ഒരു രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിൽ, ദുഷ്ടരായോ ദുഷ്ടരല്ലാത്തവരായോ ആളുകളെ ശ്രദ്ധയോടെ ആശ്രയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ദുഷ്ടരെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, അവരെ വിശ്വസിക്കരുത്; അവരുടെ പ്രവർത്തനം നിയന്ത്രണത്തിൽ വയ്ക്കണം. വിദേശത്തുനിന്ന് വന്നവരെ ആദരിക്കുമ്പോൾ, രഹസ്യചാരന്മാർ വഴി അവരെ പരിശോധിച്ച ശേഷം മാത്രം ആദരിക്കണം, കാരണം ശത്രുക്കളും, തീയും, വിഷവും, പാമ്പുകളും, വാളുകളും ഓരോന്നും അപകടം കൊണ്ടുവരുന്നു. അതിരിക്ത വിശ്വാസമുള്ള സേവകരെയും, ദുഷ്ട സേവകരെയും തിരിച്ചറിയണം; രാജാവ് ചാരന്മാരെ തന്റെ കണ്ണുകളായി ഉപയോഗിക്കണം. ജനങ്ങളിൽ ശരിയായി പെരുമാറാത്തവരും, പരസ്പരം പരിചയമില്ലാത്തവരും, ഉപദേശത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള വ്യാപാരികളും, ഒരു വർഷം സേവനം ചെയ്യുന്ന വൈദ്യരും—all ഇവരെ ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കണം. ശക്തിയും ദൗർബല്യവും തിരിച്ചറിയുന്ന സന്യാസി രൂപത്തിൽ വരുന്നവരെയും, ഒരാളിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കരുത്; ഒരുപാട് സംസാരിക്കുന്നവരിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കാം. സേവകരുടെ ആസക്തിയും ദ്വേഷവും, ജനങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളും ദോഷങ്ങളും തിരിച്ചറിയണം; നല്ലതും ചീത്തയും അറിഞ്ഞ്, അവരെ യോജ്യമായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ വയ്ക്കണം. ജനങ്ങളിലെ സ്നേഹം ഉണർത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തണം; ദ്വേഷം ഉണർത്തുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണം. ജനങ്ങളുടെ സന്തോഷം നേടുമ്പോൾ, രാജാവിന് സമൃദ്ധി ലഭിക്കും. പുഷ്കരൻ പറയുന്നു: ഒരു സേവകൻ രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ ശിഷ്യൻ പോലെ, ഭക്തിയോടെ അനുസരിക്കണം; രാജാവിന്റെ വാക്ക് അവഗണിക്കരുത്, സന്തോഷകരമായ വാക്കുകൾ പറയണം. അതിനാൽ, ദു:ഖകരമായെങ്കിലും ഉപകാരപ്രദമായ കാര്യങ്ങൾ സ്വകാര്യമായി രാജാവിനോട് പറയണം; രാജാവിന്റെ അനുമതി ഇല്ലാതെ അവന്റെ സമ്പത്ത് കൈവശം വയ്ക്കരുത്, അവന്റെ ആദരം അവഗണിക്കരുത്. രാജാവിന് യോജ്യമല്ലാത്ത രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കരുത്; അശ്ലീലമായ വാക്കുകളും, ചലനങ്ങളും ഒഴിവാക്കണം; അന്തർഗൃഹം നോക്കുന്നവൻ ശത്രുക്കളുമായി ബന്ധം പുലർത്തരുത്. ഒരു സേവകൻ വളരെ അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തരുത്, രാജാവിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കണം; തന്റെ കഴിവ് കാണിച്ച് രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ തനിക്കു സ്ഥാനമുണ്ടാക്കണം. രാജാവ് അറിയിച്ച രഹസ്യങ്ങൾ ലോകത്ത് വെളിപ്പെടുത്തരുത്; മറ്റൊന്നിൽ ആജ്ഞ ലഭിച്ചാൽ, "എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിക്കണം. അനുമതി ഇല്ലാതെ വാതിലിൽ കടക്കരുത്, രാജാവിന് യോജ്യമല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ പോകരുത്. ചതിയും, ലോഭവും, അപവാദവും, നാസ്തികതയും, ചീത്തയും—all ഒഴിവാക്കണം. രാജാവിന്റെ സേവനം ചെയ്യുന്നവൻ എപ്പോഴും ചിതറൽ വിട്ട്, പഠനവും, ജ്ഞാനവും, കഴിവും ഏറ്റെടുക്കണം. രാജാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മന്ത്രിമാരെ സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ ആദരിക്കണം. രാജാവിന്റെ ഉപദേശകരിൽ പൂർണ്ണ വിശ്വാസം വയ്ക്കരുത്; രാജാവിന്റെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കണം. ദ്വേഷമുള്ളവരെ ഉപേക്ഷിച്ച്, രാജാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരിൽ നിന്ന് ഉപജീവനം തേടണം. ചോദിക്കാതെ സംസാരിക്കരുത്; അത്യാവശ്യത്തിൽ മാത്രം ഇഷ്ടാനുസൃതമായി പ്രവർത്തിക്കാം; രാജാവ് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ ശേഖരിക്കണം; രഹസ്യത്തിൽ സംശയമില്ലാതെ നിലകൊള്ളണം. രാജാവ് സേവകന്റെ ക്ഷേമം ചോദിച്ച്, ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലം നൽകുമ്പോൾ, സേവകൻ രാജാവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ധൈര്യത്തോടെ, ദു:ഖകരമായ കാര്യങ്ങളിലും സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു. ചെറിയ സമ്മാനവും സ്വീകരിച്ച്, പിന്നീട് സംഭാഷണങ്ങളിൽ അതു ഓർക്കുന്നു; ഇങ്ങനെയാണ് രാജാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ പെരുമാറ്റം; മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കണം. പുഷ്കരൻ പറയുന്നു: കോട്ടകളുടെ സമ്പാദനം ഞാൻ വിശദീകരിക്കും; രാജാവ്, വൈശ്യരെയും ശൂദ്രരെയും കൂടുതലായി താമസിക്കുന്ന, പുറത്തുകാരുടെ പ്രവേശനം എളുപ്പമല്ലാത്ത, കാവൽ ഉറപ്പുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കണം. ബ്രാഹ്മണന്മാർ കുറച്ച്, തൊഴിലാളികൾ കൂടുതൽ, മിശ്രവംശമില്ലാത്ത, സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട, ജലസമൃദ്ധമായ പ്രദേശങ്ങൾ പ്രശംസനീയമാണ്. ശത്രുവിന്റെ സൈന്യങ്ങൾ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയാത്ത, കാട്ടുപോലികളും കള്ളന്മാരുമില്ലാത്ത പ്രദേശങ്ങൾ തെരഞ്ഞെടുക്കണം. ആറ് തരത്തിലുള്ള കോട്ടകളിൽ, ശക്തനായ രാജാവ് ഒരു കോട്ട നിർമ്മിച്ച് അതിൽ താമസിക്കണം: വില്ലുകളുടെ കോട്ട, മണ്ണിന്റെ കോട്ട, മനുഷ്യരുടെ കോട്ട, മരങ്ങളുടെ കോട്ട, ജലത്തിന്റെ കോട്ട, മലയുടെ കോട്ട. ഭാർഗവാ, ഇതിൽ മലക്കോട്ടയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം; അതു കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല, മറ്റുള്ളവയെ തകർക്കാനും കഴിയും. അതിൽ, നഗരവും, ചന്തയും, ക്ഷേത്രങ്ങളും, യന്ത്രങ്ങളും ആയുധങ്ങളും ജലസമൃദ്ധിയും ഉള്ള കോട്ടയാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്. ഇപ്പോൾ, രാജാവിന്റെ സംരക്ഷണം ഞാൻ വിശദീകരിക്കും; രാജാവിനെ വിഷത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കണം; അഞ്ചു മർദനം ഉണ്ട്: ശിരീഷ, മൂത്രപിഷ്ട, വിപാർദ്ദന. ശതാവരി, ചിന്നരുഹാ, വിഷഘ്നി, തണ്ടുലിയക, കോഷാതകി, കലഹാരി, ബ്രാഹ്മി, ചിത്രപടോളിക. മണ്ടുകപർണി, വരാഹി, ധാത്രി, ആനന്ദ, ഉന്മദിനി, സോമരാജി, വിഷഘ്ന, റത്നം. ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള കോട്ടയിൽ താമസിച്ച്, ദേവതകളെ ആരാധിച്ച്, ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം; ദുഷ്ടരെ കീഴടക്കി, ദാനങ്ങൾ നടത്തണം. ദേവതകളുടെ വസ്തു എടുത്താൽ, നരകത്തിൽ താമസിക്കേണ്ടിവരും; രാജാവ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്, ദേവാരാധനയിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെടണം. ക്ഷേത്രങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കണം, ദേവതകളെ സ്ഥാപിക്കണം; മണ്ണിൽ, മരത്തിൽ, ഇട്ടിൽ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമകൾ പുണ്യമാണ്. ഇട്ടിൽ, കല്ലിൽ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമകൾ പുണ്യമാണ്; കല്ലിൽ, സ്വർണത്തിൽ, രത്നത്തിൽ നിർമ്മിച്ചവ കൂടുതൽ പുണ്യമാണ്. ദേവതകൾക്ക് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചാൽ, ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും. വിനോദങ്ങൾ, സംഗീതം, ദാനം, ദേവതയെ എണ്ണ, നെയ്യ്, തേൻ, പാൽ മുതലായവ കൊണ്ട് സ്നാനമഴിച്ചാൽ, സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ച് സംരക്ഷിക്കണം; ദ്വിജന്മാരുടെ അന്നം കൈവശം വയ്ക്കരുത്; ഒരുമാത്രം സ്വർണം, ഒരു പശു, ഒരു വിരൽ അളവിലെ ഭൂമി—even ഇവ എടുത്താൽ, നാശം വരെ നരകത്തിൽ താമസിക്കേണ്ടിവരും. ദുഷ്ടരെ ദ്വേഷിക്കരുത്, അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടാലും. ബ്രാഹ്മണഹത്യയെക്കാൾ വലിയ പാപം മറ്റൊന്നുമില്ല; ദൈവത്തെ ദൈവമല്ലാത്തതാക്കുന്നവരും, ദൈവമല്ലാത്തതിനെ ദൈവമാക്കുന്നവരും പാപം ചെയ്യുന്നു. ഒരു ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ കരയുമ്പോൾ, കുടുംബം, രാജ്യം, ജനങ്ങൾ—all നശിക്കുന്നു. ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന രാജാവ് സദാചാരമുള്ള സ്ത്രീകളെ സംരക്ഷിക്കണം; സ്ത്രീ സന്തോഷത്തോടെ, ഗൃഹകാര്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യത്തോടെ, ഉപകരണങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ച്, കൈകൾ ഉപയോഗിച്ച് ദോഷം വരുത്താതെ, പിതാവു നൽകുന്ന ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും സേവിക്കണം.