രാജ്യത്തിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് അതിന്റെ പ്രദേശമാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. പ്രദേശം സദാ സമൃദ്ധമായ വിഭവങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം. ഒരു രാജാവിന്റെ സേവനത്തിനായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നവരുടെ കുടുംബം, സ്വഭാവം, പ്രായം, ബലം, ധാന്യത, ക്ഷിപ്രത—ഇവയെല്ലാം പ്രധാനമാണ്. സത്യനിഷ്ഠ, വിശ്വാസ്യത, മുതിർന്നവരെ സേവിക്കൽ, കൃതജ്ഞത, ദൈവിക ഭാഗ്യം, ബുദ്ധി, കിഴ്മയുള്ള കൂട്ടുകാരുടെ അഭാവം—ഇവയും അവശ്യമാണ്. ദൂരദർശിത്വം, ഉത്സാഹം, ശുചിത്വം, കാര്യങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിയൽ—ഇവയും, വിനയം, ധർമ്മം, സദാചാരരാജാവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ, ഉദാത്തവംശം, സൌമ്യത, ഐക്യവും ശുചിത്വവും—ഇവയും രാജാവിന്റെ അനുചരന്മാരിൽ കാണപ്പെടണം. രാജാവ് തന്റെ ഭാവി ഭദ്രതയ്ക്കായി വാഗ്മിത്വം, ധൈര്യം, ജാഗ്രത, അഹങ്കാരരഹിതത്വം, ശക്തി, സ്വയംനിയന്ത്രണം എന്നിവയുള്ളവരെ നിയമിക്കണം. ശിക്ഷ inflict ചെയ്യുന്നതിൽ നിപുണനും കലകളിലും സമ്പാദ്യങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ശത്രുക്കളുടെ ആക്രമണങ്ങൾ പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയുന്നവനും ദുഷ്ടതയെ ചെറുക്കാൻ കഴിവുള്ളവനും ആയിരിക്കുക വേണം. മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രവർത്തനം നിരീക്ഷിക്കാൻ അറിയുന്നവനും സഖ്യതയുടെയും വേരുദ്ധതയുടെയും തത്ത്വങ്ങൾ അറിയുന്നവനും രഹസ്യകാര്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ദേശകാലവ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കുന്നവനും ആകണം. സമ്പാദ്യത്തിൽ യോഗ്യനും, യോജ്യരായവർക്കു മാത്രം ധനം നൽകാൻ അറിയുന്നവനും, കോപം, ലോഭം, ഭയം, ദ്രോഹം, വഞ്ചന, ചഞ്ചലത എന്നിവയില്ലാത്തവനും ആയിരിക്കണം. പരപീഡ, ശൂന്യത, അസൂയ, ഇർഷ്യ, അസത്യവാദം, അക്രമം എന്നിവയില്ലാത്തവൻ, മൂപ്പന്മാരുടെ ഉപദേശം ലഭിച്ചവൻ, കഴിവുള്ളവൻ, സൌമ്യമായ രൂപം ഉള്ളവൻ—ഇവയും ഗുണങ്ങളാണ്. ധർമ്മത്തിൽ അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും സ്വയം സമ്പാദിച്ച ഗുണങ്ങളും, സൌമ്യത, ശുചിത്വം, ധൈര്യം, പണ്ഡിതത്വം, സ്നേഹപൂർവ്വം—ഇവയും. ശിക്ഷ inflict ചെയ്യുന്നവർ രാജാവിന്റെ മന്ത്രിമാരാണ്; ജനങ്ങൾ നല്ല കുടുംബവും സ്വഭാവവും കഴിവും ഉള്ളവരായിരിക്കണം. വാഗ്മിത്വം, ധൈര്യം, സൂക്ഷ്മദർശനം, ഉത്സാഹം, വിവേകം, അഹങ്കാരവും ചഞ്ചലതയും ഇല്ലായ്മ, സൗഹൃദം, കഷ്ടം സഹിക്കാനുള്ള ശേഷി, ശുദ്ധി—ഇവയും. സത്യനിഷ്ഠ, ബലം, സ്ഥിരത, ക്ഷമ, ശക്തി, ആരോഗ്യം, കലാപ്രാവീണ്യം, നൈപുണ്യം, ജ്ഞാനം, ഏകാഗ്രത—ഇവയും. മന്ത്രിമാർ ഭക്തിയിൽ ദൃഢതയുള്ളവരും വൈരാഗ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നവരല്ലാതെയും ആയിരിക്കണം; അർത്ഥത്തിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവരും മനസ്സിന്റെ ഗതികളെ മനസ്സിലാക്കാൻ അറിയുന്നതും ഉറപ്പുള്ള ജ്ഞാനവാന്മാരുമാകണം. അഥർവ്വവേദത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം ശാന്തി സമൃദ്ധിക്ക് യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യണം, അതിനുള്ള പ്രാവീണ്യമുള്ള മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം. കാഴ്ചശക്തിയും നൈപുണ്യവും പരിശോധിച്ച്, കുടുംബവും സ്ഥാനവും തിരിച്ചറിയണം. കർത്തവ്യത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും ജ്ഞാനവും ഓർമ്മശക്തിയും ഗുണത്രയവും ധൈര്യവും സ്നേഹവും പരിശോധിക്കണം. സംഭാഷണത്തിൽ വാഗ്മിത്വം, സത്യവാദിത്വം, ഉത്സാഹം, പ്രഭാവം, കഷ്ടങ്ങൾ സഹിക്കാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവ നോക്കണം. സ്ഥിരതയും ആസക്തിയും, പ്രതികൂലതയിൽ സ്ഥിരതയും, ഭക്തി, സൗഹൃദം, ശുദ്ധി—ഇവയൊക്കെ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്നു മനസ്സിലാക്കണം. ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് ബലം, സ്വഭാവം, ആരോഗ്യം, നല്ല പെരുമാറ്റം, അഹങ്കാരരഹിതത്വം, നിയന്ത്രണം, വൈരാഗ്യത്തിന്റെ അഭാവം എന്നിവ മനസ്സിലാക്കണം. നേർക്കാഴ്ചയിൽ ഉന്നതതയും അധമതയും തിരിച്ചറിയണം; എല്ലായിടത്തും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗുണങ്ങളും പ്രവർത്തികളും ഫലത്തിൽ നിന്നു മനസ്സിലാക്കണം. സമൃദ്ധി, ധർമ്മം, ധാതുസമ്പത്ത്, പശുനന്മ, ജലസമ്പത്ത്, സദ്ജനസാന്നിധ്യം—ഇവയുള്ള ഭൂമി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. ആനകളാൽ ശക്തമായതും ജലവും വഴികളും കപ്പലുകളും ഉള്ളതും മറ്റുള്ളവരുടേതല്ലാത്തതും സുഖപ്രദമായതും വലിയ സമൃദ്ധിക്ക് യോജ്യമാണ്. തൊഴിലാളികളും, വാണിഭക്കാരും, വ്യാപാരികളും കൂടുതൽ, വലിയ സംരംഭങ്ങളും കൃഷിയശക്തിയും, സ്നേഹവും ശത്രുക്കളോടുള്ള വൈരവും, കഷ്ടം സഹിക്കാനുള്ള ശേഷിയും സമൃദ്ധിയും ഉള്ള പ്രദേശം ഉത്തമം. നാനാദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ജനങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും ധാർമ്മികവും പശുസമ്പന്നവും ശക്തവുമായ ദേശം, അജ്ഞാനിയും ദുർഗുണാസക്തനും അല്ലാത്തവൻ നയിക്കുമ്പോൾ, പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. നഗരത്തിന് വിശാലമായ അതിരുകളും വലിയ കുഴികളും ഉയർന്ന മതിലും ഗോപുരങ്ങളും, പർവതങ്ങൾ, നദികൾ, വനങ്ങൾ അടുത്ത് ഉള്ളതും വേണം. durability ഉള്ള വെള്ളവും ധാന്യവും സമ്പത്തും ഉള്ള കോട്ട, ആറു തരം: ജലകോട്ട, പർവതകോട്ട, വനകോട്ട, മണൽകോട്ട, ചതൽകോട്ട, കാനനകോട്ട—ഇവയാണ്. പിതാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചും ധർമ്മപഥത്തിൽ സമ്പാദിച്ചും, ചെലവു സഹിക്കാവുന്നതും, ധർമ്മം മുതലായ ഗുണങ്ങളാൽ വർദ്ധിക്കുന്നതുമായ ധനശേഖരം വേണം. പിതൃവചനപാലനം, ഐക്യവും വേതനവും, വീര്യത്തിൽ പ്രശസ്തി, നല്ല വംശം, കഴിവ്, ശുഭലക്ഷണം—ഇവയുള്ളവർ വേണം. വിവിധായുധങ്ങൾ ഉള്ളവരും പലയുദ്ധകലകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും വിവിധയുദ്ധജ്ഞന്മാർ ചുറ്റപ്പെട്ടവരും കുതിരകളും ആനകളും ഉള്ളവരും വേണം. യാത്രയിലും യുദ്ധത്തിലും കഷ്ടം സഹിച്ചവരുടെ ശിക്ഷ impartial ആയാൽ, അതു നീതിയാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. നല്ല കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ളവനും യോഗജ്ഞാനത്തിൽ സമ്പന്നനും ആത്മബലവാനുമായും വലിയ സഹായിയായും മധുരഭാഷിയായും ക്ഷമയുള്ളവനും സ്ഥിരതയുള്ളവനും ആയവനെ സുഹൃത്ത് ആക്കണം. സുഹൃദ്ബന്ധം മൂന്നു വിധത്തിൽ സമ്പാദിക്കാം: ദൂരത്ത് നിന്ന് സമീപനം, ഹൃദയത്തെയും അർത്ഥത്തെയും പിന്തുടരുന്ന വാക്ക്, ആദരപൂർവ്വം ദാനം—ഇതിലൂടെ. സുഹൃദ്ബന്ധത്തിൽ മൂന്നു ഫലങ്ങളുണ്ട്: ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം; സ്വാഭാവികം, ദൃഢം, വംശപരമ്പരയായതെന്നും. സുഹൃത്ത് നാലു തരമെന്നും, അവൻ അപകടങ്ങളിൽ രക്ഷിക്കുമെന്നും, സത്യവാദിത്വം, സന്തോഷദുഃഖങ്ങളിൽ പങ്ക്, തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങൾ സുഹൃത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. അനുയായികളുടെ പെരുമാറ്റവും വിശദീകരിക്കാം: ദാസൻ രാജാവിനെ സേവിക്കണം; കഴിവ്, നല്ല സ്വഭാവം, സ്ഥിരത, ക്ഷമ, കഷ്ടം സഹിക്കൽ എന്നിവ അവശ്യമാണ്. സംതൃപ്തി, നല്ല പെരുമാറ്റം, ഉത്സാഹം എന്നിവ അനുയായിയെ അലങ്കരിക്കും; ദാസൻ നയശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച് ശരിയായ സമയത്ത് രാജാവിനെ സേവിക്കണം. മറ്റുള്ളവരിൽ പോകലും ക്രൂരതയും അഹങ്കാരവും അസൂയയും ഉപേക്ഷിക്കണം; മേലധികാരിയുമായി തർക്കത്തിലോ വാദത്തിലോ ഏർപ്പെടരുത്. രാജാവിന്റെ രഹസ്യങ്ങളും ദൗർബല്യങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്തരുത്; തനിക്കു അനുകൂലമായ രാജാവിൽ നിന്ന് ഉപജീവനം നേടണം, അനാസക്തനായവനെ ഉപേക്ഷിക്കണം. രാജാവ് എല്ലാ ജീവികളും പോഷിപ്പിക്കുന്നവനായി, മഴമേഘംപോലെ, ആകണം; ഉചിതമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്ന് സമ്പത്ത് സമാഹരിച്ച്, ലക്ഷ്യസാധനത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാം.