ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ತರ್ಜ್ಜನ್ಯನಾಮಿಕಾ ಚೈವ ತಸ್ಮಾದರ್ದ್ಧಾಙ್ಗುಲಂ ವಿನಾ। ಕನಿಷ್ಠಾಙ್ಗುಷ್ಠಕೌ ಕಾರ್ಯೌ ಚತುರಙ್ಗುಲಮ್ಮಿತೌ

ತೋಳಬೆರಳು ಮತ್ತು ಉಂಗುರ ಬೆರಳುಗಳು ಐದು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅರ್ಧ ಬೆರಳಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಇರಬೇಕು. ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳು ಮತ್ತು ಬೆರಳಗುರು ತಲಾ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ದ್ವಿಪರ್ವೋಙಗುಷ್ಠಕಃ ಕಾರ್ಯಃ ಶೇಷಾಂಗುಲ್ಯಸ್ತ್ರಿಪರ್ವಿಕಾಃ। ಸರ್ವಾಸಾಂ ಪರ್ವಣೋರ್ದ್ಧೇನ ನಖಮಾನಂ ವಿಧೀಯತೇ

ಬೆರಳಗುರು ಎರಡು ಜೋಡಣೆಗಳಾಗಿರಬೇಕು, ಉಳಿದ ಬೆರಳುಗಳು ಮೂರು ಜೋಡಣೆಗಳಾಗಿರಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಬೆರಳಿನ ಜೋಡಣೆಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಖದ ಅಳತೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಕ್ಷಸೋ ಯತ್ ಪ್ರಮಾಣನ್ತು ಜಠರಂ ತತ್‌ಪ್ರಮಾಣತಃ। ಅಙ್‌ಗುಲೈಕಂ ಭವೇನ್ನಾಭೀ ವೇಧೇನ ಚ ಪ್ರಮಾಣತಃ

ಹೃದಯದ ಅಳತೆ ಎಷ್ಟು ಇದೆಯೋ, ಹೊಟ್ಟೆಯ ಅಳತೆ ಕೂಡ ಅದೇ ಇರಬೇಕು. ನಾಭಿಯ ವ್ಯಾಸ ಒಂದು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ತತೋ ಮೇಢ್ರಾನ್ತರಂ ಕಾರ್ಯಂ ತಾಲಮಾತ್ರಂ ಪ್ರಮಾಣತಃ। ನಾಭಿಮಧ್ಯೇ ಪರೀಣಾಹೋ ದ್ವಿಚತ್ವಾರಿಂಶದಙ್ಗುಲೈಃ

ಮೂತ್ರೇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ನಾಭಿ ಮಧ್ಯದ ಪರಿಧಿ ನಲವತ್ತೆರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ಅನ್ತರಂ ಸ್ತನಯೋಃ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ತಾಲಮಾತ್ರಂ ಪ್ರಮಾಣತಃ। ಚಿವುಕೌ ಯವಮಾನೌ ತು ಮಣ್ಡಲಂ ದ್ವಿಪದಂ ಭವೇತ್

ಸ್ತನಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಸಿವುಗಳು ಯವದಷ್ಟು ಸಣ್ಣದು, ಸುತ್ತಲಿನ ವಲಯ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ಚತುಃ ಷಷ್ಟ್ಯಙ್ಗುಲಂ ಕಾರ್ಯಂ ವೇಷ್ಟನಂ ವಕ್ಷಸಃ ಸ್ಫುಟಮ್। ಚತುರ್ಮುಖಞ್ಚ ತದಧೋವೇಷ್ಟನಂ ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್

ಹೃದಯದ ಸುತ್ತಲಿನ ಬಟ್ಟೆಯ ಉದ್ದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಅದರ ಕೆಳಭಾಗದ ಮುಚ್ಚಳ ಕೂಡ ನಾಲ್ಕು ಮುಖದ ರೂಪಕ್ಕೆ ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪರಿಣಾಹಸ್ತಥಾ ಕಟ್ಯಾ ಚತುಃ ಪಞ್ಚಾಶದಙ್ಗುಲೈಃ। ವಿಸ್ತಾರಶ್ಚೋರುಮೂಲೇ ತು ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ದ್ವಾದಶಾಙ್ಗುಲಃ

ಕಮರಿನ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಧಿ ಐವತ್ತನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ತೊಡೆಯ ಮೂಲದ ಅಗಲ ಹನ್ನೆರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾದಭ್ಯಧಿಕಂ ಮಧ್ಯೇ ತತೋ ನಿಮ್ನತರಂ ಕ್ರಮಾತ್। ವಿಸ್ತೃತಾಷ್ಟಾಙ್ಗುಲಂ ಜಾನುತ್ರಿಗುಣಾ ಪರಿಣಾಹತಃ

ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಹೆಚ್ಚು, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊಣಕಾಲಿನ ಸುತ್ತಳತೆ ಎಂಟು ಬೆರಳಿನ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ಜಙ್ಘಾ ಮಧ್ಯೇ ತು ವಿಸ್ತಾರಃ ಸಪ್ತಾಙ್ಗುಲ ಉದಾಹೃತಃ। ತ್ರಿಗುಣಾ ಪರಿಧಿಶ್ಚಾಸ್ಯ ಜಙ್ಘಾಗ್ರಂ ಪಞ್ಚವಿಸ್ತರಾತ್

ಕಾಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಅಗಲ ಏಳು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದರ ಸುತ್ತಳತೆ ಮೂರು ಪಟ್ಟು, ಕಾಲಿನ ತುದಿಯ ಅಗಲ ಐದು ಬೆರಳಷ್ಟು.

ತ್ರಿಗುಣಾ ಪರಿಧಿಸ್ಚಾಸ್ಯ ಪಾದೌ ತಾಲಪ್ರಮಾಣಕೌ। ಆಯಾಮಾದುತ್ಥಿತೌ ಪಾದೌ ಚತುರಙ್ಗುಲಮೇವ ಚ

ಅದರ ಸುತ್ತಳತೆ ಮೂರು ಪಟ್ಟು, ಕಾಲುಗಳು ತಾಳದಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದಾಗ ಅವು ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲವಾಗಿರಬೇಕು.

ಗುಲ್ಫಾತ್ ಪೂರ್ವಂ ತು ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಪ್ರಮಾಣಾಚ್ಚತುರಙ್ಗೇಲಮ್। ತ್ರಿಕಲಂ ವಿಸ್ತೃತೌ ಪಾದೌ ತ್ರ್ಯಙ್ಗುಲೋ ಗುಹ್ಯಕಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಕೀಲುಗಂಟಿನ ಮುಂಚೆ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲವಿರಬೇಕು. ಕಾಲುಗಳು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿರಬೇಕು, ಗುಪ್ತಸ್ಥಾನ ಮೂರು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪಞ್ಚಾಙ್ಗುಲನ್ತು ನಾಹೋಸ್ಯ ದೀರ್ಘಾ ತದ್ವತ್ ಪ್ರದೇಶಿನೀ। ಅಷ್ಟಮಾಷ್ಟಾಂಶತೋ ನ್ಯೂತಾಃ ಶೇಷಾಙ್ಗುಲ್ಯಃ ಕ್ರಮೇಣ ತು

ದೊಡ್ಡ ಬೆರಳು ಐದು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು, ಅದೇ ರೀತಿ ತೊಡೆಯ ಬೆರಳು ಕೂಡ. ಉಳಿದ ಬೆರಳುಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಂಟನೇ ಭಾಗದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಇರಬೇಕು.

ಸಪಾದಾಙ್ಗುಲಮುತ್ತಸೇಧಮಙಗುಷ್ಠಸ್ಯ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್। ಯವೋನಮಙ್ಗುಲಂ ಕಾರ್ಯಮಙ್ಗುಷ್ಠಸ್ಯ ನಖಂ ತಥಾ

ಬೆರಳಗುರು ಮೇಲಿನ ನಖ ಒಂದು ಮತ್ತು ಪಾವ ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬೆರಳಗುರು ನಖ ಯವದಷ್ಟು ಸಣ್ಣದು ಆಗಿರಬೇಕು.

ಅರ್ದ್ಧಾಙ್ಗುಲಂ ತಥಾನ್ಯಾಸಾಂ ಕ್ರಮಾನ್ ನ್ಯೂನಂ ತು ಕಾರಯೇತ್। ತ್ರ್ಯಙ್ಗುಲೌ ವೃಷಣೌ ಕಾರ್ಯೌ ಮೇಢ್ರಂ ತು ಚತುರಙ್ಗುಮ್

ಮತ್ತಿನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಧ ಬೆರಳಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ವೃಷಣಗಳು ಮೂರು ಬೆರಳಷ್ಟು, ಮೇಢ್ರವು ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ಪರಿಣಾಹೋತ್ರ ಕೋಷಾಗ್ರಂ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಞ್ಚತುರಙ್ಗುಲಮ್। ಷಡಙ್ಗುಲಪರೀಣಾಹೌ ವೃಷಣೌ ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತೌ

ಅಂಡಕೋಶದ ತುದಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಮಾಡಬೇಕು. ವೃಷಣಗಳ ಪರಿಧಿ ಆರು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರತಿಮಾ ಭೂಷಣಾಢ್ಯಾ ಸ್ಯಾದೇತದುದ್ದೇಶಲಕ್ಷಣಮ್। ಅನಯೈವ ದಿಶಾ ಕಾರ್ಯಂ ಲೋಕೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಲಕ್ಷಣಮ್

ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಇದುವೇ ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳ ವಿವರ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣೇ ತು ಕರೇ ಚಕ್ರಮಧಸ್ತಾತ್ ಪದ್ಮಮೇವ ಚ। ವಾಮೇ ಶಙ್ಖಂ ಗದೀದಸಿತದ್ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಾತ್

ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಪದ್ಮವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು, ಕಪ್ಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ವಾಸುದೇವನ ಲಕ್ಷಣದಂತೆ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಶ್ರೀಪುಷ್ಟೀ ಚಾಪಿ ಕರ್ತ್ತವ್ಯೇ ಪದ್ಮವೀಣಾಕರಾನ್ವಿತೇ। ಊರುಮಾತ್ರೋಚ್ಛಿತಾಯಾಮೇ ಮಾಲಾವಿದ್ಯಾಧರೌ ತಥಾ

ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ವೀಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಜಂಗೆಗಳು ಎತ್ತಿದಂತೆ ಉದ್ದವಾಗಿರಲಿ. ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರನ್ನು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆ ಹಿಡಿದವರನ್ನೂ ಕೂಡ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಭಾಮಣ್ಡಲಸಂಸ್ಥೌ ತೌ ಪ್ರಭಾ ಹಸ್ತ್ಯಾದಿಭೂಷಣಾ। ಪದ್ಮಾಭಂ ಪಾದಪೀಠನ್ತು ಪ್ರತಿಮಾಸ್ವೇವಮಾಚರೇತ್

ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರಕಾಶವೃತ್ತದೊಳಗೆ, ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಂತಹ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಪಾದಪೀಠವು ಪದ್ಮದಂತೆ ಇರಬೇಕು. ಪ್ರತಿಮೆಗಳಿಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಭಗವಾನುವಾಚ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಲಕ್ಷಣಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ದೈರ್ಘ್ಯೈಣ ಪ್ರತಿಮಾಸಮಾ। ಉಚ್ಛಾಯಂ ಪ್ರತಿಮಾರ್ದ್ಧನ್ತು ಚತುಃ ಷಷ್ಟಿಪುಟಾಂ ಚ ತಾಮ್

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಸಮಾನ ಉದ್ದದ ಪೀಠದ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದರ ಎತ್ತರ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಅಗಲವು ನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಅರವತ್ತು ಅಳತೆ ಇರಬಹುದು.

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪಙ್‌ಕ್ತಿದ್ವಯಂ ಚಾಧಸ್ತದೂದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ಯತ್ತು ಕೋಷ್ಠಕಮ್। ಸಮನ್ತಾದುಭಯೋಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಅನ್ತಸ್ಥಂ ಪರಿಮಾರ್ಜಯೇತ್

ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತು ಮೇಲೆ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಊದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ಪಙ್‌ಕ್ತಿದ್ವಯಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಅಧಸ್ತಾದ್ ಯತ್ತು ಕೋಷ್ಠಕಮ್। ಅನ್ತಃ ಸಮ್ಮಾರ್ಜಯೇತ್ ಯತ್ನಾತ್ ಪಾರ್ಶ್ವಯೋರುಭಯೋಃ ಸಮಮ್

ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೆಳಗಿನ ಕೋಣೆಯೊಳಗಿನ ಭಾಗವನ್ನು ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮವಾಗಿ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಯೋರ್ಮಧ್ಯಗತೌ ತತ್ರ ಚತುಷ್ಕೌ ಮಾರ್ಜಯೇತ್ತತಃ। ಚತುರ್ದ್ಧಾ ಭಾಜಯಿತ್ವಾ ತು ಊದ್‌ರ್ಧ್ವಪಙ್‌ಕ್ತಿದ್ವಯಂ ಬುಧಃ

ಆ ಇಬ್ಬದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು.

ಮೇಖಲಾ ಭಾಗಮಾತ್ರಾ ಸ್ಯಾತ್ ಖಾತಂ ತಸ್ಯಾರ್ದ್ಧಮಾನತಃ। ಭಾಗಂ ಭಾಗಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವಯೋರುಭಯೋಃ ಸಮಮ್

ಮೆಖಲೆ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಅದರ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಳ ಅರ್ಧ ಭಾಗದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಭಾಗಗಳನ್ನು ಭಾಗವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು, ಎರಡೂ ಬದಿಗಳನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ದತ್ತ್ವಾ ಚೈಕಂ ಪದಂ ಬಾಹ್ಯೇ ಪ್ರಮಾಣಂ ಕಾರಯೇದ್ ಬುಧಃ। ತ್ರಿಭಾಗೇಣ ಚ ಬಾಗಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಸ್ಯಾತ್ತೋಯವಿನಿರ್ಗಮಃ

ಒಂದು ಪಾದವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಜ್ಞಾನಿಯು ಅಳತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಭಾಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹೊರಹೋಗುವ ದಾರಿ ಇರಬೇಕು.

ನಾನಾಪ್ರಕಾರಭೇದೇನ ಭದ್ರೇಯಂ ಪಿಣ್ಡಿಕಾ ಶುಭಾ। ಅಷ್ಟತಾಲಾ ತು ಕರ್ತ್ತವ್ಯಾ ದೇವೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತಥಾ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಈ ಶುಭಕರ ಪೀಠವನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಬಹುದು. ದೇವಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಎಂಟು ತಾಳಗಳಷ್ಟು ಮಾಡಬೇಕು.

ಭ್ರುವೌ ಯವಾಧಿಕೇ ಕಾರ್ಯ್ಯೇ ಯವಹೀನಾ ತು ನಾಸಿಕಾ। ಗೋಲಕೇನಾಧಿಕಂ ವಕ್ತ್ರಮೂದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ತಿರ್ಯ್ಯಗ್ವಿವರ್ಜಿತಮ್

ಕಣ್ಗಿಬ್ಬೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು. ಮೂಗು ಸ್ವಲ್ಪ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಬೇಕು. ಮುಖವು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿರಬೇಕು, ಅಡ್ಡದ್ವಾರಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು.

ಆಯತೇ ನಯನೇ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ತ್ರಿಭಾಗೋನೈರ್ಯವೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ। ತದರ್ದ್ಧೇನ ತು ವೈಪುಲ್ಯಂ ನೇತ್ರಯೋಃ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್

ಕಣ್ಣುಗಳು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು, ಮೂರು ಯವದಷ್ಟು. ಅಗಲವು ಅದರ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ಕರ್ಣಪಾಶೋಽಧಿಕಃ ಕಾರ್ಯ್ಯಃ ಸೃಕ್ಕಣೀಸಮಸೂತ್ರತಃ। ನಮ್ರಂ ಕಲಾವಿಹೀನನ್ತು ಕುರ್ಯ್ಯಾದಂಶದ್ವಯಂ ತಥಾ

ಕಿವಿಯ ಭಾಗವು ಜಡೆಯ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬೇಕು. ಎರಡು ತುಟಿಗಳು ಬಾಗಿದಂತೆ ಕಲೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರಬೇಕು.