അഗ്നിപുരാണമ്

ശരീരത്തിലെ സൗന്ദര്യലക്ഷണങ്ങളെ വിശദീകരിച്ച് ആഗ്നേയം പുരാണം പറയുന്നതുതാണ്: നെഞ്ച്, കക്ഷം, വായ്, മൂക്ക് എന്നിവ പ്രകാശമുള്ളവയാണ്; മുഖം വൃത്താകൃതിയിലാണ്. ചർമ്മം, മുടി, പല്ലുകൾ എല്ലാം സുഖമനോഹരവും മൃദുവും ആണ്. അതുപോലെ തന്നെ മുടി, ദൃഷ്ടി, നഖങ്ങൾ, സംസാരവും അത്യന്തം സുന്ദരമാണ്. മുട്ടുകളും തൊണ്ടകളും പിന്നിൽ രണ്ടു വൃന്തങ്ങൾ പോലെ കാണപ്പെടുന്നു. കണ്ണുകൾ, മൂക്കുതുളകൾ, ചെവികൾ, ഗുപ്തേന്ദ്രിയങ്ങൾ, ഗുദം — ഇവയുടെ തുറവുകൾ ശുദ്ധമാണ്. ജിവികളിൽ നാവു, അധരങ്ങൾ, താലു, കണ്ണുകൾ, കൈകൾ, കാൽ, നഖങ്ങൾ, ഗുപ്തേന്ദ്രിയത്തിന്റെ അഗ്രം, വായ് — ഇതൊക്കെ പത്തു കമലദലങ്ങളായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. കൈകളും കാലുകളും മനോഹരവും, കഴുത്ത്, ചെവി, ഹൃദയം, തല, നെറ്റി, വയറ്, പിൻഭാഗം — ഇതൊക്കെ പത്ത് പ്രധാന ഭാഗങ്ങളാണ്. ഒരാളുടെ കൈകൾ നീട്ടി നിൽക്കുമ്പോൾ മദ്ധ്യവിരൽ അഗ്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അകലം അവന്റെ ഉയരത്തിന് തുല്യമായിരിക്കും, വടവൃക്ഷം പോലെ വൃത്താകൃതിയിലാണ്. പാദങ്ങൾ, കണങ്കാൽ, കമർ, വശങ്ങൾ, കക്ഷികൾ, വൃക്കകൾ, മുലകൾ, ചെവികൾ, അധരങ്ങൾ, തൊണ്ടകൾ, കാൽമുട്ടുകൾ, കൈകൾ, ഭുജങ്ങൾ, കണ്ണുകൾ — ഇങ്ങനെ പതിനാലു ജോഡികൾ പുരുഷന്റെ ശരീരത്തിൽ സാധാരണ കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പതിനാലു വിജ്ഞാനങ്ങൾ രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളായി അറിയുന്നവൻ പതിനാറു അക്ഷരനാമം പ്രാപ്തനാകുന്നു. ശരീരം കരടിയും ചിതറിവീണതും, അമംഗളവും, മാംസരഹിതവും, ദുർഗന്ധവും, വിരുദ്ധവാസനയുമുള്ളതും ആയിരിക്കുമ്പോഴും, അതിനെ ശുദ്ധമായ ദൃഷ്ടിയോടെ കാണുമ്പോൾ അത് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. അവന്റെ വാക്ക് മധുരമാണ്, നടപ്പ് ആനയുടെ അഭിമാനനടപടി പോലെയാണ്; ഒരു രോമം ഒരൊറ്റ രോമകൂപത്തിൽ നിന്ന് വളരുന്നു; ഭയത്തിൽ സംരക്ഷണം ലഭിക്കുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും. ഇതിനു ശേഷം സമുദ്രൻ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു: അവളുടെ അവയവങ്ങൾ മനോഹരവും, നടപ്പ് അഭിമാനിയായ ആനയുടേതുപോലെയും, കമർ ഭാരമായതും, കണ്ണുകൾ അഭിമാനത്തോടെയുള്ള പറവയുടെ കണ്ണുപോലെയും ആണ്. മനോഹരമായ മുടിയും, സുഷിരമായ അവയവങ്ങളും, നന്നായ രോമവും, ആകർഷകത്വവും അവളിൽ കാണാം. അവളുടെ കാലുകൾ നിലത്ത് തുല്യമായി സ്പർശിക്കുന്നു; മുലകൾ അടുത്ത് ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അവളുടെ നാഭി വലത്തോട്ടാണ് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, ഗുപ്തേന്ദ്രിയം അത്തിപ്പത്റം പോലെയാണ്, കണങ്കാൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നാഭി അങ്കുഷ്ഠവും മധ്യവിരലും തമ്മിലുള്ള അകലെ മദ്ധ്യഭാഗത്താണ്. വയർ പുറംതള്ളിയതോ, മുലകൾ തൂങ്ങിയതോ, കരടിയായ ചർമ്മമോ ഉള്ള സ്ത്രീ ആകർഷകയല്ല; മൃഗം, വൃക്ഷം, നദി എന്നിവയുടെ പേരിൽ പേരിട്ടവളും, സദാ വഴക്കിനിഷ്ടയുള്ളവളും ആകർഷകയല്ല. അവൾ ലോഭിയാവരുത്, കഠിനമായി സംസാരിക്കരുത്; ദേവാദികളും ആരാധിക്കുന്നവളാണ് അവൾ. കുടഞ്ഞ കപോലങ്ങളോ, മഘൂകപുഷ്പം പോലെ അധരങ്ങളോ, വലിയ തലയോ, അത്യധികം രോമം ഉള്ളതോ ആകരുത്. ചേർന്നോ വളഞ്ഞോ ക眉കൾ ഇല്ലായിരിക്കണം; ഭർത്താവിനെ ജീവനെപ്പോലെയാണ് അവൾ കാണുന്നത്, ഭർത്താവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ് അവൾ. ഭാഗ്യലക്ഷണങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിലും, നല്ല രൂപം ഉള്ളിടത്ത് ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇതിനുശേഷം അഗ്നി മഹർഷി രാജോപചാരങ്ങളുടെ ഭംഗിയും ഉത്തമത്വവും വിശദീകരിക്കുന്നു. ഉത്തമമായ ചാമരം പൊൻകൈയോടുകൂടിയതാണ്; രാജോചിതമായ കുട, ഹംസം, മയിൽ, തത്ത എന്നിവയുടെ പറകൾകൊണ്ടാണ് നിർമ്മിക്കേണ്ടത്. പക്ഷേ, കുരുവിയുടെ പറകളോ കലർന്ന പറകളോ ഉപയോഗിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണന്റെ കുടം നാലു വശമുള്ളതും, രാജാവിന്റെത് വൃത്താകൃതിയിലും വെള്ളയുമാകണം. ദണ്ഡത്തിന് മൂന്നു മുതൽ എട്ട് വരെ സംയുക്തങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം; ഉത്തമമായ പീഠം പാൽകൂടുന്ന മരങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാക്കണം, അമ്പത് വിരൽവീതിയാകണം. അതിന്റെ വീതി മൂന്നു കൈവിട്, പൊന്നും മറ്റ് രത്നവസ്തുക്കളും അലങ്കാരമായി വേണം. വില്ലിനായി ഇരുമ്പ്, കൊമ്പ്, മരം — ഈ മൂന്നു വസ്തുക്കളാണ് ഉത്തമം. വില്ലിനുള്ള ചരിവിന് ബാംബൂ, സിര, ചർമ്മം എന്നിവയാണ് ഉപയോഗിക്കുക. ഉത്തമമായ മരവില്ല് നാലു കൈവിട് നീളമായിരിക്കണം; അതാണ് മാനദണ്ഡം. കുറവ് മധ്യനിലയ്ക്ക്, അതിലും കുറവ് താഴ്ന്നതിനു. കൈയിടം നടുവിൽ വേണം, അനുയോജ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിക്കണം. കൊമ്പ്-വില്ലിന്റെ അഗ്രം ചെറുതും ചർമ്മംകൊണ്ടു മൂടിയതും ആയിരിക്കണം. കൊമ്പ്-ഇരുമ്പ് വില്ലിൽ അഗ്രം സ്ത്രീയുടെ ക眉പോലെയും, നന്നായി ഘടിപ്പിച്ചതുമാകണം. ഇരുമ്പ് വില്ല് വേണമെങ്കിൽ വേറെയും കലർന്നും ഉണ്ടാക്കാം; പൊൻപുള്ളികൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം. വക്രമായതോ, പിളർന്നതോ, തുളയുള്ളതോ ആയ വില്ലുകൾ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നില്ല. പൊൻ, വെള്ളി, താംബളം, കരിമ്പ് — ഇവയാണ് വില്ലിനുള്ള ലോഹങ്ങൾ. ഉത്തമവില്ല് കാളയുടെ കൊമ്പിൽ നിന്നോ, ശാരഭകൊമ്പിൽ നിന്നോ, കുതിരകൊമ്പിൽ നിന്നോ, ചന്ദനം, കയറ്, ശാലമരം, വെള്ളയാംഗകു മരങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്നോ ഉണ്ടാക്കാം. ഊട്ടിയെടുത്ത ബാംബൂവിൽ നിന്നുള്ള, ശരദ്കാലത്ത് പിഴുതെടുത്ത വില്ലാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം. വില്ല് ത്രിലോകങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്ന