ഇന്ദ്രൻ ശ്രീദേവിയെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ വന്ദനം ആരംഭിച്ചു: “സമുദ്രത്തിൽ ജനിച്ച ലോകങ്ങളുടെ മാതാവായ ശ്രീദേവിയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പൂക്കുന്ന താമരപ്പൂവിനെപ്പോലെയാണ്, അവൾ വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു.” ഇന്ദ്രൻ അവളെ സ്തുതിച്ചു, “നീ വിജയമാണ്, യജ്ഞത്തിലെ ഹോമങ്ങൾ, ദിവ്യമായ ഉച്ചാരണം, അമൃതം, ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവളാണ് നീ. നീ സന്ധ്യയാണ്, രാത്രി, പ്രകാശം, ഐശ്വര്യം, ബുദ്ധി, വിശ്വാസം, സർസ്വതിയാണ് നീ.” ഇന്ദ്രൻ ശ്രീദേവിയെ വീണ്ടും സ്തുതിച്ചു: “നീ യജ്ഞത്തിന്റെ ജ്ഞാനമാണ്, പരംജ്ഞാനം, രഹസ്യജ്ഞാനം, ആത്മജ്ഞാനം, മോക്ഷഫലദായിനിയാണ് നീ. നീതന്നെയാണ് ചോദ്യങ്ങൾ, ത്രയീവേദം, വാണിജ്യം, ഭരണകൂടം; സുമധുരമായ രൂപങ്ങളാൽ നീ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുന്നു. യജ്ഞങ്ങളാൽ രൂപംകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദേവതാരൂപം, യോഗികൾ ധ്യാനിക്കുന്നതും, ഗദാധരനായ ദേവന്മാരുടെ അധിപന്റെ ശരീരമായതും, അതിനോട് യോജിച്ചിരിക്കുന്നതും, അങ്ങിനെയൊരു രൂപം ആരുടെ കൂടിയുള്ളത് നീയല്ലാതെ മറ്റാരാണ്?” “നീ ഈ ലോകം ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നശിച്ചു പോയതുപോലെയായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ നീ തിരികെ വന്നതുകൊണ്ട് ലോകങ്ങൾ വീണ്ടും സന്തുഷ്ടമാണ്. ഭാര്യ, പുത്രൻ, വീട്, സുഹൃത്ത്, ധാന്യം, ധനം—ഇവയെല്ലാം ഭാഗ്യവാന്മാർക്ക് ലഭിക്കുന്നത് ശ്രീദേവിയുടെ കാഴ്ചയിലൂടെയാണ്. ശരീരസുഖം, ഐശ്വര്യം, ശത്രുനാശം, സന്തോഷം—ഇവയെല്ലാം ശ്രീദേവിയുടെ കാഴ്ചയിൽ വരുംവാർക്ക് ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമില്ല.” “നീ എല്ലാ ജീവികളുടെ മാതാവാണ്; ഹരി, ദേവന്മാരുടെ ദേവൻ, അവരുടെ പിതാവാണ്. വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം നീ ചലനവും അചലവും ഉള്ള ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുന്നു. ശ്രീദേവിയെ, ഐശ്വര്യവും, സമ്പത്തും, ഭണ്ഡാരവും, വീടും, വസ്തുക്കളും, ശരീരം, ഭാര്യ—ഇവയെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കരുത്, ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവളേ. പുത്രൻ, സുഹൃത്ത്, പശു, ആഭരണങ്ങൾ—ഇവയും ഉപേക്ഷിക്കരുത്, കാരണം നീ എന്റെ പ്രഭുവായ വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ വസിക്കുന്നു.” “നീ ഉപേക്ഷിച്ച പുരുഷന്മാർ സദാചാരം, സത്യം, ശുദ്ധി, നല്ല ഗുണങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഉടനെ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. നീ കാഴ്ചവച്ച പുരുഷന്മാർ, ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിലും, നല്ല ഗുണങ്ങൾ, കുടുംബ ഐശ്വര്യം എന്നിവയോടെ സമ്പന്നരാവുന്നു. നീ കാഴ്ചവച്ച