യാഗക്രമത്തിൽ, ആദ്യം ‘മൂർദ്ധാനന്ദിവം’ മന്ത്രം ജപിച്ച് ധാത്രി, മാംസി എന്നിവ സമർപ്പിക്കണം. അതിനുശേഷം ‘മാനസ്തോക’ മന്ത്രം ജപിച്ച് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ ‘ഗന്ധദ്വാരേ’ എന്ന് ഉച്ചരിക്കണം. ‘ഇദമാപേതി’ എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് എൺപത്തൊന്ന് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള കലശങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കണം. പിന്നെ, ‘ഏഹ്യേഹി ഭഗവൻ വിഷ്ണോ’ എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ലോകങ്ങളുടെ ഉപകാരകനായ വിഷ്ണുവിനെ ആഹ്വാനിക്കണം. ‘വാസുദേവാ, ഈ യാഗഭാഗം സ്വീകരിക്കണമേ, നമസ്കാരം’ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ച് ഭഗവാനെ ആഹ്വാനിച്ച ശേഷം, ശുഭസൂത്രം അകറ്റുന്ന കര്മ്മം ചെയ്യണം. ‘മുഞ്ചാമി ത്വേതി’ എന്ന് ജപിച്ച് ഗുരുവിനെയും മോചിപ്പിക്കണം. അതിനുശേഷം, സ്വർണജലത്തിൽ പാദപ്രക്ഷാലനം നടത്തി, ‘അതോ ദേവേ’ എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം. ‘മധുവാതാ’ എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് മധുപർകവും സമർപ്പിക്കണം. ‘മയി ഗൃഹ്മാമി’ എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ആഹാരം സ്വീകരിക്കണം. ജ്ഞാനികൾ ‘അക്ഷന്നമീമദന്തേതി’ എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് ദൂര്വാ പുല്ലും അന്നവും സമർപ്പിക്കണം. ‘ഗന്ധവതീതി’ എന്ന മന്ത്രം ജപിച്ച് കൂമ്പാരങ്ങളാൽ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കണം. ‘ഉണ്ണയാമീതി’ ജപിച്ച് പുഷ്പമാലയും ഈ യജ്ഞോപവീതം വിഷ്ണുവിനും സമർപ്പിക്കണം. ‘ബൃഹസ്പതേ’ ജപിച്ച് വസ്ത്രദ്വയം സമർപ്പിക്കണം. ഉത്തരീയത്തിനായി ‘വേദാഹം’ ജപിക്കണം. ‘മഹാവ്രത’ മന്ത്രം ജപിച്ച് എല്ലാ പുഷ്പങ്ങളും ഔഷധികളും സമർപ്പിക്കണം. ‘ധൂരാസീതി’ ജപിച്ച് ധൂപം സമർപ്പിക്കുകയും ‘വിഭ്രാട്’ സ്തുതിയോടെ അഞ്ജനം ഇടുകയും വേണം. ‘യുഞ്ചന്തീതി’ ജപിച്ച് തിലകം, ‘ദീർഘായുഷ്ട്വേ’ ജപിച്ച് പുഷ്പമാലയും സമർപ്പിക്കണം. ‘ഇന്ദ്രച്ഛത്ര’ ജപിച്ച് കുടയും, ‘വിരാജതഃ’ ജപിച്ച് കണ്ണാടിയും, ‘വികർണേന’ ജപിച്ച് വിസിരിയും, ‘രഥാന്തര’ ജപിച്ച് അലങ്കാരങ്ങളും സമർപ്പിക്കണം. വായുദേവതകളെ ചൊല്ലി ‘മുഞ്ചാമി ത്വേതി’ ജപിച്ച് വിസിരിയും പുഷ്പങ്ങളും സമർപ്പിക്കണം. പുരുഷസൂക്തം ഉൾപ്പെടെയുള്ള വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ ഹരിയെ സ്തുതിക്കണം. പിണ്ഡികയിലും ആരംഭത്തിലും ഹരനും മറ്റു ദേവന്മാരും ചേർന്നതുപോലെ ഈ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഒരുപോലെ ചെയ്യണം. ദേവതയെ ഉണർത്തുമ്പോൾ സൌപർണ ഹൃദയം