അഗ്നിപുരാണമ്

വേദപ്രമാണപ്രകാരമുള്ള ധനുസ് നിർമ്മാണം സംബന്ധിച്ചുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ ആദ്യം വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു. ഉത്തമമായ ധനുസ് എന്നത് നിർദ്ദിഷ്ടമായ അളവിലും, ശരിയായ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ചുമാണ് നിർമ്മിക്കേണ്ടത്. അതിന്റെ പിടി മദ്ധ്യഭാഗത്തായിരിക്കണം, അനുയോജ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് നിർമിക്കണം. കൊമ്പ് കൊണ്ടുള്ള ധനുസിന്റെ അറ്റം ചെറുതും, ത്വക്ക് കൊണ്ടു മൂടിയതും ആയിരിക്കണം. കൊമ്പും ഇരുമ്പും ചേർത്താണ് ചില ധനുസുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നത്; അതിന്റെ അറ്റം സ്ത്രീയുടെ കനിവ് വളയത്തെപ്പോലെയും, നന്നായി ഘടിപ്പിച്ചതുമാണ് ഉത്തമം. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, ഇരുമ്പ് കൊണ്ടുള്ള ധനുസ് വേണമെങ്കിൽ വേർതിരിച്ച് നിർമ്മിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു വസ്തുവുമായി കലർത്തിയിട്ടും നിർമ്മിക്കാം. ധനുസ് ഭംഗിയായി, പൊൻപുള്ളിപ്പുള്ളികൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതായിരിക്കണം. വളഞ്ഞത്, പൊട്ടിയത്, ചിതറിയതോ കുഴികളുള്ളതോ ആയ ധനുസുകൾ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നില്ല. പൊൻ, വെള്ളി, താമ്രം, കറുത്ത ഇരുമ്പ് എന്നിവ ധനുസ് നിർമ്മാണത്തിന് പ്രസിദ്ധമാണ്. മികച്ച ധനുസ് കാളയുടെ കൊമ്പ്, ശാരഭയുടെ കൊമ്പ്, കുതിരയുടെ കൊമ്പ്, ചന്ദനം, കയ്പ്പ, സാൽ, വെളുത്ത അങ്കകു മരങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്നോ നിർമ്മിക്കാം. അതിലുപരി, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ധനുസ് വീട്ടിൽ വളർത്തിയ കുലയിലത്തിൽ നിന്ന്, ശരത്കാലത്ത് വെട്ടിയെടുത്ത ബാംബു കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിക്കേണ്ടത്. ഈ ധനുസ് മൂലോകങ്ങളെയും ആകർഷിക്കുന്ന ഖഡ്ഗമന്ത്രങ്ങളാൽ പൂജിക്കേണ്ടതാണ്. അമ്പ് നിർമ്മാണത്തിലും അത്രയേറെ ശ്രദ്ധ വേണം. ഇരുമ്പ്, ബാംബു, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് വസ്തുക്കളിൽ നിന്നോ നിർമ്മിച്ച അമ്പ് നേരായതും, പൊൻ നിറമുള്ളതും, നന്നായി നാർ കൊണ്ടു കെട്ടിയതും, ഉത്തമമായ പട്ട feathers കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ചതും ആയിരിക്കണം. പൊൻപട്ട feathers ഉള്ളവയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം; ഇവ എണ്ണയിട്ട് നന്നായി പരിപാലിക്കണം. യാത്രയോ അഭിഷേകമോ തുടങ്ങുമ്പോൾ അമ്പിന്റെ അഗ്രഭാഗങ്ങളിലേക്കു ഹോമം അർപ്പിക്കണം. രാജാവ് പതാകകളും ആയുധങ്ങളും വർഷംതോറും അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തി പൂജ ചെയ്യണം. ബ്രഹ്മാവു തന്നെ മേരു പർവ്വതത്തിലെ ഉച്ചിയിലും സ്വർഗ്ഗഗംഗയുടെ തീരത്തും ഈ പൂജ നടത്തി. അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവു യാഗത്തിന് തടസ്സമായിരുന്ന ഇരുമ്പ് അസുരനെ കണ്ടു; അതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചപ്പോൾ, അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ഒരു മഹാപുരുഷൻ ഉദിച്ചു. ദേവന്മാർ അവനോട് നമസ്കരിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അവനിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നന്ദകഖഡ്ഗം ഹരിയ് ഏറ്റെടുത്തു. വിഷ്ണു ആ ഖഡ്ഗം ശാന്തമായി പിടിച്ചു, പുറത്തെടുക്കുമ്പോൾ ആ ഖഡ്ഗം നീലനിറത്തിലും, രത്നം പതിച്ച ഹാൻഡിലുമായും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ നൂറ് കൈകളുള്ളവൻ ഉദിച്ചു. ആ അസുരൻ യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെ ഗദയാൽ തുരത്തുകയും, വിഷ്ണു നന്ദകഖഡ്ഗം ഉപയോഗിച്ച് അവന്റെ അവയവങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വെട്ടി വീഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. ആ അവയവങ്ങൾ നന്ദകയുടെ പ്രഹരത്തിൽ ഇരുമ്പായി മാറി. അവനെ കൊന്നശേഷം, ഹരി അവനു ഒരു വരം നൽകി—ശുദ്ധവും മംഗളകരവുമായ ഒരു ശരീരം, ഭൂമിയിൽ ആയുധമായി മാറാൻ. ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ബ്രഹ്മാവു പോലും തടസ്സമില്ലാതെ ഹരിയെ പൂജിച്ചു. ബ്രഹ്മാവു യാഗം നടത്തി ഹരിയെ ആരാധിച്ചു. ഇനി ഞാൻ ആറു തരത്തിലുള്ള ഉത്തമത്വലക്ഷണങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാം: ആണ്വിലിലും ഹാമറിലും ജനിച്ച, കാഴ്ചയ്ക്ക് ഭംഗിയുള്ളവയാണ് ഉത്തമമായത്. ശരീരം വെട്ടുന്നവയെ 'ആർഷിക' എന്നു വിളിക്കുന്നു; സൂർപ്പാരക ദേശത്തിൽ നിന്നുള്ളവ ശക്തിയുള്ളവ; വംഗദേശത്തിൽ നിന്നുള്ളവ锋മായതും വെട്ടലിനും താങ്ങാവുന്നതുമാണ്; അങ്കദേശത്തുനിന്നുള്ളവ锋മായതുമാണ്. ഒരു ഖഡ്ഗം ഒരു മുക്കാൽ വിരൽ വീതിയുള്ളതു തന്നെ ഉത്തമം; അതിന്റെ പാതി മദ്ധ്യമം; അതിൽ കുറവ് ധരിക്കരുത്. നീളമുള്ളതും, മണിയുടെ ശബ്ദം പോലെയുള്ള മധുരധ്വനിയുള്ളതും ആയ ഖഡ്ഗത്തിന്റെ വഹനം ഉത്തമം. താമരയുടെ ഇലയുടെ അറ്റം പോലെയോ വൃത്താകാരമായ അറ്റമുള്ളതോ, ഒലേന്ത്യർ ഇലയുടെ രൂപമുള്ളതോ, നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധംപോലെയോ ആകാശത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലെയോ ഉള്ളതോ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. ഖഡ്ഗത്തിൽ വിരലിന്റെ നീളത്തിൽ തുല്യമായ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ട് എങ്കിൽ അതു മംഗളകരം; അസമമായതോ, കുയിൽ അല്ലെങ്കിൽ ആണ്ടിപ്പക്ഷിയുടെ നിറം പോലെയുള്ളതോ ഉത്തമമല്ല. ഒരിക്കലും ഖഡ്ഗത്തിൽ തനിക്കു മുഖം നോക്കരുത്; അശുദ്ധനായി刀 സ്പർശിക്കരുത്; രാത്രിയിൽ刀 വിലയോ ഉത്ഭവദേശമോ പറയരുത്; തലയിൽ വയ്ക്കരുത്. ഇനി രത്നങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ അഗ്നിദേവൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. പുരുഷന്മാർ ധരിക്കേണ്ടതായ രത്നങ്ങൾ: വജ്രം, പച്ച, മാണിക്യം, നീലവും, മുത്തും. ഇൻദ്രനീല, മഹാനീല, വൈഡൂര്യം, പുഷ്പരാഗം, ചന്ദ്രകാന്തം, സൂര്യകാന്തം, സ്ഫടികം, പുലക എന്നിവയും ഉണ്ട്. കാർക്കേതന, പുഷ്പരാഗം, ജ്യോതിരസ, സ്ഫടികം, രാജവസ്ത്രം, രാജലോഹം എന്നിവയും ഉത്തമം. സൗഗന്ധികം, ഗഞ്ജ, ശംഖ്, ബ്രഹ്മലോഹം, ഗോമേദകം, രുധിരാക്ഷം, ഭല്ലാതകം എന്നിവയും ഉത്തമം. പൊടി, പച്ച, തുത്ത, എള്ള്, പീലി, പവളം, മലയിൽ നിന്നുള്ള വജ്രം എന്നിവയും ഉത്തമമായവയാണ്. സർപ്പരത്നം, ഉത്തമവജ്രം, ടിറ്റിബ, പിണ്ഡ, ഭ്രമര, ഉത്പല എന്നിവയും ഉണ്ട്. പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച ശ്രീയും ജയയും പോലുള്ള രത്നങ്ങൾ ഉള്ളിൽ പ്രകാശവും, ശുദ്ധിയും, ഉത്തമമായ രൂപവും പുലർത്തുന്നു. അശുദ്ധമായതോ, പ്രകാശം ഇല്ലാത്തതോ, പൊട്ടിയതോ, കല്ലുകഷ്ണങ്ങൾ ഉള്ളതോ ധരിക്കരുത്. വജ്രത്തിൽ പതിപ്പിക്കാൻ അനുയോജ്യമായവയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം. യഥാർത്ഥ വജ്രം വെള്ളത്തിൽ വെച്ചാലും കടന്നുപോകുകയും, തകർക്കാനാവാത്തതും, ദോഷരഹിതവും, ആറു കോണുള്ളതും, ഇന്ദ്രധനുസ് നിറമുള്ളതും, ഭാരം കുറഞ്ഞതും, സൂര്യപ്രഭയുള്ളതും, മംഗളകരവുമാണ്. അതു പൗർണ്ണമിയുടെ ചന്ദ്രനുപോലെയും, മൃദുവും, ദീപ്തിയുള്ളതും, ശുദ്ധവുമാണ്; അതിൽ പൊൻപൊടി പോലുള്ള പച്ചപ്പുള്ളികൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കും. സ്ഫടികത്തിൽ ജനിച്ച പദ്മരാഗം വർണ്ണസമൃദ്ധിയും പരമശുദ്ധിയുമാണ്. ജാതവംഗ രത്നങ്ങൾ കുരുവിന്ദ കല്ലിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. സുഗന്ധമുള്ളതിൽ നിന്നുള്ള മുത്ത് ചുവപ്പാണ്; ചിപ്പിയിൽ നിന്നുള്ളത് ഏറ്റവും ശുദ്ധവും ഉത്തമവുമാണ്; ശംഖിൽ നിന്നുള്ളത് അതിലും ഉത്തമം. ആനക്കൊമ്പിൽ നിന്നുള്ളതും, കുഴിയിൽ നിന്നുള്ളതും, പന്നി, മീൻ എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ളതും ഉത്തമം; മുളയിൽ നിന്നുള്ളതും, പാമ്പിൽ നിന്നുള്ളതും ഉത്തമം; പാമ്പിന്റെ മുത്ത് അതിൽ പരമോന്നതം. ഇനി വാസ്തുപുരുഷന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും ഭൂമിയുടെ തരംതിരിവുകളും അഗ്നിദേവൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കുമായി വാസ്തുപുരുഷൻ വൈറ്റ്, ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് എന്ന ക്രമത്തിൽ വിവിധ വർണ്ണങ്ങളിലുണ്ട്. നെയ്യ്, രക്തം, അന്നം, മദ്യം എന്നിവയുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതും, മധുരം, കഷായം, പുളി എന്നിവയുടെ രുചിയുള്ളതുമായ ഭൂമി അനുയോജ്യമാണ്. കുശ, മൂഞ്ഞ്, ആകാശം, ദൂർവ എന്നിവകൊണ്ട് മൂടിയിരിക്കുന്ന ഭൂമി തിരഞ്ഞെടുക്കണം. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ചു, മുമ്പ് കുഴിച്ചെടുത്ത സ്ഥലത്ത് വാസ്തു ഒരുക്കണം. അൻപത്തിയാറ് ചതുരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി, അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ നാലു ഭാഗങ്ങളായി സ്ഥാപിക്കണം. കിഴക്കോട്ട് ഗൃഹനാഥനും, അർയമാനും; തെക്കോട്ട് വിവസ്വാനും, പടിഞ്ഞാറോട്ട് മിത്രനും, വടക്കോട്ട് മഹീധരനും, ആപവതും; മൂലമൂലകളിൽ വഹ്വിഗയും നിയമിക്കപ്പെടണം. ഈർപ്പമുള്ള ശാസ്ത്രാനുസൃതമായ ധനുസ്, അമ്പ്, ഖഡ്ഗം, രത്നങ്ങൾ, വാസ്തു എന്നിവയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ചാൽ, ദൈവാനുഗ്രഹവും മംഗളവും ലഭിക്കും.