യുദ്ധത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, പുരോഹിതൻ യജ്ഞം ശ്രദ്ധയോടെ അനുഷ്ഠിക്കണം. അഗ്നിയിൽ ഹോമം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിക്കുകയും വേണം. പിന്നെ, വില്ലും അമ്പും കൈയിൽ എടുത്ത്, ആനയിലോ മറ്റ് വാഹനങ്ങളിലോ കയറി, മുന്നോട്ട് പോകണം. ശത്രുക്കൾക്ക് കാണപ്പെടാത്ത സ്ഥലത്ത് സൈന്യത്തിന്റെ നിര്ണയം ക്രമീകരിക്കണം. കുറച്ച് സൈന്യത്തോടൊപ്പം കൂടിയവരെയും ചേർത്ത്, ആവശ്യാനുസരണം വലിയ സംഘങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാം. കുറച്ച് പേരുമൊത്തും കൂടുതലുമായും സൂചികാരൂപത്തിലുള്ള നിര്ണയം ഉപയോഗിക്കണം. യുദ്ധ നിര്ണയങ്ങൾക്ക് ജീവാവയവങ്ങളുടെയും, വസ്തുക്കളുടെയും ആകൃതികൾ ഉള്ളവയാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഗരുഡ, മകര, ചക്ര, ശ്യേന എന്നീ നിര്ണയങ്ങളും, അർദ്ധചന്ദ്ര, വജ്ര, രഥാകാര നിര്ണയങ്ങളും പറയുന്നു. വൃത്തം, സർവ്വമംഗള, സൂചിക എന്നീ നിര്ണയങ്ങളും ഉണ്ട്. ഈ എല്ലാ നിര്ണയങ്ങൾക്കും സൈന്യക്രമീകരണം അഞ്ചുവിധമാണ്. രണ്ടു ചിറകുകളും, രണ്ടു ഉപചിറകുകളും, അഞ്ചാമത്തേതും എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഒരോ വിഭാഗത്തോടോ രണ്ടോ വിഭാഗത്തോടോ യുദ്ധം നടത്താം. സംരക്ഷണത്തിനായി മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ വേണം. യുദ്ധനിര്ണയങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം രാജാവ് സ്വയം നടത്തരുത്. കാരണം, മൂലാധാരം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ മുഴുവൻ നാശം സംഭവിക്കും. അതിനാൽ രാജാവ് നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യരുത്; സൈന്യത്തിന്റെ പിന്നിൽ, ഏകക്രോഷ ദൂരത്ത് നിലകൊള്ളണം. അവിടെ, പ്രധാന സൈനിക ശക്തിയുടെ തകർച്ചയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. സൈന്യത്തിന്റെ മുഖ്യഭാഗം തകർന്നാൽ, പിന്നെ പ്രതിരോധം നടത്താൻ കഴിയില്ല. യുദ്ധ നിര്ണയത്തിൽ സൈനികരെ അതിയായി കൂടിച്ചേർക്കുകയോ വളരെ ചിതറിച്ചിരിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്—അവർക്ക് ആയുധങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇത്. ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ നിര്ണയം തകർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്റെ സൈന്യത്തെ ചേർത്ത് നിലനിർത്തണം. ശത്രുവും അങ്ങനെ തന്നെ സംരക്ഷണം നടത്തണം. എപ്പോഴും ശത്രുവിന്റെ നിര്ണയം തകർക്കാൻ കഴിയുന്നവിധത്തിൽ സൈന്യക്രമീകരണം ഒരുക്കണം. രണ്ടുവർണ്ണരേ, ആനയുടെ കാലുകൾ സംരക്ഷിക്കാൻ നാലു രക്ഷകരെ നിയോഗിക്കണം. രഥത്തിന് നാലു കുതിരകളും, ത്വക്വസ്ത്രം ധരിച്ച യോദ്ധാക്കളും വേണം. അമ്പെയ്ത്തുകാരെ ത്വക്വസ്ത്രധാരികളോടൊപ്പം ഒതുക്കണം; യുദ്ധത്തിൽ ത്വക്വസ്ത്രധാരികൾ മുൻപോട്ട് നിൽക്കണം. അമ്പെയ്ത്തുകാർക്ക് പിന്നിൽ കൂടുതൽ അമ്പെയ്ത്തുകാരെയും, അതിന് പിന്നിൽ കുതിരകളും രഥങ്ങളും വേണം. രഥങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ആനകളെ നിലനിർത്തണം. കാലാളുകൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ എന്നിവയെ യുക്തിയോടെ ക്രമീകരിക്കണം. ധൈര്യശാലികൾ മുന്നിൽ, അവരുടെ ഭുജങ്ങൾ മാത്രം കാണുന്നവിധം നിർത്തണം. ശത്രുവിനെ ഓടിപ്പോകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കാൻ ഭീരുക്കളെ കൂട്ടമായി നിരത്തി നിര്ണയം ഒരുക്കാം; പക്ഷേ ഭീരുക്കളെ മുന്നിൽ നിർത്തരുത്. മുന്നിൽ ധൈര്യശാലികൾ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഭീരുക്കൾക്കും ധൈര്യം പകരാം. ഉയരം കൂടിയവരും, വിശാലഭുജങ്ങളുമുള്ളവരും, കണ്ണ് ചലിപ്പിക്കാത്തവരും മുന്നിൽ നിർത്തണം. ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന്, വേഗത്തിൽ കോപം വരുന്നവരും, വഴക്കിനിഷ്ഠരായവരും, സന്തോഷകരരായവരും, ധീരരായവരും യുദ്ധത്തിനാഗ്രഹിക്കുന്നവരായി അറിയപ്പെടുന്നു. ആനകൾക്കായുള്ള ജലവിതരണവും മറ്റ് ആവശ്യങ്ങളും വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആയുധങ്ങളുടെ ചലനവും കാലാളുകളുടെ കർത്തവ്യങ്ങളും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു—ശത്രുവിനെ തകർക്കാനും സ്വന്തം സൈന്യത്തെ സംരക്ഷിക്കാനുമാണ് ഇത്. ത്വക്വസ്ത്രധാരികളുടെ അടുക്കളകൾ തകർക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗവും, അമ്പെയ്ത്തുകാരെ യുദ്ധത്തിൽ പിന്മാറ്റുന്നതിന്റെയും കാര്യവും പറയുന്നു. വാഹനങ്ങൾക്കു ദൂരത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറേണ്ടത് കർത്തവ്യമാണ്; രഥങ്ങൾ ശത്രുസൈന്യത്തിൽ ഭയം വിതയ്ക്കേണ്ടതാണ്. അടുക്കളകൾ തകർക്കൽ, ചിതറിപ്പോയ സംഘങ്ങളെ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിക്കൽ, മതിൽ, ഗോപുരം, കവാടം, മരങ്ങൾ എന്നിവ നശിപ്പിക്കൽ—ഇവ ആനകളുടെ ദൗത്യങ്ങളാണ്. കാലാളുകൾക്കായി ഉയർന്ന നിലയുള്ള യുദ്ധഭൂമിയാണ് ഉചിതം; രഥങ്ങൾക്കും കുതിരകൾക്കും സമതലഭൂമി ഉചിതമാണ്; ആനകൾക്കു ചതച്ച നിലം യുദ്ധത്തിനായി നിർദേശിക്കുന്നു. ഈ ക്രമീകരണങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ സൂര്യൻ പിന്നിൽ ഇരിക്കണം. ദിശകളുടെ രക്ഷകരെ ശുക്രനും സൂര്യനും സൂചിപ്പിക്കുന്ന ദിശകളിൽ, ശാന്തമായ കാറ്റോടുകൂടി, നിർത്തണം. യോദ്ധാക്കളെ അവരുടെ പേരും വംശവും വിളിച്ചു, ജയിച്ചാൽ അനുഭവസുഖവും വീരമരണത്തിന് സ്വർഗ്ഗവും വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ഉത്സാഹിപ്പിക്കണം. ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചാൽ അനുഭവസുഖം ലഭിക്കും; വീരമരണത്തിന് പരമാവസ്ഥയാണ്. യുദ്ധത്തിൽ വീരമരണത്തിന് സമമായ പ്രായശ്ചിത്തം വേറൊന്നുമില്ല. വീരരുടെ രക്തം ചിതറുമ്പോൾ, അവർ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാവുന്നു; വ്രണവും മരണവും സഹിക്കുന്നത് അവരുടെ പരമതപസ്സാണ്. യുദ്ധത്തിൽ വീരമരിച്ചവരെ ആയിരക്കണക്കിന് ദിവ്യ സ്ത്രികൾ വരവേൽക്കുന്നു; പരാജിതരായി തിരികെ വരുന്നവരുടെ പുണ്യം രാജാവിന് ലഭിക്കുന്നു. കൂട്ടുകാരെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർക്ക് ഓരോ പടിയിലും ബ്രാഹ്മണഹത്യാഫലം ലഭിക്കുന്നു; ദേവതകൾ അത്തരവരുടെ നാശം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പിന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ പിന്മാറാത്തവർക്കു അശ്വമേധഫലം ലഭിക്കും; ധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന രാജാവിനാണ് വിജയം; തുല്യർ തമ്മിൽ മാത്രമേ യുദ്ധം നടത്താവൂ. ആനകളും മറ്റും, ഓടിപ്പോകുന്നവരും, കാണികൾ, യുദ്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചവരും, ആയുധം ഇല്ലാത്തവരും, വീണുപോയവരും—ഇവരെ കൊല്ലരുത്. ശത്രു ശാന്തരായിരിക്കുമ്പോൾ, ഉറക്കത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, നദി അകത്തോ കാടിനകത്തോ പകുതിയായി കടക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്കരമായ കാലാവസ്ഥയിൽ—ഇങ്ങനെ യുദ്ധം നടത്തുമ്പോൾ കപടയുദ്ധം സ്വീകരിക്കാം. ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ച്, “നാം തകർന്നു, നാം തകർന്നു!” എന്ന് ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പ്രഖ്യാപിക്കണം. കൂട്ടുകാരോ വലിയ സൈന്യങ്ങളോ എത്തിയാൽ, അവിടുത്തെ നേതാവിനെ ആക്രമിക്കണം. സേനാനായകൻ കൊല്ലപ്പെടുകയും, രാജാവും പിന്മാറിപ്പോകുകയും ചെയ്യും. ഓടിപ്പോയ യോദ്ധാക്കൾക്ക് സുരക്ഷിതമായ പിന്മാറ്റം ഒരുക്കണം. ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവരേ, ധൂപവും ശക്തമായ മന്ത്രങ്ങളും അർപ്പിക്കണം; ഭയമുണ്ടാക്കുന്ന പതാകകളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും ഒരുക്കണം. യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചാൽ ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഹോമങ്ങൾ നടത്തണം; യുദ്ധത്തിൽ ലഭിച്ച രത്നങ്ങളും നിധികളും മന്ത്രിമാർ വിതരണം ചെയ്യണം. പരാജിതരുടെ സ്ത്രീകളെയും വിജയികളുടെ സ്ത്രീകളെയും ഉപദ്രവിക്കരുത്. ശത്രുവിനെ പിടിച്ചാൽ, മകനെപ്പോലെ സംരക്ഷിക്കണം. അവനോട് വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്യരുത്; ദേശാചാരങ്ങൾ പാലിക്കണം. പിന്നീട് സ്വന്തം നഗരത്തിലെത്തിയാൽ, വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കണം. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: രാജസമ്പത്തിന്റെ സ്ഥിരതയ്ക്കായി, ഇന്ദ്രൻ ശ്രീയെ സ്തുതിച്ചപോലെ, രാജാവ് ജയം പ്രാപിക്കാൻ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യണം.