അഗ്നിപുരാണമ്

യുദ്ധഭൂമിയിൽ ശത്രുവിന്റെ നിരകൾ തകർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്റെ സൈന്യത്തെ ചേർന്ന്, ശക്തമായ കൂട്ടായ്മയിൽ ക്രമീകരിക്കണം. അതുപോലെ, ശത്രുവും തന്റെ നിരകൾ തകരാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിക്കണം. ശത്രുവിന്റെ നിര തകർക്കാൻ കഴിവുള്ള ഘടനയാണു സൈന്യത്തിന് നൽകേണ്ടതെന്ന്, മഹാജനങ്ങൾക്കായി, ആനയുടെ കാലുകൾ സംരക്ഷിക്കാൻ നാലു ജാഗ്രതക്കാരെ നിയോഗിക്കേണ്ടതാണെന്നും നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. രഥത്തിന് നാലു കുതിരകളെ ചേർക്കണം; അതിന്റെ ചർമ്മംകൊണ്ടുള്ള യുദ്ധക്കാരെയും ഉൾപ്പെടുത്തണം. അമ്പുധാരികളെയും, ചർമ്മംകൊണ്ടുള്ള യുദ്ധക്കാരെയും മുന്നിൽ വയ്ക്കണം. അമ്പുധാരികളുടെ പിന്നിൽ കൂടുതൽ അമ്പുധാരികൾ, പിന്നെ കുതിരകളും രഥങ്ങളും ക്രമീകരിക്കണം; രഥങ്ങളുടെ പിന്നിൽ ഭൂമിയുടെ അധിപൻ ആനകളെ നിലനിർത്തണം. പടയാളികൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ എന്നിവയെ സൂക്ഷ്മമായി ക്രമീകരിക്കണം; ധീരന്മാർ മുന്നിൽ, അവരുടെ ഭുജങ്ങൾ മാത്രം കാണുന്ന രീതിയിൽ നിലനിൽക്കണം. ശത്രുവിനെ ഓടിക്കാൻ ഭയക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഘടനയുണ്ടാക്കാം; എന്നാൽ ഭയക്കുന്നവർ മുന്നിൽ വയ്ക്കരുത്. ധീരന്മാർ മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, അവർ ഭയക്കുന്നവരെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു. ഉയരം കൂടിയവരും, വീതിയുള്ള ഭുജങ്ങളുമുള്ളവരും, കണ്ണുകൾ ചലിക്കാത്തവരും മുന്നിൽ വയ്ക്കണം. കൂട്ടത്തോടെ ചേർന്നവരും, ദ്രുതകോപവും, വഴക്കിന്മേൽ ആസ്വാദനവും, എപ്പോഴും സന്തോഷവും, ധൈര്യവും ഉള്ളവരാണ് യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ. ആനയുടെ യുദ്ധതന്ത്രങ്ങൾ, ജലസേചനം തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു. ആയുധങ്ങളുടെ ചലനവും, പടയാളികളുടെ കർത്തവ്യങ്ങളും, ശത്രുവിന്റെ നിര തകർക്കാനും, സ്വന്തം സൈന്യത്തെ സംരക്ഷിക്കാനും നിർദ്ദേശങ്ങളുണ്ട്. ചർമ്മംകൊണ്ടുള്ള യുദ്ധക്കാരുടെ കൂട്ടായ്മ തകർക്കാനുള്ള മാർഗവും, അമ്പുധാരികളെ യുദ്ധത്തിൽ തിരികെ പോകാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നതും വിശദീകരിക്കുന്നു. ദൂരം നിന്നു പിൻവാങ്ങുന്നത് വാഹനങ്ങളുടെ കർത്തവ്യമാണ്; ശത്രുസൈന്യത്തെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് രഥങ്ങളുടെ ദൗത്യം. കൂട്ടായ്മ തകർക്കാനും, തകരുന്ന കൂട്ടങ്ങൾ വീണ്ടും ചേർക്കാനും, മതിലുകൾ, വാതിലുകൾ, ഗോപുരങ്ങൾ, മരങ്ങൾ എന്നിവ നശിപ്പിക്കാനും ആനകൾക്ക് കർത്തവ്യങ്ങളുണ്ട്. പടയാളികൾക്ക് യുദ്ധഭൂമി ക uneven ground ആയി, രഥങ്ങൾക്കും കുതിരകൾക്കും സമതലഭൂമി, ആനകൾക്ക് ചെളി നിറഞ്ഞ ഭൂമി യുദ്ധത്തിന് അനുയോജ്യമായതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. സൈന്യഘടന ക്രമീകരിക്കുമ്പോൾ സൂര്യൻ പിൻവശത്തായിരിക്കണം; ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരെ ശുക്രനും സൂര്യനും നിർദേശിക്കുന്ന ദിശകളിൽ, സൗമ്യമായ കാറ്റുകൾക്കൊപ്പം, ക്രമീകരിക്കണം. യോദ്ധാക്കൾ ഓരോരുത്തരെയും പേരും വംശവും പറഞ്ഞ്, ജയിച്ചാൽ ആനന്ദം, വീണാൽ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനം നൽകി ഉത്തേജിപ്പിക്കണം. ശത്രുവിനെ ജയിച്ചാൽ ആനന്ദം ലഭിക്കും; വീണവർക്കു പരമാവസ്ഥ. യുദ്ധത്തിൽ വീരന്റെ മരണത്തിന് തുല്യമായ പ്രായശ്ചിത്തം ഇല്ല. വീരന്മാർക്ക് രക്തം ചിതറുമ്പോൾ, അവർ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുന്നു; വ്രണങ്ങളുടെ വേദനയും, യുദ്ധത്തിൽ മരണവും സഹിക്കുന്നത് അവരുടെ പരമതപസ്സാണ്. യുദ്ധത്തിൽ വീരൻ മരിച്ചാൽ ആയിരക്കണക്കിന് ദിവ്യകന്യകൾ അവനെ വരവേൽക്കാൻ വരുന്നു; തോറ്റു മടങ്ങുന്നവരുടെ ഫലങ്ങൾ രാജാവിന് ലഭിക്കുന്നു. കൂട്ടുകാരെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർക്ക്, ഓരോ ചുവടിലും ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ ഫലം ഉണ്ടാകുന്നു; ദേവതകൾ അത്തരവരുടെ നാശം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പിന്നോട്ട് തിരിയാത്ത വീരന്മാർക്ക് അശ്വമേധയാഗത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കുന്നു; ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള രാജാവിന് ജയമാണ്, തുല്യന്മാർക്ക് തുല്യന്മാർ യുദ്ധം ചെയ്യണം. ആനകളും മറ്റും, ഓടുന്നവരും, കാണികളായവരും, അകത്തുകയറിയവരും, ആയുധമില്ലാത്തവരും, വീണവരും കൊല്ലരുത്. ശത്രു ശാന്തമായിരിക്കുമ്പോൾ, ഉറക്കത്തിൽ ആകുമ്പോൾ, നദികൾ അല്ലെങ്കിൽ കാടുകൾ പകുതി കടന്നപ്പോൾ, ദുഷ്കരമായ കാലാവസ്ഥയിൽ, ശത്രുവിനെ തകർക്കാൻ കപടയുദ്ധം നടത്താം. ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ച്, 'നാം തകര്ന്നു, മറ്റുള്ളവർ നമ്മെ തകർത്തു!' എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ പ്രഖ്യാപിക്കണം. സുഹൃത്ത് അല്ലെങ്കിൽ വലിയ ശക്തി വരുമ്പോൾ, നേതാവ് അവിടെ കൊല്ലപ്പെടുന്നു. സേനാധിപൻ കൊല്ലപ്പെടുന്നു, രാജാവും ഓടിപ്പോകുന്നു; ഓടിയ യോദ്ധാക്കൾക്ക് സുരക്ഷിതമായ പിൻവാങ്ങൽ ക്രമീകരിക്കണം. ധർമ്മം അറിയുന്നവരെ, ധൂപം, ശക്തമായ മന്ത്രങ്ങൾ, ഭയമുണർത്തുന്ന പതാകകളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും അർപ്പിക്കണം. യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച ശേഷം, ദേവതകൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തണം; യുദ്ധത്തിൽ ലഭിച്ച രത്നങ്ങളും രാജഭണ്ഡാരങ്ങളും മന്ത്രിയിലൂടെ വിതരണം ചെയ്യണം. തോറ്റവരുടെ സ്ത്രീകളെയും ജയിച്ചവരുടെ സ്ത്രീകളെയും ഹാനി