കൂര്മാവതാരത്തില്, ലക്ഷ്മി ദേവിയെ കൂര്മന്റെ ഇടതുവശത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു; ഭൂമി കൂര്മന്റെ ഇരുവശത്തും പാദത്തോടുകൂടി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ, വരാഹാവതാരത്തെ സ്ഥാപിച്ചാൽ, ഭരണമുള്ള രാജാധികാരം ലഭിക്കുകയും ഭവസാഗരത്തിലെ ദുരിതങ്ങൾ കടന്ന് പോവാനുള്ള ശക്തിയും ലഭിക്കും. നരസിംഹസ്വാമി, വീശിയടിക്കുന്ന വലിയ വായോടുകൂടി, തന്റെ ഇടതുകാലിൽ അസുരനെ കീറി നശിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ മനോഹരമായ മാല ധരിച്ച്, പ്രകാശിക്കുന്ന ചക്രവും ഗദയും കൈവശം വഹിക്കുന്നു. വാമനൻ, കുടയും ദണ്ഡവും കൈവശമുള്ളവനായി, അല്ലെങ്കിൽ നാലു കൈകളോടുകൂടിയവനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. രാമൻ, വില്ലും വാളും പരശുവും കൈവശം വഹിക്കുന്നു. രാമനെ, വില്ലും അമ്പുകളും വാളും ശംഖും, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് കൈകളോടുകൂടിയവനായി, ഗദയും ഹലവും അല്ലെങ്കിൽ നാലു കൈകളോടുകൂടിയവനായി ഓർത്തുകൂടാം. മുകളിലുള്ള ഇടതുവശത്ത് ഹലം, താഴെ മനോഹരമായ ശംഖം; മുകളിലുള്ള വലതുവശത്ത് ഗദ, താഴെ മനോഹരമായ ചക്രം സ്ഥാപിക്കണം. കല്കി, ദർഭയും വില്ലും കൈവശം വഹിക്കുന്ന ദ്വിജനും, മ്ലേഛന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനുമാണ്; അല്ലെങ്കിൽ കുതിരപ്പുറത്ത് ഇരുന്നു വാളും ശംഖും ചക്രവും അമ്പുകളും കൈവശമുള്ളവനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. വാസുദേവനു തുടങ്ങുന്ന നവവ്യൂഹങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നു: മുകളിലുള്ള വലതുകൈയിൽ ഗദ, ഇടതുകൈയിൽ പരമോന്നതമായ ചക്രം. ബ്രഹ്മാവും ഈശനും എപ്പോഴും വശങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; വാസുദേവൻ മുമ്പുപോലെ തന്നെ, ശംഖവും വരദമുദ്രയും കൈവശം വഹിക്കുന്നു; അവൻ രണ്ടുകൈകളോടോ നാലുകൈകളോടോ കൂടിയവനാകാം. രാമൻ ഹലവും മൂശലവും കൈവശം വഹിക്കുന്നവനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു; പ്രത്യുമ്നൻ വലതുകൈയിൽ വജ്രവും ഇടതുകൈയിൽ ശംഖവും വില്ലും വഹിക്കുന്നു. പ്രത്യുമ്നൻ കഴുത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ഗദകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി, അല്ലെങ്കിൽ വില്ലും അമ്പും കൈവശം വഹിക്കുന്നവനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അനിരുദ്ധനും മഹത്വമുള്ള നാരായണനും നാലുകൈകളോടുകൂടിയവരാണ്. ബ്രഹ്മാവ് നാലു മുഖങ്ങളോടും നാലു കൈകളോടും കൂടിയാണ്, വിശാലമായ വയറും, ചുരുണ്ട കേശവും, ഹംസവാഹനവുമാണ്. വലതുകൈയിൽ ജപമാലയോ അർഘപാത്രമോ, ഇടതുകൈയിൽ കമണ്ഡലുമാണ്; ശരസ്വതിയും സാവിത്രിയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഇടതുവശത്തും