ആദ്യകാലങ്ങളിൽ, ഓരോ പ്രധാന ലിംഗത്തിലും ഓരോന്നായി ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. കാലുകളിൽ മൂന്ന് വീതം ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണമെന്നും, ജ്ഞാനികൾ ആറിലും നൂറ്റിയെട്ടിലും ലിംഗങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കണം എന്നതും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഈ ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥിരമായ, നീണ്ട, അളക്കാവുന്ന രൂപങ്ങളാണ്, അവയ്ക്ക് വാതിൽ, ഗർഭം, കൈ എന്നിവയുടെ സ്വഭാവം ഉണ്ട്. അതുപോലെ, ഭാഗവാനും ഭാഗവാനായ സ്വാമിയും ചേർന്നിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, ഈ ലിംഗം അർച്യദേവതയോട് തുല്യമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ലിംഗത്തിന്റെ വ്യാസം അനുസരിച്ച് നാലു രൂപങ്ങൾ തിരിച്ചറിയണം. അതിന് നീളം നൽകിക്കൊണ്ട്, ലിംഗം മൂന്നു തരം രൂപങ്ങളായി നിർമ്മിക്കണം. നാലു, എട്ട്, എട്ട് എന്നിങ്ങനെ വൃത്തങ്ങളോടുകൂടിയതും, തത്ത്വത്രയത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയതുമായ ലിംഗങ്ങൾ, വേണമെങ്കിൽ വിരൽ അളവിൽ നിർമിക്കാം. ദേവതകൾ, ജീവികൾ, മയിൽ തുടങ്ങിയവയുടെ പതാക മുതലായതിന്റെ അളവ് സ്വീകരിച്ച്, ശേഷിക്കുന്ന വിരലുകൾ ശുഭമോ അശുഭമോ എന്ന് നിർണയിക്കണം. പതാക, സിംഹം, കാള എന്നിവയാണ് അതിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവും ശുഭവുമാണ്. കഴുതകളിൽ ഷഡ്ജം, ഗാന്ധാരം, പഞ്ചമം എന്നിവ ഭാഗ്യം നൽകുന്നവയാണ്. ഭൂതത്വങ്ങളിൽ ഭൂതത്വം ഏറ്റവും ശുഭമാണ്; അഗ്നികളിൽ ആഹവനീയാഗ്നി ശുഭമാണ്. ഉയർന്ന അളവിന്റെ പകുതി ഭാഗം, നാഗഭാഗങ്ങളായി ക്രമീകരിക്കണം. രസവും ഭൂതങ്ങളും ചേർന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ, അമ്പുകൾ അറുപത്തിമൂന്ന് അധികം വരുന്നവയിൽ, ധനികർ, ഹീനർ, ആരാധ്യർ, സൂര്യനോട് തുല്യർ എന്നിവരിൽ നാലു വശമുള്ള രൂപം കാണാം. അഞ്ചാമത്തേത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, കാരണം അതിന്റെ വ്യാസവും ദിവസവും വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇനിയും മറ്റു വിഭജനങ്ങളൊക്കെ വിശ്വകർമൻ പ്രകാരം വിശദീകരിക്കും. ധനികർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും, ത്രിഗുണം ഉള്ള കനം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കൈ, കാൽ എന്നിവയും തുല്യമായി ചേർത്തു, ആദ്യത്തിൽ ഇരുപത്തഞ്ച് ലിംഗങ്ങൾ ദേവതകൾ ആരാധിച്ചിരിക്കുന്നു. അഞ്ഞൂറ്റി, എഴുപത്തി, ഒറ്റ എന്നിങ്ങനെ ഭക്തർ നിർമ്മിക്കാറുണ്ട്. പതിനാലായിരത്തി പതിനാലുനൂറ് എന്നിങ്ങനെയാണ് അളവ്, എട്ട് വിരൽ വീതം, ഒമ്പത് കൈ അളവിൽ ഗർഭം. പകുതി, കാൽ ഭാഗങ്ങളിൽ കോണുകൾ ത്രെഡുകൾ കൊണ്ട് നോക്കണം, നടുവിൽ വീതി നിർമിച്ച്, നടുവിൽ മൂന്നു വയ്ക്കണം. മുകളിലായി എട്ടു വശങ്ങളുള്ളതും, ഇരട്ട എട്ടു വശങ്ങളുള്ളത് ശിവഭാഗമാണ്. കാലിൽ നിന്ന് അറ്റം വരെ ബ്രഹ്മാവും, നാഭിയിൽ വിഷ്ണുവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അന്ധകാരത്തിന് മീതെയുള്ള ജീവികളുടെ നാഥൻ, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായതിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അഞ്ചു ലക്ഷണങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ, തല വൃത്താകാരമാണെന്ന് പറയുന്നു. തല കുടയോ കോഴിയോ ചന്ദ്രകലയോ പോലെയായിരിക്കാം. ഓരോന്നിലും നാലു വകഭേദങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവയുടെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ച് ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. തലയുടെ വിസ്തൃതി യുക്തമായ അളവിൽ നിർമിക്കണം; മുൻഭാഗം വീതിയും ഉയരവും അനുസരിച്ച് നാലായി വിഭജിക്കണം. അവിടെ, നാല് ത്രെഡുകൾ അവയുടെ ഭാഗം അനുസരിച്ച് ഉപയോഗിക്കണം; ഒരു ഭാഗം കൊണ്ട് താമര, ഒഴിവാക്കിയാൽ വിശാലം; മൂന്ന് ഭാഗം കൊണ്ട് ശ്രീവത്സം, ശത്രുവിന്റെ ഭാഗം ഒഴിവാക്കിയാൽ വിഭജിതം. എല്ലാം തമ്മിൽ തല തുല്യമായത് ഉത്തമം; കോഴി രൂപം ദൈവികം. നാലു ഭാഗം ഉള്ള ലിംഗത്തിൽ രണ്ടെണ്ണം ഒഴിവാക്കിയാൽ, തല ടിൻ പോലെയാകും; ആദിയില്ലാത്തവയ്ക്ക് തല അർദ്ധചന്ദ്രം. അറ്റത്തിന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന്, ജോഡികൾ ചേർത്ത്, ഒരു ദിവസം അമൃതചിഹ്നം; പൂർണചന്ദ്രൻ, അർദ്ധചന്ദ്രൻ, താമര എന്നിവ രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് ഭാഗം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഉണ്ടാകും. ഇപ്പോൾ, നാല്, മൂന്ന്, ഒന്നെന്നിങ്ങനെ മുഖമുള്ള ശുഭലിംഗത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. മർത്യർക്ക്, അഗ്നിക്ക്, കാലുകൾക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചപോലെ ഭാഗം നിർമ്മിക്കണം. സൂര്യൻ പോലെയുള്ള രൂപം ഒഴിവാക്കി, ആറു നിലകളിൽ രൂപം നിർമിക്കണം; തല ഉയർത്തി, നെറ്റി, മൂക്ക് എന്നിവ രൂപപ്പെടുത്തണം. മുഖം, താടി, കഴുത്ത് എന്നിവയും, കൈകളും കണ്ണുകളും യുക്തമായ അളവിൽ നിർമിക്കണം. കൈകൾ മുളപോലെയായിരിക്കണം, പ്രതിമയുടെ അളവനുസരിച്ച്. മുഖം തുല്യമായി, വീതി എട്ടു ഭാഗത്തിൽ ഒന്നായി നിർമ്മിക്കണം. നാലുമുഖത്തെ വിശദീകരിച്ചു, ഇനി മൂന്നു മുഖം ഉള്ളതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. അതിനായി, ചെവി, കാൽ എന്നിവ കൂടുതൽ പ്രസക്തമാണ്; നെറ്റി മുതലായ ഘടകങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കണം. രണ്ട് കൈകൾ നാലു ഭാഗം കൊണ്ട് നിർമിക്കണം, അഞ്ചാമത്തേത് ഒഴിവാക്കണം. മുഖങ്ങൾ വീതി എട്ടിൽ ഒന്നായി ഉദയം ചെയ്യണം; അതുപോലെ, ഏകമുഖം കിഴക്കോട്ട് സുന്ദരമായ കണ്ണുകളോടെ നിർമിക്കണം. നെറ്റി, മൂക്ക്, വായ്, കഴുത്ത് എന്നിവ രൂപപ്പെടുത്തണം; കൈകൾ അഞ്ചിൽ ഒരു ഭാഗം കൊണ്ടോ ഇല്ലെങ്കിൽ ഒഴിവാക്കാം. മുഖങ്ങൾ വീതി ആറിൽ ഒന്നായി ഉദയം ചെയ്യണം; എല്ലാ മുഖമുള്ള ലിംഗങ്ങൾക്കും ടിൻ അല്ലെങ്കിൽ കോഴി രൂപം നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: പ്രതിമയുടെ പീഠത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. അതിന്റെ നീളം പ്രതിമയുടെ നീളത്തിന് തുല്യമാകണം; വീതി അതിന്റെ പകുതിയാകണം. ഉയരം നീളത്തിന്റെ പകുതിയാകണം; വളരെ വീതിയുള്ളതാണെങ്കിൽ മൂന്നിൽ ഒന്നാകണം. കെട്ട് മൂന്നിൽ ഒന്നായി നിർമിക്കണം. ഗർഭം അതനുസരിച്ച് അളക്കണം, അല്പം വടക്കോട്ട് ചായ്ച്ചിരിക്കും; ചാനലിന് പുറംവശം വീതിയുടെ നാലിൽ ഒന്നാകണം. അടിയിൽ വീതി തുല്യമായിരിക്കണം, ദൈർഘ്യം അതിന്റെ പകുതിയാകണം; ജലചാനൽ ദൈർഘ്യത്തിന്റെ മൂന്നിൽ ഒന്നാകണം. പുറത്തേക്കുള്ളProjection മുൻപുപോലെ, പതിനാറ് അളവുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നിർമിക്കണം; താഴത്തെ ഭാഗം ആറു യൂണിറ്റായിരിക്കണം, കഴുത്ത് രണ്ട്, തൊണ്ട മൂന്ന്. ശേഷിച്ച ഭാഗങ്ങൾ ഓരോന്നായി നിർമിക്കണം, അടിയും പുറവും ഉൾപ്പെടെ. ഈ കെട്ടും പീഠവും എല്ലാ പ്രതിമകൾക്കും പൊതുവാണ്. പ്രതിമയുടെ വാതിൽ, ക്ഷേത്രവാതിലിന്റെ അളവനുസരിച്ചായിരിക്കണം; പ്രതിമയുടെ പ്രകാശം ആനകളും വ്യാലകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം. പീഠവും ഹരിക്ക് അനുയോജ്യമായവണ്ണം നിർമിക്കണം; എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും വിഷ്ണു നിർദേശിച്ച അളവാണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്; ദേവീകൾക്കു ലക്ഷ്മി നിർദേശിച്ചതാണ്. ഇപ്പോൾ, ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: അഞ്ചു വിധത്തിലുള്ള പ്രതിഷ്ഠയെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. പ്രതിമ തന്നെ പുരുഷനാണ്; പീഠം പ്രകൃതിയാണ്; ലക്ഷ്മി ആധാരമാണ്; യോഗം ഇരുവരുടെയും ബന്ധമാണ്. അതിനാൽ, ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പ്രതിഷ്ഠ ചെയ്യണം; ഗുരു ക്ഷേത്രം മുന്നിൽ ഗർഭസൂത്രം വരയ്ക്കണം. എട്ട്, പതിനാറ്, ഇരുപത് എന്നിങ്ങനെ, മണ്ടപവും അതിന്റെ താഴ്വാരങ്ങളും നിർമിക്കണം; അഭിഷേകത്തിനും കലശത്തിനും, ആചാരസാമഗ്രികളുടെ പകുതിക്കും വേണ്ടിയാണ് ഇത്. ബലിപീഠം മൂന്നു ഭാഗവും പകുതിയും അളവാക്കി മനോഹരമായിരിക്കണം; കലശങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ, കുടകൾ എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം. പഞ്ചഗവ്യത്തോടെ എല്ലാം ശുദ്ധീകരിച്ച ശേഷം, എല്ലാ സാമഗ്രികളും ക്രമീകരിക്കണം; അലങ്കരിച്ച ഗുരു, വിഷ്ണുവിൽ ധ്യാനം ചെയ്ത്, സ്വന്തം ആത്മാവിനെ ആരാധിക്കണം.