അഗ്നിപുരാണമ്

പുഷ്കരൻ രാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: ശത്രുത്വം കൊണ്ടോ സൗഹൃദം കൊണ്ടോ ആരും സ്വാഭാവികമായി ശത്രുവും സുഹൃത്തുമാവുന്നില്ല; നീയുണ്ടാക്കിയ ഈ പന്ത്രണ്ടു രാജാക്കന്മാരുടെ വൃത്തം ഇതിനകം വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശത്രുക്കളെ മൂന്നു തരം ആയി തിരിച്ചറിയണം: കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ളവ, നേരിട്ട് മുന്നിൽ വരുന്നവ, കൃത്രിമമായി ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടവ. ഇവയിൽ കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള ശത്രു ഏറ്റവും കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവനാണെന്ന് പ്രാചീനർ പറയുന്നു. നേരിട്ട് നേരിടുന്ന ശത്രുവും, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, കൃത്രിമമായതാണു. പിന്നിൽ പിടിക്കുന്നവനും, ശത്രുവിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും ശത്രുക്കളാണ്. പിന്നിൽ പിടിക്കുന്നവനെ ഉപായങ്ങളാൽ ശമിപ്പിക്കണം; അതുപോലെ തന്നെ സ്വന്തം ആളുകളെയും. ശത്രുവിനെ സുഹൃത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ നശിപ്പിക്കുന്നത് പുരാതനർ പ്രശംസിച്ചിട്ടുണ്ട്. സുഹൃത്ത് അടുത്ത് വരുമ്പോൾ ശത്രുവായി മാറാം; അതുകൊണ്ട്, ജയിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ തന്റെ ശ്രമത്തിലൂടെ ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കണം. തന്റെ ശക്തി വളരുമ്പോഴും ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; ജനങ്ങൾ ആശങ്കപ്പെടാതിരിക്കാനും വിശ്വാസം ഉറപ്പാക്കാനും ഇതു സഹായിക്കും. പുഷ്കരൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഞാൻ നേരത്തെ സമാധാനവും വിഭജനവും, ദാനവും ശിക്ഷയും വിശദീകരിച്ചു; സ്വന്തം രാജ്യത്തിനുള്ള ശിക്ഷയെ കുറിച്ച് പറയുകയും ചെയ്തു. ഇനി വിദേശരാജ്യങ്ങളിലെ ശിക്ഷയെ കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു. ശിക്ഷ രണ്ടുതരമുണ്ട്: തുറന്നതും രഹസ്യവുമാണ്. കവർച്ച, ഗ്രാമനാശനം, വിളനാശനം, അഗ്നി വെക്കൽ എന്നിവ ഇതിൽപ്പെടുന്നു. തുറന്ന ശിക്ഷയിൽ വിഷം, അഗ്നി, വിവിധ ഉപായങ്ങളിലൂടെയുള്ള കൊല്ലൽ, സദാചാരമുള്ളവരെയും ജലസ്രോതസ്സുകളെയും മലിനമാക്കൽ എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു. ശിക്ഷയുടെ പ്രയോഗം ഇതുവരെ വിശദീകരിച്ചു; ഭാർഗവ, ഇപ്പോൾ അനാദരവിന്റെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കുക: യുദ്ധത്തിൽ രാജാവ് “എനിക്ക് യാതൊരു ഭിന്നതയുമില്ല” എന്നു കരുതുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഫലമായി ഹാനി സംഭവിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ കൂട്ടുകെട്ടിലൂടെയും നഷ്ടം വരാം. സമാധാനം കൊണ്ടോ ദാനം കൊണ്ടോ നഷ്ടം സംഭവിച്ചാൽ, വിഭജനം കൊണ്ടോ ശിക്ഷ കൊണ്ടോ ഹാനി വരുമെങ്കിൽ, അവഗണനയിലേക്കു പോവണം; “അവൻ എനിക്ക് യാതൊരു ദോഷവും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല” എന്നതുപോലെ. അതുപോലെ തന്നെ, “ഞാനും അവനെ ദോഷപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല” എന്നു തോന്നിയാൽ, അവഗണനം സ്വീകരിക്കണം. ശത്രുവിനെ അപമാനിക്കുകയും ദോഷം വരുത്തുകയും ചെയ്താൽ രാജാവ് നടപടി സ്വീകരിക്കണം. വഞ്ചനയുടെ മാർഗം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം: ശത്രുവിനെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ശകുനങ്ങളും കള്ളവാർത്തകളും ഉപയോഗിച്ച് കലഹം ഉണ്ടാക്കുക, പ്രത്യേകിച്ച് അകമ്പടി കൂടിയിരിക്കുന്നവനെ. വലിയ പക്ഷിയുടെ വാലിൽ വലിയ അഗ്നികൊമ്പ് കെട്ടി, അതിനെ വിട്ടയക്കുക; അങ്ങനെ അഗ്നികൊമ്പ് വീഴുന്നത് കാണിക്കുക. ഈ രീതിയിൽ അനേകം ദൃശ്യമാകുന്ന ശകുനങ്ങൾ കാണിക്കാം; വിവിധ ഉപായങ്ങളാൽ ശത്രുവിൽ ആശങ്ക ഉണ്ടാക്കാം. ഒരു വർഷം തപസ്സു ചെയ്തിരിക്കുന്ന സന്യാസികൾ ശത്രുവിന്റെ നാശത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കാം; ഭൂമിയെ ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാവ് ഇങ്ങനെ ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തണം. ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം സ്വന്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കണം; ശത്രുവിനായി “അവരുടെ സൈന്യം എത്തിയിരിക്കുന്നു, ഭയമില്ലാതെ ആക്രമിക്കുക!” എന്നുമാണ് പ്രസ്താവിക്കേണ്ടത്. യുദ്ധം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ “മറ്റുള്ളവരെല്ലാം തോറ്റുപോയി” എന്ന് പറയണം; കൂവലും വിളികളും മുഴങ്ങണം, ശത്രു കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണം. ദൈവാനുഗ്രഹം ലഭിച്ചും യുദ്ധത്തിനായി മുഴുവൻ ആയുധധാരിയായും രാജാവ് മുന്നോട്ട് വരണം; ശരിയായ സമയത്ത് ഇന്ദ്രനെ കാണിക്കണം. രാജാവ് തന്റെ നാലുവിധ സൈന്യത്തെയും കൂട്ടുകാർക്കായി, ദേവന്മാരെക്കായും പ്രകടിപ്പിക്കണം; സൈന്യത്തിന്റെ വരവ് കാണിക്കുകയും, ശത്രുവിന് രക്തവൃഷ്ടി ഉണ്ടാക്കുകയും വേണം. ശത്രുക്കളുടെ വെട്ടിയ തലകൾ കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുന്നിൽ കാണിക്കണം. ഇനി ഞാൻ ആറു തരം നയങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാം: കൂട്ടുകെട്ട്, വൈരം, പുറപ്പെടൽ, നിലകൊള്ളൽ, വിഭജനവും സംശയവും—ഇവയാണ് ആറു തരം നയങ്ങൾ. കൂട്ടുകെട്ട് ഉടമ്പടി എന്നറിയപ്പെടുന്നു; വൈരം ശത്രുത്വം. ശത്രുവിനെ ജയിക്കാൻ ഉള്ള ആഗ്രഹം പുറപ്പെടൽ എന്നു പറയുന്നു. യുദ്ധസമയത്ത് സ്വന്തം രാജ്യത്ത് നിലകൊള്ളുന്നത് നിലനിൽക്കൽ. പകുതിസൈന്യത്തോടൊപ്പം പോകുന്നത് വിഭജനമാണ്. മധ്യസ്ഥന്റെ ശരണമെടുകൽ ശരണാഗതിയാണു്; തുല്യനോ ശക്തനോ ആയവരോടു കൂട്ടുകെട്ട് വേണം. ദുർബലനായ രാജാവ് ശക്തനോട് നേരിട്ട് വൈരം നടത്തണം; എന്നാൽ ശുദ്ധമായ കൂട്ടുകാരുള്ളവൻ ശക്തനോട് ശരണം തേടണം. നിലകൊള്ളുമ്പോൾ ശത്രുവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, രാജാവ് അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യണം; അശുദ്ധ കൂട്ടുകാരുള്ളവൻ വൈരം നടത്തണം. ശക്തനായ രാജാവ് അശുദ്ധ കൂട്ടുകാരോടുകൂടി വിഭജനനയം സ്വീകരിക്കണം; ശക്തനായവൻ ആക്രമിച്ചാൽ സംശയിക്കരുത്. അപ്പോൾ ശരണം തേടാൻ ഉത്തമം; നയങ്ങളിൽ ഇതാണ് മികച്ചത്. പുറപ്പെടൽ വലിയ നഷ്ടവും ചെലവും കഷ്ടവും നൽകും. വലിയ ലാഭം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ അത് സ്വീകരിക്കാവൂ; എല്ലാ ശക്തിയും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ശരണം തേടണം. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: രാജാവ് ദിനംപ്രതി ചെയ്യേണ്ട കര്‍മങ്ങളെ കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. രാത്രിയുടെ അവസാന രണ്ട് മുഹൂർത്തങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ രാജാവ് ഉറക്കം ഉപേക്ഷിക്കണം. വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടും ഗായകരുടെയും ഭടന്മാരുടെയും ഗാനം കേട്ടും, ആരാണ് സ്വന്തം ആളുകളാണെന്ന് ആരും തിരിച്ചറിയാത്ത രഹസ്യരായവരെ അവലോകനം ചെയ്യണം. പിന്നീട് വരുമാനവും ചെലവും സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ കേട്ടശേഷം, ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുകയും, ശൗചം കഴിഞ്ഞ് കുളിക്കാനായി പുറപ്പെടുകയും വേണം. ആദ്യം പല്ലുതേക്കി, കുളിച്ചു, സന്ധ്യാവന്ദനം പൂർത്തിയാക്കി, വാസുദേവനെ ജപത്തോടെ ആരാധിക്കണം. ശുദ്ധീകരിച്ച ഹവികൾ അഗ്നിയിൽ അർപ്പിക്കുകയും, പിതൃഭൂതർക്കു വെള്ളം നൽകുകയും, ദ്വിജന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ പൊൻപശു ദാനം ചെയ്യുകയും വേണം. തൈലം പുരട്ടുകയും, അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം, സ്വർണ്ണക്കണ്ണാടിയിൽ മുഖം നോക്കി, ദിവസത്തെ ശുഭശകുനങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കണം. നിർദ്ദിഷ്ടമായ ഔഷധം കഴിച്ച്, ശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, ഗുരുവിനെ കാണുകയും അനുഗ്രഹം വാങ്ങുകയും, തുടർന്ന് സഭയിലേക്ക് പോകണം. അവിടെയെത്തിയാൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മന്ത്രിമാരെയും ഉപദേശകരെയും, വാതിൽക്കാവൽക്കാരൻ അറിയിക്കുന്ന ആദരിക്കപ്പെട്ട ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും കാണണം. ചരിത്രവും നിലവിലുള്ള കാര്യങ്ങളും, കാര്യനിർണയങ്ങളും കേട്ടശേഷം, നിയമകാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് ഉപദേശകരുമായി ആലോചിക്കണം.