അഗ്നിപുരാണമ്

വിശുദ്ധമായ ഭാവത്തോടെ, ആചാര്യൻ വിഗ്രഹം അകത്തും പുറത്തും ശുദ്ധീകരിച്ച്, പഞ്ചഗവ്യയാൽ ശുദ്ധമാക്കുന്നു. ദർഭാ പുല്ലിൽ നിന്നുള്ള ജലവും, നദികളുടെ തീരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ജലവും വിതറുകയും ചെയ്യുന്നു. അർപ്പണത്തിനായി, അര കൂബിറ്റ് വലിപ്പമുള്ള, ചതുരാകൃതിയിലുള്ള, മനോഹരമായ മണൽപീഠം ചുറ്റും ഒരുക്കുന്നു. അഷ്ടദിശകളിൽ പാത്രങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ച്, 'പൂർവ' എന്ന അഷ്ടക്ഷര മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ദീക്ഷിതമായ അഗ്നിയെ കൊണ്ടുവരുന്നു. 'ത്വം അഗ്നേ ദ്യുഭിരി' എന്ന ഗായത്രി ചന്ദസ്സിൽ മന്ത്രം ജപിച്ച്, അഗ്നിയിൽ സമിദ് അർപ്പിക്കുന്നു; അഷ്ടക്ഷര മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, നൂറ് എട്ടു തവണ സ്നേഹവും അർപ്പിക്കുന്നു. മാവിൻ ഇലയും തണ്ടും ഉപയോഗിച്ച്, ശതം മന്ത്രങ്ങൾ ചേർത്ത വിശുദ്ധ ജലം ദേവതയുടെ തലയിൽ വിതറുന്നു; 'ശ്രീശ്ചതേ' എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, "ഊർജിതം, വാഗ്ദേവതയുടെ നാഥേ, എഴുന്നേൽക്കൂ" എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, 'തദ് വിഷ്ണോഃ' മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, വിഗ്രഹത്തെ ക്ഷേത്രത്തോടു മുഖം തിരിച്ച് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഹരിയെ പല്ലക്കിൽ ഇരിപ്പിച്ച്, നഗരത്തിലൂടെ സംഗീതം, വേദപാരായണം, മറ്റ് ശബ്ദങ്ങൾ എന്നിവയോടെ ഉളി കൊണ്ടുപോകുന്നു; പിന്നീട് ക്ഷേത്രവാതിലിൽ വെക്കുന്നു. സ്ത്രീകളും ബ്രാഹ്മണരും ചേർന്ന്, അഷ്ടമംഗല പാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹരിയെ സ്നാനമഴ ചെയ്യുന്നു; ചന്ദനം മുതലായ ഉപചാരങ്ങളാൽ പൂജിച്ച്, ഗുരു മൂലമന്ത്രം ജപിക്കുന്നു. 'അതോ ദേവേ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, വസ്ത്രം അടക്കം അഷ്ടവിഭാഗ അർഘ്യങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു; ശുഭമുഹൂർത്തത്തിൽ, 'ദേവസ്യ ത്വാ' മന്ത്രം ജപിച്ച്, ദേവതയെ പീഠത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. 'ഓം, ത്രിവിക്രമന് തൃലോകനടനത്തിന് നമഃ' എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച്, വിദ്യാര്ഥി ദേവതയെ പീഠത്തിൽ ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. 'ധ്രുവാ ദ്യൗർ' 'വിശ്വതശ് ചക്ഷുര്' എന്നിവ ജപിച്ച്, പഞ്ചഗവ്യയാൽ സ്നാനമഴ ചെയ്യുന്നു; സുഗന്ധജലത്തിൽ വീണ്ടും ശുദ്ധമാക്കുന്നു. പൂജ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഹരിയെ അവന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളോടും അനുയായികളോടും ആദരിക്കുന്നു; സ്വയം ഹരിയുടെ രൂപത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു, ഭൂമിയെ അവന്റെ ആസനമായി കാണുന്നു. ഹരിക്ക് ഒരു ദ്വിതീയരൂപം പ്രകാശമയമായ അണുക്കളാൽ സൃഷ്ടിച്ച്, ജീവതത്ത്വം, അഞ്ഞു-ഇരുപത്തഞ്ച് ഘടകങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായത്, അവിടെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു. ചൈതന്യവും പരാനന്ദവും, ജാഗ്രതയും സ്വപ്നവും ഇല്ലാത്തത്, ശരീരം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്, ബുദ്ധി, പ്രാണൻ, അഹങ്കാരം എന്നിവ ഇല്ലാത്തത്—അങ്ങിനെ അതിജ്ഞാനവും, പരാനന്ദവും, പരബ്രഹ്മവും, Advaya Brahman എന്നതും, ദ്വിതീയത ഇല്ലാത്തതും, ഹരിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വിഗ്രഹത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതും, 'നിശ്ചലമായിരിക്കുക, പരമേശ്വരാ' എന്നതും—ദേവതയെ ജീവമുള്ളതാക്കുന്നു. ദേവതയെ ജീവമുള്ളതാക്കിയ ശേഷം, പ്രണവം ഉപയോഗിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നു. പ്രകാശവും, ജ്ഞാനവും, Advaya Brahman എന്നതും, പ്രണവം വഴി ഉപദേശിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിൽ സ്പർശിച്ച്, 'സമീപന' എന്ന ക്രമം പൂർത്തിയാക്കുന്നു; പുരുഷസൂക്തം ധ്യാനിച്ച്, രഹസ്യമന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നു: "ദേവതകളുടെ നാഥന്, തൃപ്തിയും ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നവന്, ജ്ഞാന-വിജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപനായവന്, ബ്രഹ്മന്റെ പ്രകാശം പിന്തുടരുന്നവന് നമഃ." "ഗുണങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള രൂപം, പരപുരുഷൻ, മഹാത്മാവ്, നശിക്കാത്തത്, പ്രാചീനൻ—വിഷ്ണു, ഇവിടെ സാന്നിധ്യപ്പെടുക." "നിന്റെ പരമതത്ത്വവും, ജ്ഞാനരൂപവും, ഈ ശരീരത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നതും, എല്ലാം ഒന്നായി ഉണരട്ടെ." സ്വയം, ബ്രഹ്മ തുടങ്ങിയ അനുയായികളെ ആഹ്വാനിച്ച്, അവരവരുടെ പേരിൽ, ആയുധങ്ങൾക്കും മുദ്രകൾക്കും, അവരവരുടേതായി സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഹരിയുടെ ശുഭയാത്രയും മറ്റു ആചാരങ്ങളും കണ്ടു, ഹരി സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നുവെന്ന് അറിയുന്നു; നമസ്കരിച്ച്, സ്തുതികൾ ജപിച്ച്, അഷ്ടക്ഷരമന്ത്രം ഉൾപ്പെടെ ജപിക്കുന്നു. ഗുരു, ദ്വാരത്തിൽ നില്ക്കുന്ന ചണ്ടയും പ്രചണ്ടയും പൂജിച്ച്, അഗ്നിപീഠത്തിൽ എത്തി, ഗരുഡനെ സ്ഥാപിച്ച്, പൂജിക്കുന്നു. ദിശകളുടെ രക്ഷകരെയും ദിശാദേവതകളെയും, വിശ്വക്സേനനെയും, ശംഖം, ചക്രം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച്, യഥാക്രമം സ്ഥാപിച്ച്, പൂജിക്കുന്നു. എല്ലാ അനുചരർക്കും, ഭൂതങ്ങൾക്കും ഹോമം അർപ്പിക്കുന്നു; ഗുരുവിന് ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് വസ്ത്രം, പൊൻ മുതലായ ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നു. യാഗത്തിൽ ഉപയോഗിച്ച എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഗുരുവിന് അർപ്പിക്കുന്നു; ഗുരു ദക്ഷിണയുടെ പാതി യജ്ഞം നടത്തുന്ന പുരോഹിതർക്കും ദാനമായി നൽകുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്കും ദക്ഷിണ നൽകുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നു; യജമാനന്, വൈഷ്ണവ സങ്കേതം പ്രകാരം, യാഗഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു. ദേവതസ്ഥാപനത്തിന്, വിഷ്ണുവിനെയും കുടുംബത്തെയും ആചാര്യൻ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നു; ഇത് എല്ലാ ദേവതകളുടെയും പൊതുവായ ക്രമമാണ്; മൂലമന്ത്രങ്ങൾ വേറേയുള്ളതുമാത്രം, മറ്റു ക്രമങ്ങൾ ഒരുപോലെയാണ്. ഇപ്പോൾ, ഭഗവാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു: "ദേവതകളുടെയും മറ്റു സാന്നിധ്യങ്ങളുടെയും സ്ഥാപനം മുഴുവനായും ഞാൻ വിശദീകരിക്കും; ആദ്യം, ലക്ഷ്മിയുടെ സ്ഥാപനം, അതുപോലെ മറ്റു ദേവികളും." മുമ്പ് ചെയ്തപോലെ, മണ്ഡപം, സ്നാനം മുതലായവ നടത്തുന്നു; ശ്രീയെ ശുഭാസനത്തിൽ ഇരിപ്പിച്ച്, അഷ്ടപാത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നു. മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, നെയ്യാൽ അണിയിച്ച്, പഞ്ചഗവ്യയാൽ സ്നാനമഴ ചെയ്യുന്നു; സ്വർണവർണ്ണം, മൃഗാക്ഷി ശ്രീയുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നു. "ഇവിടെ വരിക" എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, മൂന്ന് മധുര വസ്തുക്കൾ അർപ്പിക്കുന്നു; 'അശ്വപൂർവ' മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, പാത്രത്തിൽ അണിയിക്കുന്നു. 'കാമോസ്മി' മന്ത്രം തെക്കോട്ട്, പാശ്ചാത്യത്തിൽ അണിയിക്കുന്നു; 'ചന്ദ്രം പ്രഭാസാം' 'ത്യവർണ' ഉത്തരദിശയിൽ ഉച്ചരിക്കുന്നു. 'ഉപൈതു മേ' തെക്ക്-കിഴക്കിൽ, 'ക്ഷുത്പിപാസേ' തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറിൽ; 'ഗന്ധദ്വാരേ' വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറിൽ, മനസ്സിന്റെ ആഗ്രഹം അനുസരിച്ച് രൂപം നിർമിക്കുന്നു. ഈശാനപാത്രം ഉപയോഗിച്ച്, സ്വർണമണ്ണ് കൊണ്ട് തല സ്നാനമഴ ചെയ്യുന്നു; എൺപത്തൊന്ന് പാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, മന്ത്രം കൊണ്ട് ജലമുണ്ടാക്കി, ഭൂമിയിൽ വിതറുന്നു. ഈർപ്പം ഉള്ള താമരയും, സുഗന്ധമുള്ള ഈർപ്പം ഉള്ള പൂക്കളും അർപ്പിക്കുന്നു; 'തന്മയാവഹ' മന്ത്രം, 'യ ആനന്ദ' സ്തുതിയും മറ്റും ജപിക്കുന്നു. 'ശായന്തീയ' സ്തോത്രം കിടക്കയിൽ, 'ശ്രീസൂക്തം' സാന്നിധ്യത്തിന്; ലക്ഷ്മ_seed_mantroം ഉപയോഗിച്ച് ചൈതന്യശക്തി സ്ഥാപിച്ച്, വീണ്ടും പൂജിക്കുന്നു. ശ്രീസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച്, മണ്ഡപം ഒരുക്കി, അഗ്നികുണ്ടങ്ങളിൽ താമര അർപ്പിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, അരളി പൂക്കൾ ശേഖരിച്ച്, ആയിരം അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് നൂറ് പൂജിക്കുന്നു. അടുപ്പം, വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, മറ്റുള്ളവയും ശ്രീസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പിക്കുന്നു; പിന്നെ, ക്ഷേത്ര consecration rites, മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ, മുഴുവനായും പൂർത്തിയാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ആചാര്യൻ ദേവതസ്ഥാപനവും, ലക്ഷ്മി സ്ഥാപനം ഉൾപ്പെടെ, എല്ലാ ദേവതകളും, ശാസ്ത്രമാനുസൃതമായി, ഭക്തിപൂർവ്വം, മാനസികവും ഭൗതികവുമായ ശുദ്ധതയോടെ, വിഗ്രഹത്തിൽ ജീവപ്രതിഷ്ഠയും, പൂജയും, ഉപചാരങ്ങളും നിർവഹിക്കുന്നു.