അഗ്നിപുരാണമ്

ലക്ഷ്മണൻ ധീരനായ ഇന്ദ്രജിത്തിനെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ അമ്പുകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി. അതിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ കത്തിയിരുന്ന രാവണൻ സീതയെ കൊല്ലാൻ തയ്യാറായി. എന്നാൽ അവിന്ദ്യൻ അവനെ തടഞ്ഞു. പിന്നെ രാജാവ് തന്റെ സൈന്യവും രഥവും കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം മാതലി രാമനോടു രഥം കൊണ്ടുവന്നു. രാമനും രാവണനും തമ്മിൽ വീണ്ടും ഒരു മഹായുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. ഈ യുദ്ധം അവരുടെ പഴയ പോരായ്മയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. രാവണൻ വാനരസൈന്യത്തെ വധിച്ചു; മറുവശത്ത്, ഹനുമാനും മറ്റുള്ളവരും രാവണനെ കഠിനമായി ആക്രമിച്ചു. രാമൻ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ മഴയാക്കി. അവൻ രാവണന്റെ കൊടി, രഥം, കുതിരകൾ, രഥസാരഥി എന്നിവയെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു. രാമൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് രാവണന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അമ്പ് കുത്തി, അവന്റെ തലകൾ പിരിഞ്ഞു വീണു. ഭീകരരായ രാക്ഷസ സ്ത്രീകൾ നിലത്ത് വീണിരിക്കുന്ന രാവണനെ കണ്ടു വിലപിച്ചു. രാമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വിഭീഷണൻ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, രാവണന് ശൗചക്രിയകൾ നിർവഹിച്ചു. ശത്രുവിനെ സംഹരിച്ച ശേഷം രാമൻ സീതയെ തിരിച്ചുപിടിച്ചു. സീതയുടെ ശുദ്ധി തെളിയിക്കാനായി അവൾ അഗ്നിയിൽ കയറി. അഗ്നിദേവൻ സീതയെ ശുദ്ധയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും സീതയെ പ്രശംസിച്ചു. ബ്രഹ്മാവും ദശരഥനും വിഷ്ണുവിനെ (രാമനെ) ആരാധിച്ചു; ഇന്ദ്രൻ അമൃതവൃഷ്ടി നടത്തി വാനരന്മാരെ ജീവിപ്പിച്ചു. രാമൻ അവരെ ആദരിച്ച് വിടപറഞ്ഞു; അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. രാമൻ വാനരന്മാരെ ആരാധിച്ചു, ലങ്ക വിഭീഷണന് സമ്മാനിച്ചു. സീതയോടൊപ്പം രാമൻ പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, തിരിച്ചുവന്ന വഴിയിലൂടെ സന്തോഷത്തോടെ സീതയോട് കാടുകളും കോട്ടകളും കാണിച്ചു. ഭരദ്വാജമുനിയെ വണങ്ങി, രാമൻ നന്ദിഗ്രാമത്തിൽ എത്തി. അവിടെ ഭരതൻ രാമനെ സ്വീകരിച്ചു. അവൻ അയോധ്യയിൽ പ്രവേശിച്ചു, രാജ്യം തിരിച്ചു പിടിച്ചു. വസിഷ്ഠനും മറ്റു മഹർഷിമാരെയും, കൗശല്യ, കൈകേയി, സുമിത്ര എന്നിവരെയും വണങ്ങി, രാജ്യം ഭരിച്ച ശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ചു. വാസുദേവസ്വരൂപനായ രാമൻ, അശ്വമേധയാഗം നടത്തി, എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകി, ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു. തന്റെ പ്രജകളെ പുത്രന്മാരെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചു; ധർമ്മത്തിനും കാമത്തിനും അർപ്പിതനായി, ദുഷ്ടരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ലോകം മുഴുവൻ ധർമ്മനിഷ്ഠയോടെ ജീവിച്ചു; ഭൂമി സമൃദ്ധിയായി. നാരദൻ പറഞ്ഞു: അഗസ്ത്യനും മറ്റു മഹർഷിമാരും ആദരിക്കപ്പെട്ട്, രാഘവൻ ഭരിച്ചിരുന്ന സമയത്ത് അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിച്ചു. ഇന്ദ്രജിത്തിനെ സംഹരിച്ചുകൊണ്ട്, നീ ഭാഗ്യവാനും വിജയിയുമാണ്. പുലസ്ത്യൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ, നൈകഷിയിലൂടെ വിശ്രവസിനെ ജനിച്ചു. വിശ്രവസിന്റെ ആദ്യഭാര്യയായ പുഷ്പോത്കടയാൽ, വൈഭവത്തിന്റെ അതിപ്രധാനനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. നൈകഷിയിൽ നിന്ന് ഇരുപതു കൈയും പത്തു തലയുമുള്ള രാവണൻ ജനിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വരപ്രസാദത്താൽ, കഠിനതപസ്സിലൂടെ, അവൻ ദേവന്മാരെ കീഴടക്കി. കുംഭകര്ണൻ എപ്പൊഴും ഉറക്കത്തിൽ ആയിരുന്നു; വിഭീഷണൻ ധർമ്മനിഷ്ഠനായിരുന്നു. അവരുടെ സഹോദരി സൂർപ്പണഖാ; രാവണന്റെ പുത്രൻ മേഘനാദൻ (ഇന്ദ്രജിത്) ആയിരുന്നു. ഇന്ദ്രനെ ജയിച്ച ഇന്ദ്രജിത്, രാവണനെക്കാളും ശക്തനായിരുന്നതു. ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നീയും ലക്ഷ്മണനും ചേർന്ന് അവനെ സംഹരിച്ചു. ഇങ്ങനെ അഗസ്ത്യാദിമഹർഷികൾ പറഞ്ഞ് യാത്രയായി. ദേവന്മാരുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം, ശത്രുഘ്നൻ ലവണാസുരനെ സംഹരിച്ച കഥ രാമൻ പറഞ്ഞു. ഒരിക്കൽ മഥുര എന്ന നഗരം ഭരതൻ രാമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നശിപ്പിച്ചു; അവൻ മൂന്നു കോടിയോളം അഭിനയക്കാരുടെ പുത്രന്മാരെ അമ്പുകൊണ്ട് വധിച്ചു. അഭിനേതാവ്, പാപിയായ ഒരു ഗന്ധർവൻ, സിന്ധുനദീതീരത്ത് താമസിച്ചു; അവന്റെ പുത്രന്മാർ തക്ഷനും പുഷ്കരനും ആ പ്രദേശത്ത് ശേഷിച്ചു. ഭരതൻ ശത്രുഘ്നനോടൊപ്പം യാത്രയായി; രാഘവൻ അങ്ങോട്ട് തുടരുമ്പോൾ, രാമൻ യുദ്ധത്തിൽ ദുഷ്ടരെ സംഹരിച്ചു, ശേഷിച്ചവരെ നീതിപൂർവ്വം ഭരിച്ചു. വാല്മീകി ആശ്രമത്തിൽ സീതയ്ക്കു ജനിച്ച കുശനും ലവനും രാമന്റെ രണ്ടുപ്രശസ്ത പുത്രന്മാർ ആയിരുന്നു. ജനപ്രതിഷ്ഠയെ തുടർന്ന് സീതയെ ഉപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, ആ കുട്ടികളുടെ ഉത്തമമായ പെരുമാറ്റം ലോകം അറിയപ്പെട്ടു. പുത്രന്മാരെ രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തിയശേഷം, രാമൻ ബ്രഹ്മത്തിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, "ഞാനവനാണ്" എന്നു ചിന്തിച്ച്, പത്തായിരം പത്തു നൂറ്റാണ്ട് കാലം തപസ്സിൽ ലീനനായി. അഗ്നിദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഹരിയുടെ വംശവൃക്ഷം വിശദീകരിക്കാം. വിഷ്ണുവിന്റെ കമലനാഭിയിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവു ജനിച്ചു; ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് അത്രി, അത്രിയിൽ നിന്ന് സോമൻ, സോമനിൽ നിന്ന് പുരൂരവസ് ജനിച്ചു. പുരൂരവസിൽ നിന്ന് ആയു, പിന്നീട് നഹുഷൻ, പിന്നെ യയാതി; അവനിൽ നിന്ന് യദു, തുര്വസു; ഇവരിൽ നിന്ന് ദേവയാനി ജനിച്ചു. ദ്രുഹ്യു, അനു, പുരു ജനിച്ചു; വൃശപർവ്വന്റെ മകൾ ശർമിഷ്ഠയും. യദുവിൻ്റെ സന്തതിയിൽ യാദവവർഗം, അവരിൽ മുഖ്യനായവൻ വസുദേവൻ. ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി, വസുദേവനും ദേവകിയും ചേർന്ന് ആറുപേരെ ജനിപ്പിച്ചു; അവർ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ പുത്രന്മാർ, യോഗമായയാൽ ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ എത്തിച്ചു. വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയാൽ, അവർ ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഏഴാമത്തെ ഗർഭം ബാലരാമനായി. അത് രോഹിണിയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടു; അതിനാൽ അവൻ രോഹിണേയൻ എന്നായി. അഷ്ടമി രാത്രിയിൽ, കൃഷ്ണൻ നാലു കൈകളോടെ ജനിച്ചു. രണ്ടുകൈകളുള്ള ശിശുവിനെ ദേവകിയും വസുദേവനും സ്തുതിച്ചു. കംസനെ ഭയന്ന് വസുദേവൻ ബാലനെ യശോദയുടെ കിടക്കയിൽ എത്തിച്ചു. യശോദയുടെ മകളെ എടുത്ത് ദേവകിയുടെ കിടക്കയിൽ വച്ചു. ശിശുവിന്റെ നിലാവിളി കേട്ട് കംസൻ അവളെ കല്ലിൽ ഇടിച്ചു. എങ്കിലും, ദേവകിയുടെ എട്ടാമത്തെ ഗർഭമായ അവൾ, ശിശുവിന്റെ രൂപത്തിൽ എന്റെ (അഗ്നിയുടെ) മരണമായി. എന്റെ ശരീരരഹിത ശബ്ദം കേട്ട്, കംസൻ ദേവകിക്ക് ജനിച്ച ഗർഭങ്ങളെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു. വിവാഹസമയത്ത് ദേവകിക്ക് നൽകിയവർ നശിച്ചു; എന്നാൽ ആ പെൺകുട്ടി ആകാശത്തിൽ നിന്ന് കംസനോട് പറഞ്ഞു: "കംസാ, നീ എന്നെ എങ്ങനെ തള്ളുന്നു? നിന്നെ കൊല്ലാനായി ജനിച്ചവൻ ഇതിനകം വന്നു കഴിഞ്ഞു; ദേവതാസ്വരൂപനായവൻ ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി വന്നിരിക്കുന്നു." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സുമ്ഭാദികളെ സംഹരിച്ചു, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും സ്തുതിച്ച ദേവി ആര്യ, ദുര്‍ഗ്ഗ, വേദങ്ങളുടെ ഗർഭം, അംബിക, ഭദ്രകാളി—all ആകുന്നു. അവൾ ഭദ്ര, ക്ഷോമ്യ, ക്ഷേമകാരിണി, അനേകം കൈകളുള്ള ദേവി; അവളെ പ്രഭാതം, മധ്യാഹ്നം, സന്ധ്യാകാലം എന്നീ മൂന്ന് സമയങ്ങളിലും സ്മരിച്ചാൽ എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും ലഭിക്കും. കംസൻ പുതനയെയും മറ്റും കുട്ടിയെ കൊല്ലാൻ അയച്ചു. യശോദയും നന്ദനും, വസുദേവന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, കൃഷ്ണനെ സംരക്ഷിച്ചു. ഭയത്താൽ, രാമനും കൃഷ്ണനും ഗോകുലത്തിൽ നിന്ന് പശുക്കളോടും ഗോപകുമാരന്മാരോടും കൂടി സഞ്ചരിച്ചു, രക്ഷിതാക്കളായവർ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കി.