മനുഷ്യന്റെ ദുർഭാഗ്യം നയവും പ്രവർത്തനവും കൊണ്ട് നീക്കാവുന്നതാണ്. അതിനാൽ, നല്ല ഉപദേശം, ഉപദേശത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ നേടൽ, കാര്യങ്ങൾ ശരിയായി നിർവഹിക്കൽ—ഇവയെല്ലാം അനിവാര്യമാണ്. വരുമാനവും ചെലവും, നീതിയുടെ ഭരണവും, ശത്രുക്കളെയും എതിരാളികളെയും നിയന്ത്രിക്കൽ—ഇവയാണ് ദുർഭാഗ്യത്തിന് പ്രതിവിധിയും രാജ്യം, രാജാവിന് സംരക്ഷണവും. മന്ത്രിയുടെ കടമകൾ ഇതുപോലെ തന്നെ, ദുരിതകാലത്തും വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ സ്വർണം, ധാന്യം, വസ്ത്രം, വാഹനങ്ങൾ, സന്തതി—ഇവയെല്ലാം കൈവശം വെക്കണം. എന്നാൽ, മറ്റു സമ്പത്തുകൾ ദുരിതത്തിൽ നശിക്കുന്നു; ദുരിതത്തിൽ പെടുന്ന പ്രജകളുടെ സംരക്ഷണം ഭണ്ഡാരവും ശിക്ഷയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. പൗരന്മാരും മറ്റു ജനങ്ങളും കഷ്ടകാലത്ത് അത്താഴം നൽകിയാണ് സഹായിക്കുന്നത്. മൗന യുദ്ധം, ജനങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം, സ്നേഹിതരും ശത്രുക്കളും തിരിച്ചറിയൽ—ഇവ ആവശ്യമാണ്. അതുപോലെ, അതിരിന്റെ തലവൻ കുറ്റം ചെയ്താൽ, ആ ദുരിതം മൂലം അവൻ നശിക്കും; സേവകരെ നിലനിർത്തൽ, ദാനം നൽകൽ, ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്നേഹിതരെ തിരിച്ചറിയൽ—ഇവയും അനിവാര്യമാണ്. ധർമ്മം, കാമം തുടങ്ങിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ, കോട്ടകളുടെ ദൃഢത—ഇവ ഭണ്ഡാരത്തിന്റെ നഷ്ടത്തിൽ നശിക്കുന്നു; രാജാവ് ഭണ്ഡാരത്തിൽ ആധാരമിട്ടിരിക്കുന്നു. സ്നേഹിതരും ശത്രുക്കളും, സമ്പത്തും, ശത്രുക്കളുടെ നാശവും, ദൂരകാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും—ഇവ ശിക്ഷയുടെ ദുരിതത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഇത് സ്നേഹിതരെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; സമ്പത്തിന്റെയും മറ്റു വിഭവങ്ങളുടെയും പ്രയോജനം സ്നേഹിതരുടെ ദുരിതത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ദുരിതം ബാധിച്ച രാജാവ് രാജകീയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു; വാക്കിലെ കടുപ്പം, ശിക്ഷ, സമ്പത്തിന്റെ അഴിമതി—ഇവയും ഉണ്ടാകുന്നു. മദ്യപാനം, സ്ത്രീകൾ, വേട്ട, ചതിയാട്ടം—ഇവ രാജാവിന്റെ വലിയ ദോഷങ്ങൾ; അതുപോലെ, ആലസ്യം, കടുപ്പം, അഹങ്കാരം, അശ്രദ്ധ, വിഭജനം—ഇവയും. ഇതുവരെ വിവരണമായത് മന്ത്രിയുടെ ദോഷം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; വരൾച്ചയും പീഡനവും രാജ്യത്തിന്റെ ദുരിതങ്ങൾ. കോട്ടയിൽ യന്ത്രങ്ങൾ, മതിലുകൾ, കുളങ്ങൾ തകർന്നത്, ആയുധങ്ങൾ ഇല്ലാതിരിക്കൽ, സൈന്യം കുറയൽ—ഇതാണ് കോട്ടയുടെ ദുരിതം. ഭണ്ഡാരം ചെലവഴിക്കപ്പെട്ട്, വളഞ്ഞ്, കീഴടക്കപ്പെടാതെ, സമ്പാദിക്കാതെ, കവർച്ചയ്ക്ക് ഇരയായി, ശത്രുക്കളുടെ കൈവശം—ഇവ ഭണ്ഡാരത്തിന്റെ ദുരിതം. സൈന്യം വളഞ്ഞ്, ചുറ്റപ്പെട്ട്, സഖ്യങ്ങൾ ആദരിക്കാതെ, അവഹേളിക്കപ്പെട്ട്, ഇല്ലാതായി, രോഗബാധിതമായി, ക്ഷീണിച്ചു, ദൂരത്തുനിന്ന് വരിക, പുതുതായി എത്തി—ഇവയാണ് സൈന്യത്തിന്റെ ദുരിതം. സൈന്യം കുറയുമ്പോൾ, തള്ളപ്പെടുമ്പോൾ, മുൻപന്തിയിൽ ആക്രമം, നിരാശയിൽ മുങ്ങുമ്പോൾ, അശ്രദ്ധയോടെ വാർത്തയുണ്ടാക്കുമ്പോൾ—ഇവയും. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും സൈന്യത്തെ ചിതറുമ്പോൾ, അകത്ത് കലഹം, വിഭജനം, അടിസ്ഥാനമില്ലാതാകൽ—ഇവയും. അതുപോലെ, സൈന്യത്തിന് നേതാവ് ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, ഏകത്വം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, നിരം തകരുമ്പോൾ, നിയന്ത്രിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, മറ്റുള്ളവരുടെ ആവശ്യത്തിന് പിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ—ഇവ സൈന്യത്തിന്റെ ദുരിതം. സ്നേഹിതൻ ദുർഭാഗ്യത്തിൽ പെട്ടാൽ, ശത്രുവിന്റെ ശക്തിയിൽ പിടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, കാമം, കോപം മുതലായ ദോഷങ്ങൾ കൊണ്ട് കീഴടക്കപ്പെടുമ്പോൾ, എതിരാളികളാൽ നിരാശപ്പെടുമ്പോൾ—ഇവയും. സമ്പത്തിന്റെ അഴിമതി കോപം, വാക്കിലെ കടുപ്പം, ശിക്ഷ, വേട്ടയും ചതിയാട്ടവും, മദ്യപാനവും സ്ത്രീകളും—ഇവ ദോഷങ്ങൾ. ലോകത്തിൽ വാക്കിലെ കടുപ്പം ദു:ഖവും ഫലമില്ലാത്തതും; ശരിയായ ശിക്ഷ ഇല്ലെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രക്രിയ ഇല്ലാതെ ശിക്ഷ നൽകിയാൽ, രാജാവ് തകർന്നു പോകും. ശിക്ഷയിൽ കടുപ്പം പുലർത്തുന്ന രാജാവ് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും അലസിപ്പിക്കുന്നു; ജീവജാലങ്ങൾ അലസിക്കുമ്പോൾ, അവർ ശത്രുക്കളുടെ സമീപം അഭയം തേടുന്നു. ശത്രുക്കൾ ശക്തിപ്പെട്ടാൽ, നാശം വരുത്തുന്നു; അഴിമതികളെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഉത്തമരെ സ്വീകരിക്കൽ ഉചിതമാണ്. നയതന്ത്രത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ അറിയുന്ന ജ്ഞാനികൾ സമ്പത്തിന്റെ അഴിമതിയെ ദോഷം എന്നു പറയുന്നു; മദ്യപാനത്തിൽ വിവേകം നഷ്ടപ്പെടുന്നു, വേട്ടയിൽ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വഴിതിരിയുന്നു. തളർചയൊഴിക്കാൻ രാജാവ് കാട്ടിൽ വേട്ട ചെയ്യാം; എന്നാൽ ചതിയാട്ടം ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാൻ, കലഹം വരാൻ കാരണമാകും. സ്ത്രീകളോടുള്ള ആസക്തിയിൽ വൈകിപ്പിക്കൽ, ധർമ്മവും സമ്പത്തും നശിക്കുന്നു; മദ്യപാനത്തിന്റെ ദോഷത്തിൽ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ധർമ്മം-അധർമ്മം