ഖഡ്ഗമന്ത്രങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം. അമ്പ് ഇരുമ്പോ, ബാംബൂവോ, മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തുവോ ആയിരിക്കാം; നേരായതും പൊൻനിറമുള്ളതും സിരകൊണ്ടു കെട്ടിയതും നല്ല പറകളുമുള്ളതും ആയിരിക്കണം. പൊൻപറകളുള്ളതാണു ശ്രേഷ്ഠം; നന്നായി എണ്ണയിട്ടതും, പറകൾ ഘടിപ്പിച്ചതും വേണം. യാത്രയോ അഭിഷേകമോ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ അമ്പിന്റെ അഗ്രങ്ങളിലേക്ക് ഹോമം അർപ്പിക്കണം. രാജാവ് പതാകകളും ആയുധങ്ങളും വാർഷിക ഹോമങ്ങളും നടത്തി പൂജിക്കണം. ബ്രഹ്മാവു തന്നെ മേരു പർവ്വതശിഖരത്തിലും സ്വർഗ്ഗഗംഗയുടെ തീരത്തും പൂജ ചെയ്തു. അവിടെ ഇരുമ്പുരാക്ഷസനെ കണ്ടു, യാഗത്തിന് തടസ്സമായവനെ. ആലോചിച്ചപ്പോൾ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് മഹാബലവാനായ പുരുഷൻ ഉദിച്ചു. അവർ അജജനായവനോട് വന്ദിച്ചു; ദേവതകൾ സന്തോഷത്തോടെ അദ്ദേഹത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അവനിൽ നിന്ന് ദേവതകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നന്ദകഖഡ്ഗം ഹരിയെടുത്തു. വിഷ്ണു അതിനെ മെല്ലെ പിടിച്ചു; വലിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ നീലനിറവും രത്നമണിമയമായ പിടിയുമുള്ള ഖഡ്ഗം പ്രത്യക്ഷമായി; അങ്ങനെ ശതബാഹു ഉദിച്ചു. ആ ദാനവൻ ദണ്ഡംകൊണ്ട് ദേവതകളെ യുദ്ധത്തിൽ ഓടിച്ചു; എന്നാൽ വിഷ്ണു, ആ ഖഡ്ഗം ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമിയിൽ അവന്റെ അവയവങ്ങൾ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു. നന്ദകഖഡ്ഗം കൊണ്ടു വെട്ടിയ അവയവങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ ഇരുമ്പായി മാറി. അവനെ സംഹരിച്ച ശേഷം, ഹരി അവനോട് ഒരു വരം നൽകി — ശുദ്ധവും മംഗളവുമായ ശരീരം ലഭിക്കട്ടെ, ഭൂമിയിൽ ആയുധമായി ജനിക്കട്ടെ എന്നു. ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ബ്രഹ്മാവു പോലും തടസ്സമില്ലാതെ ഹരിയെ പൂജിച്ചു. യാഗംകൊണ്ട് അവൻ ഹരിയെ ആരാധിച്ചു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആറുവിധ ലക്ഷണങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. ഉരുക്കുമരത്തിലും ഉരുക്ക് ഉരുക്കുന്നതിലും ജനിച്ച, കാഴ്ചയ്ക്ക് മനോഹരമായവ ആയുധങ്ങൾ ഉത്തമം. ശരീരത്തെ വെട്ടുന്നവയെ 'ആർഷിക' എന്നു വിളിക്കുന്നു; സൂർപ്പാരക പ്രദേശത്ത് നിന്നുള്ളവ ശക്തവും വെട്ടുവാൻ തക്കതുമാണ്; വംഗത്തിൽ നിന്നുള്ളവ മൂർച്ചയുള്ളതും, അങ്ക പ്രദേശത്തുള്ളതും മൂർച്ചയുള്ളതുമാണ്. വില്ലിന്റെ വീതി ഒരു വിരൽ അരയുടെ അളവിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം; അതിന്റെ പാതി മധ്യനിലയ്ക്ക്, അതിലും കുറവ് ഉപയോഗിക്കരുത്. നീളം കൂടിയതും മണിയുടെ ശബ്ദം പോലെയുള്ള മധുരശബ്ദമുള്ളതും ഉത്തമം. അഗ്രം കമലദലപോലെയോ വൃത്താകൃതിയിലോ ആയ വില്ല് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; ഓലണ്ടർ ഇലപോലെയുള്ള രൂപവും, നെയ്യിന്റെ സുഗന്ധവും, ആകാശത്തിന്റെ പ്രകാശവും ഉള്ളതും ഉത്തമം.