അഗ്നിപുരാണമ്

സമസ്ത വാനരന്മാരെയും സീതയുടെ തിരയലിനായി ഒരുമിച്ചു കൂട്ടിയെന്നു പറഞ്ഞ്, ആ വാനരന്മാരുടെ അധിപനായ രാമനോടു വന്ന്, അവനു അഞ്ജലിചെയ്ത്, സുമുഖനായ സുഗ്രീവൻ പറഞ്ഞു: "എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ ഇവരെ അയയ്ക്കും; അവർ ജനകിയെ അന്വേഷിക്കട്ടെ. ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ അവർ തിരികെ വരണം; ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇവരെ നശിപ്പിക്കും." സുഗ്രീവന്റെ ഈ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച്, വാനരന്മാർ കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക് എന്നിങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്തു; രാമനും സുഗ്രീവനും കൂടെ പോയെങ്കിലും, അവർക്ക് ജനകിയെ കണ്ടെത്താനായില്ല. ഹനുമാൻ, രാമന്റെ മോതിരം എടുത്തുകൊണ്ട്, മറ്റ് വാനരന്മാരോടൊപ്പം, സൂപ്രഭയുടെ ഗുഹയ്ക്കടുത്തുള്ള തെക്കോട്ട് തിരയലിന് പോന്നു. ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും ജനകിയെ കണ്ടെത്താനായില്ലെന്ന് കണ്ടു, വാനരന്മാർ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു: "നാം വൃഥാ മരിക്കും; ജടായു മാത്രമാണ് ഭാഗ്യവാൻ." സീതയ്ക്കായി ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ച ജടായു, രാവണനാൽ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു—ഇതറിഞ്ഞ്, സംപതി, വാനരന്മാരെ ഭക്ഷ്യമായി ഉപേക്ഷിച്ചു. സംപതി പറഞ്ഞു: "ജടായു എന്റെ സഹോദരനായിരുന്നു; ഞാൻ സൂര്യന്റെ ദ്വാരത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു. സൂര്യന്റെ ചൂടിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും, എന്റെ ചിറകുകൾ കത്തുകയും ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീഴുകയും ചെയ്തു." രാമന്റെ വാർത്ത കേട്ടതോടെ, എന്റെ ചിറകുകൾ വീണ്ടും വളർന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ജനകിയെ കാണുന്നു—അവൾ അശോകവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു, ലങ്കയിലാണവൾ. ഉപ്പുമുനമ്പ്, അമ്പത് യോജന ദൂരമുള്ള വിശാലമായ സമുദ്രത്തിൽ, ത്രികൂടയിൽ, വാനരന്മാർ രാമനും സുഗ്രീവനും തിരിച്ചറിയുകയും അവിടെ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. നാരദൻ പറഞ്ഞു: "സംപതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഹനുമാനും, അങ്ങദനും മറ്റു വാനരന്മാരും സമുദ്രം കണ്ടു, അവരോടു പറഞ്ഞു: 'ഈ സമുദ്രം ആരാണ് കടന്ന് ജീവിക്കാൻ കഴിയുക?'" വാനരന്മാരുടെ രക്ഷയ്ക്കും രാമന്റെ ലക്ഷ്യസാധ്യത്തിനും വേണ്ടി, മരുതി അമ്പത് യോജന ദൂരമുള്ള സമുദ്രം ചാടിപ്പറന്നു. ഉയർന്നു വരുന്ന മൈനാകയെ കണ്ടു, സിംഹികയെ തകർത്ത്, ഹനുമാൻ ലങ്കയെയും, രാക്ഷസരുടെ വീടുകളെയും, സ്ത്രീകളുടെ മന്ദിരങ്ങളെയും കണ്ടു. ദശഗ്രീവൻ, കുംബൻ, കുംബകർണ്ണൻ, വിവീഷണൻ, ഇന്ദ്രജിത് എന്നിവരുടെ വീടുകളും മറ്റു രാക്ഷസന്മാരുടെ വീടുകളും അവൻ കണ്ടു. എന്നാൽ, സീതയെ കുടിയിരുപ്പുകളിലും മറ്റിടങ്ങളിലും കണ്ടില്ല; ചിന്തയിൽ മുങ്ങിയ അവൻ അശോകവനത്തിലേക്ക് പോയി, ശിംശപാ വൃക്ഷത്തിന് കീഴിൽ സീതയെ കണ്ടു. സീതയെ, രാക്ഷസികൾ കാവൽ നില്ക്കുമ്പോൾ, രാവണൻ അവളോട് "എന്റെ ഭാര്യയാകൂ" എന്ന് പറയുന്നത് ഹനുമാൻ കണ്ടു; സീത, ശിംശപയുടെ കീഴിൽ, "അല്ല" എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു. രാക്ഷസികൾ "രാവണന്റെ ഭാര്യയാകൂ" എന്ന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും, രാവണൻ പുറത്ത് പോയതും കണ്ട്, ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു: "ദശരഥൻ രാജാവായിരുന്നു." "രാമനും ലക്ഷ്മണനും അവന്റെ പുത്രന്മാർ; അവർ കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നു; നീ, ജനകി, രാമന്റെ ഭാര്യ, രാവണൻ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു." "രാമൻ, സുഗ്രീവന്റെ സുഹൃത്ത്, എന്നെ നിന്നെ തിരയാൻ അയച്ചു; രാമൻ നൽകിയ മോതിരം തെളിവായി സ്വീകരിക്കൂ." സീത മോതിരം എടുത്തു, വായുവിന്റെ പുത്രനെയും കണ്ടു; വീണ്ടും, അവന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു, "അവൻ ജീവിച്ചാൽ..." എന്ന് പറഞ്ഞു. "രാമൻ എനിക്ക് എന്തുകൊണ്ട് രക്ഷിക്കാത്തത്?" എന്ന ചോദ്യത്തിൽ, ഹനുമാൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "രാമൻ, സീത, അറിയുന്നില്ല; അറിയുമ്പോൾ അവൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും." "രാവണനെയും രാക്ഷസന്മാരെയും കൊന്ന്, രാജ്ഞി, ഒരു അടയാളം തരൂ" എന്ന ഹനുമാന്റെ അപേക്ഷയിൽ, സീത ഒരു രത്നം ഹനുമാനെ നൽകി. "രാമൻ എത്രയും വേഗം എന്നെ രക്ഷിക്കുമെന്ന് പറയൂ; കാക്കയുടെ ആക്രമണത്തിന്റെ കഥ പറയൂ; ദുഃഖം നീക്കുക" എന്നത് സീതയുടെ വാക്കുകൾ. രത്നവും കഥയും എടുത്ത്, ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ഭർത്താവ് വരും"; അല്ലെങ്കിൽ, ഭാഗ്യശാലിയായ സ്ത്രീ, എന്റെ പിൻഭാഗത്ത് കയറി പോകാം. "ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ സുഗ്രീവനോടും രാഘവനോടും കാണിക്കും" എന്ന് ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു; സീത "ഹനുമാനേ, എന്നെ രാഘവനോടു കൊണ്ടുപോകൂ" എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഹനുമാൻ ദശഗ്രീവനെ കാണാനുള്ള മാർഗം ആസൂത്രണം ചെയ്തു; അവൻ വനത്തെ നശിപ്പിച്ചു, കാവൽക്കാരെ പല്ലും നഖവും ഉപയോഗിച്ച് കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. കിങ്കരന്മാരെയും മന്ത്രിമാരുടെ ഏഴ് പുത്രന്മാരെയും കൊല്ലുകയും, ഇന്ദ്രൻ ജയിച്ച അക്ഷകുമാരനെ ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. പാമ്പ് വെട്ടിൽ കൊണ്ട്, രാവണനെ കാണിച്ചു; രാവണൻ "നീ ആരാണ്?" എന്ന് ചോദിച്ചു; ഹനുമാൻ ഉത്തരം നൽകി: "ഞാൻ രാമന്റെ ദൂതൻ; സീതയെ രാഘവനോടു നൽകുക, അല്ലെങ്കിൽ നീ മരിക്കും. ലങ്കയിലെ രാക്ഷസന്മാരും നീയും രാമന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടും." രാവണൻ ഹനുമാനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ചെങ്കിലും, വിവീഷണൻ അവനെ തടഞ്ഞു. ഹനുമാന്റെ വാൽ അഗ്നിയിൽ ചൊടിച്ചു; ഹനുമാൻ അഗ്നിവാലുമായി ഒന്നായി. ലങ്കയും രാക്ഷസന്മാരെയും കത്തിച്ച ശേഷം, സീതയെ കണ്ടു, അവളോടു അഞ്ജലിചെയ്ത്, സമുദ്രം കടന്ന്, "സീതയെ ഞാൻ കണ്ടു" എന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങദനും മറ്റു വാനരന്മാരും, അങ്ങദന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ, മധുവനത്തിൽ തേൻ കുടിച്ചു; ദധിമുഖനും മറ്റ് വാനരന്മാരെയും തോൽപ്പിച്ച ശേഷം, "സീതയെ കണ്ടു" എന്ന് പറഞ്ഞു. രാമൻ ആനന്ദത്തോടെ ഹനുമാനോട് ചോദിച്ചു: "സീതയെ എങ്ങനെ കണ്ടു? അവൾ എനിക്ക് എന്ത് പറഞ്ഞു?" "സീതയുടെ കഥയുടെ അമൃതം എന്നെ ചീറ്റൂ; ആഗ്രഹത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ ജനിച്ച കഥ" എന്നത് രാമന്റെ അപേക്ഷ. ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ സമുദ്രം കടന്ന് പോയി." "സീതയെ കണ്ടു, നഗരം കത്തിച്ചു, സീതയുടെ രത്നം എടുത്തു; രാവണനെ കൊല്ലൂ, സീതയെ വീണ്ടെടുക്കൂ; രാമാ, ദുഃഖിക്കേണ്ട." രത്നം എടുത്ത്, രാമൻ വേർപാടിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ കരഞ്ഞു; രത്നം കണ്ടു, "ജനകിയെ കണ്ടു; സീത, എന്നെ അവളോടു എത്തിക്കൂ" എന്ന് പറഞ്ഞു. "അവളില്ലാതെ ഞാൻ ജീവിക്കില്ല" എന്നത് രാമന്റെ വാക്കുകൾ. സുഗ്രീവനും മറ്റുള്ളവരും ആശ്വസിപ്പിച്ചു; രാമൻ സമുദ്രതീരത്തേക്ക് പോയി, അവിടെ വിവീഷണൻ രാമനെ കണ്ടു. വിവീഷണൻ, തന്റെ സഹോദരൻ രാവണൻ തള്ളിയതിനെ തുടർന്ന്, ഒറ്റപ്പെട്ട്, സീതയെ രാമനോടു നൽകണമെന്ന് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൻ കൂട്ടുകാരില്ലായിരുന്നു. രാമൻ വിവീഷണനെ സുഹൃത്തായും ലങ്കയുടെ അധിപിയായും സ്ഥാപിച്ചു. സമുദ്രം വഴിയൊരുക്കാത്തതിനെ തുടർന്ന്, രാമൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് സമുദ്രം ചിതറിച്ചു. സമുദ്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാമൻ പറഞ്ഞു: "നലയുടെ സഹായത്തോടെ സമുദ്രത്തിൽ പാലം പണിതു ലങ്കയിലേക്ക് പോകൂ, ആഴമേറിയവനേ." "നിനയെ ഞാൻ മുമ്പ് സൃഷ്ടിച്ചു; രാമനും, നലയുടെ പാലം കൊണ്ട്, വൻ സമുദ്രം കടന്നു, മരങ്ങളും മലകളും ഉപയോഗിച്ച് പാലം പണിതു.