പുരുഷൻ പുകഴ്വാൻ, സദ്ഗുണൻ, ഭാഗ്യവാൻ, ഉന്നതൻ, ജ്ഞാനി, വീരൻ, ധീരൻ—അവൻ പ്രശംസനീയനാണ്. ലോകത്തെ നിലനിർത്തുന്നവളേ, വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രിയവളേ, നീ തിരിഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ നല്ല ഗുണങ്ങൾ അവനിൽ നിന്ന് ഉടനെ വിട്ടുപോകുന്നു.” “ബ്രഹ്മാവിന്റെ നാവും നിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല; താമരക്കണ്ണുള്ള ദേവതേ, കൃപയോടെ, ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ.” അങ്ങനെ ഇന്ദ്രൻ ശ്രീദേവിയെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, പുഷ്കരൻ പറയുന്നു: ശ്രീദേവി ഇന്ദ്രന് ആഗ്രഹിച്ച വരം നല്കി—രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥിരത, യുദ്ധത്തിൽ വിജയമൊക്കെ. അതിനാൽ, ശ്രീദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്ന ഈ സ്തോത്രം ജപിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും; അതിനെ ജപിക്കണം, കേൾക്കണം. ഇതിനു ശേഷം അഗ്നി പറഞ്ഞു: “പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞ നയം, രാമൻ ലക്ഷ്മണനോടു വിജയത്തിനായി പറഞ്ഞത്—ധർമ്മം എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.” രാമൻ പറഞ്ഞു: “ന്യായമായ മാർഗത്തിൽ ധനം സമ്പാദിക്കണം, വർദ്ധിപ്പിക്കണം, സംരക്ഷിക്കണം, അർഹരായവർക്കു നൽകണം—ഇവയാണ് രാജാവിന്റെ നാല് കടമകൾ.” “ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഉറച്ചതിൽ നിന്ന് ശാസനം ഉദിക്കുന്നു; ശാസനം സദ്ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരമാണ്; അതാണ് ഇന്ദ്രിയജയം. ഇതോടെ രാജാവ് ഭൂമിയെ ഭരിക്കണം. ഉന്നത വംശം, ശുദ്ധി, സൗഹൃദം, ദാനശീല, സത്യം, കൃതജ്ഞത, കുടുംബം, സദാചാരം, ആത്മനിയന്ത്രണം—ഇവയാണ് ഐശ്വര്യത്തിന്റെ കാരണം.” “ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ചിതറുന്ന വസ്തുക്കളുടെ കാടിൽ മനസ്സ് നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ഓടുന്നു; ജ്ഞാനത്തിന്റെ അങ്കുഷം ഉപയോഗിച്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എന്ന ആനയെ നിയന്ത്രിക്കണം. ആഗ്രഹം, ക്രോധം, ലോഭം, ആനന്ദം, അഭിമാനം, അഹംഭാവം—ഈ ആറു ദോഷങ്ങൾ രാജാവ് ഉപേക്ഷിക്കണം; ഉപേക്ഷിച്ചാൽ സന്തോഷം ലഭിക്കും.” “ചോദ്യങ്ങൾ, ത്രയീവേദം, വാണിജ്യം, ഭരണശാസ്ത്രം—ഇവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ജ്ഞാനവും ആചാരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, ശാസനയോടെ രാജാവ് ആലോചിക്കണം. ചോദ്യങ്ങൾ അർത്ഥജ്ഞാനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു; ത്രയീവേദത്തിൽ ധർമ്മവും അധർമ്മവും, വാണിജ്യത്തിൽ ലാഭവും നഷ്ടവും, ഭരണശാസ്ത്രത്തിൽ ശരിയും തെറ്റും നയവും കാണാം.” “അഹിംസ, സുമധുരമായ വാക്കുകൾ, സത്യം, ശുദ്ധി, ദയ, ക്ഷമ—ഇവയാണ് ഗൃഹസ്ഥനും സന്ന്യാസിയും പാലിക്കേണ്ട പൊതുവായ ധർമ്മങ്ങൾ. ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം, നല്ല ആചാരം സ്ഥാപിക്കണം, സുമധുരമായി സംസാരിക്കണം, ദയ കാണിക്കണം, ദാനം നൽകണം, ദുരിതത്തിലായവരെ സംരക്ഷിക്കണം.” “ഇത്തരത്തിലുള്ള ആചാരമാണ് സദ്ഗുണികളുടെ വ്രതം; നല്ലവർക്കു ഉപകാരമാണ്; ദുഃഖവും രോഗവും അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക്, ഇന്നോ നാളെയോ, അതാണ് ആശ്രയം. രാജാവ് സ്വന്തം ശരീരത്തിനായി അധർമ്മം ചെയ്യരുത്; തന്റെ സന്തോഷം തേടുമ്പോൾ, ദുഃഖിതരെ ഉപദ്രവിക്കരുത്. ദുഃഖിതരെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ അവർ രാജാവിനോട് ദോഷം കാണിക്കും, അതുപോലെ തന്നെ സുഖമായവരോട് ആദരവും കാണിക്കും.” “അതിനാൽ, ദുഷ്ടന്മാരോടു കൂടുതൽ സദാചാരത്തോടെ പെരുമാറണം; നല്ലവർക്കും, ശത്രുക്കളോടും, ഹിതഭാവം കാണിക്കണം. സുമധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവർ ദേവന്മാരെപ്പോലെയാണ്; കടുപ്പമുള്ളവർ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെയാണ്. ശുദ്ധമായ മനസ്സും വിശ്വാസവും ഉള്ളവർ ദേവതകളെ ആരാധിക്കണം.” “ദേവതകൾ, ഗുരു, സുഹൃത്ത്—ഇവരെ തന്നെപോലെ ആദരിക്കണം; ഗുരുവിനെ ആദരവോടെ, കപടതയില്ലാതെ സമീപിക്കണം. സേവകരോട് നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ദയ കാണിക്കണം, സുഹൃത്തുക്കളോട് സ്നേഹം, ബന്ധുക്കളോട് ബഹുമാനം കാണിക്കണം.” “സ്ത്രീകൾക്കും സേവകരിക്കും സ്നേഹവും ദാനവും കാണിക്കണം; മറ്റുള്ളവർക്കു സൗഹൃദം; മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രവർത്തനം വിമർശിക്കരുത്, സ്വന്തം ധർമ്മം പാലിക്കണം. ദുഃഖിതരോടു ദയ കാണിക്കണം, എല്ലാവരോടും സുമധുരമായി സംസാരിക്കണം, സുഹൃത്ത്തോടു ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നവരെപ്പോലും വിശ്വസ്തത പാലിക്കണം.” “അതിനാൽ, അതിഥി വന്നാൽ, സ്വീകരിക്കണം, കഴിവനുസരിച്ച് ദാനം നൽകണം, ക്ഷമയോടെ പെരുമാറണം; സ്വന്തം ഐശ്വര്യത്തിൽ അഭിമാനം കാണിക്കരുത്, മറ്റുള്ളവരുടെ ഐശ്വര്യത്തിൽ അസൂയ കാണിക്കരുത്. നേരിട്ട് എതിര്ക്കാതെ പോലും, വാക്കുകൾ, മൗനം, ബന്ധുക്കളോടുള്ള ഐക്യം, സ്വന്തം ആളുകളോടുള്ള ചതുരത്വം—ഇവയും പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം.” അവസാനമായി, രാമൻ പറഞ്ഞു: “പതി, മന്ത്രി, ദേശം, കോട്ട, ഭണ്ഡാരം, സൈന്യം, സുഹൃത്ത്—ഈ ഏഴ് പരസ്പരം സഹായിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ രാജ്യമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന അങ്കങ്ങൾ ആണ്.” ഇങ്ങനെ, ശ്രീദേവിയുടെ മഹത്വവും, രാജാവിന്റെ ധർമ്മവും, സദാചാരവും, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ, ജനങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം, ദയ, സ്നേഹം, വിശ്വാസം, രാജ്യം നിലനിൽക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഈ ശാസ്ത്രവാക്യങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.