ജപിക്കണം. ‘എഴുന്നേല്ക്കൂ’ എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ദേവതയെ എഴുന്നേല്പിക്കുകയും, കിടക്കയുടെ മറ പിരിച്ചുമാറ്റുകയും വേണം. കിടക്കയിൽ ശ്രീസൂക്തം ജപിച്ച് വിഷ്ണുവിന് വിഭജനം നടത്തണം. ‘അതോ ദേവ’ മന്ത്രം ജപിച്ച് പിണ്ഡികയിൽ നമസ്കരിക്കണം; കിടക്കയിൽ ശ്രീസൂക്തം ജപിച്ച് വിഭജനം നടത്തണം. അഷ്ടമംഗല്യങ്ങളായി സിംഹം, ഋഷഭം, സർപ്പം, വിസിരി, കലശം, വൈജയന്ത പതാക, മൃദംഗം, ദീപം എന്നിവ ഒരുക്കണം. കാൽക്കൽ അശ്വസൂക്തം ജപിച്ച് കുതിരയും ‘തൃപാദ്’ ഉച്ചരിച്ചും കാണിക്കണം. അഗ്നികുണ്ടം, മൂട്, പാത്രം, അംബികാ, സമിദ് എന്നിവയും നൽകണം. ഉലുക്ക, ഉരുളി, അരക്കല്ല്, തൂവൽ, ഭക്ഷണപാത്രങ്ങൾ, വീട്ടുപകരണങ്ങൾ എന്നിവയും സമർപ്പിക്കണം. തലയിൽ ‘നിദ്ര’ എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു കലശം, വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞതും, ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങളാൽ നിറച്ചതും സ്ഥാപിക്കണം. ഇതാണ് സ്നാപനവിധി എന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഭഗവാൻ പറയുന്നു: ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യം ആഹ്വാനിക്കുന്ന വിധിയാണ് ‘അധിവാസന’ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. സ്വയം സർവ്വജ്ഞനും സർവ്വവ്യാപിയുമായ പരമപുരുഷനായി ധ്യാനിക്കണം. ഒംകാരത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ, ആത്മബോധം ഐക്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, സ്വയം അദ്വൈതാവസ്ഥയിൽ സ്ഥാപിച്ച് ആ സർവ്വവ്യാപിയായ ഭഗവാനിൽ ലയിപ്പിക്കണം. ഭൂമിയെ വായുവിൽ ലയിപ്പിക്കുകയും, അഗ്നിബീജത്തിൽ ജ്വലിപ്പിക്കുകയും വേണം. അഗ്നിയെ വായുവിൽ ലയിപ്പിച്ച് വായുവിനെ ആകാശത്തിൽ ചേർക്കണം. സാദ്ധ്യന്മാർ എന്ന ശക്തികൾക്കും, ഭൗതികതത്ത്വങ്ങളുടെയും ഇന്ദ്രിയദേവതകളുടെയും സൂക്ഷ്മരൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച്, അവയെ ക്രമത്തിൽ ലയിപ്പിക്കണം. ആകാശം മനസ്സിൽ ലയിപ്പിച്ച ശേഷം, മനസ്സിനെ അഹങ്കാരത്തിൽ ലയിപ്പിക്കണം. അഹങ്കാരത്തെ മഹത്തത്ത്വത്തിൽ, അതിനെ വീണ്ടും അവ്യക്തത്തിൽ ലയിപ്പിക്കണം. ഈ അവ്യക്തം, ജ്ഞാനരൂപിയായത്, വാസുദേവനാണ്. സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അവ്യക്തമായ മായയെ പിടിച്ചെടുത്ത്, ഭഗവാൻ ആദ്യം ശബ്ദസാരമായ സങ്കർഷണനെയും, മായയെ ഉണർത്തി പ്രകാശരൂപിയായ പ്രദ്യുമ്നനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. അവൻ രസസാരമായ അനിരുദ്ധനെയും, ഗന്ധരൂപിയായ ബ്രഹ്മാവിനെയും സൃഷ്ടിച്ചു. അനിരുദ്ധൻ ബ്രഹ്മാവായി ആദ്യം ജലം