധിക്കുന്നു. തണുത്ത മീൻ വെള്ളം മാവിൻ ചെടികൾക്ക് വെള്ളം കൊടുക്കാൻ ഉത്തമം; അശോക മരങ്ങൾക്കായി, കാമിനി ചെടിയുടെ വേരുകളിൽ അടിക്കുന്നത് പ്രശംസനീയമാണ്. ഈന്തപ്പഴം, തേങ്ങ തുടങ്ങിയവ ഉപ്പിനോടൊപ്പം ഉപയോഗിച്ചാൽ പോഷണം വർദ്ധിക്കുന്നു; വിഡംഗം, മീൻ, ഇറച്ചി എന്നിവയാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ശുഭമായി നിറവേറുന്നു. അഗ്നി പറയുന്നു: പുഷ്പങ്ങളാൽ പൂജ ചെയ്താൽ, വിഷ്ണു എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും വിജയമനുഗ്രഹിക്കുന്നു. മാലതി, മല്ലിക, യൂതി, പാടല, കറവീര പുഷ്പങ്ങൾ ഇതിന് ഉപയോഗിക്കാം. പാവനി, അതിമുക്ത, കർണികാര, കുറണ്ടക, കുബ്ജക, തഗര, നീപ, വാണ, വർവപ-മല്ലിക എന്നിവയും അനുയോജ്യമാണ്. അശോക, തിലക, കുണ്ട പുഷ്പങ്ങൾ, തമാല ഇല, ബില്വ ഇല, ശമി ഇല, ഭൃംഗരാജ ഇല എന്നിവയും പൂജയ്ക്ക് യോജ്യമാണ്. തുളസി, കാളതുളസി ഇല, വാസക, കേതകി ഇലയും പുഷ്പവും, താമര, ചുവന്ന താമര തുടങ്ങിയ പുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിക്കാം. നാർക്ക, ഉന്മത്തക, കങ്ങാഞ്ചി, ഗിരിമല്ലിക എന്നിവയും പൂജയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാം; കൗടജ, ശാൽമലി പുഷ്പങ്ങൾ, മുള്ളുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ എന്നിവ അനുയോജ്യമല്ല. ഒരു പ്രസ്ഥം നെയ്യാൽ വിഷ്ണുവിനെ അഭിഷേകം ചെയ്താൽ ഒരു കോടിയുടെ ഫലം ലഭിക്കും; ഒരു ആഢകം നെയ്യും പാൽ ചേർത്ത് കഴിച്ചാൽ രാജാവിനെപ്പോലെ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശനം ലഭിക്കും. അഗ്നി വീണ്ടും പറയുന്നു: ധനുര്വേദം നാലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; രഥം, ആന, കുതിര, പദാതി എന്നീ യുദ്ധവീരരുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇത് അഞ്ചായി വിശദീകരിക്കാം. യന്ത്രത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുവിടുന്നത്, കൈകൊണ്ട് വിടുന്നത്, വിട്ട് പിടിക്കുന്നത്, വിട്ടില്ലാത്തത്, കൈയോടെ നേരിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടൽ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ച് വിഭാഗങ്ങളാണ്. ഇവയിൽ ആയുധങ്ങൾക്കും അസ്ത്രങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനത്തിൽ രണ്ടായി വിഭജിക്കാം; നേരിട്ടുള്ളതും വഞ്ചനാപരമായതും എന്നിങ്ങനെ വീണ്ടും രണ്ടായി. വില്ല് പോലുള്ള യന്ത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് എറിഞ്ഞതിനെ യന്ത്രവിച്ഛിന്നം എന്നു പറയുന്നു; കല്ല്, കുന്തം മുതലായവ കൈകൊണ്ട് എറിഞ്ഞതിനെ കൈവിച്ഛിന്നം എന്നു പറയുന്നു. വിട്ട് പിടിക്കുന്നതിൽ കുന്തം മുതലായവ ഉൾപ്പെടുന്നു; വാൾ മുതലായവ വിട്ടില്ലാത്ത ആയുധങ്ങൾ, അതായത് കൈയേറ്റം, ആയുധമില്ലാതെ ഏറ്റുമുട്ടൽ. യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ക്ഷീണം അതിജയിച്ച് അനുരൂപമായ വ്യായാമങ്ങൾ അഭ്യസിക്കണം; വില്ലിലൂടെ നടക്കുന്ന യുദ്ധം ഉത്തമം, കുന്തം ഉപയോഗിച്ചുള്ളത് മധ്യസ്ഥം, വാൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ളത് താഴ്ന്നതും, കൈയേറ്റം അതിനേക്കാൾ താഴ്ന്നതും. ധനുര്വേദം പഠിപ്പിക്കുന്നവൻ പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണൻ അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയൻ ആയിരിക്കണം. ശൂദ്രൻ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കേണ്ടത് സ്വയം രക്ഷയ്ക്കോ രാജാവിന്റെ കല്പനയോ ആയിരിക്കണം; യുദ്ധത്തിൽ രാജാവിനെ ദേശവീരർ സഹായിക്കണം. വിരൽ, കാൽമുട്ട്, കൈ, കാൽ എന്നിവ ചേർത്ത് നിൽക്കുന്നത് സമപാദസ്ഥാനം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. പുറത്ത് വിരലുകൾ ചേർത്ത്, ഇരുകാലും ഉറപ്പോടെ, മൂന്ന് വിരൽ അളവിൽ കാൽവിരലുകൾ അകലത്തിൽ നിൽക്കുന്നത് വൈശാഖ സ്ഥാനം. കാൽമുട്ടുകൾ ഹംസപഥം പോലെ നിരത്തിയിട്ട് നാല് വിരൽ അകലം വേർതിരിച്ച് നിൽക്കുന്നത് മണ്ഡല സ്ഥാനം. വലതുകാൽമുട്ടും തൈയും കട്ടിയാക്കി, അങ്കുരം പോലെ അഞ്ചു വിരൽ വീതിയുള്ളത് ആലീഢ സ്ഥാനം. ഇതേ സ്ഥാനം മറിച്ചാൽ പ്രത്യാലീഢ; ഇടതുകാൽ നീട്ടി, വലതുകാൽ നേരെവെക്കാം. കാൽമുട്ടും കൂർത്തും ചേർത്ത്, അഞ്ചു വിരലുകൾ നീട്ടി, പന്ത്രണ്ടു വിരൽ നീളത്തിൽ നിൽക്കുന്നതാണ്. ഇടതുകാൽ നേരെ, വലതുകാൽ നീട്ടി; അല്ലെങ്കിൽ വലതുകാൽ മടക്കി, അശ്രാന്തമായി കുരുക്കി. ഈ കാൽ കാൽമുട്ടിനോടൊപ്പം ദണ്ഡം പോലെ നീട്ടി നിൽക്കുന്നത് വികട സ്ഥാനം, രണ്ട് കൈ നീളം. ഇരുകാലും ഉയർത്തി, കാൽമുട്ട് ഇരട്ടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് സമ്പുട സ്ഥാനം. കാലുകൾ കുറച്ച് പുറത്തേക്ക് തിരിച്ച്, ദണ്ഡം പോലെ നേരെ, പതിനാറു വിരൽ നീളത്തിൽ നിൽക്കണം. ആദ്യമായി സ്വസ്തികസ്ഥാനത്തിൽ നമസ്കാരം ചെയ്യണം; ഇടത്തുകൈയിൽ വില്ലും വലത്തുകൈയിൽ അണിയും പിടിക്കണം. വൈശാഖ, ജാത, അല്ലെങ്കിൽ നീട്ടിയ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രിയ വില്ലിന് വിതാനി കെട്ടണം. വില്ലിന്റെ താഴത്തെ ഭാഗം കിണറ്റിൽ വച്ച്, അണിയുടെ അറ്റം മുകളിൽ വച്ച്, നിലത്ത് വച്ച്, പിന്നീട് ഉയർത്തണം. കൈകൾ മടക്കി, ഭുജങ്ങൾ വളച്ചിട്ട്, ഉത്തമ വില്ലിൽ അണി, അണിക്കൊമ്പ് എന്നിവ കൈയിൽ നന്നായി ചേരണം. വില്ലിന്റെ അകലം പന്ത്രണ്ടു വിരൽ അകലം; വിതാനി വളരെ ഇളക്കത്തിൽ അല്ല, വളരെ കെട്ടിയതുമല്ല, ശരിയായ അളവിൽ. വില്ല് നാഭിയിൽ വച്ച്, അണി കിണറ്റിൽ വച്ച്, കൈ ഉയർത്തി വിരലിലും ചെവിയിലും മന്ത്രം ചൊല്ലണം. അണിയുടെ അറ്റം വലത്തുകൈ കൊണ്ട് പിടിച്ച് ലക്ഷ്യം നോക്കി കൈ പെട്ടെന്ന് നീട്ടണം. അണി അടുത്തോ ദൂരത്തോ അല്ല, ഉയരത്തിലോ താഴെയോ അല്ല, വളഞ്ഞതോ തിരിഞ്ഞതോ അല്ല; അതു നേരെ, സ്ഥിരതയോടെ ദണ്ഡം പോലെ പിടിക്കണം; ഇതേ കൈകൊണ്ട് ലക്ഷ്യം മറയ്ക്കണം. അർച്ചർ നേരെ നിൽക്കണം; നെഞ്ച് ത്രികോണമായി, കഴുത്ത് സ്ഥിരതയോടെ, തലയ് മയിൽപോലെ താഴ്ത്തി. നെറ്റി, മൂക്ക്, വായ്, ഭുജങ്ങൾ കുതിരയുടെ രൂപം പോലെ നിരത്തണം; വിതാനി മുതൽ ഭുജം വരെ മൂന്ന് വിരൽ അകലം വേണം. ഇങ്ങനെ അഗ്നിപുരാണത്തിലെ ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, വൃക്ഷങ്ങളുടെ സംരക്ഷണവും വിഷ്ണുപൂജയുടെയും ധനുര്വേദത്തിലെ യുദ്ധസിദ്ധികളുടെയും മഹത്വം, ക്രമവും, ഭക്തിയോടുകൂടി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു.