ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಗುಲ್ಫಾತ್ ಪೂರ್ವಂ ತು ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಮಾಣಾಚ್ಚತುರಙ್ಗೇಲಮ್। ತ್ರಿಕಲಂ ವಿಸ್ತೃತೌ ಪಾದೌ ತ್ರ್ಯಙ್ಗುಲೋ ಗುಹ್ಯಕಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಕೀಲುಗಂಟಿನ ಮುಂಚೆ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲವಿರಬೇಕು. ಕಾಲುಗಳು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿರಬೇಕು, ಗುಪ್ತಸ್ಥಾನ ಮೂರು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪಞ್ಚಾಙ್ಗುಲನ್ತು ನಾಹೋಸ್ಯ ದೀರ್ಘಾ ತದ್ವತ್ ಪ್ರದೇಶಿನೀ। ಅಷ್ಟಮಾಷ್ಟಾಂಶತೋ ನ್ಯೂತಾಃ ಶೇಷಾಙ್ಗುಲ್ಯಃ ಕ್ರಮೇಣ ತು

ದೊಡ್ಡ ಬೆರಳು ಐದು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು, ಅದೇ ರೀತಿ ತೊಡೆಯ ಬೆರಳು ಕೂಡ. ಉಳಿದ ಬೆರಳುಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಂಟನೇ ಭಾಗದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಇರಬೇಕು.

ಸಪಾದಾಙ್ಗುಲಮುತ್ತಸೇಧಮಙಗುಷ್ಠಸ್ಯ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್। ಯವೋನಮಙ್ಗುಲಂ ಕಾರ್ಯಮಙ್ಗುಷ್ಠಸ್ಯ ನಖಂ ತಥಾ

ಬೆರಳಗುರು ಮೇಲಿನ ನಖ ಒಂದು ಮತ್ತು ಪಾವ ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬೆರಳಗುರು ನಖ ಯವದಷ್ಟು ಸಣ್ಣದು ಆಗಿರಬೇಕು.

ಅರ್ದ್ಧಾಙ್ಗುಲಂ ತಥಾನ್ಯಾಸಾಂ ಕ್ರಮಾನ್ ನ್ಯೂನಂ ತು ಕಾರಯೇತ್। ತ್ರ್ಯಙ್ಗುಲೌ ವೃಷಣೌ ಕಾರ್ಯೌ ಮೇಢ್ರಂ ತು ಚತುರಙ್ಗುಮ್

ಮತ್ತಿನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಧ ಬೆರಳಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ವೃಷಣಗಳು ಮೂರು ಬೆರಳಷ್ಟು, ಮೇಢ್ರವು ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ಪರಿಣಾಹೋತ್ರ ಕೋಷಾಗ್ರಂ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಞ್ಚತುರಙ್ಗುಲಮ್। ಷಡಙ್ಗುಲಪರೀಣಾಹೌ ವೃಷಣೌ ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತೌ

ಅಂಡಕೋಶದ ತುದಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಮಾಡಬೇಕು. ವೃಷಣಗಳ ಪರಿಧಿ ಆರು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತಿಮಾ ಭೂಷಣಾಢ್ಯಾ ಸ್ಯಾದೇತದುದ್ದೇಶಲಕ್ಷಣಮ್। ಅನಯೈವ ದಿಶಾ ಕಾರ್ಯಂ ಲೋಕೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಲಕ್ಷಣಮ್

ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಇದುವೇ ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳ ವಿವರ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣೇ ತು ಕರೇ ಚಕ್ರಮಧಸ್ತಾತ್ ಪದ್ಮಮೇವ ಚ। ವಾಮೇ ಶಙ್ಖಂ ಗದೀದಸಿತದ್ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಾತ್

ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಪದ್ಮವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು, ಕಪ್ಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ವಾಸುದೇವನ ಲಕ್ಷಣದಂತೆ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೀಪುಷ್ಟೀ ಚಾಪಿ ಕರ್ತ್ತವ್ಯೇ ಪದ್ಮವೀಣಾಕರಾನ್ವಿತೇ। ಊರುಮಾತ್ರೋಚ್ಛಿತಾಯಾಮೇ ಮಾಲಾವಿದ್ಯಾಧರೌ ತಥಾ

ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ವೀಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಜಂಗೆಗಳು ಎತ್ತಿದಂತೆ ಉದ್ದವಾಗಿರಲಿ. ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರನ್ನು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆ ಹಿಡಿದವರನ್ನೂ ಕೂಡ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಭಾಮಣ್ಡಲಸಂಸ್ಥೌ ತೌ ಪ್ರಭಾ ಹಸ್ತ್ಯಾದಿಭೂಷಣಾ। ಪದ್ಮಾಭಂ ಪಾದಪೀಠನ್ತು ಪ್ರತಿಮಾಸ್ವೇವಮಾಚರೇತ್

ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರಕಾಶವೃತ್ತದೊಳಗೆ, ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಂತಹ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಪಾದಪೀಠವು ಪದ್ಮದಂತೆ ಇರಬೇಕು. ಪ್ರತಿಮೆಗಳಿಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಭಗವಾನುವಾಚ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಲಕ್ಷಣಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ದೈರ್ಘ್ಯೈಣ ಪ್ರತಿಮಾಸಮಾ। ಉಚ್ಛಾಯಂ ಪ್ರತಿಮಾರ್ದ್ಧನ್ತು ಚತುಃ ಷಷ್ಟಿಪುಟಾಂ ಚ ತಾಮ್

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಸಮಾನ ಉದ್ದದ ಪೀಠದ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದರ ಎತ್ತರ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಅಗಲವು ನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಅರವತ್ತು ಅಳತೆ ಇರಬಹುದು.

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪಙ್‌ಕ್ತಿದ್ವಯಂ ಚಾಧಸ್ತದೂದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ಯತ್ತು ಕೋಷ್ಠಕಮ್। ಸಮನ್ತಾದುಭಯೋಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಅನ್ತಸ್ಥಂ ಪರಿಮಾರ್ಜಯೇತ್

ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತು ಮೇಲೆ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಊದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ಪಙ್‌ಕ್ತಿದ್ವಯಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಅಧಸ್ತಾದ್ ಯತ್ತು ಕೋಷ್ಠಕಮ್। ಅನ್ತಃ ಸಮ್ಮಾರ್ಜಯೇತ್ ಯತ್ನಾತ್ ಪಾರ್ಶ್ವಯೋರುಭಯೋಃ ಸಮಮ್

ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೆಳಗಿನ ಕೋಣೆಯೊಳಗಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮವಾಗಿ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಯೋರ್ಮಧ್ಯಗತೌ ತತ್ರ ಚತುಷ್ಕೌ ಮಾರ್ಜಯೇತ್ತತಃ। ಚತುರ್ದ್ಧಾ ಭಾಜಯಿತ್ವಾ ತು ಊದ್‌ರ್ಧ್ವಪಙ್‌ಕ್ತಿದ್ವಯಂ ಬುಧಃ

ಆ ಇಬ್ಬದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು.

ಮೇಖಲಾ ಭಾಗಮಾತ್ರಾ ಸ್ಯಾತ್ ಖಾತಂ ತಸ್ಯಾರ್ದ್ಧಮಾನತಃ। ಭಾಗಂ ಭಾಗಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವಯೋರುಭಯೋಃ ಸಮಮ್

ಮೆಖಲೆ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಅದರ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಳ ಅರ್ಧ ಭಾಗದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಭಾಗಗಳನ್ನು ಭಾಗವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು, ಎರಡೂ ಬದಿಗಳನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ದತ್ತ್ವಾ ಚೈಕಂ ಪದಂ ಬಾಹ್ಯೇ ಪ್ರಮಾಣಂ ಕಾರಯೇದ್ ಬುಧಃ। ತ್ರಿಭಾಗೇಣ ಚ ಬಾಗಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಸ್ಯಾತ್ತೋಯವಿನಿರ್ಗಮಃ

ಒಂದು ಪಾದವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಜ್ಞಾನಿಯು ಅಳತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಭಾಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹೊರಹೋಗುವ ದಾರಿ ಇರಬೇಕು.

ನಾನಾಪ್ರಕಾರಭೇದೇನ ಭದ್ರೇಯಂ ಪಿಣ್ಡಿಕಾ ಶುಭಾ। ಅಷ್ಟತಾಲಾ ತು ಕರ್ತ್ತವ್ಯಾ ದೇವೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತಥಾ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಈ ಶುಭಕರ ಪೀಠವನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಬಹುದು. ದೇವಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಎಂಟು ತಾಳಗಳಷ್ಟು ಮಾಡಬೇಕು.

ಭ್ರುವೌ ಯವಾಧಿಕೇ ಕಾರ್ಯ್ಯೇ ಯವಹೀನಾ ತು ನಾಸಿಕಾ। ಗೋಲಕೇನಾಧಿಕಂ ವಕ್ತ್ರಮೂದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ತಿರ್ಯ್ಯಗ್ವಿವರ್ಜಿತಮ್

ಕಣ್ಗಿಬ್ಬೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು. ಮೂಗು ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಬೇಕು. ಮುಖವು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿರಬೇಕು, ಅಡ್ಡದ್ವಾರಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು.

ಆಯತೇ ನಯನೇ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ತ್ರಿಭಾಗೋನೈರ್ಯವೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ। ತದರ್ದ್ಧೇನ ತು ವೈಪುಲ್ಯಂ ನೇತ್ರಯೋಃ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್

ಕಣ್ಣುಗಳು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು, ಮೂರು ಯವದಷ್ಟು. ಅಗಲವು ಅದರ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ಕರ್ಣಪಾಶೋಽಧಿಕಃ ಕಾರ್ಯ್ಯಃ ಸೃಕ್ಕಣೀಸಮಸೂತ್ರತಃ। ನಮ್ರಂ ಕಲಾವಿಹೀನನ್ತು ಕುರ್ಯ್ಯಾದಂಶದ್ವಯಂ ತಥಾ

ಕಿವಿಯ ಭಾಗವು ಜಡೆಯ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬೇಕು. ಎರಡು ತುಟಿಗಳು ಬಾಗಿದಂತೆ ಕಲೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು.

ಗ್ರೀವಾ ಸಾರ್ದ್ಧಕಲಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಾ ತದ್ವಿಸ್ತಾರೋಪಶೋಭಿತಾ। ನೇತ್ರಂ ವಿನಾ ತು ವಿಸ್ತಾರೌ ಊರೂ ಜಾನೂ ಚ ಪಿಣ್ಡಿಕಾ

ಗಲಸು ಒಂದು ಅರ್ಧ ಕಲೆಯಷ್ಟು ಅಗಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಜಂಗೆಗಳು, ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪೀಠವು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಅಙ್‌ಘ್ನಿಪೃಷ್ಠೌ ಸ್ಫಿಚೌ ಕಟ್ಯಾಂ ಯಥಾಯೋಗಂ ಪ್ರಕಲ್ಪಯೇತ್। ಸಪ್ತಾಂಶೋನಾಸ್ತಥಾಙ್ಗುಲ್ಯೋ ದೀರ್ಘಂ ವಿಷ್ಕಮ್ಭನಾಹತಮ್

ಕಾಲಿನ ಹಿಂಭಾಗ, ಸೊಂಟ ಮತ್ತು কোমರನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಬೆರಳುಗಳು ಏಳು ಭಾಗಗಳಷ್ಟು, ಉದ್ದವನ್ನು ವಿಸ್ತಾರದಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ನೇತ್ರೈಕವರ್ಜಿತಾಯಾಮಾ ಜಙ್ಘೋರೂ ಚ ತಥಾ ಕಟಿಃ। ಮಧ್ಯಪಾರ್ಶ್ವಂ ಚ ತದ್‌ವೃತ್ತಂ ಘನಂ ಪೀನಂ ಕುಚದ್ವಯಮ್

ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಜಂಘೆ, ಮೊಣಕಾಲು, ಕಮರು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮಧ್ಯಭಾಗ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಶ್ವಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ, ಸುತ್ತುಗಟ್ಟಿದಂತೆಯೂ ಇರುತ್ತವೆ, ಹಾಗೂ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳು ತುಂಬಾ ಭರಪೂರವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ತಾಲಮಾತ್ರೌ ಸ್ತನೌ ಕಾರ್ಯ್ಯೌ ಕಟಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಕಲಾಧಿಕಾ। ಲಕ್ಷ್ಮ ಶೇಷಂ ಪುರಾವತ್ಸ್ಯಾತ್ ದಕ್ಷಿಣೇ ಚಾಮ್ಬುಜಂ ಕರೇ

ಸ್ತನಗಳು ತಲೆಯಷ್ಟು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿರಬೇಕು; ಕಮರು ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಅಗಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಉಳಿದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹಳೆಯದಂತೆ ಇರಬೇಕು, ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಮಲವಿರುತ್ತದೆ.

ವಾಮೇ ವಿಲ್ವಂ ಸ್ವಿಯೌ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಶುಭೇ ಚಾಮರಹಸ್ತಕೇ। ದೀರ್ಘಘೋಣಸ್ತುಗರುಡಶ್ಚಕ್ರಾಙ್ಗಾದ್ಯಾನಥೋ ವದೇ

ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಬೇಳದ ಹಣ್ಣು, ಎರಡೂ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭವಾಗಿ ಚಾಮರ ಹಿಡಿದಿರಬೇಕು; ಮೂಗು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು, ಹನುವು ಭಾರವಾಗಿರಬೇಕು, ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಚಕ್ರದ ಗುರುತುಗಳಿರಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಭಗವಾನುವಾಚ ಶಾಲಗ್ರಾಮಾದಿಮೂರ್ತ್ತಿಶ್ಚ ವಕ್ಷಯೇಹಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಾಃ। ವಾಸುದೇವೋಽಸಿತೋ ದ್ವಾರೇ ಶಿಲಾಲಗ್ನದ್ವಿಚಕ್ರಕಃ

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಮುಂತಾದ ರೂಪಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವು ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ಕೊಡುತ್ತವೆ; ವಾಸುದೇವನು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಎರಡು ಚಕ್ರಗಳಿರುವವನು.

ಜ್ಞೇಯಃ ಸಙ್ಕರ್ಷಣೋ ಲಗ್ನದ್ವಿಚಕ್ರೋ ರಕ್ತ ಉತ್ತಮಃ। ಸೂಕ್ಷ್ಮಚಕ್ರೋ ಬಹುಚ್ಛಿದ್ರಃ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನೋ ನೀಲದೀರ್ಘಕಃ

ಸಂಕರ್ಷಣನು ಎರಡು ಚಕ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು; ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಸೂಕ್ಷ್ಮಚಕ್ರ, ಹಲವಾರು ರಂಧ್ರಗಳಿರುವವನು, ನೀಲವರ್ಣ, ಉದ್ದವಾಗಿರುವವನು.

ಪೀತೋನಿರುದ್ಧಃ ಪದ್ಮಾಙ್ಕೋ ವರ್ತ್ತುಲೋ ದ್ವಿತ್ರಿರೇಖವಾನ್। ಕೃಷ್ಣೋ ನಾರಾಯಣೋ ನಾಭ್ಯುನ್ನತಃ ಶುಷಿರದೀರ್ಘವಾನ್

ಪೀತವರ್ಣನಿರುದ್ಧನು ಕಮಲಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳವನು, ವೃತ್ತಾಕಾರ, ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳಿರುವವನು; ಕೃಷ್ಣನಾರಾಯಣನು ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಾಗಿದ್ದು, ರಂಧ್ರ ಮತ್ತು ಉದ್ದವಾಗಿರುವವನು.

ಪರಮೇಷ್ಠೀ ಸಾಬ್ಜಚಕ್ರಃ ಪೃಷ್ಠಚ್ಛಿದ್ರಶ್ಚ ವಿನ್ದುಮಾನ್। ಸ್ಥೂಲಚಕ್ರೋಽಸಿತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಮಧ್ಯೇ ರೇಖಾ ಗದಾಕೃತಿಃ

ಪರಮೇಶ್ಠಿ ಕಮಲಚಕ್ರದ ಗುರುತು, ಬೆನ್ನಿನಲ್ಲಿ ರಂಧ್ರ ಮತ್ತು ಒಂದು ಬಿಂದು ಹೊಂದಿರುವವನು; ವಿಷ್ಣು ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು, ದಪ್ಪ ಚಕ್ರವಿದ್ದು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗದೆಯಾಕಾರದ ರೇಖೆಯುಳ್ಳವನು.

ನೃಸಿಂಹಃ ಕಪಿಲಃ ಸ್ಥೂಲಚಕ್ರಃ ಸ್ಯಾತ್ ಪಞ್ಚವಿನ್ದುಕಃ। ವರಾಹಃ ಶಕ್ತಿಲಿಙ್ಗಃ ಸ್ಯಾತ್ ತಚ್ಚಕ್ರೌ ವಿಷಮೌ ಮೃತೌ

ನರಸಿಂಹನು ಕಪಿಲವರ್ಣ, ದಪ್ಪ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಐದು ಬಿಂದುಗಳಿರುವವನು; ವರಾಹನು ಶಕ್ತಿಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳವನು, ಆ ಚಕ್ರಗಳು ಸಮವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಅಮಂಗಳವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.