സൃഷ്ടിച്ചു. അതിൽ, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളോടൊപ്പം സ്വർണ്ണമുട്ടയെ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിൽ ജീവാത്മാവ് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ശക്തി ആത്മാവിൽ ലയിച്ചു. പ്രാണൻ ആത്മാവുമായി ചേർന്നതിനെ ‘ക്രിയാത്മക’ം എന്നു പറയുന്നു. ആത്മാവിനെ ‘വ്യാഹൃതി’ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഇത് പ്രാണങ്ങളിൽ അന്തർഗതമായതാണ്. പ്രാണങ്ങൾ ലഭിച്ചപ്പോൾ, അഷ്ടരൂപിയായ ബുദ്ധി ഉദിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരവും, അതിൽ നിന്ന് മനസ്സും ജനിച്ചു. ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രസം, ഗന്ധം എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു വിഷയങ്ങൾ ഉദ്ദിഷ്ടവും സംയുക്തവുമാണ്. ജ്ഞാനശക്തിയാൽ, ചർമ്മം, ചെവി, മൂക്ക്, കണ്ണ്, നാവ്, ബുദ്ധി എന്നിങ്ങനെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. കാലുകൾ, ഗുഹ്യദേശം, കൈകൾ, വാക്ക്, ലിംഗം—ഇവയാണ് കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ. ഇനി അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ആകാശം, വായു, അഗ്നി, ജലം, ഭൂമി—ഇവയാൽ ആസ്ഥാനം ആയ സ്ഥൂലശരീരം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രാണതത്ത്വം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ‘ഭ’ എന്ന അക്ഷരം ജീവിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി സ്ഥാപിക്കണം. ‘ബ’ എന്ന അക്ഷരം ഹൃദയത്തിൽ ബുദ്ധിതത്ത്വമായി സ്ഥാപിക്കണം. അവിടെയും അഹങ്കാരസാരമായ ‘ഫ’ എന്ന അക്ഷരം സ്ഥാപിക്കണം. മനസ്തത്ത്വം ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ‘പ’ അക്ഷരവും, സംകൽപ്പത്തിൽ ഉദിച്ചതും സ്ഥാപിക്കണം. ‘ന’ എന്ന സൂക്ഷ്മശബ്ദതത്ത്വം തലയിൽ സ്ഥാപിക്കണം. സ്പർശതത്ത്വമായ ‘ധ’ അക്ഷരം വായ് പ്രദേശത്ത് സ്ഥാപിക്കണം. രൂപതത്ത്വമായ ‘ദ’ ഹൃദയത്തിൽ, രസതത്ത്വമായ ‘ഥ’ ഉദരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഗന്ധതത്ത്വമായ ‘ത’ അക്ഷരം ഉരുക്കളിൽ, ‘ണ’ ചെവിയിൽ, ‘ഢ’ ചർമ്മത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ‘ഢ’ കണ്ണുകളിൽ, ‘ഠ’ നാവിൽ, ‘ട’ മൂക്കിൽ, ‘ഞ’ വാക്കിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ‘ഝ’ കൈകളിൽ, ‘ജ’ കാലുകളിൽ, ‘ഛ’ ഗുഹ്യദേശത്ത്, ‘ച’ ലിംഗത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഭൂതത്ത്വമായ ‘ങ’ കാലുകളിൽ, ‘ഘ’ ഉദരത്തിൽ, അഗ്നിതത്ത്വമായ ‘ഗ’ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ഇങ്ങനെ, യാഗവിധികൾ, ദേവതാപൂജ, സൃഷ്ടിക്രമം, അക്ഷരസ്ഥാപനം എന്നിവ ഭഗവാൻ വിശദമായി ഉപദേശിച്ചു.