ചെയ്യരുത്; യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിനെ പിടിച്ചാൽ, അവനെ മകനെന്നപോലെ സംരക്ഷിക്കണം. അവനുമായി വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്യരുത്; ദേശത്തിന്റെ ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കണം. പിന്നെ, സ്വന്തം നഗരത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം, തന്റെ വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കണം. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: രാജസൗഭാഗ്യത്തിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്കായി, ഇന്ദ്രൻ ശ്രീദേവിയ്ക്ക് സ്തുതി ചൊന്നതുപോലെ, രാജാവ് ജയത്തിനായി സ്തുതി ചൊന്നിരിക്കണം. ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: ലോകങ്ങളുടെ മാതാവായ ശ്രീദേവിയ്ക്ക് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; സമുദ്രത്തിൽ ജനിച്ച, പൂത്ത താമരക്കണ്ണുകളുള്ള, വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പാർക്കുന്നവളെ. നീ വിജയമാണ്, യാഗഹവിയാണ്, പവിത്രമായ ഉച്ചാരണമാണ്, അമൃതമാണ്, ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവളാണ്; നീ സന്ധ്യ, രാത്രി, പ്രകാശം, ഐശ്വര്യം, ബുദ്ധി, വിശ്വാസം, സർസ്വതിയാണ്. നീ യാഗത്തിന്റെ ജ്ഞാനം, പരമജ്ഞാനം, രഹസ്യജ്ഞാനം, ആത്മജ്ഞാനമാണ്, മോക്ഷഫലദായിനിയായ ദേവി. നീ ചോദ്യം, ത്രയീ വേദം, വാണിജ്യം, ഭരണകൂടം; സൗമ്യരൂപങ്ങൾകൊണ്ട് ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറക്കുന്ന ദേവി. സകലയാഗങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ രൂപം, യോഗികൾ ധ്യാനിക്കുന്നതും, ദേവതകളുടെ അധിപനായ ഗദാധാരിയുടെ ശരീരമായതും, അതു നിനക്ക് മാത്രമാണ്. ദേവി, നീ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ മൂന്ന് ലോകവും നശിക്കാനുള്ളതായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവ വീണ്ടും വികസിക്കുന്നു. ഭാര്യകൾ, പുത്രന്മാർ, വീടുകൾ, സുഹൃത്തുകൾ, ധാന്യം, സമ്പത്ത് എന്നിവ—all these are blessings that come to the fortunate through your glance, O goddess. ശരീരസൗഖ്യം, ഐശ്വര്യം, ശത്രുനാശം, സന്തോഷം—നിന്റെ ദർശനം ലഭിക്കുന്നവർക്കു ലഭിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടില്ല. നീ എല്ലാ ജീവികളുടെ മാതാവാണ്; ഹരി, ദേവതകളുടെ ദേവൻ, പിതാവാണ്; വിഷ്ണുവിനൊപ്പം നീ ഈ ലോകം മുഴുവൻ, ചലനം ചെയ്യുന്നതും അചലവും, വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മാനവും, സമ്പത്തും, ഭണ്ഡാരവും, വീടും, വസ്തുക്കളും, ശരീരവും, ഭാര്യയും—ഇവയെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്, ദേവി, ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവളേ.