അഗ്നിദേവൻ മഹർഷിയോട്这样 പറഞ്ഞു: “യഥാർത്ഥ വജ്രം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത് അതിന്റെ വിശിഷ്ടതകളാൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടാലും അതിന് യാതൊരു ക്ഷയം വരില്ല; അതു തകർന്നുപോകില്ല, കുഴപ്പമില്ലാത്തത്, ആറു കോണുകളുള്ളത്, ഇന്ദ്രധനുസ് നിറംപോലെയും അത്യന്തം ലഘുവും, സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ ദീപ്തിമാനുമായതും, ശുഭഫലദായകവുമായതുമാണ്. അതു പൂർണ്ണചന്ദ്രന്റെ വെളിച്ചംപോലെ, മൃദുവും കാന്തിയുള്ളതും, നിർമ്മലവും, അതിൽ സ്വർണ്ണപ്പൊടി പോലെ പച്ചക്കല്ലുകളുടെ കണികൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്റ്റലിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന പദ്മരാഗം രത്നങ്ങൾ അത്യന്തം വർണാഭമായതും നിർമ്മലവുമാണ്. കുരുവിന്ദ കല്ലിൽ നിന്ന് ജാതവംഗ രത്നങ്ങൾ ഉൽഭവിക്കുന്നു. സുഗന്ധമുള്ള വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് ഉൽഭവിക്കുന്ന മുത്തുകൾ ചുവപ്പുനിറമുള്ളവയാണ്; ചിപ്പിയിൽ നിന്ന് ഉൽഭവിക്കുന്നവ ശുദ്ധിയിലും ശ്രേഷ്ഠതയിലും മുൻപന്തിയിലാണ്, ശംഖിൽ നിന്നുള്ളവ അതിലും ഉത്തമം, മഹർഷേ. ആനക്കൊമ്പിൽ നിന്നുള്ള മുത്തുകളും, കലശത്തിൽ, പന്നിയിൽ, മീനിൽ നിന്നുള്ളവയും അത്യുത്തമം. ബാംബൂവിൽ, പാമ്പിൽ നിന്നുള്ളവയും ശ്രേഷ്ഠം; പാമ്പിൽ നിന്നുള്ള മുത്ത് അത്യത്തുല്യമാണ്. ഇനി, വാസ്തുപുരുഷന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും, ബ്രാഹ്മണാദികൾക്കായി നിലങ്ങളുടെ വർണ്ണങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം: വെള്ള, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് എന്നിങ്ങനെയാണ് അവയുടെ ക്രമം. നെയ്യ്, രക്തം, അന്നം, മദ്യം എന്നിവയുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതും, മധുരം, കഷായം, പുളിപ്പുള്ള രുചിയുള്ളതും ആയ ഭൂമി അനുയോജ്യമാണ്. കുശ, പുള്ള്, ആകാശം, ദുർവാ എന്നിവകൊണ്ടു മൂടിയിരിക്കുന്ന ഭൂമി തിരഞ്ഞെടുക്കണം. ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിച്ച്, മുൻകൂട്ടി കുഴിച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥലത്ത് പുണ്യപ്രവർത്തികൾ നടത്തണം. അവിടെ അറുപത്തിയൊന്ന് ചതുരങ്ങൾ വരച്ച്, മദ്ധ്യഭാഗത്ത് ബ്രഹ്മാവിനെ നാലു ഭാഗങ്ങളായി സ്ഥാപിക്കണം. കിഴക്കോട്ട് ഗൃഹനാഥനും, അർയമാനും; തെക്കോട്ട് വിവസ്വാനും, പടിഞ്ഞാറോട്ട് മിത്രനും, വടക്കോട്ട് മഹീധരനും, ആപവതും, കോണുകളിൽ വഹ്വിഗയും. തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് സാവിത്രനും സവിത്രും, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ജയേന്ദ്രനും, രുദ്രനും വ്യാധിയും, കിഴക്കുവാതിൽക്കൽ കൊണകയും വഹിയും. കിഴക്കും തെക്കും മഹേന്ദ്രൻ, രവി, സത്യ, ഭൃഷ എന്നിവരും; പടിഞ്ഞാറ് ഗൃഹക്ഷത, അർയമാൻ, ധൃതി, ഗന്ധർവൻ, വരുണൻ എന്നിവരും. പുഷ്പദന്തൻ, അസുരന്മാർ, വരുണൻ, യക്ഷൻ എന്നിവയും അവിടെ; ഈശാനയിൽ ഭല്ലാട, സോമ, ആദിതി, ധനദ എന്നിവരും. വടക്കുകിഴക്കോട്ട് നാഗനും കരഗ്രഹനും; ഓരോ ദിശയിലും എട്ട് ദേവതകളെയും ഓർക്കണം; അവിടെയുള്ള രണ്ട് ദേവതകളാണ് ഗൃഹനാഥന്മാർ. പർജന്യൻ ആദ്യദേവത, രണ്ടാംതേ കരഗ്രഹൻ; മഹേന്ദ്രൻ, രവി, സത്യ, ഭൃഷ, ഗഗൻ എന്നിവരും. വ്യാധി വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് പ്രധാനമായിരിക്കും; തെക്കിൽ പുഷ്പവും വിത്തദയും; ഗൃഹക്ഷത, യശ, ഭൃഷ, ഗന്ധർവൻ, നാഗൻ, പൈത്രികൻ എന്നിവയും. കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഭല്ലാട, ശശിൻ, ആദിതി, കുബേരൻ; നാഗനും ഹുതാശനും ഉത്തമം; ശക്രനും സൂര്യനും കിഴക്കോട്ട്. തെക്കിൽ ഗൃഹക്ഷത, പുഷ്പ; വടക്കുകിഴക്കോട്ട് സുപ്രീമായി സുഗ്രീവൻ; വടക്കുവാതിലിൽ പുഷ്പദന്തൻ, ഭല്ലാടൻ പുഷ്പദന്തക. ശിലകളും ഇട്ടു, മന്ത്രങ്ങളാൽ ദേവതാരാധനയും നിർവഹിക്കണം; നന്ദ, നന്ദയ, വാസിഷ്ഠ എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും വസുക്കളും പുത്രന്മാരും ചേർന്ന് പൂർത്തിയാക്കണം. വിജയത്തിനായി ഫാർഗവ വംശത്തോടൊപ്പം സന്താന വർദ്ധനയും, ഐശ്വര്യത്തിനായി ആംഗിരസ വംശത്തോടൊപ്പം ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുകയും വേണം. ശുഭത്വത്തിനായി കശ്യപ വംശത്തോടൊപ്പം മനസ്സിന്റെ ശാന്തിയും, എല്ലാ വിത്തുകളും രത്നങ്ങളും ഔഷധികളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുകയും വേണം. മനോഹരമായ നന്ദന, നന്ദ, വാസിഷ്ഠ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ സന്തോഷം നിറയട്ടെ; പ്രജാപതിയുടെ പുത്രിയായ ദേവി, ഈ ചതുരശ്ര, ഭൂമിയാൽ നിറഞ്ഞ സ്ഥലത്തു വാസം ചെയ്യട്ടെ. ഭാഗ്യവതിയായ, ധർമ്മനിഷ്ഠയായ, ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള കശ്യപിയും ഗൃഹത്തിൽ സന്തോഷം നേടട്ടെ; ഉത്തമാചാര്യന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന, സുഗന്ധവും പുഷ്പമാലകളും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന വീടായിരിക്കും. ദേവി, ഗൃഹത്തിൽ ഐശ്വര്യം വരുത്തണം; കശ്യപി സന്തോഷം നേടട്ടെ; ആംഗിരസപുത്രന്റെ വീടിൽ യാതൊരു തടസ്സവുമില്ലാതെ സമൃദ്ധിയുണ്ടാകട്ടെ. ഇട്ടിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച വസ്തു അർപ്പിക്കുന്നു; അടിസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കുന്നു; ദേശാധിപനും നഗരാധിപനും ഗൃഹനാഥനും സമ്പത്തും എല്ലാം ഇവിടെ നിലനിൽക്കട്ടെ. മനുഷ്യർക്കും, ധനത്തിനും, ആനകൾക്കും, കുതിരകൾക്കും, പശുക്കൾക്കും വർദ്ധനവുണ്ടാകട്ടെ; വീടിനകത്ത് കടന്നുവന്നപ്പോൾ ശിലകൾ ഇട്ട് ചടങ്ങുകൾ നടത്തണം. വടക്കോട്ട് ശുഭമായ പ്ലക്ഷവൃക്ഷം; വീടിന്റെ കിഴക്കോട്ട് വാക്ക്; തെക്കോട്ട് ഉദുംബരവൃക്ഷം; പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഉത്തമമായ അശ്വത്തവൃക്ഷം. ഇടത്തുവശത്ത് ഒരു തോട്ടമോ ശുഭമായ വാസസ്ഥലമോ ഒരുക്കണം; വൈകുന്നേരത്തിലും രാവിലെയും, ധർമ്മസിദ്ധിക്കായി, തണുത്ത കാലത്തും, ദിവസാവസാനത്തും. മഴക്കാലരാത്രികളിൽ, നിലം ഉണക്കിയശേഷം, നട്ടുവച്ച വൃക്ഷങ്ങളിൽ വെള്ളം ഒഴിക്കണം; വിരാങ്ഗയും നെയ്യും ചേർത്തു, തണുത്ത വെള്ളം ഒഴിക്കുക. പഴം ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, കുലത്ത, മാഷ്, മുട്ഗ, എള്ള്, യവം എന്നിവ ചേർത്ത്, നെയ്യും തണുത്ത പാൽ ചേർത്ത് എപ്പോഴും പഴവും പുഷ്പവും ലഭിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കണം. മീനിന്റെ വെള്ളം ഒഴിച്ചാൽ വൃക്ഷങ്ങളുടെ വളർച്ചയുണ്ടാകും; ആടിന്റെ ചാണകപ്പൊടി, യവപ്പൊടി, എള്ള് എന്നിവയും ചേർക്കാം. പശുവിന്റെ മാംസവും വെള്ളവും ഏഴ് രാത്രികൾ സൂക്ഷിക്കണം; എല്ലാം വൃക്ഷങ്ങളിൽ തളിച്ചാൽ പഴവും പുഷ്പവും വർദ്ധിക്കും. തണുത്ത മീൻവെള്ളം മാവിൽ ഒഴിക്കുക ഉത്തമം; അശോകവൃക്ഷത്തിനായി, കാമിനി ചെടിയുടെ വേരുകൾ അടിക്കുന്നതും പ്രശംസനീയം. ഈന്ത, തേങ്ങ തുടങ്ങിയവ ഉപ്പുമായി ചേർത്താൽ പോഷണം വർദ്ധിക്കും; വിദ്യംഗ, മീൻ, മാംസം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ശുഭമായി നിറവേറും. അഗ്നിദേവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: പൂക്കളാൽ വിശ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും വിജയമുണ്ടാകും; മാലതി, മല്ലിക, യൂതി, പാടല, കരവീര എന്നീ പൂക്കളും, പാവനി, അതിമുക്ത, കർണികാര, കുരണ്ടക, കുബ്ജക, തഗര, നീപ, വാണ, വർവപമല്ലിക എന്നിവയും ആരാധനയ്ക്ക് അനുയോജ്യമാണ്. അശോക, തിലക, കുണ്ടപൂ, താമാല ഇല, ബിൽവ ഇല, ശമി ഇല, ഭൃംഗരാജ ഇല എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കാം. തുളസി, കാളതുളസി ഇല, വാസക, കേതക ഇലയും പൂവും, താമര, ചുവന്ന താമര എന്നിവയും ആരാധനയ്ക്ക് ഉത്തമം. നാർക്ക, ഉന്മത്തക, കങ്കാഞ്ചി, ഗിരിമല്ലിക എന്നിവയും ഉപയോഗിക്കാം; കൗടജ, ശാല്മലി പൂക്കൾ അനുയോജ്യമല്ല, മുള്ളുള്ളവയും ഉപേക്ഷിക്കണം.” ഇങ്ങനെ അഗ്നിദേവൻ മഹർഷിയെ ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി രത്നങ്ങളുടെ സ്വഭാവവും, വാസ്തുവിന്റെ ക്രമവും, ദേവതാരാധനയുടെ മാർഗ്ഗങ്ങളും, വൃക്ഷങ്ങളുടെ സംരക്ഷണവും, പൂജാഫലവും സസ്നേഹം വിശദീകരിച്ചു.