വലതുവശത്തും നിലകൊള്ളുന്നു. വിഷ്ണു, എട്ടു കൈകളോടുകൂടി, ഗരുഡപ്പുറത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; വലതുകൈയിൽ വാൾ, ഇടതുകൈയിൽ ഗദ, അമ്പ്, വരദമുദ്ര, വിൽ, കെട്ടിടം എന്നിവയാണ്. നരസിംഹൻ നാലുകൈകളോടുകൂടിയാണ്, ചക്രവും ശംഖവും കൈവശം വഹിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, മഹാസുരനെ കീറി നശിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, ശംഖവും ചക്രവും കൈവശം വഹിക്കുന്നവനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. വരാഹൻ നാലുകൈകളോടുകൂടി, ശേഷനെ ഒരുകൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്; മറ്റൊരു കൈയിൽ ഭൂമിയെ ഉയർത്തി, ഇടതുകൈയിൽ താമരയാണവൻ വഹിക്കുന്നത്. ഭൂമിയെ അവന്റെ പാദത്തിങ്കൽ സ്ഥാപിക്കണം, ലക്ഷ്മിയെ അവന്റെ പാദത്തോടുകൂടി സ്ഥാപിക്കണം; എട്ടുകൈകളോടുകൂടിയ ഗരുഡവാഹനമായ രൂപം വലതുവശത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. ഇടതുകൈയിൽ ചക്രം, വാൾ, മൂശലം, അങ്കുശം; ശംഖം, വിൽ, ഗദ, പാശം, താമര, വീണ എന്നിവയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ലക്ഷ്മിയും ശരസ്വതിയും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടണം; വിശ്വരൂപം വലതുവശത്ത്; കൈയിൽ മുള്ള്, പാശം, കുന്തം, ത്രിശൂലം, അമ്പ് എന്നിവ വഹിക്കുന്നു. ഇടതുകൈയിൽ ശംഖം, വിൽ, ഗദ, പാശം, ശൂലം; ഹലം, പരശു, ദണ്ഡം, കത്തിയുരി, ത്രോശം എന്നിവയും. അവൻ ഇരുപത് കൈകളും നാലു മുഖങ്ങളും ഉള്ളവനായാണ്, വലതുവശത്തും ഇടതുവശത്തും നിലകൊള്ളുന്നത്; ഇടതുവശത്ത് മൂന്നു കണ്ണുകളും, ജലത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവനുമാണ്. ഒരു പാദം ശ്രീദേവിയുടെ മേൽ, വിമലാദി ദേവികൾ വാഴ്ത്തുന്നു; കവിളിൽ താമരയുമുള്ള, നാലു മുഖങ്ങളോടുകൂടിയ ഹരിയും ശങ്കരനുമാണ്. വലതുവശത്ത് കുന്തവും ശൂലവും കൈവശം വഹിക്കുന്നു; പാദത്തിൽ ഗദയും ചക്രവും; രുദ്രന്റെ ജടയും ലക്ഷ്മിയുടെ ചിഹ്നങ്ങളും, ഗൗരിയും ലക്ഷ്മിയും ഒപ്പം. ഹരി, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, വേദങ്ങൾ എന്നിവ കൈവശം വഹിക്കുന്നു; കുതിരയുടെ തലയും അവനുണ്ട്. ഇടതു പാദം ശേഷനാൽ, വലതു പാദം കച്ഛപത്തിന്റെ പുറം ഭാഗത്താൽ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. ദത്താത്രേയൻ രണ്ടു കൈകളോടുകൂടി, ഇടതു മടിയിൽ ശ്രീയെ ഇരുത്തുന്നു; വിശ്വക്ഷേണൻ, ഹരിയുടെ പരിവാരനായവൻ, ചക്രം, ഗദ, ഹലം, ശംഖം എന്നിവ കൈവശം വഹിക്കുന്നു. ശ്രീഭഗവാൻ പറയുന്നു: ചണ്ഡിയെ ഇരുപത് കൈകളോടുകൂടി ചിത്രീകരിക്കണം; വലതുകൈകളിൽ ത്രിശൂലം, വാൾ, കുന്തം, ചക്രം, പാശം, ത്രോശം, ആയുധം, അഭയമുദ്ര എന്നിവ വഹിക്കുന്നു. ഇടതുകൈകളിൽ മൃദംഗം, ശൂലം, സർപ്പപാശം, ത്രോശം, പരശു, അങ്കുശം, വിൽ, ഘണ്ട, പതാക, ഗദ എന്നിവ വഹിക്കുന്നു. പത്ത് കൈകളോടുകൂടിയ ചണ്ഡി, കണ്ണാടിയും മുള്ളും വഹിക്കുന്നു; അവളുടെ താഴെ, മാഹിഷാസുരൻ തലയറുക്കപ്പെട്ട് വീണിരിക്കുന്നു. അസുരന്റെ കഴുത്തിൽനിന്ന്, ആയുധം ഉയർത്തിയ ക്രുദ്ധനായ പുരുഷൻ പുറത്ത് വരുന്നു; അവൻ ത്രിശൂലം വഹിച്ച്, രക്തവാർണ്ണമായ മാലയും മുടിയും കണ്ണുകളും ഉണ്ട്. മാഹിഷം, സിംഹം കടിച്ചുതിന്നുന്നു; കഴുത്തിൽ പാശം കൊണ്ട് കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; സിംഹത്തെ യാമ്യയുടെ ഇടതു കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടിയിരിക്കുന്നു; അസുരൻ താഴെ വീണിരിക്കുന്നു. ഈ ചണ്ടിക, മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ളവളും ആയുധധാരിണിയുമാണ്, ശത്രുനാശിനിയായ ദുർഗ്ഗയായ അവളെ, നവദളപദ്മസ്ഥലത്തിൽ, അവളുടെ സ്വരൂപത്തിൽ ഉപാസിക്കണം. ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും തുടക്കത്തിൽ, നടുവിൽ, മുകളിൽ എന്നിങ്ങനെ, നവതത്ത്വങ്ങൾക്കനുസൃതമായി; പതിനെട്ടു കൈകളോടുകൂടിയ ദേവി വലതുവശത്ത് തലയും ത്രോശവും വഹിക്കുന്നു. അവൾ ഇടതുകൈകളിൽ കണ്ണാടി, ഭീഷണിമുദ്ര, വിൽ, പതാക, മൃദംഗം, പാശം, കുന്തം, മുള്ള്, ത്രിശൂലം എന്നിവ വഹിക്കുന്നു. ദേവി വജ്രം, വാൾ, അങ്കുശം, അമ്പ്, ചക്രം, ദണ്ഡം എന്നിവയും കൈവശം വഹിക്കുന്നു; ശേഷിക്കുന്ന രൂപങ്ങൾ പതിനാറു കൈകളോടുകൂടിയവയാണ്. മൃദംഗവും ഭീഷണിമുദ്രയും ഒഴിവാക്കി, രുദ്രചണ്ടാ മുതലായ ഒൻപത് ദേവികൾ: രുദ്രചണ്ടാ, പ്രചണ്ടാ, ചണ്ടോഗ്രാ, ചണ്ടനായികാ, ചണ്ടാ, ചണ്ടവതീ, ചണ്ടരൂപാ, അതിചണ്ടികാ, ഉഗ്രചണ്ടാ; നടുവിൽ, രോചനാ, ഭാരുണി, അസിതാ. നീല, ശുക്ല, ധൂമ്രിക, പീത, ശ്വേത എന്നിവയും സിംഹവാഹിനികളും; മഹിഷവും ആയുധധാരിയായ പുരുഷനും അസുരന്റെ മുടിയും കൈയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. നവദുർഗ്ഗമാർ ആലീഢപദത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; പുത്രസമ്പത്തിനും ഐശ്വര്യത്തിനും അവർ സ്ഥാപിക്കപ്പെടണം; ഗൗരിയും ചണ്ഡികയും മറ്റുള്ളവരും കലശം, ജപമാല, അഗ്നി എന്നിവ കൈവശം വഹിക്കുന്നു. കാട്ടിൽ സിദ്ധയായ അവളാണ്, അഗ്നിയില്ലാത്ത ലളിത; ഇടതുവശത്ത്, കൈ തോളിൽ വച്ചിരിക്കുന്നവൾ; രണ്ടാമതായി, കണ്ണാടി കൈവശമുള്ളവൾ. തെക്കു ദിശയിൽ, കൈകൾ കൂപ്പി ഫലം വഹിക്കുന്ന സൗഭാഗ്യ; മുകളിൽ, ലക്ഷ്മി, തെക്കുകൈയിൽ താമരയും ഇടതുകൈയിൽ ഫലവും വഹിക്കുന്നു. ശരസ്വതി പുസ്തകവും ജപമാലയും വീണയും കൈവശം വഹിക്കുന്നു; ശ്വേത, വെളുത്തതിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവളാണ്; താമര കൈവശം വഹിച്ച്, മകരത്തിൽ ഇരുന്ന ജാഹ്നവിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ ദിവ്യവിഗ്രഹങ്ങൾ ഓരോ ദേവതയുടെ മഹത്വവും സ്വരൂപവും ആലോചിപ്പിക്കുന്നു.