ദേവതകൾ അജജനായ അതീവ മഹിമാന്വിതനായ അവിടുത്തെ വന്ദിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ അവനെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. ആ അജജനിൽനിന്ന്, ദേവതകൾക്ക് പ്രസിദ്ധമായിരുന്ന നന്ദക എന്ന ഖഡ്ഗം ഹരിയായ വിഷ്ണു ഏറ്റെടുത്തു. ഭഗവാൻ അതിനെ മൃദുവായി പിടിച്ചു, ആ ഖഡ്ഗം എടുക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ നീലനിറവും രത്നജടിതമായ പിടിയും തെളിഞ്ഞു. അങ്ങനെ നൂറ് ഭുജങ്ങളുള്ള ആസുരൻ അവിടെയുണ്ടായി. ആ ഭയങ്കരൻ യുദ്ധത്തിൽ ദേവതകളെ തന്റെ ഗദയാൽ തുരത്തിയപ്പോൾ, വിഷ്ണു നന്ദകഖഡ്ഗം ഉപയോഗിച്ച് ആ അസുരന്റെ അവയവങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വെട്ടി വീഴ്ത്തി. നന്ദകഖഡ്ഗം തൊട്ട അവയവങ്ങൾ ഇരുമ്പായി മാറി. അശുഭൻ കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഷം, ഹരിചിത്തം പ്രകാരം അവനു ഒരു ശുദ്ധവും ശുഭകരവുമായ ശരീരം സമ്മാനിച്ചു. ഭൂമിയിൽ ആയുധമായി അവൻ മാറി. ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ബ്രഹ്മാവിനും തടസ്സമില്ലാതെ ഹരിയെ ആരാധിക്കാനായി. ബ്രഹ്മാവ് യാഗങ്ങൾ നടത്തി ഹരിയെ ആരാധിച്ചു. ഇനി ആറു വിധമായ ഖഡ്ഗങ്ങളുടെയും അവയുടെ ഗുണങ്ങളെയും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ഉരുക്കും ഉരളും ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട, കാഴ്ചയ്ക്ക് മനോഹരമായവ ശുഭകരമായവയാണെന്ന് കരുതുന്നു. ശരീരത്തിൽ മുറിവുണ്ടാക്കുന്നവ 'ആർഷിക' എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. സൂർപാരക പ്രദേശത്ത് ഉത്ഭവിച്ചവ ശക്തിയുള്ളവയും, വംഗദേശത്തിൽ നിന്നുള്ളവ മൂർച്ചയുള്ളവയും, അങ്കദേശത്തുള്ളവയും അതുപോലെ മൂർച്ചയുള്ളവയും ആകുന്നു. വയറിന്റെ വീതി ഒന്നര വിരൽ ഉള്ള ഖഡ്ഗം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം; അതിന്റെ പാതി വീതിയുള്ളത് മധ്യസ്ഥം; അതിൽ കുറവുള്ളത് ധരിക്കരുത്. ദൈർഘ്യമുള്ളതും മണിയുടെ ശബ്ദം പോലെയുള്ള മധുരമായ ശബ്ദമുള്ളതും ധരിപ്പിക്കാൻ ഉത്തമമാണ്. തുമ്പിച്ചെടിയുടെ ഇലപോലെയോ വൃത്താകൃതിയിലോ അഗ്രമുള്ളത് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; ഓലന്ദ് ഇലപോലെയോ, നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധംപോലെയോ, ആകാശത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലെയോ ഉള്ളത് ഉത്തമം. വിരൽനീളം സമമായ അടയാളങ്ങൾ ഉള്ള ഖഡ്ഗങ്ങൾ ശുഭകരം. അസമമായ അടയാളങ്ങൾ, കുയിൽ പക്ഷിയുടെ നിറം പോലെയോ, ആണ്ടിപ്പക്ഷിയുടെ നിറം പോലെയോ ഉള്ളത് ശുഭമല്ല. സ്വന്തം മുഖം ഖഡ്ഗത്തിൽ നോക്കരുത്; അശുദ്ധനായി അതിന്റെ അഗ്രം സ്പർശിക്കരുത്; അതിന്റെ വിലയോ ഉത്ഭവസ്ഥലമോ രാത്രിയിൽ പറയരുത്; തലയിൽ വയ്ക്കരുത്. ഇനി രത്നങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ അഗ്നിദേവൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ധരിക്കേണ്ടതായ രത്നങ്ങൾ: വജ്രം, പച്ച, മാണിക്യം, നീലം, മുത്ത്. ഇൻദ്രനീലവും, മഹാനീലവും, വൈഡൂര്യവും, പുഷ്പരാഗവും, ചന്ദ്രകാന്തവും, സൂര്യകാന്തവും, സ്ഫടികവും, പുലകവും ഉൾപ്പെടുന്നു. കർക്കേതന, പുഷ്പരാഗ, ജ്യോതിരസ, രാജവസ്ത്രം, രാജലോഹം എന്നിവയും ഉണ്ട്. സൗഗന്ധികം, ഗഞ്ജ, ശംഖ്, ബ്രഹ്മലോഹം, ഗോമേദകം, രുദിരാക്ഷം, ഭല്ലാതകം എന്നിവയും, ധൂളം, പച്ച, തുത്ഥം, എള്ള്, പീലു, പവഴ, പർവതവജ്രം എന്നിവയും ഉത്തമരത്നങ്ങളിൽ പെടുന്നു. നാഗമണി, ഉത്തമവജ്രമണി, ടിറ്റ്ഠിഭ, പിണ്ഡ, ഭ്രമര, ഉത്പല എന്നിവയും ഉണ്ട്. സ്വർണ്ണംകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ശ്രീ, ജയ തുടങ്ങിയ രത്നങ്ങൾ അകത്തുനിന്നും പ്രകാശവും ശുദ്ധതയും ഉത്തമ രൂപവും കാണിക്കുന്നു. അശുദ്ധമായതോ, പ്രകാശം ഇല്ലാത്തതോ, തകർന്നതോ, കല്ലുകഷ്ണങ്ങൾ ഉള്ളതോ ധരിക്കരുത്. വജ്രത്തിൽ പതിപ്പിക്കാൻ അനുയോജ്യമായതാണു ശ്രേഷ്ഠം. യഥാർത്ഥ വജ്രം വെള്ളത്തിൽ കയറ്റിയാലും തകർന്നുപോകാത്തത്, ദോഷരഹിതം, ആറു കോണുള്ളത്, ഇന്ദ്രധനുസ്സിന്റെ നിറംപോലെയും, ഭാരം കുറഞ്ഞതും സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെയും, ഉത്തമവും ആയിരിക്കും. അതു വെളുത്ത ചന്ദ്രന്റെ പകുതിപോലെയും, മൃദുവും, പ്രസന്നവും, ശുദ്ധവും, സ്വർണ്ണപ്പൊടി പോലെയുള്ള പച്ചക്കുരുവുകൾ അണിഞ്ഞതുപോലെയും കാണപ്പെടണം. സ്ഫടികത്തിൽ ഉത്ഭവിച്ച പദ്മരാഗം തീവ്രനിറവും അത്യന്തം ശുദ്ധവുമാണ്. കുരുവിന്ദക്കല്ലിൽ നിന്നുള്ള ജാതവംഗം ഇവിടെ ഉത്ഭവിക്കുന്നു. സുഗന്ധമുള്ള വസ്തുക്കളിൽ നിന്നുള്ള മുത്ത് ചുവപ്പുനിറമുള്ളതും, ചിപ്പിയിൽ നിന്നുള്ളത് ഏറ്റവും ശുദ്ധവും, ശംഖിൽ നിന്നുള്ളത് ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്. ആനക്കൊമ്പിൽ നിന്നുള്ളതും, പാത്രത്തിൽ നിന്നുള്ളതും, പന്നിയിൽ നിന്നുള്ളതും, മീനിൽ നിന്നുള്ളതും ഉത്തമമാണ്; മുളയിൽ നിന്നുള്ളതും, പാമ്പിൽ നിന്നുള്ളതും ശ്രേഷ്ഠം; പാമ്പിന്റെ മുത്ത് അതിലധികം ശ്രേഷ്ഠം. ഇനി വാസ്തുപുരുഷന്റെ ചിഹ്നങ്ങളെയും ബ്രാഹ്മണാദികൾക്ക് അനുയോജ്യമായ പലതരത്തിലുള്ളതെയും അഗ്നിദേവൻ വിശദീകരിക്കുന്നു: വെള്ള, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് എന്നിങ്ങനെയാണ് ക്രമം. നെയ്യ്, രക്തം, അന്നം, മദ്യം എന്നിവയുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതും, മധുരം, കഷായം, പുളിപ്പുള്ള രുചിയുള്ളതും ഭൂമി അനുയോജ്യമാണ്. കുശ, കയറ്, ആകാശം, ദൂർവാ എന്നിവകൊണ്ട് മൂടിയ ഭൂമി തിരഞ്ഞെടുക്കണം; ബ്രാഹ്മണരെ ആരാധിച്ചശേഷം, മുമ്പ് അഴിച്ചെടുത്ത സ്ഥലത്ത് നിർമ്മാണം തുടങ്ങണം. അറുപത്തിനാലു ചതുരങ്ങൾ വരയ്ക്കുകയും, നടുവിൽ നാലുഭാഗമായി ബ്രഹ്മാവിനെ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യണം. കിഴക്കോട്ട് ഗൃഹനാഥനും, അർയമാനും; തെക്കോട്ട് വിവസ്വാനും; പടിഞ്ഞാറോട്ട് മിത്രനും; വടക്കോട്ട് മഹീധരനും, ആപവതും, കോണുകളിൽ വഹ്വിഗയും സ്ഥാപിക്കപ്പെടണം. സാവിത്ര, സവിതൃ എന്നിവ തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്; ജയേന്ദ്രൻ വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്; രുദ്രനും വ്യാധിയും വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്; കിഴക്കൻ വാതിലിൽ കോണഗയും വഹിയും. മഹേന്ദ്രൻ, രവി, സത്യ, ഭൃഷ എന്നിവ കിഴക്കും തെക്കും; ഗൃഹക്ഷത, അർയമൻ, ധൃതി, ഗന്ധർവ്വ, വരുണൻ എന്നിവ പടിഞ്ഞാറ്; പുഷ്പദന്തൻ, അസുരന്മാർ, വരുണൻ, യക്ഷൻ എന്നിവയും ഉണ്ട്. വടക്ക്-കിഴക്കോട്ട് ഭല്ലാട, സോമ, ആദിതി, ധനദ; നാഗ, കരഗ്രഹ എന്നിവയും. ഓരോ ദിക്കിലും എട്ട് ദേവതകളെ ഓർക്കണം; അവിടത്തെ രണ്ട് ദേവതകളെ ഗൃഹനാഥന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. പർജന്യൻ ആദ്യദേവതയും, കരഗ്രഹൻ രണ്ടാമതും; മഹേന്ദ്രൻ, രവി, സത്യ, ഭൃഷ, ഗഗൻ എന്നിവയും ഉണ്ട്. വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് രോഗൻ പ്രധാനമാണ്; തെക്കോട്ട് പുഷ്പ, വിറ്റദ; ഗൃഹക്ഷത, യശ, ഭൃഷ, ഗന്ധർവ്വ, നാഗ, പൈത്രിക എന്നിവയും ഉണ്ട്. വടക്ക്-കിഴക്കോട്ട് ദൗവാരിക, സുഗ്രീവ, പുഷ്പദന്ത-അസുരൻ, ജലം, യക്ഷ്മ, രോഗം, ഉണക്കം; വടക്കോട്ട് നാഗരാജക. പ്രധാനമായും ഭല്ലാട, ശശിൻ, ആദിതി, കുബേരൻ; നാഗ, ഹുതാശ, ശക്ര, സൂര്യൻ കിഴക്കോട്ട്; തെക്കോട്ട് ഗൃഹക്ഷത, പുഷ്പ; വടക്ക്-കിഴക്കോട്ട് സുപ്രധാനമായ സുഗ്രീവ; വടക്കൻ വാതിലിൽ പുഷ്പദന്തൻ; ഭല്ലാട പുഷ്പദന്തക. ശിലകളും ഇഷ്ടികകളും മന്ത്രങ്ങളാൽ പൂജിച്ച്, ദേവതകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ക്രമത്തിൽ നന്ദ, നന്ദയ, വാസിഷ്ഠ, വസുക്കൾ, അവരുടെ സന്താനങ്ങൾ എന്നിവരോടൊപ്പം കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.