തമ്മിൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്യാമ്പ് ക്രമീകരണത്തിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവനും, ലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിവുള്ളവനും ശത്രുവിനെ ജയിക്കണം; രാജാവിന്റെ വാസസ്ഥാനം, ഭണ്ഡാരത്തോടെ, ക്യാമ്പിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ വേണം. പ്രധാന സൈന്യം—സംഘങ്ങൾ, സ്നേഹിതർ, ശത്രുക്കൾ, കാട്ടുകാരുകൾ—ക്രമത്തിൽ രാജകീയ കൊട്ടാരത്തെ ചുറ്റി നിലനിർത്തണം. സൈന്യത്തിന്റെ ഒരു വിഭാഗം, ആയുധങ്ങൾക്കൊപ്പവും, കമാന്ററുടെ നേതൃത്വത്തിൽ, രാത്രിയിൽ ചതുരശ്രങ്ങളിൽ പരിക്രമണം ചെയ്യണം, പരിസരത്ത് ചുറ്റി നടക്കണം. അതുപോലെ, അതിരുകളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് സ്വന്തം രഹസ്യ വിവരങ്ങൾ അറിയണം; പുറത്ത് പോകുന്നവരും, അകത്തു വരുന്നവരും ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കണം. സമാധാനം, ദാനം, വിഭജനം, ശിക്ഷ, അവഗണനം, മായ, ചതിയും—ഈ ഏഴ് മാർഗങ്ങൾ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാൻ ഉപയോഗിക്കണം. സമാധാനം നാലു തരത്തിൽ—പൂർവോപകാരങ്ങൾ പറയൽ, പരസ്പര ബന്ധങ്ങൾ പറയൽ, തുടക്കത്തിൽ സ്നേഹപൂർവം സംസാരിക്കൽ. ആരെങ്കിലും വരുമ്പോൾ, 'ഞാൻ നിന്റെതാണ്' എന്ന വാക്കും, ഉപഹാരങ്ങളും നൽകി സ്വീകരിക്കണം; സമ്പത്ത് ഉപേക്ഷിക്കൽ മൂന്നു തരത്തിൽ—ഉത്തമം, അധമം, മധ്യം. അതിനുശേഷം, സ്വീകരിച്ചതിൽ അംഗീകാരം, പുതിയ ദാനം നൽകൽ, സ്വയം സ്വീകരിക്കൽ—ഇവ reciprocity-യുടെ ഭാഗമാണ്. ദാനം, ബാധ്യതയിൽ നിന്ന് മോചനം, സംഭാവന—ഇവ അഞ്ചു തരത്തിൽ: സ്നേഹം, ആസക്തി നീക്കൽ, സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കൽ. വിഭജനം, അതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ പറയുന്നത്, മൂന്നു തരത്തിൽ—വേര്പ്പ് സൃഷ്ടിക്കൽ, സമ്പത്ത് എടുത്തു കളയൽ, ദു:ഖം വരുത്തൽ—ശിക്ഷയുടെ മൂന്നു രൂപങ്ങൾ. തുറന്നും രഹസ്യമായും പ്രവർത്തനം—ജനങ്ങൾ വെറുക്കുന്നവരെ തുറന്ന് ശിക്ഷിക്കണം; ജനങ്ങൾ ഭയപ്പെടാൻ ശിക്ഷ നടത്തണം, അതിൽ പുരസ്കാരം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, ശത്രുക്കളെ രഹസ്യമായി, ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് കൊല്ലണം; എന്നാൽ, ദ്വിജനെ ജന്മം കൊണ്ടു മാത്രം കൊല്ലരുത്—അവനെ സമാധാനത്തിലൂടെ കീഴടക്കണം. സമാധാനപരമായ വാക്കുകൾ മനസ്സിനെ ശമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അനയനം, അമൃതം കുടിക്കുന്നതുപോലെ, ഗുളിക കഴിക്കുന്നതുപോലെ, എല്ലായ്പ്പോഴും സ്നേഹപൂർവം സംസാരിക്കണം. തെറ്റായി കുറ്റം ചുമത്തപ്പെട്ടവൻ, ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, വിളിച്ചിട്ടും ആദരിക്കപ്പെടാത്തവൻ, രാജാവിനെ വെറുക്കുന്നവൻ, നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, സ്വയം ഉന്നതനായി കരുതുന്നവൻ—ഇവരെ...